បញ្ហា (The Problem)៖ សៀវភៅសិក្សាគោលភាសាខ្មែរដើរតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការបង្រៀននិងរៀន ប៉ុន្តែអត្ថបទអំណាននៅក្នុងសៀវភៅទាំងនេះតែងតែមានបញ្ហាប្រឈមទាក់ទងនឹងកម្រិតនៃភាពអាចអានបាន (Readability) ដែលអាចមិនស្របទៅនឹងកម្រិតថ្នាក់ពិតប្រាកដរបស់សិស្ស។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្របរិមាណវិស័យដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតភាពអាចអានបាននៃអត្ថបទអំណាន ដោយទាញយកទិន្នន័យពីសៀវភៅសិក្សាគោលភាសាខ្មែរថ្នាក់ទី៣ ទី៦ និងទី៩។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Flesch Reading Ease Formula រូបមន្ត Flesch សម្រាប់វាយតម្លៃកម្រិតភាពងាយស្រួលអាន |
ផ្តល់ពិន្ទុច្បាស់លាស់ (ពី ០ ដល់ ១០០) ដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតលំបាកឬងាយស្រួលនៃអត្ថបទ ដែលជួយឱ្យអ្នកនិពន្ធដឹងពីភាពស្មុគស្មាញនៃឯកសារខ្លួន។ | ទាមទារទិន្នន័យច្បាស់លាស់អំពីចំនួនព្យាង្គ ពាក្យ និងល្បះ ដែលពិបាកអនុវត្តលើភាសាខ្មែរប្រសិនបើគ្មានកម្មវិធីកាត់ពាក្យត្រឹមត្រូវ។ | បង្ហាញថាអត្ថបទក្នុងសៀវភៅសិក្សាទាំងបីថ្នាក់ភាគច្រើនស្ថិតក្នុងកម្រិត 'ងាយស្រួលមធ្យម' ដល់ 'លំបាក'។ |
| Kincaid Grade Level Formula រូបមន្ត Kincaid សម្រាប់កំណត់កម្រិតថ្នាក់សិស្ស |
បំប្លែងពិន្ទុភាពងាយស្រួលអានទៅជាកម្រិតថ្នាក់សិក្សាជាក់ស្តែង ដែលផ្តល់ភាពងាយស្រួលដល់គ្រូបង្រៀននិងអ្នករៀបចំកម្មវិធីសិក្សា។ | ទាមទារការផ្ទៀងផ្ទាត់និងកែសម្រួលដើម្បីឱ្យស៊ីគ្នានឹងកម្រិតស្តង់ដារនៃប្រព័ន្ធអប់រំកម្ពុជា ព្រោះរូបមន្តដើមបង្កើតសម្រាប់ភាសាអង់គ្លេស។ | រកឃើញថាសៀវភៅថ្នាក់ទី៣ ទី៦ និងទី៩ មានកម្រិតលំបាកស្មើនឹងថ្នាក់ទី៨ ទី៧ និងទី១២ រៀងគ្នា។ |
| Pearson Correlation Analysis ការវិភាគទំនាក់ទំនង Pearson |
បញ្ជាក់ពីទំហំទំនាក់ទំនងតាមបែបស្ថិតិរវាងអថេរផ្សេងៗ (ចំនួនព្យាង្គ ពាក្យ ល្បះ) យ៉ាងច្បាស់លាស់។ | បង្ហាញត្រឹមតែទំហំនៃទំនាក់ទំនង ប៉ុន្តែមិនបានពន្យល់ពីមូលហេតុស៊ីជម្រៅនៃភាពស្មុគស្មាញនៃវាក្យសព្ទនីមួយៗនោះទេ។ | រកឃើញថាគ្មានទំនាក់ទំនងរវាងចំនួនពាក្យនិងល្បះទេ ប៉ុន្តែមានទំនាក់ទំនងវិជ្ជមានកម្រិត 'ខ្លាំងណាស់' រវាងចំនួនព្យាង្គនិងចំនួនពាក្យ។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមិនទាមទារឧបករណ៍ផ្នែករឹង (Hardware) ទំនើបនោះទេ ប៉ុន្តែទាមទារកម្មវិធីកុំព្យូទ័រពិសេសសម្រាប់ការកាត់ពាក្យភាសាខ្មែរ និងឧបករណ៍វិភាគទិន្នន័យទូទៅ។
ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ទិន្នន័យតែពីសៀវភៅសិក្សាគោលភាសាខ្មែរថ្នាក់ទី៣ ទី៦ និងទី៩ ដែលបោះពុម្ពក្នុងឆ្នាំ២០១៦ ដោយក្រសួងអប់រំ យុវជន និងកីឡា។ ទិន្នន័យនេះមិនបានគ្របដណ្តប់លើសៀវភៅជំនាន់ថ្មី សៀវភៅអានបន្ថែម ឬសៀវភៅប្រើប្រាស់តាមសាលាឯកជនឡើយ។ នេះជារឿងសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះការសន្និដ្ឋានអាចនឹងហួសសម័យប្រសិនបើកម្មវិធីសិក្សាថ្មីៗត្រូវបានកែសម្រួល ឬធ្វើបច្ចុប្បន្នភាពរួចរាល់។
វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃកម្រិតភាពអាចអានបាននេះមានសារៈប្រយោជន៍ខ្ពស់ និងអាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់សម្រាប់ការអភិវឌ្ឍគុណភាពអប់រំ និងការតែងនិពន្ធនៅកម្ពុជា។
ជារួម ការដាក់បញ្ចូលការវាយតម្លៃភាពអាចអានបាន (Readability testing) ទៅក្នុងដំណើរការរៀបចំឯកសារ នឹងជួយដោះស្រាយបញ្ហាអានមិនដាច់ និងលើកកម្ពស់វប្បធម៌នៃការអាននៅកម្ពុជា។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Readability (ភាពអាចអានបាន) | ជារង្វាស់ដែលបញ្ជាក់ថាអត្ថបទមួយមានភាពងាយស្រួល ឬពិបាកអានយល់កម្រិតណាសម្រាប់អ្នកអានគោលដៅ ដោយពឹងផ្អែកលើកត្តាដូចជាប្រវែងពាក្យ ចំនួនព្យាង្គ និងប្រវែងល្បះ។ | ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាអាហារមួយងាយស្រួលទំពារ ឬពិបាកទំពារសម្រាប់ក្មេងតាមវ័យរបស់ពួកគេ។ |
| Flesch Reading Ease Score (រូបមន្តកម្រិតភាពងាយស្រួលអាន Flesch) | ជារូបមន្តគណិតវិទ្យាដែលប្រើសម្រាប់វាយតម្លៃកម្រិតភាពងាយស្រួលអាននៃអត្ថបទ ដោយគណនាផ្អែកលើអត្រាភាគរយនៃចំនួនព្យាង្គក្នុងមួយពាក្យ និងចំនួនពាក្យក្នុងមួយល្បះ (ផ្តល់ជាពិន្ទុពី ០ ដល់ ១០០)។ | ដូចជាជញ្ជីងថ្លឹងទម្ងន់អត្ថបទ បើពិន្ទុដែលថ្លឹងបានកាន់តែខ្ពស់ មានន័យថាអត្ថបទនោះកាន់តែស្រាល (ងាយស្រួលអាន)។ |
| Kincaid Grade Level Formula (រូបមន្តកម្រិតថ្នាក់ Kincaid) | ជារូបមន្តដែលបំប្លែងពិន្ទុភាពងាយស្រួលអាន ទៅជាកម្រិតថ្នាក់សិក្សាជាក់លាក់នៅសាលារៀន ដើម្បីឱ្យដឹងថាអត្ថបទនោះស័ក្តិសមនឹងសិស្សថ្នាក់ទីប៉ុន្មាន។ | ដូចជាស្លាកសញ្ញាប្រាប់ទំហំខោអាវ (S, M, L) ដែលបញ្ជាក់ថាអត្ថបទនេះត្រូវនឹងទំហំចំណេះដឹងរបស់សិស្សថ្នាក់ណា។ |
| Word Segmentation / PAN Khmer Line Breaking (កម្មវិធីកាត់ពាក្យ) | ជាបច្ចេកវិទ្យាឬកម្មវិធីកុំព្យូទ័រសម្រាប់បំបែកអត្ថបទភាសាខ្មែរដែលសរសេរជាប់ៗគ្នា ទៅជាពាក្យនីមួយៗដាច់ពីគ្នា ដើម្បីឱ្យកុំព្យូទ័រអាចរាប់ចំនួនពាក្យបានត្រឹមត្រូវក្នុងការវិភាគ។ | ដូចជាការប្រើកន្ត្រៃកាត់ខ្សែបូរវែងមួយដែលគ្មានគំនូសចំណាំ ទៅជាកង់ៗដាច់ពីគ្នាដើម្បីងាយស្រួលរាប់ចំនួន។ |
| Pearson Correlation (ទំនាក់ទំនង Pearson) | ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលប្រើដើម្បីវាស់ស្ទង់កម្រិតទំនាក់ទំនងរវាងអថេរពីរ (ឧទាហរណ៍ ទំនាក់ទំនងរវាងចំនួនពាក្យ និងចំនួនល្បះ) ថាតើវាប្រែប្រួលស្របរទិសគ្នា ឬផ្ទុយគ្នា។ | ដូចជាការសង្កេតមើលទំនាក់ទំនងរវាងកម្ដៅថ្ងៃ និងការលក់ទឹកកក (កាលណាថ្ងៃកាន់តែក្ដៅ ទឹកកកកាន់តែលក់ដាច់ ដែលនេះហៅថាមានទំនាក់ទំនងគ្នាជាវិជ្ជមាន)។ |
| Syllable (ព្យាង្គ) | ជាឯកតានៃសម្លេងបញ្ចេញមកម្ដងៗដែលមានស្រៈមួយ (និងអាចមានព្យញ្ជនៈភ្ជាប់ជាមួយ) ដែលនៅក្នុងការសិក្សានេះ ការរាប់ចំនួនព្យាង្គគឺជារង្វាស់មួយសម្រាប់ដឹងពីភាពស្មុគស្មាញរបស់ពាក្យ។ | ដូចជាចង្វាក់ភ្លេងដែលយើងទះដៃម្ដងនៅពេលដែលយើងបញ្ចេញសម្លេងមួយម៉ាត់ពីមាត់។ |
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖