Original Title: Effect of Dehusking and Silk Removing Methods and Storage Temperatures on Fresh and Canned Babycorn
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃវិធីសាស្ត្របកសំបកនិងដកសរសៃ និងសីតុណ្ហភាពរក្សាទុកទៅលើគុណភាពពោតកូនស្រស់និងកំប៉ុង

ចំណងជើងដើម៖ Effect of Dehusking and Silk Removing Methods and Storage Temperatures on Fresh and Canned Babycorn

អ្នកនិពន្ធ៖ Teeranud Romphophak (Central Laboratory and Greenhouse Complex, Kamphaengsaen Campus, Nakhon Pathom), Jaroen Kunprom, Suchera Yeangyuksakol, Nitima Sanguansin, Jingtair Siriphanich

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1993, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Postharvest Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការធ្លាក់ចុះគុណភាពពោតកូនស្រស់ និងកំប៉ុង ដោយសារវិធីសាស្ត្របកសំបក និងការកំណត់សីតុណ្ហភាពរក្សាទុកមិនបានត្រឹមត្រូវ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រៀបធៀបវិធីសាស្ត្របកសំបក និងដកសរសៃពោត និងវាយតម្លៃឥទ្ធិពលនៃសីតុណ្ហភាព និងរយៈពេលរក្សាទុកផ្សេងៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (Hand dehusking and silk removing)
វិធីសាស្ត្រប្រើដៃបកសំបក និងដកសរសៃ (អនុវត្តជាទូទៅ)
ចំណាយពេលលឿនគួរសមក្នុងការអនុវត្តជាក់ស្តែង និងមិនតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍ស្មុគស្មាញ។ មានការបាត់បង់ជាតិទឹក និងអត្រាផ្លែប្រែពណ៌ត្នោតក្នុងកម្រិតទាប។ ទាមទារកម្លាំងពលកម្មច្រើន។ ប្រសិនបើដៃអ្នកបកមិនមានអនាម័យ វាអាចបង្កឱ្យមានការឆ្លងមេរោគផ្សិតបានយ៉ាងងាយ។ ប្រើពេលជាមធ្យម ២៥.៨៥ វិនាទី/ផ្លែ, សារធាតុរឹងរលាយ (Soluble solids) ៨.១២%, មេរោគផ្សិត ១១.៥ កូឡូនី/ថាស និងការបាត់បង់ជាតិទឹក ១.៥៦%។
Forced air (Hand dehusking and blowing silk off)
វិធីសាស្ត្រប្រើកម្លាំងខ្យល់បាញ់ (Air Compressor) ដើម្បីបំបាត់សរសៃពោត
កាត់បន្ថយការប៉ះពាល់ផ្ទាល់ពីដៃកម្មករ ដែលអាចកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការឆ្លងមេរោគពីដៃ។ ជួយសន្សំសំចៃពេលវេលានៅពេលកម្មករមានជំនាញច្បាស់លាស់។ កម្លាំងខ្យល់អាចធ្វើឱ្យផ្លែពោតជាំ (Bruising) ដែលបណ្តាលឱ្យបាត់បង់ជាតិទឹកច្រើនជាងមុន។ ប្រសិនបើម៉ាស៊ីនបាញ់ខ្យល់មានផ្ទុកមេរោគ វានឹងចម្លងទៅពោតដោយផ្ទាល់។ ប្រើពេលជាមធ្យម ៣២.៣៣ វិនាទី/ផ្លែ, សារធាតុរឹងរលាយ (Soluble solids) ៧.៧៨%, មេរោគផ្សិត ៧.៨៣ កូឡូនី/ថាស និងការបាត់បង់ជាតិទឹក ១.២០%។
Storage at 3°C vs 1°C and 5°C
ការរក្សាទុកនៅសីតុណ្ហភាព ៣°C ប្រៀបធៀបនឹង ១°C និង ៥°C
សីតុណ្ហភាព ៣°C គឺជាកម្រិតដ៏ល្អបំផុត ដែលអាចរក្សាគុណភាពពោតកូនបានយូរ និងទប់ស្កាត់ការដុះផ្សិតបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ការរៀបចំបន្ទប់ត្រជាក់នៅសីតុណ្ហភាពនេះទាមទារការចំណាយលើថាមពលអគ្គិសនីខ្ពស់។ បើចុះដល់ ១°C នឹងធ្វើឱ្យពោតខូចខាតដោយសារភាពត្រជាក់ (Chilling injury) ហើយនៅ ៥°C ផ្សិតលូតលាស់លឿន។ នៅសីតុណ្ហភាព ៣°C ពោតកូនមានការប្រែពណ៌តិចតួចបំផុត ការដុះផ្សិតមានកម្រិតទាប ហើយអាចរក្សាគុណភាពបានល្អបំផុតមុនពេលយកទៅច្រកកំប៉ុង។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារឧបករណ៍ប្រើប្រាស់សាមញ្ញសម្រាប់កសិកម្ម និងប្រព័ន្ធរក្សាភាពត្រជាក់ដែលមានស្តង់ដារច្បាស់លាស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅសាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart ក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ពូជពោត Supersweet composite #1 DMR។ ទោះបីជាអាកាសធាតុប្រហាក់ប្រហែលគ្នាក៏ដោយ គុណភាពដី និងពូជពោតដែលដាំដុះនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាអាចមានប្រតិកម្មខុសគ្នាទៅនឹងសីតុណ្ហភាពរក្សាទុក។ ដូច្នេះ ការសាកល្បងបន្ថែមជាមួយពូជពោតក្នុងស្រុកគឺជាការចាំបាច់។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់សហគ្រាសកែច្នៃកសិផល និងកសិករនៅកម្ពុជា ក្នុងការកាត់បន្ថយការខូចខាតពោតកូន និងបង្កើនគុណភាពនាំចេញ។

ការកំណត់សីតុណ្ហភាពត្រឹមត្រូវ (៣°C) ការកំណត់ពេលវេចខ្ចប់ និងការគ្រប់គ្រងអនាម័យក្នុងដំណើរការបកសំបក គឺជាគន្លឹះដ៏សំខាន់ក្នុងការលើកកម្ពស់គុណភាពពោតកូនកម្ពុជាសម្រាប់ការប្រកួតប្រជែងទាំងទីផ្សារក្នុងស្រុក និងអន្តរជាតិ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. វាយតម្លៃវិធីសាស្ត្របកសំបក និងអនាម័យ: សាកល្បងប្រៀបធៀបការបកសំបកដោយប្រើដៃ និងការប្រើម៉ាស៊ីនផ្លុំខ្យល់ (Air Compressor) ជាមួយនឹងពូជពោតក្នុងស្រុក។ ត្រូវប្រាកដថាម៉ាស៊ីនបាញ់ខ្យល់មានប្រព័ន្ធចម្រោះស្អាត និងតម្រូវឱ្យកម្មករលាងដៃសម្អាតជាមុន ដើម្បីកាត់បន្ថយការចម្លងមេរោគផ្សិត។
  2. រៀបចំប្រព័ន្ធវេចខ្ចប់បណ្ដោះអាសន្ន: រៀបចំថាសស្នោ (Styrofoam trays) និងរុំដោយថង់ផ្លាស្ទិក (PVC Film) កម្រាស់ ២០ មីក្រូម៉ែត្រភ្លាមៗក្រោយពេលបកសំបករួច ដើម្បីកាត់បន្ថយការបាត់បង់ជាតិទឹក និងការពារការកើនឡើងនៃពពួកមេរោគផ្សិត មុនពេលបញ្ជូនទៅបន្ទប់ត្រជាក់។
  3. គ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធរក្សាភាពត្រជាក់ (Cold Chain System): កំណត់សីតុណ្ហភាពបន្ទប់ត្រជាក់ (Cold Room) ឱ្យនៅថេរក្នុងកម្រិត ៣°C។ ជៀសវាងការដាក់នៅសីតុណ្ហភាព ១°C ដែលបណ្តាលឱ្យមានការខូចខាតដោយសារភាពត្រជាក់ (Chilling injury) និងមិនត្រូវឱ្យលើសពី ៥°C ដែលធ្វើឱ្យផ្សិតលូតលាស់លឿន។
  4. ត្រួតពិនិត្យគុណភាពពោតស្រស់ (Quality Monitoring): ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ (Refractometer) ដើម្បីតាមដានបរិមាណសារធាតុរឹងរលាយ (Soluble solids) និងកត់ត្រាការលូតលាស់នៃកូឡូនីផ្សិតរៀងរាល់ថ្ងៃ ក្នុងអំឡុងពេលរក្សាទុកដើម្បីធានាថាគុណភាពមិនធ្លាក់ចុះខុសស្តង់ដារ។
  5. អនុវត្តស្តង់ដារពេលវេលាក្នុងការច្រកកំប៉ុង: កំណត់កាលវិភាគផលិតកម្មយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ដោយតម្រូវឱ្យពោតកូនទាំងអស់ត្រូវតែឆ្លងកាត់ដំណើរការច្រកកំប៉ុងក្នុងទឹកអំបិល ៤% មុនរយៈពេល ៧ ថ្ងៃនៃការរក្សាទុក ដើម្បីបញ្ចៀសការប្រែពណ៌ ក្លិន និងភាពទន់ជ្រាយ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Soluble solids content (បរិមាណសារធាតុរឹងរលាយ / កម្រិតជាតិស្ករ) សំដៅលើបរិមាណនៃសារធាតុរឹងដែលរលាយក្នុងទឹកនៃជាលិការុក្ខជាតិ ដែលភាគច្រើនជាជាតិស្ករធម្មជាតិ។ នៅក្នុងការស្រាវជ្រាវនេះ គេវាស់បរិមាណនេះដើម្បីវាយតម្លៃពីភាពផ្អែម និងការធ្លាក់ចុះគុណភាពរបស់ពោតកូនកំឡុងពេលរក្សាទុក។ ដូចជាការវាស់មើលថាតើមានស្ករប៉ុន្មានស្លាបព្រាដែលបានរលាយចូលក្នុងកែវទឹកមួយអញ្ចឹងដែរ។
Chilling injury (ការខូចខាតដោយសារភាពត្រជាក់) គឺជាការខូចខាតកោសិការបស់រុក្ខជាតិនៅពេលដែលវាត្រូវបានរក្សាទុកក្នុងសីតុណ្ហភាពត្រជាក់ពេក ប៉ុន្តែមិនទាន់ដល់ចំណុចកក។ សម្រាប់ពោតកូន ការរក្សាទុកនៅសីតុណ្ហភាព ១°C ធ្វើឱ្យកោសិការបស់វាខូចខាត និងបណ្តាលឱ្យផ្លែប្រែពណ៌ជាំខ្មៅ។ ស្រដៀងនឹងពេលដែលយើងយកចេកទៅដាក់ក្នុងទូរទឹកកក ហើយសំបករបស់វាប្រែជាពណ៌ខ្មៅរលួយដោយសារតែវាត្រជាក់ពេក។
Forced air (កម្លាំងខ្យល់បាញ់ / ម៉ាស៊ីនផ្លុំខ្យល់) ជាវិធីសាស្ត្រប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធខ្យល់ដែលមានសម្ពាធខ្លាំង ដើម្បីបាញ់ទម្លាក់សំបក និងសរសៃពោតចេញពីស្នូល ជំនួសឱ្យការប្រើដៃបកផ្ទាល់ ដែលវិធីនេះមានបំណងកាត់បន្ថយការចម្លងមេរោគពីដៃកម្មករ។ ដូចជាការប្រើម៉ាស៊ីនផ្លុំខ្យល់ដើម្បីផ្លុំស្លឹកឈើចេញពីទីធ្លាផ្ទះ ជំនួសឱ្យការប្រើអំបោសបោសផ្ទាល់។
Refractometer (ឧបករណ៍វាស់កម្រិតចំណាំងបែរ / ឧបករណ៍វាស់ជាតិស្ករ) ជាឧបករណ៍វិទ្យាសាស្ត្រដែលប្រើសម្រាប់វាស់កម្រិតចំណាំងបែរនៃពន្លឺនៅពេលដែលវាឆ្លងកាត់អង្គធាតុរាវ។ គេប្រើវាដើម្បីកំណត់បរិមាណសារធាតុរឹងរលាយ (Soluble solids) ឬកម្រិតជាតិស្ករនៅក្នុងទឹកដែលច្របាច់ចេញពីពោតកូន។ ប្រៀបដូចជាវ៉ែនតាពង្រីកពិសេសមួយ ដែលប្រាប់យើងពីកម្រិតភាពផ្អែមនៃទឹកផ្លែឈើដោយគ្រាន់តែន្តក់ទឹកនោះបន្តិចលើកញ្ចក់របស់វា។
Off-flavor (ក្លិន ឬរសជាតិមិនល្អ / ក្លិនឆ្អាប) គឺជាការប្រែប្រួលរសជាតិ ឬក្លិនដើមរបស់អាហារឱ្យទៅជាមានក្លិន ឬរសជាតិដែលមិនគួរឱ្យចង់បរិភោគ។ ក្នុងបរិបទនេះ វាកើតឡើងដោយសារការទុកពោតកូនស្រស់ចោលយូរពេកមុនពេលយកទៅច្រកកំប៉ុង ធ្វើឱ្យវាបាត់បង់រសជាតិដើម។ ដូចជាទឹកដោះគោដែលយើងទុកចោលយូរហួសថ្ងៃកំណត់ ហើយវាប្រែជាមានក្លិនជូរខុសពីធម្មតាអញ្ចឹង។
Fungal colony (កូឡូនីផ្សិត) ជាបណ្តុំនៃកោសិកាផ្សិតដែលដុះលូតលាស់និងពង្រីកខ្លួននៅកន្លែងតែមួយ រហូតដល់យើងអាចមើលឃើញដោយភ្នែកទទេ។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ គេរាប់ចំនួនកូឡូនីផ្សិតក្នុងមួយថាស ដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតនៃការឆ្លងមេរោគ និងអនាម័យលើពោតកូន។ ដូចជាចំណុចដុំៗពណ៌ស ឬបៃតងដែលដុះលើនំប៉័ងនៅពេលដែលយើងទុកវាចោលក្នុងកន្លែងសើមយូរថ្ងៃ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖