Original Title: Effects of Chemical Seed Treatment on Seedborne Incidence of Soybean Bacterial Pustule
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការព្យាបាលគ្រាប់ពូជដោយសារធាតុគីមីទៅលើអត្រាកើតជំងឺពងបែកលើស្លឹកសណ្តែកសៀងដែលឆ្លងតាមគ្រាប់ពូជ

ចំណងជើងដើម៖ Effects of Chemical Seed Treatment on Seedborne Incidence of Soybean Bacterial Pustule

អ្នកនិពន្ធ៖ Sutruedee Prathuangwong (Dept. of Plant Pathology, Faculty of Agriculture, Kasetsart University, Bangkok 10900, Thailand), Chetapan Choochoa (Northern Agricultural Development Center, Suthep Rd., Chiangmai 50000, Thailand)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1989, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះស្រាវជ្រាវអំពីការគ្រប់គ្រងជំងឺពងបែកលើស្លឹកសណ្តែកសៀង (Bacterial pustule) ដែលបង្កដោយបាក់តេរី Xanthomonas campestris pv. glycines ដែលអាចឆ្លងតាមរយៈគ្រាប់ពូជ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើតេស្តប្រសិទ្ធភាពនៃថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតចំនួន ១០ប្រភេទ ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច ៨ប្រភេទ និងសារធាតុបន្ថែម ១ប្រភេទ ទាំងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ និងការដាំដុះក្នុងទីវាល។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Fungicide Seed Treatment (e.g., Tersan 75, Thane M-45, Cupravit)
ការព្យាបាលគ្រាប់ពូជដោយថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត (ឧ. Tersan 75, Thane M-45, Cupravit)
បង្កើនអត្រាដុះពន្លកយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ធ្វើឱ្យដង់ស៊ីតេដើមរស់កើនឡើង និងផ្តល់ទិន្នផលសរុបខ្ពស់ជាង។ មិនមានផ្ទុកជាតិពុលដែលរារាំងដំណុះគ្រាប់ពូជ (Phytotoxicity) នោះទេ។ វាមិនអាចលុបបំបាត់ការឆ្លងរោគសញ្ញាជំងឺពងបែកលើស្លឹកទាំងស្រុង នៅពេលរុក្ខជាតិលូតលាស់ដល់ដំណាក់កាលលូតលាស់ពេញលេញនោះទេ។ ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុតរហូតដល់ ១,៨៨៣ គីឡូក្រាមក្នុងមួយហិកតា (សម្រាប់ការព្យាបាលដោយ Tersan 75)។
Antibiotic Seed Treatment (e.g., Aureomycin, Dumocycline)
ការព្យាបាលគ្រាប់ពូជដោយថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច (ឧ. Aureomycin, Dumocycline)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការរារាំងការលូតលាស់របស់បាក់តេរី Xanthomonas campestris pv. glycines នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ (In-vitro) នៅថ្ងៃដំបូងនៃការធ្វើតេស្ត។ សារធាតុទាំងនេះមានជាតិពុលចំពោះគ្រាប់ពូជ ដែលបណ្តាលឱ្យអត្រាដុះពន្លកថយចុះយ៉ាងខ្លាំង និងធ្វើឱ្យចំនួនដើមរស់ព្រមទាំងទិន្នផលទាបជាងធម្មតា។ ផ្តល់ទិន្នផលទាបជាងក្រុមមិនប្រើថ្នាំ ឧទាហរណ៍ការព្យាបាលដោយ Dumocycline 1000 ppm ផ្តល់ទិន្នផលត្រឹមតែ ១,០២៨ គីឡូក្រាមក្នុងមួយហិកតាប៉ុណ្ណោះ។
Untreated Control
ក្រុមត្រួតពិនិត្យ (មិនប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី)
មិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយបន្ថែមទៅលើការទិញសារធាតុគីមី និងកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការប៉ះពាល់សារធាតុគីមីចំពោះកសិករ។ អត្រាដុះពន្លក និងទិន្នផលទាបជាងការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត ហើយដំណាំអាចប្រឈមមុខនឹងការខូចខាតខ្ពស់ដោយសារជំងឺដែលឆ្លងតាមគ្រាប់ពូជផ្សេងៗ។ ទិន្នផលសរុបជាមធ្យមមានកម្រិតមធ្យម គឺចន្លោះពី ១,៣៤៨ ទៅ ១,៤៦៦ គីឡូក្រាមក្នុងមួយហិកតា។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនបានបញ្ជាក់លម្អិតពីតម្លៃចំណាយជាសាច់ប្រាក់នោះទេ ប៉ុន្តែការអនុវត្តតម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគលើសារធាតុគីមីកសិកម្ម គ្រាប់ពូជ និងបរិក្ខារសម្រាប់ធ្វើតេស្តវាស់ស្ទង់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (ខេត្តឈៀងម៉ៃ និងទីក្រុងបាងកក) ដោយប្រើប្រាស់ពូជសណ្តែកសៀងក្នុងស្រុករបស់គេ (SJ2, SJ4, SJ5) ក្នុងចន្លោះឆ្នាំ ១៩៨៤-១៩៨៥។ ទោះបីជាលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នានឹងកម្ពុជាក៏ដោយ ក៏ពូជសណ្តែកសៀងដែលកសិករខ្មែរកំពុងប្រើប្រាស់អាចមានប្រតិកម្មខុសគ្នាទៅនឹងកម្រិតកំហាប់គីមី ដែលទាមទារឱ្យមានការធ្វើតេស្តភាពស៊ាំរបស់គ្រាប់ពូជជាមុន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការព្យាបាលគ្រាប់ពូជដោយសារធាតុគីមីនេះ គឺមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អសម្រាប់លើកកម្ពស់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា។

សរុបមក ការណែនាំឱ្យកសិករព្យាបាលគ្រាប់ពូជជាមួយថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតក្នុងកម្រិតសមស្រប គឺជាវិធានការសាមញ្ញ ចំណាយតិច ប៉ុន្តែធានាបាននូវការកើនឡើងនៃចំនួនដើមរស់ និងទិន្នផលសណ្តែកសៀងយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការកំណត់អត្តសញ្ញាណសារធាតុគីមីក្នុងស្រុក: ស្វែងរកថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតដែលត្រូវបានអនុញ្ញាត និងមានលក់នៅលើទីផ្សារកម្ពុជាដោយផ្អែកលើសារធាតុសកម្មដូចជា MancozebCopper oxychloride សម្រាប់យកមកប្រើប្រាស់។
  2. ការធ្វើតេស្តភាពពុលលើពូជក្នុងស្រុក: អនុវត្តការធ្វើតេស្តដុះពន្លកខ្នាតតូចដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ Between paper method ជាមួួយកំហាប់គីមីចាប់ពី 1000 ppm ទៅ 2000 ppm លើពូជសណ្តែកសៀងខ្មែរ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាវាមិនធ្វើឱ្យខូចអត្រាដំណុះពូជ។
  3. ការបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេសស្រោបគ្រាប់ពូជ: រៀបចំវគ្គបណ្តុះបណ្តាលដល់កសិករអំពីវិធីសាស្ត្រលាយថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតជាមួយគ្រាប់ពូជប្រកបដោយសុវត្ថិភាព ដោយប្រើប្រាស់ Personal Protective Equipment (PPE) និងសារធាតុជំនួយ Adjuvant ដើម្បីឱ្យថ្នាំជាប់បានល្អ។
  4. ការបង្កើតចម្ការបង្ហាញសាកល្បងនៅក្នុងសហគមន៍: រៀបចំចម្ការសាកល្បង Demonstration Plots នៅខេត្តគោលដៅ ដោយប្រៀបធៀបទិន្នផលរវាងការដាំគ្រាប់ពូជដែលបានព្យាបាល និងមិនបានព្យាបាល ដើម្បីបង្ហាញលទ្ធផលជាក់ស្តែងដល់កសិករ។
  5. ការតាមដានរោគសាស្ត្ររុក្ខជាតិក្នុងទីវាល: ចុះតាមដាននៅទីវាលចាប់ពីដំណាក់កាលលូតលាស់រហូតដល់ប្រមូលផល ដោយប្រើ Disease Assessment Manuals ដើម្បីវាស់ស្ទង់ភាគរយផ្ទៃស្លឹកដែលរងការខូចខាតដោយជំងឺពងបែក និងវាយតម្លៃទម្ងន់គ្រាប់សរុប។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Seedborne incidence (អត្រាឆ្លងជំងឺតាមគ្រាប់ពូជ) ការកើតមាន ឬអត្រានៃការឆ្លងមេរោគ (ដូចជាផ្សិត ឬបាក់តេរី) ដែលតោងជាប់នៅលើសំបក ឬស្ថិតនៅខាងក្នុងគ្រាប់ពូជតាំងពីមុនពេលយកទៅដាំដុះទៅទៀត។ ដូចជាការដែលទារកកើតមកមានផ្ទុកមេរោគពីម្តាយតាំងពីកក្អួតក្នុងពោះ។
Bacterial Pustule (ជំងឺពងបែកលើស្លឹកបង្កដោយបាក់តេរី) ជាជំងឺរុក្ខជាតិមួយប្រភេទដែលបង្កឡើងដោយបាក់តេរី Xanthomonas campestris pv. glycines ដែលធ្វើឱ្យស្លឹកលេចចេញជាស្នាមអុចៗ ឬពងបែកតូចៗ ប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងដល់ការធ្វើរស្មីសំយោគ និងទិន្នផល។ ដូចជាមនុស្សដែលកើតជំងឺអុតស្វាយ ដែលមានពងបែករដិបរដុបលើស្បែក។
Fungicides (ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត) សារធាតុគីមីកសិកម្មដែលប្រើប្រាស់សម្រាប់សម្លាប់ ឬទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់មេរោគផ្សិតនៅលើរុក្ខជាតិ ឬគ្រាប់ពូជ។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ គេបានសាកល្បងប្រើវាដើម្បីទប់ទល់នឹងបាក់តេរីផងដែរ ហើយវាផ្តល់លទ្ធផលល្អប្រសើរ។ ដូចជាក្រែមលាបសម្លាប់មេរោគផ្សិតនៅលើស្បែកមនុស្ស ដើម្បីកុំឱ្យវារាលដាល។
Antibiotics (ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច / ថ្នាំផ្សះ) សារធាតុគីមី ឬថ្នាំដែលប្រើសម្រាប់សម្លាប់ ឬរារាំងការលូតលាស់របស់បាក់តេរី។ ក្នុងការសិក្សានេះ គេសាកល្បងវាដើម្បីសម្លាប់មេរោគលើគ្រាប់ពូជ ប៉ុន្តែវាបណ្តាលឱ្យគ្រាប់ពូជពុល និងចុះខ្សោយអត្រាដុះពន្លកទៅវិញ។ ដូចជាថ្នាំពេទ្យដែលយើងលេបដើម្បីសម្លាប់មេរោគពេលឈឺបំពង់ក ប៉ុន្តែបើលេបខុសកម្រិតអាចបណ្តាលឱ្យរលាកក្រពះ។
Paper disc method (វិធីសាស្ត្រតេស្តដោយបន្ទះក្រដាស) វិធីសាស្ត្រធ្វើតេស្តក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដោយគេជ្រលក់បន្ទះក្រដាសតូចៗទៅក្នុងសារធាតុគីមី រួចយកទៅដាក់លើចានបណ្តុះមេរោគ ដើម្បីវាស់ស្ទង់ទំហំនៃបរិវេណដែលមេរោគមិនអាចលូតលាស់បាន។ ដូចជាការទម្លាក់ដុំសាប៊ូទៅក្នុងចានទឹកមានខ្លាញ់ ហើយយើងឃើញខ្លាញ់រត់ចេញឆ្ងាយពីសាប៊ូនោះបង្កើតជារង្វង់។
Clear zone (តំបន់គ្មានមេរោគ / តំបន់រារាំងការលូតលាស់) បរិវេណរង្វង់ថ្លាជុំវិញបន្ទះក្រដាសតេស្តថ្នាំនៅក្នុងចានបណ្តុះមេរោគ ដែលបាក់តេរីមិនអាចលូតលាស់បាន។ ទំហំរង្វង់កាន់តែធំ បញ្ជាក់ថាថ្នាំនោះមានប្រសិទ្ធភាពសម្លាប់មេរោគកាន់តែខ្លាំង។ ដូចជាតំបន់សុវត្ថិភាពជុំវិញភ្នក់ភ្លើង ដែលសត្វសាហាវមិនហ៊ានចូលជិត។
Adjuvant (សារធាតុជំនួយ / សារធាតុចាប់ស្លឹក) សារធាតុដែលគេលាយបន្ថែមទៅក្នុងថ្នាំកសិកម្ម ដើម្បីជួយឱ្យថ្នាំនោះអាចតោងជាប់នឹងផ្ទៃគ្រាប់ពូជ ឬស្លឹករុក្ខជាតិបានល្អ រលាយចូលគ្នាបានសព្វ និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពថ្នាំ។ ដូចជាកាវដែលជួយឱ្យថ្នាំពណ៌អាចតោងជាប់ជញ្ជាំងបានយូរ និងមិនងាយហូរតាមទឹកភ្លៀង។
Randomized Complete Block Design (ប្លង់ពិសោធន៍ប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) ការរៀបចំចម្ការពិសោធន៍ដោយបែងចែកដីជាឡូឡ៍ៗ (Blocks) ហើយធ្វើការចាប់ឆ្នោតចៃដន្យដើម្បីកំណត់ថាតើឡូឡ៍ណាមួយត្រូវដាំពូជដែលប្រើថ្នាំប្រភេទណា ដើម្បីធានាថាលទ្ធផលមិនលម្អៀងដោយសារកត្តាគុណភាពដីនៅតំបន់នោះ។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សពូកែ និងសិស្សខ្សោយឱ្យចូលក្នុងក្រុមចម្រុះគ្នាដោយយុត្តិធម៌ ដើម្បីប្រកួតប្រជែងយកពិន្ទុ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖