Original Title: Using sulfur oxidizing bacteria and P solubilizing for enhancing phosphorous availability to Raphanus sativus
Source: doi.org/10.46882/AAAS/1107
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រើប្រាស់បាក់តេរីអុកស៊ីតកម្មស្ពាន់ធ័រ និងបាក់តេរីរំលាយផូស្វ័រ ដើម្បីបង្កើនលទ្ធភាពទទួលបានផូស្វ័រសម្រាប់ដំណាំ Raphanus sativus

ចំណងជើងដើម៖ Using sulfur oxidizing bacteria and P solubilizing for enhancing phosphorous availability to Raphanus sativus

អ្នកនិពន្ធ៖ Rasool Khatibi, Department of Natural Resource, University of Zabol, Iran

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020, Advances in Agriculture and Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ជីផូស្វាតគីមីមិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងដីកំបោរនិងអាល់កាឡាំងទេ ដោយសារវាបំលែងទៅជាសមាសធាតុមិនរលាយ ហេតុនេះទាមទារនូវវិធីសាស្ត្រជីវសាស្ត្រដើម្បីបង្កើនការរំលាយផូស្វ័រសម្រាប់ដំណាំ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ការរចនាពិសោធន៍ដោយចៃដន្យទាំងស្រុង (Completely randomized design) ដែលមាន ៨ ជម្រើសព្យាបាល និង ៣ ជាន់ឡើងវិញ លើការដាំដុះក្នុងដីកំបោរ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Triple Super Phosphate (TSP)
ជីគីមីប្រភេទ Triple Super Phosphate (ជម្រើសទី ២)
ផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ និងទិន្នផលដើមខ្ពស់បំផុត និងមានភាពងាយស្រួល ឬរហ័សក្នុងការប្រើប្រាស់។ មានតម្លៃថ្លៃ ជាសារធាតុគីមីដែលអាចប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថានដីរយៈពេលវែង និងមិនសូវរលាយល្អក្នុងដីកំបោរ។ ទិន្នផលគ្រាប់ ៣១០៧ គ.ក្រ/ហត និងទិន្នផលដើម ៤១៧៨ គ.ក្រ/ហត (កើនឡើង ៦០% និង ៩២% ធៀបនឹងក្រុមត្រួតពិនិត្យ)។
Rock Phosphate + Sulfur + Thiobacillus + Organic Matter
រ៉ែផូស្វាត + ស្ពាន់ធ័រ + Thiobacillus + សារធាតុសរីរាង្គ (ជម្រើសទី ៨)
ប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិ និងកាកសំណល់សរីរាង្គ ជួយកែលម្អគុណភាពដីប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងផ្តល់បរិមាណភាគរយប្រេងខ្ពស់បំផុតក្នុងគ្រាប់ដំណាំ។ ទាមទារពេលវេលាសម្រាប់បាក់តេរីក្នុងការធ្វើសកម្មភាពអុកស៊ីតកម្ម និងការរៀបចំល្បាយមានភាពស្មុគស្មាញជាងការបាចជីគីមី។ ទិន្នផលគ្រាប់ ២៦៧៧ គ.ក្រ/ហត (កើនឡើង ៣៨%) ផ្តល់ទិន្នផលដើម ៣៦៩៨ គ.ក្រ/ហត (កើនឡើង ៧០%) និងភាគរយប្រេងខ្ពស់បំផុត ៤៤.៥៧%។
Rock Phosphate + Organic Matter + P-solubilizing Bacteria
រ៉ែផូស្វាត + សារធាតុសរីរាង្គ + បាក់តេរីរំលាយផូស្វ័រ (ជម្រើសទី ៥)
ជួយបង្កើនការរំលាយផូស្វ័រតាមរយៈការផលិតអាស៊ីតសរីរាង្គ ដោយមិនត្រូវការបន្ថែមស្ពាន់ធ័រ។ ទិន្នផលមិនសូវខ្ពស់ដូចការរួមបញ្ចូលគ្នាជាមួយស្ពាន់ធ័រ និងបាក់តេរី Thiobacillus ឡើយ។ ទិន្នផលគ្រាប់ ២៣៣២ គ.ក្រ/ហត (កើនឡើង ២០% ធៀបនឹងក្រុមត្រួតពិនិត្យ)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារនូវធនធានជីវសាស្ត្រ និងវត្ថុធាតុដើមធម្មជាតិមួយចំនួន ដែលអាចរកបានក្នុងស្រុក ឬអាចផលិតដោយខ្លួនឯង ដោយមិនតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍ថ្លៃៗនោះទេ លើកលែងតែសម្ភារៈមន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់ការស្រាវជ្រាវលម្អិត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងតំបន់ស្រាវជ្រាវកសិកម្មទីក្រុង Zabol ប្រទេសអ៊ីរ៉ង់ ដែលមានអាកាសធាតុស្ងួត និងពាក់កណ្តាលស្ងួត រួមជាមួយដីកំបោរ (Calcareous soil) មានកម្រិត pH ខ្ពស់ (៧.៨) និងកាល់ស្យូមកាបូណាតខ្ពស់។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដីកសិកម្មភាគច្រើនមានលក្ខណៈជាអាស៊ីត (Acidic) ច្រើនជាងដីកំបោរ ដូច្នេះប្រសិទ្ធភាពនៃការរំលាយរ៉ែផូស្វាតអាចមានការប្រែប្រួល ប៉ុន្តែគោលគំនិតនៃការប្រើប្រាស់បាក់តេរី និងកាកសំណល់សរីរាង្គដើម្បីកែលម្អការស្រូបទាញជីនៅតែមានសារៈសំខាន់ខ្លាំង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការប្រើប្រាស់ជីជីវជាតិដោយបន្សំរវាងរ៉ែធម្មជាតិ និងបាក់តេរីនេះ គឺពិតជាមានសក្តានុពល និងសារៈសំខាន់ខ្ពស់សម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ដើម្បីកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើជីគីមី។

សរុបមក ការសាកល្បងបន្សំបាក់តេរី Thiobacillus ជាមួយរ៉ែផូស្វាត ស្ពាន់ធ័រ និងសារធាតុសរីរាង្គនេះ អាចជាដំណោះស្រាយប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងកាត់បន្ថយថ្លៃដើមដ៏មានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់កសិករ និងសហគ្រាសកសិកម្មនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាវាយតម្លៃគុណភាពដី និងធនធាន (Soil and Resource Assessment): ចាប់ផ្តើមដោយការយកសំណាកដីទៅវិភាគនៅមន្ទីរពិសោធន៍ដូចជា វិទ្យាស្ថានជាតិស្រាវជ្រាវកសិកម្មកម្ពុជា (CARDI) ឬសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទកសិកម្ម (RUA) ដើម្បីដឹងពីកម្រិត pH ផូស្វ័រ និងកម្រិតសារធាតុសរីរាង្គ។ ស្វែងរកប្រភពរ៉ែផូស្វាត និងកាកសំណល់សរីរាង្គក្នុងស្រុក (ឧ. កាកសំណល់ដំឡូងមី ឬកាកអំពៅ)។
  2. រៀបចំមេបាក់តេរី និងផ្សំល្បាយជី (Biofertilizer Inoculation): សហការជាមួយមន្ទីរពិសោធន៍អតិសុខុមជីវសាស្ត្រ ដើម្បីបណ្តុះមេបាក់តេរី Thiobacillus ព្រមទាំងបាក់តេរីរំលាយផូស្វ័រ។ បន្ទាប់មក លាយរ៉ែផូស្វាត ស្ពាន់ធ័រ កាកសំណល់សរីរាង្គ និងបាក់តេរីតាមសមាមាត្រដែលបានណែនាំក្នុងឯកសារ។
  3. បង្កើតឡូត៍សាកល្បងខ្នាតតូច (Pilot Testing on Farm): រៀបចំដីកសិដ្ឋានជាឡូត៍តូចៗ (ឧ. ទំហំ ៣x៧ ម៉ែត្រ) ដោយធ្វើការប្រៀបធៀប (Control plots vs. Treatment plots) រវាងការប្រើជីគីមីធម្មតា និងការប្រើល្បាយជីជីវជាតិថ្មីនេះ ទៅលើដំណាំឆៃថាវ ឬដំណាំសាកវប្បកម្មស្រដៀងគ្នា។
  4. ការត្រួតពិនិត្យ និងវាយតម្លៃទិន្នផល (Monitoring and Evaluation): តាមដានអត្រានៃការលូតលាស់ កត់ត្រាចំនួនរុក្ខជាតិ និងថ្លឹងទម្ងន់ទិន្នផលគ្រាប់/ដើមពេលប្រមូលផល។ ប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft Excel ឬ SPSS ដើម្បីវិភាគរកមើលភាពខុសគ្នាផ្នែកស្ថិតិ និងគណនាប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច (Cost-benefit analysis)។
  5. ការពង្រីកមាត្រដ្ឋាន និងផ្សព្វផ្សាយបច្ចេកទេស (Scaling and Extension): ប្រសិនបើលទ្ធផលសាកល្បងទទួលបានជោគជ័យ និងមានផលចំណេញខ្ពស់ គួររៀបចំចងក្រងជាសៀវភៅណែនាំបច្ចេកទេស និងសហការជាមួយមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត ដើម្បីធ្វើសិក្ខាសាលាបង្ហាញផ្ទាល់ (Field Day) ផ្សព្វផ្សាយដល់សហគមន៍កសិកម្មដទៃទៀត។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Calcareous soils (ដីកំបោរ ឬដីមានជាតិកាល់ស្យូមខ្ពស់) ជាប្រភេទដីដែលមានផ្ទុកបរិមាណកាល់ស្យូមកាបូណាត (CaCO3) ខ្ពស់ និងមានកម្រិត pH ខ្ពស់ (លើសពី ៧) ដែលធ្វើឱ្យសារធាតុចិញ្ចឹមមួយចំនួន ជាពិសេសជីផូស្វ័រ ងាយកកស្ទះ មិនរលាយ និងមិនអាចស្រូបយកដោយឫសរុក្ខជាតិបានល្អ។ ដូចជាការចាក់ទឹកស៊ីរ៉ូចូលក្នុងទឹកកកដែលកកខ្លាំង ទឹកស៊ីរ៉ូមិនអាចរលាយចូលគ្នាបានល្អទេ លុះត្រាតែទឹកកកនោះរលាយខ្លះសិន។
Rock phosphate (រ៉ែផូស្វាត) ជាប្រភេទថ្មឬរ៉ែធម្មជាតិដែលមានផ្ទុកធាតុផូស្វ័រខ្ពស់ ដែលគេយកមកកិនដើម្បីប្រើប្រាស់ជាជីកសិកម្ម។ ប៉ុន្តែវាមិនងាយរលាយក្នុងដីធម្មតាទេ ជាពិសេសក្នុងដីកំបោរ លុះត្រាតែមានជំនួយពីអាស៊ីត ឬបាក់តេរីដើម្បីបំបែកវា។ ដូចជាដុំស្ករសរឹងនៅក្នុងទឹកត្រជាក់ ដែលត្រូវការពេលយូរ ឬត្រូវការកម្តៅដើម្បីរលាយ មុនពេលយើងអាចភ្លក់រសជាតិផ្អែមរបស់វាបាន។
P solubilizing bacteria (បាក់តេរីរំលាយផូស្វ័រ) ជាប្រភេទអតិសុខុមប្រាណនៅក្នុងដី ដែលមានសមត្ថភាពបញ្ចេញអាស៊ីតសរីរាង្គ ឬអង់ស៊ីម ដើម្បីបំបែកសមាសធាតុផូស្វ័រដែលកកស្ទះ (មិនរលាយ) ឱ្យក្លាយទៅជាទម្រង់រាវ ដែលរុក្ខជាតិអាចបឺតស្រូបយកទៅចិញ្ចឹមដើមបាន។ ដូចជាចុងភៅដែលចេះប្រើកាំបិតហាន់សាច់ដុំធំៗ ឱ្យទៅជាបំណែកតូចៗ ដើម្បីឱ្យយើងងាយស្រួលទំពារនិងរំលាយក្នុងក្រពះ។
Sulfur oxidizing bacteria (បាក់តេរីអុកស៊ីតកម្មស្ពាន់ធ័រ / Thiobacillus) ជាបាក់តេរីដែលអាចបំលែងស្ពាន់ធ័រសុទ្ធ (Elemental sulfur) ទៅជាអាស៊ីតស៊ុលហ្វួរីក (Sulfuric acid) នៅក្នុងដី ដែលជួយបញ្ចុះកម្រិត pH របស់ដី និងធ្វើឱ្យរ៉ែផូស្វាតរលាយបានយ៉ាងងាយស្រួលសម្រាប់ដំណាំ។ ដូចជាម៉ាស៊ីនផលិតទឹកខ្មះធម្មជាតិនៅក្នុងដី ដែលជួយកាត់បន្ថយជាតិកំបោរ និងធ្វើឱ្យដីមានជីជាតិឡើងវិញ។
Biofertilizers (ជីជីវជាតិ ឬជីជីវសាស្រ្ត) ជាប្រភេទជីដែលមានផ្ទុកអតិសុខុមប្រាណរស់ (ដូចជាបាក់តេរី ឬផ្សិត) ដែលនៅពេលយើងដាក់វាចូលក្នុងដី ឬក្បែរឫសរុក្ខជាតិ វាជួយជំរុញដល់ការលូតលាស់របស់ដំណាំ តាមរយៈការបង្កើនការផ្គត់ផ្គង់ ឬភាពងាយស្រួលក្នុងការស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមនានាដែលមានក្នុងដីស្រាប់។ ដូចជាការញ៉ាំទឹកដោះគោជូរ (យ៉ាអួ) ដែលមានបាក់តេរីល្អៗ ដើម្បីជួយឱ្យក្រពះពោះវៀនរបស់យើងរំលាយអាហារនិងស្រូបយកជីវជាតិបានល្អប្រសើរជាងមុន។
Elemental sulfur (ស្ពាន់ធ័រសុទ្ធ) ជាទម្រង់រ៉ែស្ពាន់ធ័រដែលមិនទាន់រលាយ ឬមិនទាន់ផ្សំជាមួយធាតុផ្សេង។ នៅក្នុងកសិកម្ម គេប្រើវាលាយជាមួយបាក់តេរីអុកស៊ីតកម្ម ដើម្បីបង្កើតជាអាស៊ីតជួយកែប្រែដីអាល់កាឡាំង និងជួយរំលាយរ៉ែផូស្វាត។ ដូចជាដុំអុសដែលរង់ចាំភ្លើង (បាក់តេរី) ដើម្បីដុតបញ្ចេញកម្តៅ (អាស៊ីត) សម្រាប់ចម្អិនអាហារ (រំលាយរ៉ែផូស្វាត)។
Phosphorus fixation (ការកកស្ទះផូស្វ័រក្នុងដី) ជាដំណើរការគីមីនៅក្នុងដី ដែលធាតុផូស្វ័រទៅចាប់យកជាតិកាល់ស្យូម (ក្នុងដីកំបោរ) បង្កើតជាសមាសធាតុរឹង ដែលរុក្ខជាតិមិនអាចទាញយកមកប្រើប្រាស់បាន ទោះបីជាមានវត្តមានវានៅក្នុងដីក៏ដោយ។ ដូចជាការចាក់ស៊ីម៉ងត៍លាយជាមួយទឹកនិងខ្សាច់ ដែលវានឹងកកក្លាយជាដុំរឹង មិនអាចយកមកលាយទឹកប្រើប្រាស់បានទៀតទេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖