Original Title: โรคสแค็บขององุ่น (Sphaceloma ampelinum de Bary) / Sphaceloma ampelinum of Grape Scab in Thailand
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1993.9
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ជំងឺស្កែបលើទំពាំងបាយជូរ (Sphaceloma ampelinum de Bary) នៅប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ โรคสแค็บขององุ่น (Sphaceloma ampelinum de Bary) / Sphaceloma ampelinum of Grape Scab in Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Kanika Pienpuck (Division of Plant Pathology and Microbiology, Department of Agriculture), Wirat Choobamroong (Division of Plant Pathology and Microbiology, Department of Agriculture), Ubol Kueprakone (Division of Plant Pathology and Microbiology, Department of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1993, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះស្រាវជ្រាវពីការផ្ទុះឡើងនៃជំងឺស្កែប (Grape scab ឬ ហៅតាមតំបន់ថា e-Bub) លើដំណាំទំពាំងបាយជូរនៅខេត្តមួយចំនួនក្នុងប្រទេសថៃ និងការកំណត់អត្តសញ្ញាណភ្នាក់ងារបង្កជំងឺនេះ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្រាញ់យកមេរោគផ្សិតពីកន្លែងកើតជំងឺ និងការធ្វើតេស្តបញ្ជាក់សម្មតិកម្ម Koch's postulates នៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ដើម្បីពិនិត្យមើលរោគសញ្ញា និងរូបសាស្ត្ររបស់ផ្សិត។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Culturing on Grape Juice Agar, PDA, PSA, and Czapek Agar
ការបណ្ដុះផ្សិតលើមជ្ឈដ្ឋាន Grape Juice Agar, PDA, PSA និង Czapek Agar
ផ្សិតអាចលូតលាស់បានល្អបំផុត និងមានលទ្ធភាពបង្កើតស្ព័រ (Fruiting bodies) បានច្រើន។ ទាមទារការរៀបចំមជ្ឈដ្ឋានដែលមានសារធាតុចិញ្ចឹមស្មុគស្មាញ និងចំណាយពេលរៀបចំច្រើនជាងមជ្ឈដ្ឋានធម្មតា។ ជាមជ្ឈដ្ឋានដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់ការលូតលាស់ និងការបង្កើនចំនួនមេរោគផ្សិត Sphaceloma ampelinum
Culturing on OMA, PCA, and Water Agar (WA)
ការបណ្ដុះផ្សិតលើមជ្ឈដ្ឋាន OMA, PCA, និង Water Agar (WA)
មជ្ឈដ្ឋាន WA មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់សម្រាប់ការញែកយកស្ព័រទោល (Single spore isolation) នៅដំណាក់កាលដំបូង។ ផ្សិតលូតលាស់យឺតខ្លាំង ហើយមិនសូវបង្កើតស្ព័រ (Fruiting bodies) សម្រាប់ការបន្តពូជនោះទេ។ ផ្សិតមានការលូតលាស់យឺត និងមិនស័ក្តិសមសម្រាប់ការសិក្សាពីការបន្តពូជរបស់វាឡើយ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារនូវឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍រោគវិទ្យារុក្ខជាតិស្តង់ដារ និងសម្ភារៈសម្រាប់ផ្ទះកញ្ចក់ ដើម្បីធ្វើការពិសោធន៍ចម្លងរោគ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រមូលគំរូពីខេត្តចំនួន ៦ នៅក្នុងប្រទេសថៃ (ដូចជា ឈៀងរ៉ាយ, នគររាជសីមា) និងផ្តោតសំខាន់លើពូជទំពាំងបាយជូរ White malaga ចន្លោះឆ្នាំ ១៩៩១-១៩៩២។ ទោះបីជាប្រទេសថៃ និងកម្ពុជាមានអាកាសធាតុត្រូពិចស្រដៀងគ្នាក៏ដោយ ប៉ុន្តែភាពធន់នៃពូជទំពាំងបាយជូរដែលដាំដុះនៅកម្ពុជា អាចមានប្រតិកម្មខុសគ្នាទៅនឹងមេរោគផ្សិតនេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រញែកមេរោគ និងការធ្វើតេស្តសម្មតិកម្ម Koch's postulates នេះ មានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសលើដំណាំទំពាំងបាយជូរ។

ការកំណត់អត្តសញ្ញាណមេរោគ Sphaceloma ampelinum បានត្រឹមត្រូវ នឹងជួយឱ្យអ្នកស្រាវជ្រាវកម្ពុជាអាចណែនាំពីវិធានការទប់ស្កាត់បានទាន់ពេលវេលា កាត់បន្ថយការខូចខាតទិន្នផលទំពាំងបាយជូរក្នុងស្រុក។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សា និងអង្កេតរោគសញ្ញាជាក់ស្តែង (Symptom Observation): ចុះពិនិត្យចម្ការទំពាំងបាយជូរ ដើម្បីស្វែងរកស្លឹក ត្រួយ និងផ្លែ ដែលមានស្នាមអុចពណ៌ត្នោតចាស់ ឬខូចទ្រង់ទ្រាយ ដែលសង្ស័យថាបង្កឡើងដោយមេរោគ Sphaceloma ampelinum
  2. ប្រមូល និងញែកស្ព័រមេរោគផ្សិត (Fungal Isolation): កាត់យកផ្នែកដែលឈឺមកមន្ទីរពិសោធន៍ រួចអនុវត្តបច្ចេកទេស Single spore isolation ដោយប្រើប្រាស់មជ្ឈដ្ឋាន Water Agar (WA) ដើម្បីធានាបាននូវមេរោគសុទ្ធល្អ។
  3. បណ្ដុះមេរោគដើម្បីបង្កើនចំនួន (Cultivation & Multiplication): ផ្ទេរមេរោគផ្សិតដែលញែកបាន ទៅបណ្ដុះលើមជ្ឈដ្ឋាន Potato Dextrose Agar (PDA)Grape Juice Agar ដើម្បីជំរុញការលូតលាស់ និងការបង្កើតស្ព័រឱ្យបានច្រើន។
  4. ធ្វើតេស្តបញ្ជាក់ការបង្កជំងឺ (Koch's Postulates Testing): លាយស្ព័រមេរោគជាមួយទឹកស្អាត (Spore suspension) រួចបាញ់ទៅលើកូនទំពាំងបាយជូរ និងផ្លែដែលគ្មានជំងឺ នៅក្នុងបន្ទប់សំណើម Moist Chamber រួចសង្កេតរោគសញ្ញាក្នុងរយៈពេល ១០-២០ ថ្ងៃ។
  5. អភិវឌ្ឍយុទ្ធសាស្ត្រគ្រប់គ្រងជំងឺ (Disease Control Strategy): ផ្អែកលើលទ្ធផល រៀបចំវិធានការការពារ ដូចជាការកាត់តែងមែកចោល ឬការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីដូចជា Bordeaux mixture 1% បាញ់នៅដំណាក់កាលត្រួយខ្ចី ដូចដែលបានណែនាំក្នុងឯកសារ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Koch's postulates (សម្មតិកម្មរបស់ Koch / គោលការណ៍កូច) គឺជាសំណុំនៃលក្ខខណ្ឌវិទ្យាសាស្ត្រចំនួន៤ ដែលអ្នកស្រាវជ្រាវត្រូវអនុវត្តជាជំហានៗ (ញែកមេរោគពីដើមឈឺ បណ្ដុះឱ្យកើនចំនួន ចម្លងទៅដើមជា និងញែកមេរោគចេញមកវិញ) ដើម្បីបញ្ជាក់ឱ្យច្បាស់១០០% ថាមេរោគមួយពិតជាភ្នាក់ងារបង្កជំងឺនោះប្រាកដមែន។ ប្រៀបដូចជាការស៊ើបអង្កេតរបស់ប៉ូលិស ដោយត្រូវចង្អុលបង្ហាញមុខជនសង្ស័យ ចាប់ឱ្យធ្វើសកម្មភាពឡើងវិញ និងផ្ទៀងផ្ទាត់ស្នាមម្រាមដៃ ដើម្បីបញ្ជាក់ថាជននោះពិតជាអ្នកប្រព្រឹត្តបទល្មើសមែន។
Single spore isolation (ការញែកយកស្ព័រទោល) គឺជាបច្ចេកទេសក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដែលគេប្រើប្រាស់ម្ជុលឬឧបករណ៍ដើម្បីទាញយកស្ព័រផ្សិតតែមួយគ្រាប់គត់ យកទៅបណ្ដុះលើមជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹម (ដូចជា WA) ដើម្បីធានាបាននូវកូឡូនីផ្សិតសុទ្ធល្អ គ្មានការឡូកឡំពីមេរោគផ្សេង។ ប្រៀបដូចជាការរើសយកគ្រាប់ពូជតែមួយគ្រាប់គត់ចេញពីថង់ចម្រុះ យកទៅដាំក្នុងផើងដាច់ដោយឡែក ដើម្បីប្រាកដថាដើមដែលដុះមកជារុក្ខជាតិតែមួយប្រភេទសុទ្ធសាធ។
Spore suspension (សូលុយស្យុងស្ព័រ / ល្បាយទឹកស្ព័រ) គឺជាការយកស្ព័រមេរោគផ្សិតដែលបណ្ដុះបាន មកលាយកូរឱ្យសព្វនៅក្នុងទឹកស្អាតគ្មានមេរោគ (Sterile water) ដើម្បីបង្កើតជាល្បាយរាវមួយ ងាយស្រួលក្នុងការយកទៅបាញ់ចម្លងមេរោគទៅលើរុក្ខជាតិសាកល្បងឱ្យបានស្មើល្អ។ ប្រៀបដូចជាការលាយម្សៅពណ៌ទៅក្នុងទឹក រួចក្រឡុកឱ្យសព្វ ដើម្បីយកទៅបាញ់ថ្នាំពណ៌ឱ្យបានស្មើផ្ទៃល្អ។
Acervulus (អាស៊ែវុយលុស / កញ្ចុំស្ព័រក្រោមសំបក) គឺជារចនាសម្ព័ន្ធបន្តពូជអភេទរបស់ផ្សិតម្យ៉ាង (ដូចជា Sphaceloma) ដែលកកើតឡើងនៅខាងក្រោមស្រទាប់សំបករបស់រុក្ខជាតិ រួចវានឹងធ្លាយសំបកនោះចេញមកក្រៅដើម្បីបញ្ចេញស្ព័រ (Conidia) ទៅក្នុងបរិយាកាសនៅពេលមានសំណើមគ្រប់គ្រាន់។ ប្រៀបដូចជាភ្នំភ្លើងតូចៗដែលកប់ក្រោមស្បែករុក្ខជាតិ ហើយផ្ទុះបញ្ចេញគ្រាប់ពូជ (ស្ព័រ) មកក្រៅជំនួសឱ្យកម្អែលភ្នំភ្លើង។
Moist chamber (បន្ទប់សំណើម / ថតរក្សាសំណើម) គឺជាឧបករណ៍ ប្រអប់ ឬបន្ទប់បិទជិត ដែលគេរៀបចំឡើងដើម្បីរក្សាកម្រិតសំណើមបរិយាកាសឱ្យនៅខ្ពស់ជានិច្ច ក្នុងគោលបំណងជំរុញឱ្យស្ព័រមេរោគផ្សិតឆាប់ដុះពន្លក និងងាយស្រួលជ្រៀតចូលទៅបំផ្លាញជាលិការុក្ខជាតិក្នុងការពិសោធន៍។ ប្រៀបដូចជាបន្ទប់សូណា (Sauna) ដែលមានចំហាយទឹកក្ដៅអ៊ុនៗ ជួយជំរុញឱ្យផ្សិតឆាប់ដុះលូតលាស់បានលឿនជាងធម្មតា។
Perfect state / Teleomorph (ដំណាក់កាលបន្តពូជដោយភេទ) គឺជាដំណាក់កាលមួយនៃវដ្តជីវិតរបស់មេរោគផ្សិត (ឧទាហរណ៍ Elsinoe ampelina) ដែលវាធ្វើការបន្តពូជដោយការបង្កាត់ភេទ បង្កើតបានជារចនាសម្ព័ន្ធស្ព័រថ្មី ដែលមានរូបរាងខុសស្រឡះពីដំណាក់កាលបន្តពូជអភេទរបស់វា (Sphaceloma ampelinum)។ ប្រៀបដូចជាដង្កូវនាងដែលក្លាយជាមេអំបៅ វាគឺជាសត្វតែមួយ ប៉ុន្តែស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលជីវិតផ្សេងគ្នា និងមានរូបរាងខុសគ្នាស្រឡះ។
Canker-like lesion (ស្នាមដំបៅកំប៉ិកកំប៉ុក / ដំបៅរុក្ខជាតិ) ជារោគសញ្ញានៃជំងឺ ដែលកោសិការុក្ខជាតិ (លើស្លឹក ត្រួយ ឬផ្លែ) ត្រូវមេរោគបំផ្លាញបណ្ដាលឱ្យងាប់ បង្កើតបានជាស្នាមអុចពណ៌ត្នោតចាស់ លិចខូងចុះក្រោម និងមានគែមរឹងៗ ដែលធ្វើឱ្យសរីរាង្គនោះខូចទ្រង់ទ្រាយ ឬក្រិន។ ប្រៀបដូចជាស្នាមក្រមរដំបៅលើស្បែកមនុស្ស បន្ទាប់ពីដួលមុត ដែលមានសភាពរឹង ក្រៀម និងខូងចូលទៅក្នុងសាច់។
Culture media (មជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹម / អាហារបណ្ដុះ) គឺជាល្បាយសារធាតុចិញ្ចឹម (ដូចជា PDA, WA, Grape Juice Agar) ដែលគេផ្សំឡើងជាទម្រង់ចាហួយនៅក្នុងចាន Petri dish សម្រាប់ផ្តល់ចំណី និងទីជម្រកសិប្បនិម្មិត ដើម្បីចិញ្ចឹមមេរោគផ្សិតឱ្យលូតលាស់នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។ ប្រៀបដូចជាការចម្អិនចាហួយផ្អែមៗ ដែលសម្បូរទៅដោយវីតាមីន ដើម្បីយកមកធ្វើជាចំណីផ្តាច់មុខសម្រាប់ចិញ្ចឹមមេរោគ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖