Original Title: Lessons Learned from Adopting Sustainable Agricultural Practices to Address Food Insecurity and Climate Change Risks: Opportunities, Constraints, and Limitations
Source: doi.org/10.36956/rwae.v5i3.1131
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

មេរៀនដែលទទួលបានពីការអនុវត្តកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាពដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាអសន្តិសុខស្បៀង និងហានិភ័យនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ៖ ឱកាស ឧបសគ្គ និងដែនកំណត់

ចំណងជើងដើម៖ Lessons Learned from Adopting Sustainable Agricultural Practices to Address Food Insecurity and Climate Change Risks: Opportunities, Constraints, and Limitations

អ្នកនិពន្ធ៖ Gebrecherkos Gebregiorgis, Woldegebrial Zeweld, Assefa Hdgot, Dawit Gebregziabher, Hossein Azadi, Guido Van Huylenbroeck, Girmay Tesfay, Stijn Speelman

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2024, Research on World Agricultural Economy

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមានគោលបំណងដោះស្រាយបញ្ហាអសន្តិសុខស្បៀង និងហានិភ័យនៃការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ដោយធ្វើការពិនិត្យវាយតម្លៃលើឱកាស ឧបសគ្គ និងដែនកំណត់នៃការអនុវត្តកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាពនៅក្នុងប្រទេសអេត្យូពី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្រុះដើម្បីប្រមូល និងវិភាគទិន្នន័យពីគ្រួសារកសិករដែលត្រូវបានជ្រើសរើសដោយចៃដន្យនៅក្នុងតំបន់សិក្សា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Conventional/Industrialized Agriculture
កសិកម្មបែបអនុវត្តទូទៅ ឬបែបឧស្សាហកម្ម
អាចផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់ក្នុងរយៈពេលខ្លីដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងតម្រូវការស្បៀងអាហារជាតិ និងមិនសូវទាមទារកម្លាំងពលកម្មច្រើនក្នុងដំណាក់កាលប្រើប្រាស់គ្រឿងចក្រនិងថ្នាំគីមី។ ប្រើប្រាស់ជីគីមី និងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតច្រើន ដែលបំផ្លាញគុណភាពដី បាត់បង់ជីវចម្រុះ និងបំពុលប្រភពទឹក។ វាក៏មានតម្លៃថ្លៃដែលធ្វើឱ្យកសិករងាយធ្លាក់ក្នុងបំណុល។ បណ្តាលឱ្យមានការកើនឡើងនូវថ្លៃដើមផ្នែកថែទាំបរិស្ថាន (External costs) និងមិនមាននិរន្តរភាពក្នុងការទប់ទល់នឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។
Sustainable Agricultural Practices (SAPs)
ការអនុវត្តកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព (កសិរុក្ខកម្ម ជីកំប៉ុស ការបង្វិលដំណាំ)
ជួយកែលម្អជីជាតិដី (៧៩%) កាត់បន្ថយការរិចរិលដី (៧២%) បង្កើនការរក្សាទឹក និងបង្កើនផលិតភាពកសិកម្មប្រកបដោយនិរន្តរភាព (៧៥%)។ ទាមទារកម្លាំងពលកម្មនិងពេលវេលាច្រើន (៨៣%) បញ្ហាកាត់បន្ថយដីវាលស្មៅ (៩៣%) និងប្រឈមនឹងបញ្ហាដក់ទឹក ឬសត្វល្អិតបំផ្លាញនៅដំណាក់កាលដំបូង។ កសិករប្រមាណ ៥៥% កំពុងអនុវត្ត និងអាចសន្សំសំចៃធនធានហិរញ្ញវត្ថុពីការកាត់បន្ថយការទិញជីគីមី បើទោះបីជាប្រឈមនឹងកង្វះខាតការគាំទ្រពីស្ថាប័នក៏ដោយ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តកសិកម្មនិរន្តរភាពទាមទារនូវធនធានកម្លាំងពលកម្ម ពេលវេលា និងចំណេះដឹងជាចម្បង ជាជាងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាទំនើប ឬទុនវិនិយោគធំដុំ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងតំបន់ភាគខាងជើងនៃប្រទេសអេត្យូពី (តំបន់ Tigray) ដែលមានភូមិសាស្ត្រជាតំបន់ខ្ពង់រាប និងងាយរងគ្រោះដោយគ្រោះរាំងស្ងួត ដោយផ្អែកលើការស្ទង់មតិគ្រួសារកសិករចំនួន ៣៥០ គ្រួសារ។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ដែលមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះកសិករកម្ពុជាភាគច្រើនក៏ពឹងផ្អែកលើកសិកម្មខ្នាតតូច ជួបបញ្ហាកង្វះដើមទុន និងកំពុងប្រឈមនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុដូចគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការបំប្លែងទៅរកកសិកម្មនិរន្តរភាពនេះ មានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងល្អនៅក្នុងបរិបទវិស័យកសិកម្មរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។

ជារួម ការផ្លាស់ប្តូរទៅរកកសិកម្មនិរន្តរភាពនឹងជួយកសិករកម្ពុជាកាត់បន្ថយបំណុលពីការទិញជីគីមី និងពង្រឹងភាពធន់របស់សហគមន៍ទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុនាពេលអនាគត។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាវាយតម្លៃពីស្ថានភាពដីនិងអាកាសធាតុក្នុងតំបន់: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ដូចជា QGISGoogle Earth Engine ដើម្បីគូសផែនទីតំបន់ងាយរងគ្រោះរាំងស្ងួត និងកំណត់អត្តសញ្ញាណដីដែលរិចរិលគុណភាពនៅក្នុងខេត្តគោលដៅ មុននឹងណែនាំបច្ចេកទេសកសិកម្ម។
  2. រៀបចំកសិដ្ឋានបង្ហាញ និងសាកល្បង (Demonstration Plots): បង្កើតកសិដ្ឋានគំរូនៅតាមសហគមន៍ ដោយសហការជាមួយកសិករឆ្នើម (Model Farmers) ដើម្បីសាកល្បងការប្រើប្រាស់ជីកំប៉ុស ការបង្វិលដំណាំ និងប្រព័ន្ធកសិរុក្ខកម្ម ព្រមទាំងប្រៀបធៀបទិន្នផលដោយប្រើ Microsoft ExcelSPSS
  3. រៀបចំកម្មវិធីចែករំលែកចំណេះដឹងពីកសិករទៅកសិករ: បង្កើតបណ្តាញទំនាក់ទំនងកសិករ (Peer-to-peer extension) តាមរយៈការបង្កើតក្រុមនៅលើ TelegramFacebook ដើម្បីឱ្យពួកគេអាចចែករំលែកបទពិសោធន៍ បញ្ហាប្រឈម និងវិធីសាស្ត្រក្នុងការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតដោយធម្មជាតិ។
  4. ស្រាវជ្រាវលើថ្លៃដើមឱកាសនៃកម្លាំងពលកម្ម (Opportunity Cost): ធ្វើការសិក្សាស៊ីជម្រៅដោយប្រើឧបករណ៍ KoboToolbox សម្រាប់ការស្ទង់មតិ ដើម្បីវាស់ស្ទង់ពីពេលវេលា និងកម្លាំងពលកម្មដែលកសិករត្រូវចំណាយក្នុងការអនុវត្តកសិកម្មនិរន្តរភាព ធៀបនឹងការចេញទៅរកការងារក្រៅស្រុក។
  5. បង្កើតឯកសារណែនាំបច្ចេកទេស និងយុទ្ធសាស្ត្រផ្សព្វផ្សាយ: ចងក្រងសៀវភៅណែនាំ ឬវីដេអូខ្លីៗជាភាសាខ្មែរ ដោយសហការជាមួយមន្ទីរកសិកម្មខេត្ត និងអង្គការក្រៅរដ្ឋាភិបាល (NGOs) ដើម្បីពន្យល់ពីយន្តការគាំទ្រ របៀបទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ និងការគ្រប់គ្រងហានិភ័យនៃកសិកម្មនិរន្តរភាព។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Sustainable Agriculture (កសិកម្មនិរន្តរភាព) ការធ្វើកសិកម្មដោយប្រើប្រាស់ធនធានធម្មជាតិប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ តាមរយៈការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី និងពឹងផ្អែកលើជីធម្មជាតិ ដើម្បីរក្សាគុណភាពដី ការពារបរិស្ថាន និងធានាបាននូវផលិតផលកសិកម្មសម្រាប់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ។ ដូចជាការដកប្រាក់ពីធនាគារមកចាយតែត្រឹមការប្រាក់ ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ប្រាក់ដើម ដើម្បីធានាថាមានលុយចាយរហូតតទៅ។
Agroforestry systems (ប្រព័ន្ធកសិរុក្ខកម្ម) ការរួមបញ្ចូលគ្នារវាងការដាំដើមឈើ (ឈើហូបផ្លែ ឈើឧស្សាហកម្ម ឬឈើចំណីសត្វ) ជាមួយនឹងការដាំដុះដំណាំកសិកម្ម ឬការចិញ្ចឹមសត្វនៅលើផ្ទៃដីតែមួយ ដើម្បីទាញយកអត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ចច្រើនយ៉ាង និងរក្សាលំនឹងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ដូចជាការសាងសង់អគារមួយដែលមានទាំងកន្លែងរស់នៅ កន្លែងធ្វើការ និងផ្សារទំនើបក្នុងបរិវេណតែមួយ ដើម្បីទាញយកប្រយោជន៍ឱ្យអស់ពីទំហំដី។
Crop rotation (ការបង្វិលដំណាំ) ការផ្លាស់ប្តូរប្រភេទដំណាំផ្សេងៗគ្នានៅលើផ្ទៃដីដដែលៗតាមរដូវកាលនីមួយៗ (ឧទាហរណ៍៖ ដាំស្រូវ រួចដាំសណ្តែក) ដើម្បីកាត់បន្ថយការរីករាលដាលនៃសត្វល្អិត និងជួយបំពេញជីវជាតិដីឡើងវិញតាមបែបធម្មជាតិ។ ដូចជាការផ្លាស់ប្តូរមុខម្ហូបអាហារជារៀងរាល់ថ្ងៃ ដើម្បីឱ្យរាងកាយទទួលបានវីតាមីនគ្រប់គ្រាន់ និងមិនងាយធ្លាក់ខ្លួនឈឺ។
Zero-grazing (ការចិញ្ចឹមសត្វក្នុងក្រោល / ការមិនលែងសត្វឱ្យស៊ីស្មៅ) ប្រព័ន្ធចិញ្ចឹមសត្វដែលកសិករមិនអនុញ្ញាតឱ្យគោក្របីដើរស៊ីស្មៅពាសវាលពាសកាល ដោយជំនួសមកវិញនូវការកាត់ស្មៅ ឬយកចំណីមកឱ្យសត្វស៊ីនៅក្នុងក្រោល ដើម្បីការពារកុំឱ្យសត្វជាន់ឈ្លីបំផ្លាញដី និងដំណាំជុំវិញ។ ដូចជាការទិញម្ហូបមកញ៉ាំនៅផ្ទះ ជាជាងការដើរញ៉ាំតាមភោជនីយដ្ឋានខាងក្រៅ ដើម្បីសន្សំសំចៃពេលវេលា និងងាយស្រួលគ្រប់គ្រង។
Green revolution (បដិវត្តន៍បៃតង / កសិកម្មឧស្សាហកម្ម) ការផ្លាស់ប្តូរប្រព័ន្ធកសិកម្មជាសាកលនៅទសវត្សរ៍ឆ្នាំ១៩៧០ ដែលជំរុញឱ្យកសិករងាកមកប្រើប្រាស់ពូជដំណាំទំនើប ជីគីមី ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត និងគ្រឿងចក្រ ដើម្បីបង្កើនទិន្នផលឱ្យបានច្រើនបំផុតក្នុងរយៈពេលខ្លី។ ដូចជាការឱ្យអត្តពលិកផឹកភេសជ្ជៈប៉ូវកម្លាំងដើម្បីឱ្យរត់បានលឿនភ្លាមៗ ប៉ុន្តែវាអាចបន្សល់ទុកផលប៉ះពាល់ដល់សុខភាពទៅថ្ងៃក្រោយ។
Crop residue retention (ការរក្សាកាកសំណល់ដំណាំ) ការទុកចោលនូវកាកសំណល់រុក្ខជាតិ (ដូចជា ចំបើង ដើមពោត ស្លឹកឈើ) នៅលើដីចម្ការក្រោយពេលប្រមូលផល ជាជាងការដុតចោល ដើម្បីឱ្យវារលួយក្លាយជាជី កាត់បន្ថយការហួតទឹក និងការពារការហូរច្រោះដី។ ដូចជាការយកសំបកផ្លែឈើ ឬបន្លែដែលសល់ពីផ្ទះបាយទៅកប់ក្នុងគល់ឈើដើម្បីធ្វើជាជីធម្មជាតិ។
Opportunity cost (ថ្លៃដើមឱកាស) អត្ថប្រយោជន៍ ឬប្រាក់ចំណូលដែលកសិករត្រូវបាត់បង់ នៅពេលដែលពួកគេសម្រេចចិត្តជ្រើសរើសជម្រើសមួយ ហើយបោះបង់ជម្រើសមួយទៀត (ឧទាហរណ៍៖ ការចំណាយពេលច្រើនលើកសិកម្មនិរន្តរភាព ធ្វើឱ្យគាត់បាត់បង់ឱកាសទៅស៊ីឈ្នួលបានលុយភ្លាមៗនៅកន្លែងផ្សេង)។ ដូចជាការសម្រេចចិត្តយកលុយទៅទិញទូរស័ព្ទថ្មី ដែលធ្វើឱ្យអ្នកបាត់បង់ឱកាសយកលុយនោះទៅទិញកុំព្យូទ័រសម្រាប់រៀនសូត្រ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖