Original Title: The role of big data in advancing precision agriculture and ensuring food security
Source: doi.org/10.1051/bioconf/202412102013
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

តួនាទីនៃទិន្នន័យធំក្នុងការជំរុញកសិកម្មសុក្រឹត និងការធានាសន្តិសុខស្បៀង

ចំណងជើងដើម៖ The role of big data in advancing precision agriculture and ensuring food security

អ្នកនិពន្ធ៖ Janyang Chen (China Agricultural University, Beijing, China), Svetlana Begicheva (Ural State University of Economics, Yekaterinburg, Russia), Dmitry Nazarov (Ural State University of Economics, Yekaterinburg, Russia)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2024 (BIO Web of Conferences)

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Science / Data Analytics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ កំណើនប្រជាជនពិភពលោកដែលត្រូវបានព្យាករថានឹងកើនដល់ ៩.៧ ពាន់លាននាក់នៅឆ្នាំ ២០៥០ ទាមទារឱ្យមានការបង្កើនផលិតភាពកសិកម្មយ៉ាងខ្លាំង ប៉ុន្តែវិធីសាស្ត្រកសិកម្មបែបប្រពៃណីមិនអាចឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការនេះប្រកបដោយចីរភាព និងប្រសិទ្ធភាពឡើយ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រវិភាគគន្ថនិទ្ទេស (Bibliographic analysis) និងការពិនិត្យមើលករណីសិក្សាជាក់ស្តែងពីប្រទេសនានា ដើម្បីស្វែងយល់ពីសក្តានុពល និងការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាទិន្នន័យធំក្នុងវិស័យកសិកម្ម។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Precision Agriculture (Big Data driven)
កសិកម្មសុក្រឹតដែលប្រើប្រាស់ទិន្នន័យធំ
អនុញ្ញាតឱ្យមានការសម្រេចចិត្តច្បាស់លាស់លើការប្រើប្រាស់ធនធាន (ទឹក ជី ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត) និងអាចព្យាករណ៍ពីហានិភ័យបានមុន។ ទាមទារឱ្យមានចំណេះដឹងផ្នែកទិន្នន័យ (Data Literacy) ខ្ពស់ពីសំណាក់កសិករ និងការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា។ អាចកាត់បន្ថយថ្លៃដើមធាតុចូល ១៥-២០% និងបង្កើនទិន្នផលដំណាំបាន ១០-១៥% (យោងតាមការសិក្សារបស់ McKinsey)។
Smart Irrigation Systems
ប្រព័ន្ធស្រោចស្រពឆ្លាតវៃ (ករណីសិក្សានៅអ៊ីស្រាអែល និងប្រេស៊ីល)
ផ្តល់ទឹកដល់ដំណាំចំគោលដៅនិងពេលវេលាត្រឹមត្រូវ ដោយផ្អែកលើទិន្នន័យសំណើមដីជាក់ស្តែង។ ត្រូវការការដំឡើងឧបករណ៍ចាប់សញ្ញា (Sensors) និងប្រព័ន្ធតភ្ជាប់អ៊ីនធឺណិតដែលមានស្ថេរភាព។ កាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ទឹកបានរហូតដល់ ៣០% ខណៈពេលដែលរក្សា ឬបង្កើនទិន្នផល។
Traditional Farming
កសិកម្មតាមបែបប្រពៃណី
មានភាពងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្ត និងមិនទាមទារបច្ចេកវិទ្យាខ្ពស់ ឬការវិនិយោគលើឧបករណ៍ឌីជីថល។ ប្រើប្រាស់ធនធានមិនចំគោលដៅ (ខ្ជះខ្ជាយ) និងមានភាពធន់ទាបចំពោះការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។ មិនអាចឆ្លើយតបប្រកបដោយនិរន្តរភាពចំពោះតម្រូវការស្បៀងសម្រាប់ប្រជាជន ៩.៧ ពាន់លាននាក់នៅឆ្នាំ ២០៥០ បានឡើយ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តទាមទារការវិនិយោគដំបូងលើឧបករណ៍បច្ចេកវិទ្យា និងប្រព័ន្ធទិន្នន័យ ប៉ុន្តែផ្តល់ផលចំណេញរយៈពេលវែងតាមរយៈការកាត់បន្ថយថ្លៃដើម។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្អែកលើករណីជោគជ័យពីប្រទេសដែលមានបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្មជឿនលឿនដូចជា ចិន អ៊ីស្រាអែល ហូឡង់ និងរុស្ស៊ី។ នេះអាចបង្កើតភាពលំអៀងដោយសារបរិបទកសិកម្មនៅកម្ពុជាភាគច្រើនជាកសិករខ្នាតតូច (Smallholder farmers) ដែលមានធនធាន និងកម្រិតបច្ចេកវិទ្យានៅមានកម្រិតនៅឡើយ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះបីជាមានបញ្ហាប្រឈមខ្លះ ប៉ុន្តែគោលការណ៍នៃកសិកម្មសុក្រឹតមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ទំនើបកម្មកសិកម្មនៅកម្ពុជា។

ដើម្បីឱ្យមានប្រសិទ្ធភាពនៅកម្ពុជា ត្រូវការការគាំទ្រពីរដ្ឋាភិបាលក្នុងការបង្កើតថ្នាលទិន្នន័យជាតិ និងការបណ្តុះបណ្តាលកសិករឱ្យចេះប្រើប្រាស់ទូរស័ព្ទដៃស្មាតហ្វូនសម្រាប់ទទួលព័ត៌មានកសិកម្ម។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការសិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃ IoT និងទិន្នន័យ: និស្សិតគួរចាប់ផ្តើមសិក្សាអំពីរបៀបដែល Internet of Things (IoT) ដំណើរការក្នុងកសិកម្ម ដោយស្វែងយល់ពីឧបករណ៍ដូចជា Soil Moisture Sensors និងរបៀបដែលទិន្នន័យត្រូវបានបញ្ជូនទៅកាន់ Cloud។
  2. ការសាកល្បងប្រមូលទិន្នន័យខ្នាតតូច: សហការជាមួយកសិដ្ឋានសាកលវិទ្យាល័យ ដើម្បីដំឡើងឧបករណ៍ចាប់សញ្ញាសាមញ្ញ និងប្រើប្រាស់កម្មវិធីដូចជា Excel ឬ Python ដើម្បីវិភាគទិន្នន័យសំណើមដី និងសីតុណ្ហភាពប្រចាំថ្ងៃ។
  3. ការប្រើប្រាស់ទិន្នន័យរូបភាពពីផ្កាយរណប: រៀនប្រើប្រាស់ទិន្នន័យបើកចំហរ (Open Source Data) ដូចជា Sentinel-2 តាមរយៈកម្មវិធី Google Earth Engine ដើម្បីវិភាគសុខភាពដំណាំ (NDVI) នៅក្នុងតំបន់ជាក់លាក់មួយនៃប្រទេសកម្ពុជា។
  4. ការអភិវឌ្ឍយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងដំណាំ: បង្កើតគម្រោងសាកល្បងមួយដែលប្រើប្រាស់ទិន្នន័យអាកាសធាតុ ដើម្បីផ្តល់ដំបូន្មានដល់កសិករអំពីពេលវេលាដាំដុះ និងការដាក់ជីដែលសមស្របបំផុត ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Precision agriculture ការគ្រប់គ្រងកសិកម្មដែលប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាព័ត៌មាន ដើម្បីពិនិត្យ និងឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការជាក់លាក់របស់ដំណាំនៅទីតាំងនីមួយៗ (ដូចជាការដាក់ជី ឬទឹកក្នុងបរិមាណខុសគ្នាទៅតាមស្ថានភាពដី) ជាជាងការអនុវត្តស្មើៗគ្នាពេញមួយវាល។ ដូចជាគ្រូពេទ្យដែលផ្តល់ថ្នាំដល់អ្នកជំងឺតាមរោគសញ្ញាជាក់លាក់របស់បុគ្គលម្នាក់ៗ មិនមែនឱ្យថ្នាំប្រភេទដូចគ្នាដល់មនុស្សគ្រប់គ្នានោះទេ។
Big data analytics ដំណើរការនៃការប្រមូល និងវិភាគទិន្នន័យដែលមានបរិមាណដ៏ច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់ និងស្មុគស្មាញ (ដូចជាទិន្នន័យអាកាសធាតុ ដី និងទីផ្សារពីប្រភពផ្សេងៗ) ដើម្បីស្វែងរកគំរូដែលលាក់កំបាំង និងជួយក្នុងការសម្រេចចិត្ត។ ដូចជាការអានសៀវភៅរាប់ពាន់ក្បាលក្នុងមួយវិនាទី ដើម្បីស្វែងរកចម្លើយដ៏ល្អបំផុត និងលឿនបំផុតសម្រាប់សំណួរមួយ។
Predictive modeling ការប្រើប្រាស់ទិន្នន័យពីអតីតកាល និងបច្ចេកទេសស្ថិតិ ដើម្បីទស្សន៍ទាយលទ្ធផលដែលអាចកើតឡើងនៅពេលអនាគត ដូចជាការប៉ាន់ស្មានបរិមាណទិន្នផល ឬការវាយលុកនៃសត្វល្អិតចង្រៃមុនពេលវាកើតឡើង។ ដូចជាការមើលពពកខ្មៅ និងទិសខ្យល់ ដើម្បីដឹងថាភ្លៀងនឹងធ្លាក់នៅពេលខាងមុខ មុនពេលវាធ្លាក់មកជាក់ស្តែង។
Remote sensing បច្ចេកទេសនៃការប្រមូលព័ត៌មានអំពីសុខភាពដំណាំ ឬគុណភាពដីពីចម្ងាយ (ដោយប្រើផ្កាយរណប ឬយន្តហោះដ្រូន) ដោយមិនចាំបាច់ចុះទៅប៉ះផ្ទាល់ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យមើលឃើញបញ្ហានៅលើផ្ទៃដីធំទូលាយ។ ដូចជាការថតរូបព្រៃឈើពីលើភ្នំ ដើម្បីមើលថាកន្លែងណាមានដើមឈើងាប់ ដោយមិនចាំបាច់ដើរទៅពិនិត្យគ្រប់ដើម។
Site-specific crop management យុទ្ធសាស្ត្រនៃការគ្រប់គ្រងដំណាំដោយផ្អែកលើលក្ខខណ្ឌជាក់ស្តែងនៃផ្នែកតូចៗនីមួយៗក្នុងវាលស្រែតែមួយ (Spatial variation) ដើម្បីធានាថាធនធានត្រូវបានប្រើប្រាស់ចំគោលដៅបំផុត។ ដូចជាការស្រោចទឹកតែលើរុក្ខជាតិដែលស្ងួតនៅក្នុងសួនច្បារ មិនមែនស្រោចលើរុក្ខជាតិដែលសើមស្រាប់នោះទេ។
Internet of Things (IoT) បណ្តាញនៃឧបករណ៍រូបវន្ត (ដូចជាឧបករណ៍ចាប់សញ្ញាសំណើមដី ឬកាមេរ៉ា) ដែលតភ្ជាប់គ្នាតាមប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត ដើម្បីប្រមូល និងបញ្ជូនទិន្នន័យទៅកាន់ប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ ដូចជាប្រព័ន្ធសរសៃប្រសាទក្នុងរាងកាយ ដែលផ្ញើរសញ្ញាពីដៃទៅខួរក្បាលភ្លាមៗនៅពេលប៉ះរបស់ក្តៅ ដើម្បីឱ្យរាងកាយដកដៃចេញ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖