Original Title: REPORTING ADDRESS
Source: li01.tci-thaijo.org
Document Type: Report
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original report for full accuracy.

សុន្ទរកថារបាយការណ៍

ចំណងជើងដើម៖ REPORTING ADDRESS

អ្នកនិពន្ធ៖ RIKSH SYAMANANDA (Representative of the Thai National Corn and Sorghum Program and Director, Plant Pathology Division, Department of Agriculture, Bangkhen, Bangkok 9. Thailand.)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1976, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា/ប្រធានបទ (The Problem/Topic)៖ ទិន្នផលពោតជាមធ្យមនៅក្នុងប្រទេសថៃកំពុងនៅទ្រឹង ឬធ្លាក់ចុះ ទោះបីជាផ្ទៃដីដាំដុះមានការកើនឡើងក៏ដោយ ដែលបញ្ហានេះបណ្តាលមកពីកត្តាគ្រោះរាំងស្ងួត សត្វកណ្តូប និងជាពិសេសជំងឺផ្សិត Sclerospora sorghi (Downy mildew)។

វិធីសាស្ត្រ (Approach)៖ របាយការណ៍នេះបង្ហាញពីប្រវត្តិនៃការខូចខាតទិន្នផលដោយសារជំងឺ រំលេចពីការដាក់បញ្ចូលពូជធន់ និងអំពាវនាវឱ្យមានការស្រាវជ្រាវរួមគ្នាក្នុងចំណោមអ្នករោគសាស្ត្ររុក្ខជាតិនៅអាស៊ី។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់ៗ (Key Conclusions)៖

២. ការរកឃើញសំខាន់ៗ (Key Findings)

របាយការណ៍នេះបង្ហាញពីការកើនឡើងនៃផលិតកម្មពោតនៅប្រទេសថៃ ប៉ុន្តែទិន្នផលជាមធ្យមហាក់នៅទ្រឹងដោយសារការគំរាមកំហែងពីជំងឺផ្សិត Downy mildew គ្រោះរាំងស្ងួត និងសត្វកណ្តូប។ វាសង្កត់ធ្ងន់លើជោគជ័យនៃការប្រើប្រាស់ពូជធន់នឹងជំងឺ (ដូចជា Suwan-1) និងភាពចាំបាច់បន្ទាន់ក្នុងការបង្កើតកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិក្នុងចំណោមអ្នករោគសាស្ត្ររុក្ខជាតិ ដើម្បីសិក្សាពីការប្រែប្រួលនៃភ្នាក់ងារបង្កជំងឺ។

ការរកឃើញ (Finding) ព័ត៌មានលម្អិត (Detail) ភស្តុតាង (Evidence)
កំណើនផលិតកម្ម និងការនៅទ្រឹងនៃទិន្នផល (Production Growth and Yield Stagnation) ផ្ទៃដីដាំដុះពោតនៅថៃបានកើនឡើងពី ៣៦.០០០ ហិកតា ដល់ ១.២៤០.០០០ ហិកតា (ចន្លោះឆ្នាំ១៩៥០-១៩៧៤) ដោយផលិតកម្មជិត ៩០% ត្រូវបាននាំចេញ និងរកចំណូលបានប្រមាណ ៣០០ លានដុល្លារអាមេរិក។ ទោះជាយ៉ាងណា ទិន្នផលជាមធ្យមក្នុងមួយហិកតានៅទ្រឹងត្រឹម ២,២ តោន។ ទិន្នន័យឆ្នាំ១៩៧៤ បង្ហាញពីទិន្នផលសរុប ២,៥ លានតោន ដែលចំណូលពីការនាំចេញមានតម្លៃធំធេងបន្ទាប់ពីស្រូវ ប៉ុន្តែទិន្នផលជាមធ្យមមិនមានការកើនឡើងគួរឱ្យកត់សម្គាល់នោះទេ។
ការបំផ្លិចបំផ្លាញដោយជំងឺ Downy Mildew (Devastation by Downy Mildew) ជំងឺផ្សិត Downy mildew ដែលបង្កឡើងដោយ Sclerospora sorghi គឺជាមូលហេតុចម្បងនៃការខូចខាតទិន្នផលពោត ដោយកសិដ្ឋានខ្លះរងការខាតបង់ស្ទើរតែទាំងស្រុងនៅតំបន់រងគ្រោះធ្ងន់ធ្ងរ។ របាយការណ៍បញ្ជាក់ថា ការខាតបង់ទិន្នផលរហូតដល់ ១០០% ជារឿងធម្មតានៅក្នុងតំបន់ដែលរងផលប៉ះពាល់ខ្លាំងដូចជា ខេត្តនគរសួគ៌ (Nakhon Sawan), ពេជ្របូរណ៍ (Phetchabun), ពិស្ណុលោក (Phitsanulok) និង នគររាជសីមា (Nakhon Ratchasima)។
ភាពជោគជ័យនៃការអភិវឌ្ឍពូជធន់ (Success in Resistant Variety Development) ការឆ្លើយតបទៅនឹងជំងឺនេះទទួលបានជោគជ័យតាមរយៈការដាក់ឱ្យប្រើប្រាស់ពូជពោតថ្មីៗដែលមានទិន្នផលខ្ពស់ និងធន់នឹងជំងឺ ជាពិសេសការបង្កាត់ពូជតាមរយៈកិច្ចសហប្រតិបត្តិការរវាងអ្នករោគសាស្ត្ររុក្ខជាតិ និងអ្នកបង្កាត់ពូជ។ ពូជពោត Bogor Syn. 2 (នាំចូលពីឥណ្ឌូណេស៊ី ឆ្នាំ១៩៧១) និងពូជ Suwan-1 (បញ្ចេញជាផ្លូវការនៅឆ្នាំ១៩៧៥) បានបង្ហាញពីភាពធន់ខ្លាំងទៅនឹងជំងឺ Downy mildew និងជួយរក្សាចំណាប់អារម្មណ៍កសិករក្នុងការដាំពោត។
គម្លាតចំណេះដឹង និងតម្រូវការសហប្រតិបត្តិការតំបន់ (Knowledge Gaps and Need for Regional Cooperation) នៅមានកង្វះខាតព័ត៌មានយ៉ាងច្រើនទាក់ទងនឹងការប្រែប្រួលនៃពពួកផ្សិត (variability of the fungus) និងវត្តិករសាស្ត្រ (taxonomy) របស់វា ដែលទាមទារឱ្យមានការប្រមូលផ្តុំអ្នកជំនាញមកពីទូទាំងអាស៊ីដើម្បីសិក្សាស្រាវជ្រាវរួមគ្នា។ មូលនិធិ Rockefeller និងអ្នកស្រាវជ្រាវបានស្នើឱ្យរៀបចំសន្និសីទអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រប្រមាណ ១៥ នាក់ ដើម្បីវាយតម្លៃចំណេះដឹង កំណត់គម្លាត និងរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងជំងឺសម្រាប់តំបន់អាស៊ី។

៣. អនុសាសន៍ (Recommendations)

ផ្អែកលើបទពិសោធន៍នៅប្រទេសថៃ របាយការណ៍នេះបានផ្តល់អនុសាសន៍ជាយុទ្ធសាស្ត្រសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវ និងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការអន្តរជាតិដើម្បីគ្រប់គ្រងជំងឺដំណាំពោត។

គោលដៅ (Target) សកម្មភាព (Action) អាទិភាព (Priority)
វិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវអន្តរជាតិ និងតំបន់អាស៊ី (International and Asian Regional Research Institutes) ត្រូវរៀបចំក្រុមការងារកម្រិតតំបន់ ដើម្បីធ្វើការសិក្សាស៊ីជម្រៅរួមគ្នាទៅលើការប្រែប្រួល និងវត្តិករសាស្ត្រនៃពពួកផ្សិត Sclerospora sorghi និងកំណត់បន្ទប់ពិសោធន៍ដែលបំពាក់បរិក្ខារល្អបំផុតសម្រាប់គាំទ្រការស្រាវជ្រាវនេះ។ ខ្ពស់ (High)
ស្ថាប័នកសិកម្មជាតិ (National Agricultural Institutions) ជំរុញការផ្លាស់ប្តូរធនធានពូជ (Germplasm exchange) ទិន្នន័យ និងបទពិសោធន៍ស្រាវជ្រាវ រវាងប្រទេសនៅក្នុងតំបន់ដែលមានបញ្ហាប្រឈមនឹងជំងឺដំណាំស្រដៀងគ្នា។ ខ្ពស់ (High)
អ្នកបង្កាត់ពូជ និងអ្នករោគសាស្ត្ររុក្ខជាតិ (Plant Breeders and Plant Pathologists) ត្រូវសហការគ្នាយ៉ាងស្អិតរមួត ដើម្បីបន្តអភិវឌ្ឍពូជពោតថ្មីៗបន្ថែមទៀត ដែលមានភាពធន់នឹងជំងឺកាន់តែប្រសើរ ដើម្បីត្រៀមជំនួសពូជចាស់ៗ (ដូចជា Suwan-1) នាពេលអនាគត ករណីមេរោគមានការបំប្លែងខ្លួន។ មធ្យម (Medium)

៤. បរិបទកម្ពុជា (Cambodia Context)

ទោះបីជារបាយការណ៍នេះផ្តោតលើប្រទេសថៃក្នុងទសវត្សរ៍ឆ្នាំ ១៩៧០ ក៏ដោយ ប៉ុន្តែវាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់កម្ពុជា ដែលកំពុងពង្រីកផលិតកម្មពោតក្រហម (ឧទាហរណ៍៖ នៅខេត្តបាត់ដំបង ប៉ៃលិន និងបន្ទាយមានជ័យ)។ ការយល់ដឹងពីហានិភ័យនៃជំងឺផ្សិត Downy mildew និងសារៈសំខាន់នៃការប្រើប្រាស់ពូជធន់ និងកិច្ចសហការតំបន់ គឺជាមេរៀនដ៏សំខាន់សម្រាប់ការពារសន្តិសុខស្បៀង និងចំណូលកសិករកម្ពុជា។

ផលប៉ះពាល់មូលដ្ឋាន (Local Implications)៖

ប្រទេសកម្ពុជាចាំបាច់ត្រូវមានភាពសកម្មក្នុងការកសាងបណ្តាញស្រាវជ្រាវកសិកម្មជាមួយប្រទេសជិតខាង និងត្រៀមលក្ខណៈជាមុនតាមរយៈការស្រាវជ្រាវរោគសាស្ត្ររុក្ខជាតិ ដើម្បីទប់ស្កាត់ការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺបំផ្លាញដំណាំដែលអាចប៉ះពាល់ដល់សេដ្ឋកិច្ចកសិកម្មជាតិទាំងមូល។

៥. ផែនការអនុវត្ត (Implementation Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមអនុសាសន៍នៃរបាយការណ៍នេះ គួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការវាយតម្លៃហានិភ័យជំងឺ និងប្រព័ន្ធតាមដាន (Disease Risk Assessment and Surveillance System): អគ្គនាយកដ្ឋានកសិកម្ម (GDA) នៃក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ គួររៀបចំការចុះអង្កេត និងវាយតម្លៃជាប្រចាំនូវហានិភ័យនៃជំងឺ Downy mildew និងវត្តមានផ្សិត Sclerospora sorghi នៅក្នុងខេត្តដាំពោតគោលដៅ។
  2. ការពង្រឹងកិច្ចសហប្រតិបត្តិការតំបន់ និងការផ្លាស់ប្តូរពូជ (Regional Cooperation and Germplasm Exchange): បង្កើតអនុស្សរណៈយោគយល់ (MoU) ជាមួយស្ថាប័នស្រាវជ្រាវកសិកម្មនៃប្រទេសថៃ និងប្រទេសក្នុងតំបន់អាស៊ី ដើម្បីស្នើសុំពូជពោតដែលធន់នឹងជំងឺ យកមកធ្វើការសាកល្បងភាពស៊ាំនឹងអាកាសធាតុកម្ពុជានៅស្ថានីយស្រាវជ្រាវ CARDI។
  3. ការកសាងសមត្ថភាពអ្នករោគសាស្ត្ររុក្ខជាតិ (Plant Pathologist Capacity Building): សាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទកសិកម្ម (RUA) និង CARDI គួរផ្តល់ការបណ្តុះបណ្តាលឯកទេសដល់អ្នកស្រាវជ្រាវកម្ពុជា អំពីវត្តិករសាស្ត្រ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណការប្រែប្រួលនៃភ្នាក់ងារបង្កជំងឺរុក្ខជាតិ ដោយមានការគាំទ្រពីអ្នកជំនាញអន្តរជាតិ។
  4. ការសាកល្បង និងការផ្សព្វផ្សាយពូជដល់កសិករ (Field Trials and Extension Services): នាយកដ្ឋានផ្សព្វផ្សាយកសិកម្ម រួមជាមួយមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត ត្រូវរៀបចំកសិដ្ឋានបង្ហាញ (Demonstration farms) ដើម្បីណែនាំពូជពោតថ្មីដែលធន់នឹងជំងឺដល់កសិករ ព្រមទាំងបណ្តុះបណ្តាលពួកគេពីបច្ចេកទេសដាំដុះ និងវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងជំងឺ។

៦. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Germplasm (ធនធានពូជ / បណ្តុំសែន) ធនធានហ្សែនឬគ្រាប់ពូជដែលត្រូវបានរក្សាទុកសម្រាប់គោលបំណងបង្កាត់ពូជ និងអភិរក្ស ដើម្បីអភិវឌ្ឍពូជដំណាំថ្មីៗដែលធន់នឹងជំងឺ ឬអាកាសធាតុប្រែប្រួល។ ដូចជា 'ឃ្លាំងផ្ទុកទិន្នន័យហ្សែន' របស់រុក្ខជាតិដែលអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រយកទៅប្រើដើម្បីបង្កើតពូជថ្មីៗ។
Downy mildew (ជំងឺផ្សិត Downy mildew) ជំងឺរុក្ខជាតិបង្កដោយពពួកផ្សិត Sclerospora ដែលបំផ្លាញស្លឹក និងធ្វើឱ្យទិន្នផលដំណាំធ្លាក់ចុះយ៉ាងគំហុក ជាពិសេសលើដំណាំពោត។ ដូចជាជំងឺរាតត្បាតធ្ងន់ធ្ងរដែលឆ្លងតាមខ្យល់ និងបំផ្លាញចម្ការទាំងមូលក្នុងពេលដ៏ខ្លី។
Inoculum (ប្រភពមេរោគ) ផ្នែកនៃភ្នាក់ងារបង្កជំងឺ (ដូចជាស្ពែររបស់ផ្សិត) ដែលមានវត្តមាននៅក្នុងបរិស្ថាន ហើយអាចចម្លងជំងឺទៅកាន់រុក្ខជាតិដែលមានសុខភាពល្អ។ ដូចជា 'គ្រាប់ពូជនៃមេរោគ' ដែលចាំតែហោះទៅទំលើរុក្ខជាតិផ្សេងដើម្បីបង្កជំងឺ។
Plant pathology (រោគសាស្ត្ររុក្ខជាតិ) មុខវិជ្ជា ឬការសិក្សាស្រាវជ្រាវអំពីជំងឺរបស់រុក្ខជាតិ មូលហេតុបង្ក និងវិធីសាស្ត្រក្នុងការគ្រប់គ្រងឬទប់ស្កាត់ការរាលដាល។ ដូចជាមុខជំនាញ 'វេជ្ជសាស្ត្រ' សម្រាប់រុក្ខជាតិ ដែលមានគ្រូពេទ្យជំនាញតាមដាននិងព្យាបាលជំងឺដំណាំ។
Taxonomy (វត្តិករសាស្ត្រ) ការសិក្សាអំពីចំណាត់ថ្នាក់ក្រុម និងការដាក់ឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្ររបស់មេរោគ ឬផ្សិត ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការសម្គាល់ និងសិក្សាពីការវិវត្តរបស់វា។ ដូចជាការធ្វើ 'អត្តសញ្ញាណប័ណ្ណ' និងចាត់ថ្នាក់មេរោគនីមួយៗឱ្យបានច្បាស់លាស់ដើម្បីងាយស្រួលរកវិធីទប់ទល់។
Resistant varieties (ពូជធន់) ពូជដំណាំដែលត្រូវបានបង្កាត់ឡើងដើម្បីមានសមត្ថភាពទប់ទល់ ឬមិនងាយរងការបំផ្លាញពីជំងឺជាក់លាក់ណាមួយ និងអាចផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់។ ដូចជាមនុស្សដែលបានចាក់វ៉ាក់សាំងរួច មានអង់ទីគ័រអាចការពារការវាយប្រហារពីជំងឺ។

៧. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖