Original Title: Effect of pumpkin on quality, nutritional and organoleptic properties of ice cream
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2020.54.5.09
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃល្ពៅទៅលើគុណភាព អាហារូបត្ថម្ភ និងលក្ខណៈសម្បត្តិនៃការដឹងរសជាតិនៃការ៉េម

ចំណងជើងដើម៖ Effect of pumpkin on quality, nutritional and organoleptic properties of ice cream

អ្នកនិពន្ធ៖ Napassorn Peasura (Institute of Nutrition, Mahidol University), Pornrat Sinchaipanit (Institute of Nutrition, Mahidol University), Anantita Sangsuriyawong (Institute of Nutrition, Mahidol University), Sasapin Disnil (Institute of Nutrition, Mahidol University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020 (Agriculture and Natural Resources)

វិស័យសិក្សា៖ Food Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការកើនឡើងនូវតម្រូវការអាហារសុខភាពរបស់អតិថិជន តាមរយៈការអភិវឌ្ឍការ៉េមដែលសំបូរទៅដោយជីវជាតិបំប៉នពីល្ពៅ ដើម្បីផ្តល់នូវសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មធម្មជាតិ β-carotene និងជាតិសរសៃ ព្រមទាំងធានាបាននូវគុណភាពរសជាតិល្អ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានបង្កើតរូបមន្តការ៉េមដោយប្រើប្រាស់ប្រភេទទឹកដោះគោផ្សេងៗគ្នា និងកម្រិតនៃសាច់ល្ពៅចំហុយកិនក្នុងបរិមាណផ្សេងៗគ្នា បន្ទាប់មកបានវាយតម្លៃលើលក្ខណៈរូបគីមី អាហារូបត្ថម្ភ និងរសជាតិ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Dairy Milk Base with 25% Pumpkin
ការប្រើប្រាស់ទឹកដោះគោជាមូលដ្ឋានលាយសាច់ល្ពៅ ២៥%
ទទួលបានការពេញចិត្តកម្រិតខ្ពស់បំផុត មានសាច់ទន់រលោង រសជាតិឆ្ងាញ់ និងរក្សាបាននូវទម្រង់ការ៉េមល្អ។ មានបរិមាណជាតិខ្លាញ់ខ្ពស់ (១០.៥%) និងមិនស័ក្តិសមសម្រាប់អ្នកដែលអាឡែស៊ី ឬតមផលិតផលទឹកដោះគោសត្វ។ ទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃរសជាតិរួម ៧.៤០ (ចូលចិត្តកម្រិតមធ្យមទៅខ្លាំង) និងមានកម្រិតពពុះខ្យល់ (Overrun) ល្អ។
Coconut Milk Base with 25% Pumpkin
ការប្រើប្រាស់ខ្ទិះដូងជាមូលដ្ឋានលាយសាច់ល្ពៅ ២៥%
ផ្តល់នូវជម្រើសដ៏ល្អសម្រាប់អ្នកហូបបួស (Vegan) មានក្លិនឈ្ងុយប្រហើរ និងទទួលបានពិន្ទុរសជាតិប្រកៀកប្រកិតនឹងទឹកដោះគោ។ មានបរិមាណជាតិខ្លាញ់ខ្ពស់ជាងគេបង្អស់ (១១.២%) ដែលអាចជាកង្វល់សម្រាប់អ្នកគិតគូរពីកាឡូរី។ ទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃរសជាតិរួម ៧.២៣ ដែលអាចប្រើជាផលិតផលសក្តានុពលជំនួសទឹកដោះគោ។
Soy Milk Base with 25% Pumpkin
ការប្រើប្រាស់ទឹកសណ្តែកជាមូលដ្ឋានលាយសាច់ល្ពៅ ២៥%
មានបរិមាណជាតិខ្លាញ់ទាបបំផុត (២.០%) និងមានប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ជាងគេ (៦.១%) ស័ក្តិសមសម្រាប់អ្នកចង់បានអាហារសុខភាព។ ទទួលបានការពេញចិត្តទាបបំផុត ដោយសារសាច់ការ៉េមរាងគគ្រើម និងមានក្លិនឬរសជាតិឆ្អាបសណ្តែក។ ទទួលបានពិន្ទុវាយតម្លៃរសជាតិរួមត្រឹមតែ ៦.១៧ និងមានសារធាតុរឹងសរុបទាបបំផុត (២៤.២%)។
High Pumpkin Concentration (40%) in Dairy Base
ការបន្ថែមសាច់ល្ពៅកម្រិតខ្ពស់ (៤០%) ក្នុងមូលដ្ឋានទឹកដោះគោ
ផ្តល់តម្លៃអាហារូបត្ថម្ភខ្ពស់បំផុត រួមមានសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម បេតាការ៉ូទីន និងជាតិសរសៃ។ សាច់ការ៉េមខាប់ខ្លាំងពេក កាត់បន្ថយកម្រិតពពុះខ្យល់ (Overrun) យ៉ាងខ្លាំង និងមានរសជាតិប្រហាក់ប្រហែលនឹងល្ពៅកកជាជាងការ៉េម។ ផ្តល់សារធាតុ β-carotene រហូតដល់ ១,២០៧ μ g/100g តែអត្រា Overrun ធ្លាក់ចុះមកត្រឹម ៦១.៧%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារនូវឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតខ្ពស់សម្រាប់ការវិភាគជីវជាតិ និងអតិសុខុមប្រាណ ប៉ុន្តែសម្រាប់ការផលិតដើម្បីសាកល្បង ទាមទារត្រឹមតែម៉ាស៊ីនផលិតការ៉េម និងគ្រឿងផ្សំសាមញ្ញប៉ុណ្ណោះ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅវិទ្យាស្ថានអាហារូបត្ថម្ភនៃសាកលវិទ្យាល័យ Mahidol ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ល្ពៅពូជ Thong-Ampai និងអ្នកភ្លក់រសជាតិក្នុងស្រុកចំនួន ៣០ នាក់។ ទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធខ្ពស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះប្រជាជនទាំងពីរប្រទេសមានទម្លាប់បរិភោគ និងចំណូលចិត្តរសជាតិស្រដៀងគ្នា ហើយលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុសម្រាប់ដាំដុះល្ពៅក៏ដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការអភិវឌ្ឍផលិតផលនេះពិតជាមានអត្ថប្រយោជន៍ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់ការកែច្នៃកសិផលនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

ជារួម ការស្រាវជ្រាវនេះផ្តល់នូវគំរូដ៏ល្អមួយក្នុងការបង្កើនតម្លៃបន្ថែមដល់កសិផលក្នុងស្រុក (ល្ពៅ) តាមរយៈការបង្កើតផលិតផលបង្អែមដែលផ្តល់ទាំងភាពឆ្ងាញ់ និងអត្ថប្រយោជន៍ចំពោះសុខភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. រៀបចំ និងសិក្សាពីវត្ថុធាតុដើមក្នុងស្រុក: ចាប់ផ្តើមដោយការជ្រើសរើសប្រភេទល្ពៅក្នុងស្រុក (ឧទាហរណ៍៖ ល្ពៅសាច់លឿងខាប់) រួចយកទៅលាងសម្អាត ចំហុយ និងកិនឱ្យម៉ត់ដោយប្រើ Food ProcessorCommercial Blender ដើម្បីទទួលបានសាច់ល្ពៅស្តង់ដារ។
  2. អភិវឌ្ឍរូបមន្តសាកល្បងខ្នាតតូច (Prototype Development): ប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនផលិតការ៉េមខ្នាតតូច Home Ice Cream Maker ដើម្បីលាយសាច់ល្ពៅក្នុងអត្រា ២៥% ទៅ ៣០% ជាមួយនឹងទឹកដោះគោស្រស់ ខ្ទិះដូង ឬទឹកដោះគោរុក្ខជាតិ ដោយថ្លឹងបរិមាណស្ករ និងសារធាតុរក្សាលំនឹងឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
  3. ធ្វើការវាយតម្លៃរសជាតិ និងរចនាសម្ព័ន្ធ: រៀបចំកម្មវិធីភ្លក់រសជាតិខ្នាតតូចដោយអញ្ជើញមនុស្សប្រហែល ៣០ នាក់ ឱ្យដាក់ពិន្ទុតាមទម្រង់ 9-point Hedonic Scale លើពណ៌ ក្លិន រសជាតិ និងភាពទន់រលោង ដើម្បីស្វែងរកកម្រិតល្ពៅដែលអតិថិជនចូលចិត្តបំផុត។
  4. ពង្រីកការផលិត និងត្រួតពិនិត្យសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ: មុននឹងបញ្ចេញលក់លើទីផ្សារ ត្រូវយកផលិតផលទៅធ្វើតេស្តរកមេរោគ (ដូចជា Salmonella spp. ឬ Escherichia coli) នៅវិទ្យាស្ថានប៉ាស្ទ័រ ឬវិទ្យាស្ថានស្តង់ដារកម្ពុជា រួចរចនាការវេចខ្ចប់ដែលអាចរក្សាគុណភាពក្នុង Commercial Freezer បានយូរ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
β-carotene (បេតាការ៉ូទីន) ជាសារធាតុពណ៌ធម្មជាតិពណ៌លឿង ឬទឹកក្រូច ដែលមាននៅក្នុងរុក្ខជាតិដូចជាល្ពៅ។ នៅក្នុងរាងកាយ វាមានតួនាទីបំប្លែងទៅជាវីតាមីន A ដើម្បីជួយការពារជំងឺរ៉ាំរ៉ៃ ជំនួយភ្នែក និងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺមហារីក។ វាប្រៀបដូចជា "ថ្នាំលាបពណ៌ធម្មជាតិ" ដែលផ្តល់ពណ៌ទឹកក្រូចដល់បន្លែ និងជារោងចក្រផលិតវីតាមីន A សម្រាប់ការពាររាងកាយរបស់យើង។
Overrun (កម្រិតពពុះខ្យល់ ឬ អត្រាកំណើនមាឌ) គឺជារង្វាស់ភាគរយនៃបរិមាណខ្យល់ដែលត្រូវបានវាយបញ្ចូលទៅក្នុងល្បាយការ៉េមកំឡុងពេលបង្កក ដែលធ្វើឱ្យការ៉េមមានមាឌធំជាងមុន មានសាច់ទន់ និងមិនកកជាដុំទឹកកករឹង។ ដូចជាការវាយពងមាន់ ឬផ្លុំប៉េងប៉ោងអញ្ចឹង ពេលយើងបញ្ចូលខ្យល់កាន់តែច្រើន ការ៉េមកាន់តែរីកធំ និងមានសាច់កាន់តែទន់ស្រាល។
Viscosity (ភាពខាប់ ឬ ស៊ីស្តេ) គឺជារង្វាស់នៃភាពខាប់ស្អិតនៃវត្ថុរាវដែលទប់ទល់នឹងការហូរ។ នៅក្នុងការ៉េម ការបន្ថែមសាច់ល្ពៅដែលមានជាតិសរសៃខ្ពស់ធ្វើឱ្យល្បាយកាន់តែខាប់ ដែលជួយរក្សារចនាសម្ព័ន្ធ និងពន្យឺតការរលាយ។ ដូចជាការប្រៀបធៀបរវាងទឹកឃ្មុំ (ខាប់) និងទឹកធម្មតា (រាវ) អញ្ចឹង ល្បាយដែលខាប់គឺហូរយឺតជាង និងមានភាពស្អិតជាង។
Organoleptic properties (លក្ខណៈសម្បត្តិនៃការដឹងរសជាតិ / លក្ខណៈសតិអារម្មណ៍) គឺជាការវាយតម្លៃគុណភាព និងការទទួលយកនូវចំណីអាហារ តាមរយៈការប្រើប្រាស់ញាណទាំងប្រាំរបស់មនុស្ស ដូចជាការមើលពណ៌ ហិតក្លិន ភ្លក់រសជាតិ និងការស្ទាបភាពទន់រលោងនៃសាច់អាហារ។ ប្រៀបដូចជាការធ្វើជា "អ្នកភ្លក់ម្ហូប" ដែលត្រូវប្រើភ្នែក ច្រមុះ អណ្តាត និងមាត់ ដើម្បីកាត់ក្តីថាម្ហូបនោះមានលក្ខណៈទាក់ទាញ និងឆ្ងាញ់កម្រិតណា។
Oxygen radical absorbance capacity / ORAC (សមត្ថភាពស្រូបយកអុកស៊ីហ្សែនរ៉ាឌីកាល់) គឺជារង្វាស់មន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់វាស់កម្រិតថាមពលនៃសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មនៅក្នុងចំណីអាហារ ដែលបង្ហាញពីសមត្ថភាពក្នុងការកម្ចាត់រ៉ាឌីកាល់សេរីដែលធ្វើឱ្យខូចខាតដល់កោសិការាងកាយ។ ដូចជាការដាក់ពិន្ទុឱ្យ "ទាហានការពារ" នៅក្នុងអាហារ ថាតើពួកគេពូកែវាយប្រហារសត្រូវ (មេរោគ ឬសារធាតុពុល) និងការពាររាងកាយយើងបានកម្រិតណា។
Total solids (សារធាតុរឹងសរុប) គឺជាបរិមាណនៃសមាសធាតុទាំងអស់ដែលមាននៅក្នុងការ៉េម (ដូចជា ខ្លាញ់ ប្រូតេអ៊ីន ស្ករ ជាតិសរសៃ) ដោយមិនរាប់បញ្ចូលជាតិទឹក។ វាមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការកំណត់ភាពរឹងមាំ និងរចនាសម្ព័ន្ធរបស់ការ៉េម។ ប្រសិនបើយើងយកការ៉េមទៅហាលថ្ងៃ ឬកម្តៅឱ្យហួតទឹកអស់ អ្វីដែលនៅសល់ជាម្សៅស្ងួត នោះហើយគឺជា "សារធាតុរឹងសរុប"។
Pathogenic microorganisms (អតិសុខុមប្រាណបង្កជំងឺ) គឺជាមេរោគតូចៗ (ដូចជាបាក់តេរី Escherichia coliSalmonella spp.) ដែលអាចចម្លងចូលក្នុងចំណីអាហារ និងបង្កឱ្យមានជំងឺដល់អ្នកបរិភោគប្រសិនបើគ្មានអនាម័យត្រឹមត្រូវកំឡុងពេលផលិត។ ដូចជា "ចោរលួចលាក់" ដ៏តូចល្អិតដែលមើលមិនឃើញនឹងភ្នែកទទេ ចូលមកលាក់ខ្លួនក្នុងម្ហូបអាហារយើង ហើយធ្វើឱ្យយើងឈឺពោះ ឬរាករូសពេលបរិភោគវា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖