Original Title: Effects of Nitrogen Applications on Transpiration, Physiological, and Growth Characteristics of Sugarcane (Saccharum spp.)
Source: doi.org/10.31817/vjas.2023.6.2.03
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការប្រើប្រាស់អាសូតទៅលើរំហួតទឹក សរីរវិទ្យា និងលក្ខណៈនៃការលូតលាស់របស់អំពៅ (Saccharum spp.)

ចំណងជើងដើម៖ Effects of Nitrogen Applications on Transpiration, Physiological, and Growth Characteristics of Sugarcane (Saccharum spp.)

អ្នកនិពន្ធ៖ Dinh Thai Hoang (Faculty of Agronomy, Vietnam National University of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2023, Vietnam Journal of Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះស្រាវជ្រាវពីឥទ្ធិពលនៃការផ្តល់ជីអាសូត (Nitrogen) ទៅលើអត្រារំហួតទឹកប្រចាំថ្ងៃ ការលូតលាស់ និងសកម្មភាពសរីរវិទ្យារបស់ដំណាំអំពៅ (Saccharum spp.) ដើម្បីស្វែងរកយុទ្ធសាស្ត្របង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ជីនិងទឹកក្នុងវិស័យកសិកម្ម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តជាទម្រង់ពិសោធន៍ក្នុងផើងក្រោមលក្ខខណ្ឌផ្ទះកញ្ចក់ ដោយប្រើប្រាស់កម្រិតអាសូតផ្សេងៗគ្នាទៅលើកូនអំពៅ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
High Nitrogen Application (12mM, 16mM)
ការផ្តល់ជីអាសូតកម្រិតខ្ពស់ (១២mM និង ១៦mM)
បង្កើនការលូតលាស់ កម្ពស់ដើម ចំនួនស្លឹក សន្ទស្សន៍ក្លរ៉ូហ្វីល និងជីវម៉ាសសរុបបានយ៉ាងល្អ។ ជំរុញអត្រារស្មីសំយោគបានខ្ពស់។ ធ្វើឱ្យប្រសិទ្ធភាពប្រើប្រាស់អាសូតសម្រាប់ជីវម៉ាស (BNUE) និងទឹក (PWUE) ធ្លាក់ចុះ និងបង្កើនការខ្ជះខ្ជាយទឹកតាមរយៈរំហួតដោយមិនចាំបាច់។ ទទួលបានជីវម៉ាសសរុបខ្ពស់ (៨៧.៧ ទៅ ៨៨.១ ក្រាម/ដើម) ប៉ុន្តែ BNUE ធ្លាក់ចុះមកត្រឹម (៩.១ ទៅ ១១.៧ ក្រាម/ក្រាម)។
Optimal/Low Nitrogen Application (4mM, 8mM)
ការផ្តល់ជីអាសូតកម្រិតទាបទៅមធ្យម (៤mM និង ៨mM)
ផ្តល់ប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការប្រើប្រាស់អាសូតសម្រាប់ជីវម៉ាស (BNUE) និងទឹក (PWUE) ព្រមទាំងជួយកាត់បន្ថយការបាត់បង់ទឹកពីរំហួត។ ទិន្នផលជីវម៉ាស និងអត្រាលូតលាស់មានកម្រិតទាបជាងបន្តិច បើធៀបនឹងការផ្តល់អាសូតកម្រិតខ្ពស់។ មានកម្រិត PWUE ខ្ពស់ (៦.៤ µmol mol-1) និង BNUE ខ្ពស់ចន្លោះពី (១៥.៨ ទៅ ១៨.១ ក្រាម/ក្រាម)។
Zero Nitrogen Application (0mM - Baseline)
ការមិនផ្តល់ជីអាសូតទាល់តែសោះ (០mM - កម្រិតមូលដ្ឋាន)
សន្សំសំចៃថ្លៃដើមជីទាំងស្រុង និងមានអត្រារំហួតទឹកពីដើមអំពៅទាបបំផុត។ ធ្វើឱ្យដើមអំពៅក្រិន ស្លឹកលឿង ការលូតលាស់យឺតយ៉ាវយ៉ាងខ្លាំង និងខ្សោយក្នុងការស្រូបយកកាបូនឌីអុកស៊ីតសម្រាប់ការលូតលាស់។ ជីវម៉ាសសរុបមានកម្រិតទាបបំផុត (២៤.៩ ក្រាម/ដើម) និងអត្រារស្មីសំយោគទាបត្រឹម (២១.២ µmol m-2 s-1)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារឧបករណ៍វាស់ស្ទង់កសិកម្មនិងសរីរវិទ្យាកម្រិតខ្ពស់ ព្រមទាំងបរិក្ខារពិសោធន៍ក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ដែលអាចគ្រប់គ្រងបរិស្ថានបាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់នាខេត្តអូគីណាវ៉ា (Okinawa) ប្រទេសជប៉ុន ដោយប្រើប្រាស់ពូជអំពៅពាណិជ្ជកម្ម NiF8 ដាំក្នុងផើងជាមួយនឹងល្បាយដីខ្សាច់សមុទ្រនិងសារធាតុសរីរាង្គ។ លទ្ធផលនេះអាចមានគម្លាតពីលក្ខខណ្ឌដាំដុះជាក់ស្តែងក្នុងចម្ការបើកចំហរនៅប្រទេសកម្ពុជា ដែលមានប្រភេទដី អាកាសធាតុ និងកម្រិតរាំងស្ងួតខុសគ្នា។ ទោះជាយ៉ាងណា វាផ្តល់ជាមូលដ្ឋានគ្រឹះដ៏សំខាន់សម្រាប់ឱ្យកម្ពុជាយកមកកែច្នៃការគ្រប់គ្រងជីឱ្យត្រូវនឹងបរិស្ថានរបស់ខ្លួន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះបីជាការធ្វើតេស្តមានលក្ខណៈគ្រប់គ្រងក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ក្តី លទ្ធផលនិងទ្រឹស្តីនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការបង្កើនប្រសិទ្ធភាពកសិកម្មនៅកម្ពុជា។

ការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រផ្តល់ជីអាសូតដោយផ្អែកលើតម្រូវការជាក់ស្តែងនៃដំណាក់កាលលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិ នឹងជួយកសិករកម្ពុជាកាត់បន្ថយថ្លៃដើម និងទប់ទល់នឹងបញ្ហាអាកាសធាតុប្រែប្រួលប្រកបដោយចីរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីមូលដ្ឋានគ្រឹះសរីរវិទ្យារុក្ខជាតិ: ស្វែងយល់ពីទំនាក់ទំនងរវាងជីអាសូត ការធ្វើរស្មីសំយោគ និងរំហួតទឹករបស់រុក្ខជាតិ (Transpiration vs Photosynthesis) ដោយសិក្សាឯកសារណែនាំពី FAO Crop Water Information និងអត្ថបទស្រាវជ្រាវពាក់ព័ន្ធនឹងដំណាំអំពៅ (Saccharum spp.)។
  2. អនុវត្តការវាស់ស្ទង់ទិន្នន័យជាក់ស្តែង (Field Data Collection): រៀនប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាស់កម្រិតជាតិស្ករដូចជា Atago PAL-1 Refractometer និងឧបករណ៍វាស់កម្រិតពណ៌បៃតងស្លឹក (SPAD meter ភាពងាយស្រួលរកក្នុងតម្លៃសមរម្យ) ដើម្បីតាមដានសុខភាពនិងការលូតលាស់របស់ដំណាំជាប្រចាំសប្តាហ៍។
  3. រៀបចំការពិសោធន៍ក្នុងផើងខ្នាតតូច (Pot Experiment Setup): ធ្វើការសាកល្បងដោយខ្លួនឯងដោយបែងចែកកម្រិតជីអ៊ុយរ៉េ (Urea) និងជីប្រភេទបញ្ចេញយឺត (Slow-release fertilizer) ក្នុងផើងដាំអំពៅ ឬពោត ដោយប្រើវិធីសាស្ត្រថ្លឹងទម្ងន់ទឹកប្រចាំថ្ងៃ (Balance method) ដើម្បីគណនារំហួតទឹក។
  4. វិភាគទិន្នន័យ និងរកចំណុចប្រសិទ្ធភាព (Data Analysis & Optimization): ប្រមូលទិន្នន័យទម្ងន់ជីវម៉ាសស្ងួតនៅចុងបញ្ចប់នៃការពិសោធន៍ រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft ExcelR Studio ដើម្បីគណនាស្វែងរក Biomass Nitrogen Use Efficiency (BNUE) ថាតើការដាក់ជីកម្រិតណាទទួលបានផលចំណេញខ្ពស់បំផុត។
  5. ចងក្រងនិងផ្សព្វផ្សាយរបាយការណ៍បច្ចេកទេស: សរសេររបាយការណ៍សង្ខេបអំពីការណែនាំពេលវេលាដែលស័ក្តិសមបំផុតក្នុងការផ្តល់ជី (ឧទាហរណ៍៖ កុំទាន់ដាក់ជីច្រើនក្នុងប៉ុន្មានសប្តាហ៍ដំបូងក្រោយដាំ) ហើយចែករំលែកវាដល់សហគមន៍កសិកម្ម ឬអ្នកពាក់ព័ន្ធក្នុងតំបន់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Transpiration (រំហួតទឹកពីស្លឹករុក្ខជាតិ) ដំណើរការដែលរុក្ខជាតិស្រូបយកទឹកពីដីតាមរយៈឫស ហើយបញ្ចេញចំហាយទឹកទៅក្នុងបរិយាកាសវិញតាមរយៈរន្ធញើសនៅលើស្លឹក ដែលជួយទាញសារធាតុចិញ្ចឹមពីដីឡើងមកលើ។ ដូចជាការបែកញើសរបស់មនុស្សនៅពេលក្តៅ ដើម្បីធ្វើឱ្យរាងកាយត្រជាក់ និងជួយចរាចរឈាមនៅក្នុងខ្លួន។
Stomatal conductance (កម្រិតបើកនៃរន្ធញើសស្លឹករុក្ខជាតិ) ជារង្វាស់នៃអត្រាល្បឿនដែលឧស្ម័នកាបូនឌីអុកស៊ីត (CO2) ចូល ឬចំហាយទឹកចេញ តាមរយៈរន្ធតូចៗ (Stomata) នៅលើផ្ទៃស្លឹករុក្ខជាតិ។ កម្រិតកាន់តែខ្ពស់មានន័យថារន្ធញើសបើកកាន់តែធំ។ ដូចជាការបើកទ្វារ ឬបង្អួចផ្ទះឱ្យកាន់តែធំ ដើម្បីឱ្យខ្យល់ចេញចូលបានកាន់តែច្រើននិងលឿន។
Photosynthetic water use efficiency / PWUE (ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ទឹកសម្រាប់ការធ្វើរស្មីសំយោគ) ផលធៀបរវាងអត្រានៃការធ្វើរស្មីសំយោគ (ការបង្កើតអាហារ) ធៀបនឹងអត្រានៃការបាត់បង់ទឹកតាមរយៈរំហួត។ វាបង្ហាញថាតើរុក្ខជាតិអាចផលិតចំណីបានប៉ុន្មាន ដោយចំណាយទឹកអស់មួយឯកតា។ ដូចជារង្វាស់ស៊ីសាំងរបស់រថយន្ត ដោយវាស់ថាតើរថយន្តអាចរត់បានប៉ុន្មានគីឡូម៉ែត្រក្នុងមួយលីត្រសាំង។
Biomass nitrogen use efficiency / BNUE (ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់អាសូតសម្រាប់ជីវម៉ាស) បរិមាណទម្ងន់ស្ងួត (ជីវម៉ាស) សរុបដែលរុក្ខជាតិអាចផលិតបាន ធៀបនឹងបរិមាណជីអាសូតដែលបានផ្តល់ឱ្យ។ វាវាស់ស្ទង់ពីប្រសិទ្ធភាពនៃការបំប្លែងជីទៅជាការលូតលាស់ទំហំដើម។ ដូចជាការវាយតម្លៃថា តើការញ៉ាំសាច់ (ប្រូតេអ៊ីន) មួយខាំ អាចជួយឱ្យអ្នកលូតលាស់សាច់ដុំបានទម្ងន់ប៉ុន្មានក្រាម។
SPAD index (សន្ទស្សន៍ SPAD / រង្វាស់កម្រិតក្លរ៉ូហ្វីល) វិធីសាស្ត្រវាស់ស្ទង់បរិមាណជាតិពណ៌បៃតង (ក្លរ៉ូហ្វីល) នៅក្នុងស្លឹករុក្ខជាតិដោយមិនចាំបាច់កាត់ស្លឹកយកទៅពិសោធន៍។ សន្ទស្សន៍នេះមានទំនាក់ទំនងផ្ទាល់ទៅនឹងបរិមាណអាសូតនៅក្នុងស្លឹក។ ដូចជាការវាស់កម្រិតអុកស៊ីសែនក្នុងឈាមដោយប្រើប្រដាប់កៀបចុងម្រាមដៃ ដោយមិនបាច់បូមឈាមចេញពីរាងកាយ។
Slow-released N fertilizer / SNF (ជីអាសូតប្រភេទបញ្ចេញយឺត) ប្រភេទជីដែលត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីបញ្ចេញសារធាតុចិញ្ចឹមបន្តិចម្តងៗទៅក្នុងដីក្នុងរយៈពេលយូរ ដើម្បីតម្រូវតាមអត្រាស្រូបយករបស់រុក្ខជាតិ និងកាត់បន្ថយការហូរច្រោះខ្ជះខ្ជាយ។ ដូចជាថ្នាំពេទ្យប្រភេទរលាយយឺតក្នុងក្រពះ ដែលបញ្ចេញសកម្មភាពបន្តិចម្តងៗពេញមួយថ្ងៃ ដើម្បីកុំឱ្យលើសកម្រិតឬឆាប់អស់ប្រសិទ្ធភាពពេក។
Intercellular CO2 content (កម្រិតកាបូនឌីអុកស៊ីតក្នុងចន្លោះកោសិកា) កំហាប់នៃឧស្ម័នកាបូនឌីអុកស៊ីតដែលស្តុកទុកនៅក្នុងចន្លោះប្រហោងនៃកោសិកាស្លឹករុក្ខជាតិ ដែលត្រៀមខ្លួនជាស្រេចសម្រាប់យកទៅប្រើប្រាស់ក្នុងដំណើរការរស្មីសំយោគ។ ដូចជាបរិមាណវត្ថុធាតុដើម (ឈើ) ដែលបានទិញចូលមកស្តុកទុកក្នុងរោងចក្រ ត្រៀមរង់ចាំជាងយកទៅកែច្នៃធ្វើជាតុឬទូ។
C4 plant (រុក្ខជាតិប្រភេទ C4) ប្រភេទរុក្ខជាតិ (ដូចជា អំពៅ ពោត) ដែលមានប្រព័ន្ធធ្វើរស្មីសំយោគកម្រិតខ្ពស់ និងអាចទាញយក CO2 បានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ទោះបីជាក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុក្តៅ និងរន្ធញើសត្រូវបិទដើម្បីសន្សំសំចៃទឹកក៏ដោយ។ ដូចជារោងចក្រទំនើបដែលមានខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មពិសេស អាចផលិតទំនិញបានលឿននិងមិនសូវខ្ជះខ្ជាយថាមពល ទោះក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុក្តៅខ្លាំងក៏ដោយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖