Original Title: SỔ TAY HƯỚNG DẪN KỸ THUẬT CHO NÔNG DÂN VỀ CANH TÁC CÂY SẦU RIÊNG THEO TIÊU CHUẨN VIETGAP
Document Type: Textbook / Educational Material
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original material for complete content.

សៀវភៅណែនាំបច្ចេកទេសសម្រាប់កសិករអំពីការដាំដុះដើមធុរេនតាមស្តង់ដារ VietGAP

ចំណងជើងដើម៖ SỔ TAY HƯỚNG DẪN KỸ THUẬT CHO NÔNG DÂN VỀ CANH TÁC CÂY SẦU RIÊNG THEO TIÊU CHUẨN VIETGAP

អ្នកនិពន្ធ៖ Võ Hữu Thoại, Lê Văn Đức, Nguyễn Văn Sơn, Trần Thị Mỹ Hạnh, Nguyễn Quang Huy, Nguyễn Quốc Mạnh

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2023

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេប (Overview)

ប្រធានបទ (Topic)៖ សៀវភៅណែនាំនេះដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមក្នុងការផលិតធុរេននៅប្រទេសវៀតណាម ដោយផ្តល់នូវបច្ចេកទេសលម្អិតដើម្បីអនុវត្តតាមស្តង់ដារកសិកម្មល្អ (VietGAP) កាត់បន្ថយសំណល់គីមី និងឆ្លើយតបទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។

រចនាសម្ព័ន្ធ (Structure)៖ ឯកសារនេះរៀបរាប់យ៉ាងលម្អិតអំពីជំហាននីមួយៗនៃវដ្តជីវិតនៃការដាំដុះធុរេន ដោយរួមបញ្ចូលទាំងការគ្រប់គ្រងដី ទឹក ជី និងសត្វល្អិតរហូតដល់ការប្រមូលផល។

ចំណុចសំខាន់ៗ (Key Takeaways)៖

២. គោលបំណងសិក្សា (Learning Objectives)

បន្ទាប់ពីអានឯកសារនេះ អ្នកគួរអាច៖

  1. យល់ដឹងពីតម្រូវការអេកូឡូស៊ី ការរៀបចំដី និងការជ្រើសរើសទីតាំងដាំដុះធុរេន (Ecological requirements and site selection)
  2. អនុវត្តការអនុវត្តកសិកម្មល្អ (VietGAP) ក្នុងការគ្រប់គ្រងជី សារធាតុចិញ្ចឹម ទឹក និងអនាម័យសួន (Nutrient and water management)
  3. រៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រដើម្បីគ្រប់គ្រងសមាសភាពចង្រៃចម្រុះ (IPM) ជំងឺ និងកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់នៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ដូចជាការជ្រាបចូលនៃទឹកប្រៃ (Salinity intrusion)
  4. អនុវត្តបច្ចេកទេសសម្រាប់ការព្យាបាលក្រោយពេលប្រមូលផល និងការតាមដានប្រភពដើម (Traceability) តាមរយៈការកត់ត្រាប្រតិបត្តិការកសិកម្មឲ្យបានត្រឹមត្រូវ

សៀវភៅណែនាំនេះផ្តល់នូវចំណេះដឹងបច្ចេកទេសទូលំទូលាយអំពីការដាំដុះធុរេនតាមស្តង់ដារ VietGAP ចាប់តាំងពីការរៀបចំដីរហូតដល់ការប្រមូលផល និងការកត់ត្រា។ វាផ្តោតសំខាន់លើការគ្រប់គ្រងដី ទឹក សត្វល្អិត ជំងឺ ការប្រើប្រាស់គីមីកសិកម្មដោយសុវត្ថិភាព ព្រមទាំងផ្តល់នូវវិធានការឆ្លើយតបទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ជាពិសេសការដោះស្រាយបញ្ហាទឹកប្រៃជ្រាបចូលដើម្បីរក្សាទិន្នផល។

៣. គោលគំនិតសំខាន់ៗ (Key Concepts)

គោលគំនិត (Concept) ការពន្យល់ (Explanation) ឧទាហរណ៍ (Example)
Integrated Pest Management (IPM)
ការគ្រប់គ្រងសមាសភាពចង្រៃចម្រុះ (Integrated Pest Management)
គឺជាវិធីសាស្ត្រនៃការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិត និងជំងឺដោយរួមបញ្ចូលនូវវិធានការជាច្រើនដូចជា ការប្រើប្រាស់សត្រូវធម្មជាតិ (Thiên địch) ការអនុវត្តអនាម័យសួន និងការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមីដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។ វាជួយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតគីមី និងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃសំណល់គីមីក្នុងផ្លែឈើ។ ការកាត់តម្រឹមមែក និងការប្រើប្រាស់អន្ទាក់ពន្លឺ ឬការលើកកម្ពស់សត្រូវធម្មជាតិដូចជា អង្ក្រង និងទាគីបកែប ដើម្បីគ្រប់គ្រងសត្វល្អិត មុននឹងសម្រេចចិត្តប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតតាមគោលការណ៍ ៤យ៉ាង (4-Right principles)។
Nutrient and Fertilizer Management
ការគ្រប់គ្រងសារធាតុចិញ្ចឹម និងជី (Nutrient and Fertilizer Management)
ការផ្គត់ផ្គង់សារធាតុចិញ្ចឹមចាំបាច់ដល់ដើមធុរេនទៅតាមដំណាក់កាលលូតលាស់នីមួយៗ រួមមាន ការបំប៉នស្លឹក ការជំរុញការចេញផ្កា និងការចិញ្ចឹមផ្លែ។ ការប្រើប្រាស់ជីសរីរាង្គរួមផ្សំជាមួយជីគីមីក្នុងបរិមាណសមស្រប និងចំពេលវេលា ជួយកាត់បន្ថយការបំភាយឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់ និងរក្សាគុណភាពដី។ ការបាញ់ថ្នាំជីស្លឹកដែលមានជាតិកាល់ស្យូម និងបូរ៉ុន (Calcium-Boron) មុនពេលផ្ការីក ៥-៧ ថ្ងៃ ដើម្បីបង្កើនអត្រាការជាប់ផ្លែ និងកាត់បន្ថយការជ្រុះផ្លែខ្ចី។
Salinity Intrusion Mitigation
ការកាត់បន្ថយផលប៉ះពាល់ពីការជ្រាបចូលនៃទឹកប្រៃ (Salinity Intrusion Mitigation)
បច្ចេកទេសថែទាំដើមធុរេនក្នុងអំឡុងពេលរាំងស្ងួត និងពេលមានទឹកប្រៃជ្រាបចូល ដោយសារធុរេនជារុក្ខជាតិងាយរងគ្រោះពីជាតិប្រៃខ្លាំង (ទ្រាំទ្របានតិចជាង ១‰)។ វាពាក់ព័ន្ធនឹងការរក្សាទឹកសាប ការកាត់បន្ថយការហួតជាតិទឹក និងការលាងសម្អាតជាតិប្រៃចេញពីដីក្រោយពេលរងផលប៉ះពាល់។ ការកាត់បន្ថយចំនួនផ្កាឬផ្លែដើម្បីកាត់បន្ថយតម្រូវការទឹក និងការបាញ់ថ្នាំ Brassinosteriod រួមជាមួយ Canxi nitrat ជាច្រើនដង ដើម្បីបង្កើនភាពធន់របស់រុក្ខជាតិនៅពេលទឹកប្រៃចាប់ផ្តើមជ្រាបចូល។
Traceability and Record Keeping
ការតាមដានប្រភពដើម និងការកត់ត្រា (Traceability and Record Keeping)
ការកត់ត្រារាល់សកម្មភាពកសិកម្មប្រចាំថ្ងៃ ចាប់តាំងពីការទិញពូជ ការរៀបចំដី ការប្រើប្រាស់ជី ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត រហូតដល់ការប្រមូលផល។ នេះជាតម្រូវការចាំបាច់របស់ស្តង់ដារកសិកម្មល្អ (GAP) ដើម្បីធានាសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងភាពងាយស្រួលក្នុងការស្វែងរកប្រភពដើមពេលមានបញ្ហាកើតឡើង។ ការបំពេញសៀវភៅកំណត់ហេតុ (Logbook) ប្រចាំថ្ងៃដែលកត់ត្រាពីកាលបរិច្ឆេទនៃការបាញ់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត និងរយៈពេលផ្អាកមុនពេលប្រមូលផល (Pre-Harvest Interval - PHI) ដើម្បីធានាថាមិនមានសំណល់គីមីលើសកម្រិតអតិបរមា (MRLs)។
Post-Harvest Handling
ការចាត់ចែងក្រោយពេលប្រមូលផល (Post-Harvest Handling)
បច្ចេកទេសប្រមូលផល ការដឹកជញ្ជូន និងការរក្សាទុកផ្លែធុរេនដោយសុវត្ថិភាព ដើម្បីកាត់បន្ថយការខូចខាតរូបរាង ការពារការចម្លងរោគពីមេរោគ និងថែរក្សាគុណភាពសាច់ធុរេនឱ្យនៅស្រស់ល្អស្របតាមតម្រូវការទីផ្សារ។ ការមិនទម្លាក់ផ្លែធុរេនឱ្យប៉ះដីផ្ទាល់ដើម្បីជៀសវាងការចម្លងរោគផ្សិតពីដី (ឧ. ផ្សិត Phytophthora) និងការប្រើប្រាស់កន្ត្រកដែលមានទ្រនាប់ទន់ដើម្បីដឹកជញ្ជូនផ្លែទៅកាន់រោងចក្រវេចខ្ចប់ដោយប្រុងប្រយ័ត្ន។

៤. ភាពពាក់ព័ន្ធសម្រាប់កម្ពុជា (Cambodia Relevance)

ប្រទេសកម្ពុជាមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការអភិវឌ្ឍវិស័យដាំដុះធុរេន ដូច្នេះការស្វែងយល់ពីស្តង់ដារកសិកម្មល្អ (GAP) គឺមានសារៈសំខាន់ណាស់ដើម្បីបង្កើនគុណភាព សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងការប្រកួតប្រជែងសម្រាប់ការនាំចេញទីផ្សារអន្តរជាតិ។

ការអនុវត្ត (Applications)៖

ការបកប្រែ និងការអនុវត្តចំណេះដឹងពីសៀវភៅណែនាំនេះ នឹងជួយនិស្សិត និងកសិករកម្ពុជាផ្លាស់ប្តូរពីការធ្វើកសិកម្មតាមទម្លាប់ ទៅជាការដាំដុះប្រកបដោយបច្ចេកទេសស្តង់ដារខ្ពស់ ដែលធានាបាននូវនិរន្តរភាពបរិស្ថាន និងប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច។

៥. មគ្គុទ្ទេសក៍សិក្សា (Study Guide)

លំហាត់ និងសកម្មភាពសិក្សាដើម្បីពង្រឹងការយល់ដឹង៖

  1. ការវាយតម្លៃទីតាំងដាំដុះផ្ទាល់ (Field Assessment of Cultivation Site): ចុះសិក្សានៅចម្ការធុរេនក្នុងស្រុក (ឧទាហរណ៍៖ ចម្ការនៅខេត្តកំពត ឬត្បូងឃ្មុំ) ដើម្បីសង្កេតមើលប្រព័ន្ធស្រោចស្រព ការៀបចំរងដី ការទុកដាក់ថ្នាំគីមី និងវាយតម្លៃថាតើកសិដ្ឋាននោះបានអនុលោមតាមស្តង់ដារកសិកម្មល្អ (GAP) កម្រិតណា។ កត់ត្រាចំណុចខ្វះខាត និងស្នើដំណោះស្រាយក្នុងរបាយការណ៍។
  2. ការរៀបចំផែនការគ្រប់គ្រងជី និងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត (Fertilizer and Pesticide Management Plan): ប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft Excel ឬ Google Sheets ដើម្បីបង្កើតតារាងកត់ត្រាប្រតិបត្តិការកសិកម្ម (Farm Logbook) ដែលរួមមានប្រភេទថ្នាំ កម្រិតប្រើប្រាស់ កាលបរិច្ឆេទបាញ់ថ្នាំ និងកាលបរិច្ឆេទសុវត្ថិភាពមុនពេលប្រមូលផល (PHI) ដោយផ្អែកលើទម្រង់គំរូក្នុងជំពូកទី២ នៃឯកសារនេះ។
  3. ការវិភាគអត្តសញ្ញាណសត្វល្អិត និងជំងឺ (Pest and Disease Identification Analysis): ប្រមូលសំណាកស្លឹក ដើម ឬផ្លែធុរេនដែលមានបញ្ហាពីចម្ការ យកមកវិភាគនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីកំណត់អត្តសញ្ញាណជំងឺ (ឧ. ជំងឺរលួយគល់ Phytophthora palmivora ឬសត្វល្អិតចោះផ្លែ) រួចសរសេររបាយការណ៍ស្នើវិធានការគ្រប់គ្រងតាមគោលការណ៍កសិកម្មចម្រុះ (IPM)។
  4. ការរចនាប្រព័ន្ធស្រោចស្រពសន្សំសំចៃទឹក (Designing a Water-Saving Irrigation System): ប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រ (ឧ. AutoCAD ឬ SketchUp) ដើម្បីគូសប្លង់ប្រព័ន្ធស្រោចស្រពទឹកខ្នាតតូច (Drip or Micro-sprinkler irrigation) សម្រាប់ចម្ការធុរេនទំហំ ១ហិកតា ដោយគណនាបរិមាណទឹកចាំបាច់ក្នុងរដូវប្រាំងដើម្បីទប់ទល់នឹងបញ្ហាខ្វះទឹក និងបង្ការការជ្រាបចូលនៃទឹកប្រៃ។

៦. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស (English) ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
VietGAP (Vietnamese Good Agricultural Practices) ស្តង់ដារកសិកម្មល្អរបស់ប្រទេសវៀតណាម ដែលកំណត់ពីគោលការណ៍ នីតិវិធី និងការអនុវត្តក្នុងការដាំដុះ ដើម្បីធានាសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ គុណភាពកសិផល ព្រមទាំងការពារបរិស្ថាន និងសុខភាពអ្នកផលិតនិងអ្នកប្រើប្រាស់។ ប្រៀបដូចជា "ច្បាប់ចរាចរណ៍" សម្រាប់កសិករ ដែលតម្រូវឱ្យអនុវត្តតាមយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ដើម្បីផលិតបានផ្លែធុរេនដែលមានសុវត្ថិភាព និងអាចលក់ចេញបានក្នុងតម្លៃខ្ពស់។
Maximum Residue Limits (MRLs) កម្រិតសំណល់សារធាតុគីមីអតិបរមា គឺជាបរិមាណកំហាប់ខ្ពស់បំផុតនៃថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ឬសារធាតុគីមីផ្សេងៗ ដែលត្រូវបានអនុញ្ញាតស្របច្បាប់ឱ្យមានសេសសល់ក្នុងកសិផលដោយមិនប៉ះពាល់ដល់សុខភាព។ ដូចជាការកំណត់ល្បឿនបើកបរលើផ្លូវជាតិដែរ វាគឺជាកម្រិតកំណត់សុវត្ថិភាព ដើម្បីធានាថាជាតិគីមីដែលសល់លើផ្លែឈើមិនបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់អ្នកហូប។
Pre-Harvest Interval (PHI) គម្លាតពេលមុនការប្រមូលផល គឺជារយៈពេលដែលត្រូវរង់ចាំ ចាប់ពីថ្ងៃបាញ់ថ្នាំគីមីលើកចុងក្រោយ រហូតដល់ថ្ងៃដែលអាចបេះផ្លែ ឬប្រមូលផលបាន ដើម្បីទុកពេលឱ្យសារធាតុគីមីសកម្មរលាយបាត់អស់ពីផ្លែឈើ។ ដូចជារង់ចាំឱ្យថ្នាំលាបផ្ទះស្ងួតអស់ក្លិនទើបអាចចូលនៅបាន ការទុកចន្លោះពេលនេះធានាថាផ្លែធុរេនលែងមានជាតិពុលនៅពេលដល់ដៃអ្នកទិញ។
Traceability ការតាមដានប្រភពដើម គឺជាប្រព័ន្ធកត់ត្រាព័ត៌មានដែលអនុញ្ញាតឱ្យយើងដឹងពីប្រវត្តិ និងដំណើរការផលិតរបស់ទំនិញ ចាប់ពីការទិញពូជ ការដាំដុះ ការផ្តល់ជី រហូតដល់ការប្រមូលផល ដើម្បីងាយស្រួលរកប្រភពបញ្ហាពេលមានហានិភ័យកើតឡើង។ ដូចជាការមានសំបុត្រកំណើត និងសៀវភៅកំណត់ហេតុប្រចាំថ្ងៃរបស់ផ្លែធុរេន ដែលប្រាប់យើងពីទីកន្លែងដែលវាដុះ និងរបៀបដែលគេថែទាំវាតាំងពីតូចដល់ធំ។
Food safety hazard ភ្នាក់ងារបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ ដែលចែកចេញជាបីប្រភេទគឺ គីមី (សំណល់ថ្នាំពុល) ជីវសាស្រ្ត (មេរោគ បាក់តេរី) និងរូបវន្ត (កំទេចកញ្ចក់ លោហៈ) ដែលអាចជ្រៀតចូលក្នុងផលិតផលកសិកម្ម។ ដូចជាបន្លា ឬកំទេចថ្មដែលលាក់ក្នុងបាយ ហានិភ័យទាំងនេះគឺជាវត្ថុ ឬមេរោគដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់រាងកាយប្រសិនបើបរិភោគចូលទៅ។
Phytophthora palmivora ជាប្រភេទមេរោគផ្សិតដ៏កាចសាហាវដែលតែងតែបង្កជំងឺរលួយគល់ ហូរជ័រ និងរលួយផ្លែលើដើមធុរេន ជាពិសេសនៅរដូវវស្សាដែលមានសំណើមខ្ពស់ និងដីមិនសូវស្រោះទឹក។ វាប្រៀបដូចជាមេរោគផ្តាសាយធំដែលឆ្លងរាលដាលយ៉ាងលឿនក្នុងរដូវភ្លៀង ធ្វើឱ្យដើមធុរេនឈឺ ហូរជ័រ និងខូចផ្លែប្រសិនបើមិនប្រើថ្នាំទប់ស្កាត់ទាន់ពេល។
Brassinosteroid ជាប្រភេទអរម៉ូនលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិ ដែលកសិករប្រើប្រាស់ជាទម្រង់ថ្នាំបាញ់ ដើម្បីបំប៉ន និងបង្កើនភាពធន់របស់ដើមធុរេននៅពេលប្រឈមនឹងគ្រោះរាំងស្ងួត ឬការជ្រាបចូលនៃទឹកប្រៃ។ ដូចជាការផ្តល់វីតាមីនជំនួយកម្លាំងដល់មនុស្ស អរម៉ូននេះជួយឱ្យដើមធុរេនមានកម្លាំងតទល់នឹងបញ្ហាអាកាសធាតុអាក្រក់ និងកាត់បន្ថយការខូចខាតពេលខ្វះទឹកសាប។

៧. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖