Original Title: Utilization of Male Dairy Calves in Thailand
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការប្រើប្រាស់កូនគោទឹកដោះគោឈ្មោលនៅប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Utilization of Male Dairy Calves in Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ P. Khenjan (Maejo University), P. Niumsup (Maejo University), Y. Opatpatanakit (Maejo University), P. Sakkatat (Maejo University), D. Leenanuruksa (Maejo University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2015 Thai Journal of Agricultural Science

វិស័យសិក្សា៖ Animal Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ បរិមាណសាច់គោនាំចូលនៅប្រទេសថៃកំពុងកើនឡើងខ្លាំង ខណៈដែលសក្តានុពលនៃការប្រើប្រាស់កូនគោទឹកដោះគោឈ្មោល (Male dairy calves) សម្រាប់ផលិតជាសាច់គោត្រូវបានមើលរំលង។ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងស្វែងយល់ពីរបៀបដែលកសិករចិញ្ចឹមគោទឹកដោះគោចាត់ចែងកូនគោឈ្មោល និងវាយតម្លៃសក្តានុពលសម្រាប់ឧស្សាហកម្មសាច់គោទឹកដោះគោ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចុះស្ទង់មតិ និងសម្ភាសន៍ផ្ទាល់ដើម្បីប្រមូលទិន្នន័យពីកសិករ បន្ទាប់មកយកមកវិភាគដោយប្រើប្រាស់ស្ថិតិពិពណ៌នា និងការធ្វើតេស្តសម្មតិកម្ម។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Northern Thailand Farming Practice
ការអនុវត្តរបស់កសិករនៅភាគខាងជើងប្រទេសថៃ (រក្សាទុកយូរ និងផ្តោតលើការថែទាំ)
កូនគោត្រូវបានផ្តល់ទឹកដោះដំបូង (Colostrum) ពេញលេញ និងរក្សាទុកយូរជាងមុនពេលលក់ ដែលជួយកាត់បន្ថយជំងឺ។ កសិករទទួលបានតម្លៃលក់ខ្ពស់ជាង និងមានអាកប្បកិរិយាវិជ្ជមានចំពោះការផលិតសាច់គោ។ កសិករភាគច្រើនត្រូវបង្ខំចិត្តលក់កូនគោដោយសារមិនមានលទ្ធភាពហិរញ្ញវត្ថុ និងធនធានដើម្បីចិញ្ចឹមបន្ត (៥៤%) ហើយខ្វះប្រព័ន្ធឈ្មួញកណ្តាលប្រមូលទិញធំដុំ។ កសិករ ៥១.៨៣% មានចំណាប់អារម្មណ៍ក្នុងការចូលរួមកម្មវិធីផលិតសាច់គោទឹកដោះគោ ហើយតម្លៃលក់កូនគោជាមធ្យមគឺ ១២១៨ បាត/ក្បាល។
Central Thailand Farming Practice
ការអនុវត្តរបស់កសិករនៅភាគកណ្តាលប្រទេសថៃ (លក់ចេញលឿន និងប្រព័ន្ធទីផ្សារផ្តាច់មុខ)
មានប្រព័ន្ធទីផ្សាររឹងមាំ និងមានឈ្មួញកណ្តាលទិញកូនគោឈ្មោលផ្តាច់មុខច្បាស់លាស់ (៩៦%) ដែលជួយឱ្យកសិករងាយស្រួលក្នុងការលក់កូនចេញបានរហ័ស។ កូនគោរហូតដល់ ២១.៥% មិនទទួលបានការបំបៅទឹកដោះដំបូង ដែលបណ្តាលឱ្យមានអត្រាជំងឺរាករូសនិងរលាកផ្ចិតខ្ពស់ (៦៥%)។ កសិករយល់ថាការរក្សាកូនគោទុកគឺជាបន្ទុកធ្ងន់ធ្ងរ។ កសិករត្រឹមតែ ២១.៥០% ប៉ុណ្ណោះដែលចាប់អារម្មណ៍ផលិតសាច់គោទឹកដោះគោ ដោយបារម្ភពីការកើនឡើងបន្ទុកការងារនិងការចំណាយ (៦៨.៥០%) ហើយតម្លៃលក់ជាមធ្យមគឺ ១១៧៣ បាត/ក្បាល។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តកម្មវិធីផលិតសាច់គោទឹកដោះគោ (Dairy beef production) ទាមទារការវិនិយោគធនធានជាច្រើន ជាពិសេសកម្លាំងពលកម្ម ទីធ្លា និងការផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតកសិករ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះធ្វើឡើងតែនៅក្នុងខេត្តចំនួន៤ នៃប្រទេសថៃ (ឈៀងម៉ៃ ឡាំភូន សារ៉ាបូរី និងឡុបបូរី) ក្នុងចន្លោះឆ្នាំ២០១៣-២០១៤ ដោយផ្តោតលើកសិករដែលចិញ្ចឹមពូជ Holstein/Friesian សរុបចំនួន ៣៣៧នាក់។ ទិន្នន័យនេះរងឥទ្ធិពលយ៉ាងខ្លាំងពីប្រព័ន្ធសហករណ៍ទឹកដោះគោរបស់ថៃ (ដែលចាប់ផ្តើមទទួលទិញទឹកដោះខុសគ្នាពីថ្ងៃទី៥ ទៅថ្ងៃទី១០) និងទម្លាប់បរិភោគសាច់គោរបស់ប្រជាជនថៃ។ សម្រាប់កម្ពុជា ការយល់ដឹងពីចំណុចនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់ ព្រោះកម្ពុជាមានការនាំចូលសាច់គោច្រើន ហើយឧស្សាហកម្មគោទឹកដោះគោកំពុងចាប់ផ្តើមលូតលាស់ ដែលអាចទាញយកអត្ថប្រយោជន៍ពីកូនគោឈ្មោលដែលត្រូវគេមើលរំលង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការសិក្សានេះមានសារៈសំខាន់ និងអាចច្នៃយកមកអនុវត្តបាន ដើម្បីជួយពង្រីកវិស័យកសិកម្ម និងកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការនាំចូលសាច់គោនៅកម្ពុជា។

ការរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រកែច្នៃកូនគោទឹកដោះគោឈ្មោលឱ្យទៅជាសាច់គោ (Dairy beef) នឹងជួយបង្កើនប្រាក់ចំណូលបន្ថែមដល់កសិករកម្ពុជា និងបង្កើតប្រភពផ្គត់ផ្គង់សាច់គោក្នុងស្រុកថ្មីមួយដែលប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការវាយតម្លៃសក្តានុពល និងការប្រមូលទិន្នន័យក្នុងស្រុក: ចុះធ្វើការស្ទង់មតិនៅតាមកសិដ្ឋានគោទឹកដោះគោក្នុងស្រុក (ដូចជា Kirisu FarmMoo Moo Farms) ដើម្បីស្វែងយល់ពីរបៀបដែលពួកគេចាត់ចែងកូនគោឈ្មោលនាពេលបច្ចុប្បន្ន ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វិភាគទិន្នន័យដូចជា SPSSR Studio
  2. ការសិក្សាអំពីបច្ចេកទេសថែទាំ និងការផ្តល់ចំណី: ចងក្រងឯកសារណែនាំអំពីសារៈសំខាន់នៃការផ្តល់ទឹកដោះដំបូង (Colostrum feeding protocols) និងរៀបចំរូបមន្តចំណីបំប៉នដែលសមស្របសម្រាប់កូនគោឈ្មោល ដើម្បីកាត់បន្ថយអត្រាឈឺ និងងាប់នៅដំណាក់កាលដំបូង។
  3. ការវិភាគផលចំណេញសេដ្ឋកិច្ច (Economic Feasibility Analysis): ប្រើប្រាស់កម្មវិធី Microsoft ExcelPython (Pandas library) ដើម្បីគណនាថ្លៃដើមនៃការចិញ្ចឹមកូនគោឈ្មោល ធៀបនឹងប្រាក់ចំណេញរំពឹងទុកពីការលក់ជាសាច់គោ (Dairy beef) នៅទីផ្សារប្រទេសកម្ពុជា ដោយបញ្ចូលតម្លៃពលកម្មនិងចំណី។
  4. ការរៀបចំគម្រោងសាកល្បងខ្នាតតូច (Pilot Program): សហការជាមួយសាកលវិទ្យាល័យភូមិន្ទកសិកម្ម (RUA) ដើម្បីបង្កើតកសិដ្ឋានបង្ហាញសាកល្បងខ្នាតតូច សម្រាប់បង្ហាញផ្ទាល់ដល់កសិករពីបច្ចេកទេសចិញ្ចឹមគោទឹកដោះគោឈ្មោលយកសាច់ ដោយផ្តោតលើអនាម័យនិងការលូតលាស់រាងកាយ។
  5. ការបង្កើតបណ្តាញទីផ្សារ និងយុទ្ធនាការអប់រំ: បង្កើតយុទ្ធនាការផ្សព្វផ្សាយ និងអប់រំកសិករអំពីអត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ចនៃការចូលរួមក្នុងកម្មវិធីផលិតសាច់គោទឹកដោះគោ ដោយប្រើប្រាស់ Social Media Campaigns ព្រមទាំងភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងពួកគេជាមួយឈ្មួញកណ្តាល ឬភោជនីយដ្ឋានដោយផ្ទាល់តាមរយៈប្រព័ន្ធ E-commerce platform

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Male dairy calves (កូនគោទឹកដោះគោឈ្មោល) កូនគោឈ្មោលដែលកើតពីមេគោទឹកដោះគោ ដែលជាទូទៅមិនមានសមត្ថភាពផលិតទឹកដោះ ហើយតែងតែត្រូវបានកសិករលក់ចេញតាំងពីតូចៗ ដោយសារការចំណាយលើការថែទាំខ្ពស់ជាងផលចំណេញដែលទទួលបាននៅក្នុងប្រព័ន្ធកសិដ្ឋានទឹកដោះគោ។ ប្រៀបដូចជារោងចក្រផលិតសម្លៀកបំពាក់នារី ដែលទទួលបានក្រណាត់កាត់ខោអាវបុរស ដូច្នេះពួកគេតែងតែលក់ក្រណាត់នោះចេញវិញភ្លាមៗ ព្រោះមិនមែនជាជំនាញនិងគោលដៅផលិតកម្មរបស់ខ្លួន។
Dairy beef production (ការផលិតសាច់គោទឹកដោះគោ) ប្រព័ន្ធកសិកម្មមួយដែលយកកូនគោឈ្មោលពីកសិដ្ឋានពូជគោទឹកដោះគោ មកបំប៉នចំណីនិងថែទាំដើម្បីយកសាច់លក់នៅលើទីផ្សារ ជំនួសឱ្យការបោះបង់ចោល ឬលក់ក្នុងតម្លៃថោកតាំងពីតូច ដើម្បីបង្កើតប្រភពចំណូលបន្ថែម និងកាត់បន្ថយការនាំចូលសាច់។ ការកែច្នៃវត្ថុដែលគេមើលរំលង (កូនគោឈ្មោល) ឱ្យទៅជាផលិតផលមានតម្លៃខ្ពស់ (សាច់គោ) ដូចជាការយកកម្ទេចឈើដែលនៅសល់ពីរោងចក្ររណា មកកែច្នៃធ្វើជាក្តារបន្ទះដែលមានតម្លៃ។
Colostrum (ទឹកដោះដំបូង) ទឹកដោះដំបូងបង្អស់ដែលមេគោបញ្ចេញនៅប៉ុន្មានថ្ងៃដំបូងក្រោយពេលកើត ដែលសម្បូរទៅដោយសារធាតុចិញ្ចឹម និងអង់ទីគ័រ (Antibodies) យ៉ាងច្រើន ចាំបាច់បំផុតដើម្បីជួយការពារកូនគោពីជំងឺឆ្លង និងធានាការលូតលាស់បានរឹងមាំ។ ប្រៀបដូចជាវ៉ាក់សាំងការពារជំងឺបែបធម្មជាតិដំបូងបំផុត ដែលម្តាយផ្តល់ឱ្យកូនភ្លាមៗក្រោយពេលកើត ដើម្បីឱ្យមានកងការពាររាងកាយរឹងមាំ។
Male dairy calf stockers (ឈ្មួញកណ្តាលស្តុកកូនគោឈ្មោល) ឈ្មួញកណ្តាលដែលដើរប្រមូលទិញកូនគោទឹកដោះគោឈ្មោលតូចៗពីកសិដ្ឋាន រួចយកទៅស្តុកទុក ឬចិញ្ចឹមថែទាំមួយរយៈសិន មុននឹងលក់បន្តទៅឱ្យកសិដ្ឋានបំប៉នយកសាច់ ឬទីផ្សារផ្សេងទៀត។ ដូចជាឈ្មួញកណ្តាលដែលដើរប្រមូលទិញអេតចាយពីតាមផ្ទះ រួចយកទៅប្រមូលផ្តុំស្តុកទុកនៅឃ្លាំងធំ មុននឹងលក់បន្តទៅរោងចក្រកែច្នៃធំៗ។
Holstein/Friesian (ពូជគោទឹកដោះគោ ហូលស្តែន/ហ្វ្រីសៀន) ជាពូជគោទឹកដោះគោដែលមានប្រភពពីអឺរ៉ុប ពេញនិយមបំផុតទូទាំងពិភពលោក ដែលមានរូបរាងធំ និងមានសម្បុរសពពាលខ្មៅ មានសមត្ថភាពផលិតទឹកដោះបានច្រើនបំផុត ប៉ុន្តែសាច់របស់វាមិនសូវមានគុណភាពល្អដូចគោពូជសាច់ (Beef cattle) នោះទេ។ ប្រៀបដូចជារថយន្តក្រុងដែលរចនាមកសម្រាប់ដឹកអ្នកដំណើរបានច្រើនបំផុត តែមិនស័ក្តិសមយកទៅប្រើសម្រាប់ការដឹកទំនិញធ្ងន់ៗ (ផលិតសាច់) នោះទេ។
Likert’s Scale (រង្វាស់ Likert) ជាវិធីសាស្ត្រវាស់ស្ទង់កម្រិតជាតួលេខក្នុងការស្រាវជ្រាវ ដែលប្រើសម្រាប់វាស់កម្រិតនៃអាកប្បកិរិយា មតិយោបល់ ឬការពេញចិត្តរបស់អ្នកឆ្លើយតប ដោយបែងចែកជាកម្រិតពិន្ទុ (ឧទាហរណ៍៖ ១ ដល់ ៥ ពីកម្រិតទាបបំផុត ដល់ខ្ពស់បំផុត)។ ដូចជាការចុចប៊ូតុងវាយតម្លៃសេវាកម្មនៅតាមធនាគារ ដែលមានរូបមុខញញឹម មុខធម្មតា និងមុខក្រៀមក្រំ ដើម្បីបង្ហាញពីកម្រិតនៃការពេញចិត្តរបស់អ្នក។
Yearling (កូនគោអាយុមួយឆ្នាំ) សត្វ (ជាពិសេសគោ ឬសេះ) ដែលមានអាយុចន្លោះពីមួយឆ្នាំ ទៅជិតពីរឆ្នាំ ដែលជាវ័យកំពុងលូតលាស់សាច់ដុំលឿន និងស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ការចាប់ផ្តើមកម្មវិធីបំប៉នចំណីយកសាច់។ ប្រៀបដូចជាក្មេងជំទង់ដែលកំពុងពេញវ័យលូតលាស់កម្ពស់និងរាងកាយលឿនបំផុត ដែលត្រូវការការហូបចុកនិងបំប៉នបានល្អ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖