Original Title: Strategic improvement of mathematical problem-solving performance of secondary school students using procedural and conceptual learning strategies
Source: internationalscholarsjournals.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការកែលម្អជាយុទ្ធសាស្ត្រលើសមត្ថភាពដោះស្រាយចំណោទគណិតវិទ្យារបស់សិស្សមធ្យមសិក្សា ដោយប្រើយុទ្ធសាស្ត្ររៀនតាមនីតិវិធី និងតាមទស្សនាទាន

ចំណងជើងដើម៖ Strategic improvement of mathematical problem-solving performance of secondary school students using procedural and conceptual learning strategies

អ្នកនិពន្ធ៖ Adeleke M. A (Obafemio Awolowo University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2019 International Journal of Education Research and Reviews

វិស័យសិក្សា៖ Education

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃភាពខ្សោយក្នុងការដោះស្រាយចំណោទគណិតវិទ្យា (ប្រធានបទសមីការលីនេអ៊ែរ) របស់សិស្សមធ្យមសិក្សានៅប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា និងស្វែងរកវិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលប្រសើរជាងមុនដើម្បីបង្កើនសមត្ថភាពសិស្ស។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ការរចនាបែបក្រុមត្រួតពិនិត្យដោយមានការធ្វើតេស្តមុន និងក្រោយ (Pretest-posttest control group design) ក្នុងរយៈពេល ៨ សប្តាហ៍ លើសិស្សចំនួន ១៦៦ នាក់ មកពីសាលាចំនួន ៤ ផ្សេងគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Conceptual Learning Strategy (CLS)
យុទ្ធសាស្ត្ររៀនតាមទស្សនាទាន (Conceptual Learning Strategy)
ជួយសិស្សឱ្យយល់ស៊ីជម្រៅអំពីអត្ថន័យ ទ្រឹស្តី និងទំនាក់ទំនងនៃគណិតវិទ្យា ជាជាងការទន្ទេញចាំមាត់។ អនុញ្ញាតឱ្យសិស្សដោះស្រាយបានទាំងចំណោទសាមញ្ញ (routine) និងចំណោទស្មុគស្មាញ (non-routine problems)។ ទាមទារពេលវេលាច្រើនក្នុងការរៀបចំមេរៀន ហើយគ្រូត្រូវមានជំនាញច្បាស់លាស់ក្នុងការដឹកនាំសិស្សឱ្យយល់ពីគោលគំនិត។ ទទួលបានពិន្ទុមធ្យមខ្ពស់ជាងគេបំផុត (X=30.71) ដែលបង្ហាញពីប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការបង្កើនសមត្ថភាពដោះស្រាយចំណោទធៀបនឹងវិធីសាស្ត្រផ្សេងៗ។
Procedural Learning Strategy (PLS)
យុទ្ធសាស្ត្ររៀនតាមនីតិវិធី (Procedural Learning Strategy)
ជួយសិស្សឱ្យចេះអនុវត្តរូបមន្ត និងដោះស្រាយចំណោទតាមជំហានៗបានយ៉ាងរលូន លឿន និងមានភាពត្រឹមត្រូវសម្រាប់ចំណោទដែលធ្លាប់ជួបញឹកញាប់។ សិស្សអាចប្រឈមនឹងការភ្លេចរូបមន្ត ឬមិនដឹងពីរបៀបយកទៅប្រើប្រាស់នៅពេលជួបចំណោទប្លែកៗ ដោយសារពួកគេពឹងផ្អែកលើការចងចាំច្រើនជាងការយល់ដឹង។ ទទួលបានពិន្ទុមធ្យមលំដាប់ទី២ (X=24.07) ដែលមានប្រសិទ្ធភាពល្អជាងវិធីសាស្ត្រចាស់ ប៉ុន្តែនៅទាបជាងការរៀនតាមទស្សនាទាន (CLS)។
Conventional Method (CM)
វិធីសាស្ត្របង្រៀនតាមបែបអនុវត្តន៍ចាស់ (Conventional Method)
ងាយស្រួលសម្រាប់គ្រូក្នុងការបង្រៀនតាមទម្លាប់ចាស់ និងមិនត្រូវការការរៀបចំសម្ភារៈឧបទេស ឬផែនការមេរៀនស្មុគស្មាញច្រើននោះទេ។ មិនសូវមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការលើកកម្ពស់ជំនាញដោះស្រាយចំណោទ ធ្វើឱ្យសិស្សពិបាកយកចំណេះដឹងទៅអនុវត្តជាក់ស្តែងនៅពេលប្រឡង។ ទទួលបានពិន្ទុមធ្យមទាបជាងគេ (X=15.66) ធៀបនឹងក្រុមពិសោធន៍ផ្សេងទៀត។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្របង្រៀននេះមិនទាមទារធនធានបច្ចេកវិទ្យាទំនើបនោះទេ ប៉ុន្តែទាមទារការវិនិយោគលើធនធានមនុស្ស និងពេលវេលាក្នុងការរៀបចំផែនការបង្រៀន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងរដ្ឋ Osun ប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយជ្រើសរើសយកតែសិស្សថ្នាក់វិទ្យាសាស្ត្រ (Science students) កម្រិតមធ្យមសិក្សាទុតិយភូមិចំនួន ១៦៦ នាក់។ ទិន្នន័យនេះប្រហែលជាមានភាពលម្អៀង ដោយសារសិស្សវិទ្យាសាស្ត្រភាគច្រើនអាចមានមូលដ្ឋានគ្រឹះគណិតវិទ្យាល្អស្រាប់។ សម្រាប់បរិបទកម្ពុជា ការយកមកអនុវត្តត្រូវមានការកែច្នៃឱ្យស្របតាមកម្រិតសមត្ថភាពទូទៅរបស់សិស្សនៅតាមតំបន់ទីក្រុងនិងជនបទ ជាពិសេសលើសិស្សថ្នាក់សង្គមដែលខ្សោយគណិតវិទ្យា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

យុទ្ធសាស្ត្ររៀនតាមទស្សនាទាន (CLS) នេះគឺពិតជាមានអត្ថប្រយោជន៍ និងអាចយកមកកែច្នៃអនុវត្តដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាសិស្សខ្សោយគណិតវិទ្យានៅកម្ពុជាបានយ៉ាងល្អ។

ជារួម ការផ្លាស់ប្តូរការអប់រំគណិតវិទ្យាពីការទន្ទេញតាមបែបនីតិវិធី ទៅជាការយល់ដឹងពីទស្សនាទាន នឹងជួយកសាងធនធានមនុស្សកម្ពុជាឱ្យមានការត្រិះរិះពិចារណាខ្ពស់ (Critical thinking)។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាទ្រឹស្តី និងរៀបចំរចនាសម្ព័ន្ធមេរៀន (Literature and Framework Review): និស្សិត ឬអ្នកស្រាវជ្រាវគរុកោសល្យត្រូវសិក្សាពីទ្រឹស្តីនៃការរៀនសូត្រ ដោយប្រើប្រាស់ Google Scholar ដើម្បីស្វែងរកឯកសារពាក់ព័ន្ធបន្ថែមពីភាពខុសគ្នារវាង Conceptual និង Procedural knowledge ក្នុងបរិបទគណិតវិទ្យា។
  2. រៀបចំកញ្ចប់មេរៀនបង្រៀន (Instructional Package Development): បង្កើតកញ្ចប់មេរៀនគំរូសម្រាប់ប្រធានបទ "សមីការលីនេអ៊ែរ" ដោយរៀបចំសកម្មភាពបង្រៀនតាម Conceptual Learning Strategy (CLS) ដែលតម្រូវឱ្យសិស្សចេះពន្យល់ វិភាគ និងរកហេតុផលនៃការបង្កើតរូបមន្តដោយខ្លួនឯង ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី GeoGebra ដើម្បីបង្ហាញរូបភាពក្រាហ្វិកបញ្ជាក់។
  3. រៀបចំវិញ្ញាសាវាស់ស្ទង់ (Achievement Test Construction): រៀបចំកម្រងសំណួរធ្វើតេស្តមុននិងក្រោយ (Pretest/Posttest) ដោយបែងចែកជាសំណួរប្រភេទអនុវត្តរូបមន្ត (Routine) និងសំណួរដោះស្រាយបញ្ហា (Non-routine) ដើម្បីវាស់ស្ទង់ការយល់ដឹងរបស់សិស្សឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។
  4. អនុវត្តការបង្រៀនសាកល្បង និងប្រមូលទិន្នន័យ (Micro-teaching and Data Collection): ជ្រើសរើសក្រុមសិស្សគោលដៅ (ឧទាហរណ៍ ថ្នាក់ទី៨ ឬទី៩) នៅតាមសាលាអនុវត្តន៍ ដើម្បីធ្វើការបង្រៀនសាកល្បងដោយបែងចែកជាក្រុម (ពិសោធន៍ និងត្រួតពិនិត្យ) ក្នុងរយៈពេលកំណត់ណាមួយ និងធ្វើការកត់ត្រាលទ្ធផលតេស្ត។
  5. វិភាគទិន្នន័យ និងសន្និដ្ឋាន (Data Analysis and Refinement): ប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSMicrosoft Excel ដើម្បីវិភាគទិន្នន័យ t-test ឬ ANOVA ក្នុងការប្រៀបធៀបលទ្ធផលអភិវឌ្ឍន៍របស់សិស្ស រួចទាញសេចក្តីសន្និដ្ឋានដើម្បីកែលម្អវិធីសាស្ត្របង្រៀនឱ្យកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់សិស្សកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Conceptual Learning Strategy (យុទ្ធសាស្ត្ររៀនតាមទស្សនាទាន) វិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលផ្តោតលើការឱ្យសិស្សយល់ដឹងស៊ីជម្រៅអំពីមូលដ្ឋានគ្រឹះ ទំនាក់ទំនង និងអត្ថន័យនៃគោលគំនិតគណិតវិទ្យា ជាជាងការទន្ទេញរូបមន្ត ដែលជួយពួកគេអាចបត់បែនដោះស្រាយចំណោទប្លែកៗបាន។ ដូចជាការយល់ពីរបៀបដែលម៉ាស៊ីនឡានដំណើរការ ដែលធ្វើឱ្យអ្នកអាចជួសជុលវាបានទោះបីជាខូចត្រង់ចំណុចណាក៏ដោយ មិនមែនគ្រាន់តែចេះពីរបៀបបញ្ឆេះឡាននោះទេ។
Procedural Learning Strategy (យុទ្ធសាស្ត្ររៀនតាមនីតិវិធី) វិធីសាស្ត្របង្រៀនដែលផ្តោតលើការអនុវត្តតាមជំហានៗ ឬរូបមន្តដែលបានកំណត់ទុកជាមុន ដើម្បីដោះស្រាយចំណោទគណិតវិទ្យាឱ្យបានលឿន និងមានភាពត្រឹមត្រូវ។ ដូចជាការធ្វើម្ហូបដោយអាន និងធ្វើតាមជំហាននីមួយៗពិតប្រាកដក្នុងសៀវភៅរូបមន្ត ដើម្បីទទួលបានលទ្ធផលរហ័ស ប៉ុន្តែអាចនឹងពិបាកបើសិនបាត់គ្រឿងផ្សំណាមួយ។
Simultaneous linear equation (ប្រព័ន្ធសមីការលីនេអ៊ែរ) ប្រព័ន្ធនៃសមីការដឺក្រេទី១ ដែលមានអញ្ញាត (អថេរ) ពីរ ឬច្រើន ហើយតម្រូវឱ្យអ្នកសិក្សារកតម្លៃអញ្ញាតទាំងនោះ ដែលអាចផ្ទៀងផ្ទាត់សមីការទាំងអស់ក្នុងពេលតែមួយ។ ដូចជាការព្យាយាមទាយរកទម្ងន់របស់ផ្លែប៉ោម និងក្រូច ដោយដឹងថា ប៉ោម២ និងក្រូច៣ ធ្ងន់ប៉ុន្មាន ហើយប៉ោម១ និងក្រូច៤ ធ្ងន់ប៉ុន្មាន រួចគណនារកទម្ងន់ផ្លែនីមួយៗ។
Pretest, post test control group design (ការរចនាការស្រាវជ្រាវបែបក្រុមត្រួតពិនិត្យដោយមានតេស្តមុននិងក្រោយ) ការរៀបចំការស្រាវជ្រាវដែលតម្រូវឱ្យមានការប្រឡងវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពសិស្សមុនពេលបង្រៀន (Pretest) និងក្រោយពេលបង្រៀនចប់ (Posttest) ដោយប្រៀបធៀបរវាងក្រុមសិស្សដែលអនុវត្តវិធីថ្មី និងក្រុមសិស្សដែលរៀនតាមវិធីចាស់ ដើម្បីរកមើលប្រសិទ្ធភាព។ ដូចជាការថ្លឹងទម្ងន់អ្នកហាត់ប្រាណពីរក្រុមមុននិងក្រោយពេលហាត់ (ក្រុមមួយប្រើរបបអាហារថ្មី ក្រុមមួយទៀតញ៉ាំធម្មតា) ដើម្បីមើលថាតើរបបអាហារថ្មីពិតជាជួយសម្រកទម្ងន់មែនឬអត់។
Analysis of variance / ANOVA (ការវិភាគវ៉ារ្យ៉ង់) វិធីសាស្ត្រស្ថិតិដែលត្រូវបានប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបមធ្យមភាគនៃក្រុមគំរូចាប់ពីបីឡើងទៅ ដើម្បីចង់ដឹងថាតើមានភាពខុសគ្នាជារួមរវាងក្រុមទាំងនោះឬទេ (ដូចជាការប្រៀបធៀបពិន្ទុតេស្តមុនរវាងក្រុមទាំង៤ក្នុងអត្ថបទនេះ)។ ដូចជាការភ្លក់ប្រៀបធៀបរសជាតិផ្លែស្វាយមកពី ៤ចម្ការផ្សេងគ្នា ដើម្បីដឹងថាតើចម្ការណាមួយមានរសជាតិខុសគេ ឬក៏មានរសជាតិផ្អែមដូចៗគ្នាទាំងអស់។
Reliability coefficient (មេគុណភាពជឿជាក់បាន) តម្លៃលេខដែលបង្ហាញពីស្ថិរភាព ឬភាពត្រឹមត្រូវនៃកម្រងសំណួរ (តេស្ត) ថាតើវាអាចផ្តល់លទ្ធផលប្រហាក់ប្រហែលគ្នាដែរឬទេ ប្រសិនបើយកទៅវាស់ស្ទង់លើកក្រោយៗទៀតក្នុងលក្ខខណ្ឌដូចគ្នា។ ដូចជាជញ្ជីងថ្លឹងគីឡូមួយ បើអ្នកឡើងថ្លឹង ៣ដងជាប់គ្នា ហើយវាបង្ហាញទម្ងន់ដដែលៗ នោះមានន័យថាជញ្ជីងនោះមានភាពជឿជាក់បានខ្ពស់ក្នុងការវាស់វែង។
Item difficulty level (កម្រិតលំបាកនៃសំណួរ) សូចនាករដែលបញ្ជាក់ពីសមាមាត្រ ឬភាគរយនៃសិស្សដែលអាចឆ្លើយសំណួរនីមួយៗបានត្រឹមត្រូវ ដើម្បីវាស់ថាតើសំណួរនោះមានភាពងាយស្រួល ឬពិបាកកម្រិតណា។ ដូចជាការវាស់កម្ពស់របារលោតផ្លោះ បើមនុស្ស ១០០នាក់ មានត្រឹមតែ ៤៥នាក់លោតផុត នោះយើងដឹងពីកម្រិតលំបាកនៃការលោតកម្ពស់នោះ។
Cognitive science (វិទ្យាសាស្ត្រការយល់ដឹង) ការសិក្សាអន្តរវិស័យអំពីគំនិត និងដំណើរការនៃខួរក្បាល រួមទាំងរបៀបដែលមនុស្សរៀនសូត្រ ចងចាំ គិត វិភាគ និងដោះស្រាយបញ្ហាផ្សេងៗ។ ដូចជាការសិក្សាអំពីប្រព័ន្ធ Software របស់កុំព្យូទ័រ ដើម្បីស្វែងយល់ពីរបៀបដែលវាទទួល និងដំណើរការទិន្នន័យ ប៉ុន្តែនេះគឺការសិក្សាទៅលើការគិតរបស់ខួរក្បាលមនុស្ស។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖