Original Title: Efficiency of Chitosan to Vibrio spp. Isolated From Diseased Black Tiger Shrimp, Penaeus monodon Fabricius in Thailand
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រសិទ្ធភាពនៃ Chitosan ទៅលើបាក់តេរី Vibrio spp. ដែលបានបំបែកចេញពីបង្គាខ្លា (Penaeus monodon Fabricius) ឈឺនៅប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Efficiency of Chitosan to Vibrio spp. Isolated From Diseased Black Tiger Shrimp, Penaeus monodon Fabricius in Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Ong-ard Lawhavinit (Department of Veterinary Microbiology and Immunology, Kasetsart University), Win Surachetpong (Department of Veterinary Microbiology and Immunology, Kasetsart University), Benjamas Inthasri (Department of Veterinary Microbiology and Immunology, Kasetsart University), Nontawith Areechon (Department of Aquaculture, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2006, Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Aquaculture / Veterinary Microbiology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាសំណល់ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចក្នុងការចិញ្ចឹមបង្គាខ្លា ដោយស្វែងរកសារធាតុធម្មជាតិ (chitosan) ដើម្បីជំនួសក្នុងការគ្រប់គ្រង និងទប់ស្កាត់ជំងឺបាក់តេរី vibriosis ដែលបង្កដោយ Vibrio spp.។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃសារធាតុ chitosan ក្នុងការសម្លាប់បាក់តេរីក្នុងកម្រិតសរីរាង្គផ្សេងៗគ្នា និងបានធ្វើតេស្តសុវត្ថិភាពផ្ទាល់ទៅលើកូនបង្គាខ្លា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Chitosan at 1,000 ppm (0.1%)
ការប្រើប្រាស់សូលុយស្យុង Chitosan កំហាប់ 0.1%
មានសុវត្ថិភាពខ្ពស់បំផុតសម្រាប់កូនបង្គា ដោយមិនមានបង្គាងាប់ទាល់តែសោះ។ អាចសម្លាប់បាក់តេរី Vibrio harveyi និង Vibrio spp. មួយចំនួនធំបាន។ ប្រហែលជាមិនអាចសម្លាប់បាក់តេរី Vibrio គ្រប់ប្រភេទទាំងអស់បានទេ ជាពិសេសប្រភេទដែលធន់ទ្រាំខ្លាំង ដែលត្រូវការកំហាប់ខ្ពស់រហូតដល់ 10,000 ppm។ អត្រាងាប់របស់បង្គាគឺ 0% ក្នុងរយៈពេល 96 ម៉ោង ហើយអាចទប់ស្កាត់បាក់តេរីនៅកំហាប់សម្លាប់បាក់តេរីអប្បបរមា (MBC) 1,000 ppm។
Chitosan at 10,000 ppm (1.0%)
ការប្រើប្រាស់សូលុយស្យុង Chitosan កំហាប់ 1.0%
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការទប់ស្កាត់ការរីកលូតលាស់របស់បាក់តេរី Vibrio ស្ទើរតែគ្រប់ប្រភេទ ហើយនៅតែរក្សាបាននូវសុវត្ថិភាពខ្ពស់សម្រាប់ការចិញ្ចឹមបង្គា។ ទាមទារការចំណាយខ្ពស់ជាងមុនដោយសារតែការប្រើប្រាស់កំហាប់សូលុយស្យុងច្រើនជាងមុន ១០ ដង។ ត្រូវបានណែនាំជាកំហាប់ល្អបំផុតសម្រាប់ប្រើប្រាស់ដើម្បីទប់ស្កាត់ជំងឺ luminescence vibriosis ដោយមានអត្រាបង្គាងាប់ត្រឹមតែ 3.3% ប៉ុណ្ណោះ។
Chitosan at 20,000 ppm (2.0%)
ការប្រើប្រាស់សូលុយស្យុង Chitosan កំហាប់ 2.0%
សម្លាប់បាក់តេរីបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពបំផុត។ មានជាតិពុល (Toxicity) ដល់បង្គា ដែលបណ្តាលឱ្យបង្គាងាប់ក្នុងអត្រាខ្ពស់ មិនស័ក្តិសមសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ជាក់ស្តែង។ អត្រាងាប់របស់បង្គាកើនឡើងដល់ 46.7% (ជិតដល់ LD50) ក្នុងរយៈពេល 96 ម៉ោង។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានមន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រមូលដ្ឋាន ប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមសាកល្បងខ្នាតតូច និងសារធាតុគីមីសម្រាប់បណ្តុះបាក់តេរី។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រមូលសំណាកបាក់តេរី Vibrio spp. ពីតំបន់កសិដ្ឋានចិញ្ចឹមបង្គានៅខេត្តជាប់មាត់សមុទ្រនានា។ ទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចយកមកប្រើប្រាស់ជាឯកសារយោងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជាបានយ៉ាងល្អ ដោយសារប្រទេសទាំងពីរមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ ភូមិសាស្ត្រមាត់សមុទ្រ និងបញ្ហាជំងឺរាតត្បាតក្នុងវិស័យវារីវប្បកម្មស្រដៀងគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការប្រើប្រាស់សារធាតុធម្មជាតិ Chitosan ជំនួសថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច គឺជាដំណោះស្រាយដ៏មានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់វិស័យវារីវប្បកម្មនៅកម្ពុជា។

សរុបមក ការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យា Chitosan មិនត្រឹមតែជួយទប់ស្កាត់ជំងឺរាតត្បាតក្នុងបង្គាប៉ុណ្ណោះទេ ប៉ុន្តែថែមទាំងជួយលើកកម្ពស់គុណភាព អនាម័យ និងសុវត្ថិភាពចំណីអាហារស្របតាមស្តង់ដារអន្តរជាតិ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. រៀនបច្ចេកទេសបំបែក និងកំណត់អត្តសញ្ញាណបាក់តេរី: និស្សិតត្រូវអនុវត្តការបណ្តុះបាក់តេរី Vibrio spp. ពីសំណាកបង្គាដោយប្រើមជ្ឈដ្ឋាន TCBS agar រួចប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធស្តង់ដារ API 20NE ដើម្បីកំណត់ប្រភេទអំបូរ (Genus/Species) របស់វា។
  2. ការរៀបចំ និងត្រួតពិនិត្យគុណភាព Chitosan: សិក្សាពីការរំលាយ Chitosan ជាសូលុយស្យុងក្នុងកំហាប់ផ្សេងៗគ្នា និងប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Turbidimeter តាមស្តង់ដារ A.O.A.C ដើម្បីធ្វើតេស្តកម្រិតភាពបរិសុទ្ធ និងកំហាប់ពិតប្រាកដមុនពេលយកទៅធ្វើតេស្ត។
  3. ការធ្វើតេស្តកំហាប់សម្លាប់បាក់តេរីអប្បបរមា (MBC): អនុវត្តការធ្វើតេស្ត Minimum Bactericidal Concentration (MBC) នៅក្នុងបន្ទប់ពិសោធន៍ ដោយដាក់បញ្ចូលបាក់តេរី Vibrio (10^2 - 10^8 CFU/ml) ទៅក្នុងបំពង់ដែលមានសូលុយស្យុង Chitosan ចន្លោះពី 25 ppm ដល់ 10,000 ppm ដើម្បីកត់ត្រាលទ្ធផលនៃការរារាំងការលូតលាស់។
  4. ការរៀបចំប្រព័ន្ធធ្វើតេស្តសុវត្ថិភាព (In vivo Safety Test): រៀបចំអាងចិញ្ចឹមត្រី/បង្គាសាកល្បង (Aquariums) ចំណុះ ៦ លីត្រ ដោយមានប្រព័ន្ធផ្តល់ខ្យល់។ អនុវត្តការតាមដានគុណភាពទឹកឱ្យបានខ្ជាប់ខ្ជួន (pH, សីតុណ្ហភាព, កម្រិតអុកស៊ីហ្សែន) និងបន្ថែម Chitosan កំហាប់ 0.1%, 1.0%, និង 2.0% ដើម្បីកត់ត្រាអត្រាងាប់របស់បង្គាក្នុងរយៈពេល ៩៦ ម៉ោង រួចគណនារក LD50

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Chitosan (គីតូសាន / សារធាតុប៉ូលីមែរធម្មជាតិ) ជាសារធាតុប៉ូលីមែរធម្មជាតិដែលចម្រាញ់ចេញពីសារធាតុ Chitin (មាននៅលើសំបកក្តាម និងបង្គា)។ ក្នុងការអនុវត្ត វាមានលក្ខណៈសម្បត្តិអាចសម្លាប់បាក់តេរីបានដោយទៅបំផ្លាញភ្នាសកោសិការបស់បាក់តេរី ហើយមានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ ងាយរលាយក្នុងបរិស្ថាន និងមិនបន្សល់ជាតិពុល។ ដូចជាខែលការពារធម្មជាតិដែលគេទាញយកពីសំបកក្តាម ដើម្បីយកមកវាយប្រហារបំបែកជញ្ជាំងផ្ទះរបស់មេរោគ។
Minimum Bactericidal Concentration (MBC) (កំហាប់សម្លាប់បាក់តេរីអប្បបរមា) ជាកម្រិតកំហាប់ទាបបំផុតនៃសារធាតុប្រឆាំងមេរោគ (ដូចជា Chitosan ក្នុងការសិក្សានេះ) ដែលអាចសម្លាប់បាក់តេរីបានទាំងស្រុង (មិនមានបាក់តេរីរស់រាន ឬលូតលាស់ទាល់តែសោះ) នៅពេលដែលយកទៅបណ្តុះលើចានពិសោធន៍។ ដូចជាការស្វែងរកបរិមាណថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតតិចបំផុត ដែលអាចសម្លាប់សត្វល្អិតក្នុងចម្ការបានទាំងអស់ដោយគ្មានសល់។
Luminescence vibriosis (ជំងឺវីប្រ៊ីយ៉ូស៊ីសបញ្ចេញពន្លឺ) ជាជំងឺបាក់តេរីដ៏កាចសាហាវក្នុងវិស័យចិញ្ចឹមបង្គា ដែលបង្កឡើងជាចម្បងដោយបាក់តេរី Vibrio harveyi។ បាក់តេរីនេះធ្វើឱ្យខ្លួនបង្គាឈឺបញ្ចេញពន្លឺភ្លឺៗនៅពេលយប់ក្នុងទឹក និងបណ្តាលឱ្យកូនបង្គាងាប់ជាច្រើនក្នុងរយៈពេលខ្លី។ ដូចជាជំងឺឆ្លងមួយដែលធ្វើឱ្យអ្នកជំងឺឡើងកម្ដៅហើយខ្លួនប្រាណបញ្ចេញពន្លឺក្នុងទីងងឹត ដែលអាចសម្លាប់អ្នកជំងឺបានយ៉ាងលឿន។
CFU/ml (ឯកតាកូឡូនីបាក់តេរីក្នុងមួយមីលីលីត្រ) មកពីពាក្យពេញ Colony Forming Unit per milliliter គឺជាខ្នាតរង្វាស់ក្នុងមីក្រូជីវសាស្ត្រ ដើម្បីប៉ាន់ប្រមាណចំនួនកោសិកាបាក់តេរីដែលមានជីវិត និងអាចបំបែកខ្លួនបង្កើតជាកូឡូនី (សំបុកបាក់តេរីដែលអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេ) នៅក្នុងសូលុយស្យុងមួយមីលីលីត្រ។ ដូចជាការរាប់ចំនួនគ្រាប់ពូជរុក្ខជាតិដែលមានជីវិតក្នុងទឹកមួយកែវ ដែលយើងដឹងថាគ្រាប់ពូជ១គ្រាប់នឹងដុះជាដើម១ដើមនៅពេលយកទៅដាំ។
LD. 50 (កម្រិតដូសថ្នាំសម្លាប់ ៥០%) ជាកម្រិតកំហាប់នៃសារធាតុណាមួយ (Lethal Dose 50%) ដែលនៅពេលប្រើប្រាស់ទៅ ធ្វើឱ្យសត្វពិសោធន៍ (ដូចជាកូនបង្គា) ងាប់អស់ចំនួនពាក់កណ្តាល (៥០%) ក្នុងរយៈពេលកំណត់ណាមួយ។ វាជារង្វាស់ប្រើសម្រាប់បញ្ជាក់ពីកម្រិតជាតិពុល ឬសុវត្ថិភាពនៃសារធាតុនោះ។ ដូចជាការធ្វើតេស្តរកមើលថាតើត្រូវប្រើកម្រិតជាតិហឹរប៉ុណ្ណា ទើបធ្វើឱ្យមនុស្សពាក់កណ្តាលក្នុងបន្ទប់មិនអាចទ្រាំញ៉ាំបន្តទៀតបាន។
Inoculation size (ទំហំនៃចំនួនបាក់តេរីដែលដាក់បញ្ចូល) ចំនួនកោសិកាបាក់តេរីដំបូងគេដែលត្រូវបានយកទៅដាក់បញ្ចូលនៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹម ឬសូលុយស្យុងតេស្ត ដើម្បីធ្វើតេស្តមើលពីប្រសិទ្ធភាពនៃសារធាតុ (Chitosan) ទៅលើបរិមាណបាក់តេរីចំនួននោះ។ ការសិក្សានេះប្រើទំហំចាប់ពី 10^2 ដល់ 10^8 CFU/ml។ ដូចជាចំនួនកងទ័ពសត្រូវដែលយើងសម្រេចចិត្តបញ្ជូនចូលទៅក្នុងសមរភូមិសាកល្បង ដើម្បីមើលថាតើអាវុធការពាររបស់យើងអាចទប់ទល់បានកម្រិតណា។
TCBS (មជ្ឈដ្ឋានអាហ្គា TCBS) មកពីពាក្យពេញ Thiosulfate citrate bile salt sucrose គឺជាប្រភេទមជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹមបាក់តេរី (Agar) ពិសេសម្យ៉ាងដែលគេប្រើប្រាស់នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់តែជ្រើសរើស បណ្តុះ និងបំបែកប្រភេទបាក់តេរី Vibrio ប៉ុណ្ណោះ ដោយវាមានផ្ទុកអំបិលច្រើនដែលទប់ស្កាត់បាក់តេរីផ្សេងៗមិនឱ្យដុះបាន។ ដូចជាការរៀបចំពិធីជប់លៀងមួយដែលមានកាតអញ្ជើញ និងអាហារពិសេសសម្រាប់តែភ្ញៀវត្រកូល Vibrio ប៉ុណ្ណោះ ចំណែកភ្ញៀវផ្សេងទៀតមិនអាចចូលក្នុងពិធីនោះបានទេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖