Original Title: Fish in the Pak Panang River and Bay in Relation to the Anti-Salt Dam Operation, Part II: Trophic Model
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ត្រីនៅទន្លេ និងឈូងសមុទ្រប៉ាកផាណាំង ទាក់ទងនឹងប្រតិបត្តិការទំនប់ទប់ទឹកប្រៃ ផ្នែកទី២៖ គំរូប្រព័ន្ធអាហារូបត្ថម្ភ

ចំណងជើងដើម៖ Fish in the Pak Panang River and Bay in Relation to the Anti-Salt Dam Operation, Part II: Trophic Model

អ្នកនិពន្ធ៖ Amonsak Sawusdee (Walailak University), Tuantong Jutagate (Ubon Ratchathani University), Thanitha Thapanand Chaidee (Kasetsart University), Sutheera Thongkhoa (Walailak University), Piyapong Chotipuntu (Walailak University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2009, Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Ecology and Fisheries

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាពីផលប៉ះពាល់នៃប្រតិបត្តិការទំនប់ Uthokvibhajaprasid ទៅលើរចនាសម្ព័ន្ធនៃប្រព័ន្ធអាហារូបត្ថម្ភ (Trophic structures) និងដំណើរការនៃទម្រង់ជីវិតក្នុងទឹកនៅតំបន់ទន្លេ និងឈូងសមុទ្រប៉ាកផាណាំង (Pak Panang) ប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់កម្មវិធី ECOPATH ដើម្បីបង្កើតគំរូតុល្យភាពម៉ាសនៃប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី និងវិភាគទំនាក់ទំនងនៃខ្សែសង្វាក់អាហារនៅក្នុងតំបន់។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
ECOPATH Model for Estuary (Pak Panang Bay)
គំរូ ECOPATH សម្រាប់ឈូងសមុទ្រប៉ាកផាណាំង (តំបន់ទឹកប្រៃ)
បង្ហាញយ៉ាងច្បាស់ពីប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីតំបន់ទឹកប្រៃដែលពឹងផ្អែកលើកាកសំណល់សរីរាង្គ (Detritus) និងផ្លាំងតុង។ មានប្រសិទ្ធភាពនៃការផ្ទេរថាមពលប្រកបដោយស្ថិរភាព (១២.២%)។ ទាមទារទិន្នន័យច្រើនប្រភេទអំពីរបបអាហាររបស់សត្វសមុទ្រ និងអត្រានៃការចាប់ត្រីជាក់ស្តែងដែលពិបាកប៉ាន់ស្មានឱ្យបានសុក្រឹត។ មាន ២០ ផ្នែក (Compartments) ជាមួយនឹងម៉ាសជីវសាស្ត្រសរុប ២.៧៦៧ តោន/គីឡូម៉ែត្រការ៉េ/ឆ្នាំ និងកម្រិតអាហារូបត្ថម្ភមធ្យម ២.៧៩។
ECOPATH Model for Lower River Portion
គំរូ ECOPATH សម្រាប់ទន្លេប៉ាកផាណាំងផ្នែកខាងក្រោម
មានសមត្ថភាពចាប់យកអន្តរកម្មស្មុគស្មាញ (រហូតដល់ ២៥ ផ្នែក) ដែលបង្ហាញពីផលប៉ះពាល់ផ្ទាល់នៃទំនប់ទឹកទៅលើប្រភេទត្រីទឹកភ្លាវ និងត្រីតំបន់ទឹកសាប។ ម៉ាសជីវសាស្ត្រមានកម្រិតទាបធៀបនឹងទំហំទឹក ហើយប្រព័ន្ធមានភាពរសើបខ្លាំងចំពោះបំរែបំរួលដែលបង្កឡើងដោយការបិទបើកទ្វារទឹកទំនប់ដោយមិនមានការព្រមានមុន។ ម៉ាសជីវសាស្ត្រសរុប ២.៦០០ តោន/គីឡូម៉ែត្រការ៉េ/ឆ្នាំ ដោយមានប្រភេទត្រីទឹកភ្លាវរហូតដល់ ៦៨% ព្រមទាំងមានកម្រិតអាហារូបត្ថម្ភមធ្យម ២.៩៤។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារការប្រមូលទិន្នន័យជាក់ស្តែងតាមរយៈការចុះវាស់វែងរយៈពេលវែង ការវិភាគមន្ទីរពិសោធន៍ និងការប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រឯកទេស។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅតំបន់ទន្លេ និងឈូងសមុទ្រប៉ាកផាណាំង ប្រទេសថៃ ដែលជួបប្រទះការប្រែប្រួលបរិស្ថានដោយសារការសាងសង់ទំនប់ទប់ទឹកប្រៃ Uthokvibhajaprasid។ ទិន្នន័យនេះផ្តោតជាចម្បងលើប្រភេទត្រីតំបន់ត្រូពិច និងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីតំបន់ទឹកភ្លាវ (Hypopotamon zone)។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា នេះមានសារៈសំខាន់ណាស់ ព្រោះយើងមានប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីទឹកសាប និងទឹកភ្លាវស្រដៀងគ្នា ហើយកំពុងប្រឈមនឹងបញ្ហាស្រដៀងគ្នាពីការអភិវឌ្ឍន៍ទំនប់វារីអគ្គិសនី និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រប្រើប្រាស់គំរូ ECOPATH នេះពិតជាមានភាពស័ក្តិសម និងមានតម្លៃខ្លាំងសម្រាប់ការស្រាវជ្រាវជលផល និងការវាយតម្លៃផលប៉ះពាល់បរិស្ថាននៅកម្ពុជា។

ការប្រើប្រាស់គំរូ ECOPATH អាចផ្តល់ជាទិន្នន័យវិទ្យាសាស្ត្ររឹងមាំ ដើម្បីជួយអ្នកធ្វើគោលនយោបាយនៅកម្ពុជាក្នុងការសម្រេចចិត្តគ្រប់គ្រងធនធានទឹក និងការពារប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីជលផលកុំឱ្យដួលរលំ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃអេកូឡូស៊ីជលផល និងកម្មវិធីប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី: ចាប់ផ្តើមរៀនពីគោលការណ៍តុល្យភាពម៉ាស (Mass-balance) ទ្រឹស្តីខ្សែសង្វាក់អាហារ ហើយទាញយកកម្មវិធី Ecopath with Ecosim (EwE) មកដំឡើង និងសាកល្បងប្រើប្រាស់ជាមួយនឹងទិន្នន័យគំរូ (Tutorial Data) ដែលមានស្រាប់។
  2. ប្រមូលនិងរៀបចំទិន្នន័យជលផលមូលដ្ឋាននៅទីវាល: ធ្វើការចុះវាស់វែង និងប្រមូលទិន្នន័យត្រីនៅតំបន់គោលដៅ (ឧ. ដៃបឹងទន្លេសាប) ដោយធ្វើការបែងចែកប្រភេទត្រី (Taxonomy) ថ្លឹងទម្ងន់ និងធ្វើការវិភាគក្រពះត្រី (Stomach content analysis) ដើម្បីកំណត់របបអាហារឱ្យបានច្បាស់លាស់។
  3. គណនាប៉ារ៉ាម៉ែត្របញ្ចូល (Input Parameters) សំខាន់ៗ: ប្រើប្រាស់រូបមន្តជាក់លាក់ ឬទិន្នន័យបន្ទាប់បន្សំពីប្រភពអនឡាញដូចជា FishBase ក្នុងការគណនាអត្រាផលិតកម្មធៀបនឹងម៉ាស (P/B) និងអត្រាស៊ីចំណីធៀបនឹងម៉ាស (Q/B) ព្រមទាំងបំលែងអត្រាស្លាប់សរុប (Total mortality) ជាប៉ារ៉ាម៉ែត្រសម្រាប់គំរូ។
  4. កសាងនិងធ្វើតុល្យភាពគំរូ (Balancing the Model): បញ្ចូលទិន្នន័យទៅក្នុង ECOPATH ហើយផ្តោតលើការកែសម្រួល Ecotrophic Efficiency (EE) សម្រាប់ក្រុមត្រីទាំងអស់ ត្រូវប្រាកដថា EE ស្ថិតនៅចន្លោះពី ០ ទៅតិចជាង ១ ដើម្បីធានាថាគំរូមានតុល្យភាពតាមបែបជីវសាស្ត្រជាក់ស្តែង។
  5. ក្លែងធ្វើសេណារីយ៉ូនិងរៀបចំរបាយការណ៍វាយតម្លៃ: ប្រើប្រាស់មុខងារ Mixed Trophic Impacts របស់កម្មវិធីដើម្បីវិភាគទាយទុកជាមុនពីផលប៉ះពាល់នៃការបាត់បង់ប្រភេទត្រីរំពា ឬត្រីនុយណាមួយ (ឧទាហរណ៍៖ ការថយចុះផ្លាំងតុងដោយសារការប្រែប្រួលលំហូរទឹកទំនប់) ទៅលើប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីទាំងមូល ដើម្បីផ្តល់ជាអនុសាសន៍។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
ECOPATH model (គំរូ ECOPATH) ជាកម្មវិធីកុំព្យូទ័រ និងវិធីសាស្ត្រគណិតវិទ្យាសម្រាប់បង្កើតគំរូតុល្យភាពម៉ាស (Mass-balance) ដើម្បីសិក្សាពីលំហូរថាមពល ខ្សែសង្វាក់អាហារ និងទំនាក់ទំនងរវាងសត្វផ្សេងៗនៅក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីមួយ។ វាដូចជាការធ្វើបញ្ជីគណនេយ្យចំណូលចំណាយប្រចាំខែដែរ ប៉ុន្តែជំនួសឲ្យលុយ គឺគេគណនាពីចំនួនសាច់ (ថាមពល) ដែលសត្វមួយស៊ី និងត្រូវគេស៊ីវិញនៅក្នុងសមុទ្រ ឬទន្លេ។
Trophic Level (កម្រិតអាហារូបត្ថម្ភ) ជាទីតាំងចំណាត់ថ្នាក់របស់សារពាង្គកាយនៅក្នុងខ្សែសង្វាក់អាហារ។ រុក្ខជាតិ និងកាកសំណល់មានកម្រិត១ សត្វស៊ីរុក្ខជាតិមានកម្រិត២ ចំណែកសត្វស៊ីសាច់មានកម្រិត៣ ឬខ្ពស់ជាងនេះ។ វាប្រៀបដូចជាឋានានុក្រមនៅក្នុងក្រុមហ៊ុនអញ្ចឹង អ្នកផលិត(រុក្ខជាតិ)ជាបុគ្គលិកធម្មតា អ្នកស៊ីរុក្ខជាតិជាប្រធានផ្នែក ហើយអ្នកស៊ីសាច់ជាអគ្គនាយកដែលនៅតំណែងកំពូល។
Hypopotamon zone (តំបន់ទឹកភ្លាវ ឬ ទន្លេផ្នែកខាងក្រោមបំផុត) ជាផ្នែកខាងក្រោមបំផុតនៃទន្លេ ដែលតភ្ជាប់ទៅនឹងតំបន់មាត់សមុទ្រ (Estuary) ជាកន្លែងដែលមានការប្រែប្រួលជាតិប្រៃ សីតុណ្ហភាព និងសម្បូរទៅដោយជីវចម្រុះខ្ពស់ដោយសារការលាយឡំគ្នានៃទឹកសាបនិងទឹកប្រៃ។ វាដូចជាតំបន់ច្រកព្រំដែនរវាងប្រទេសពីរអញ្ចឹង ដែលមានការផ្លាស់ប្តូរវប្បធម៌ លាយឡំគ្នា និងមានមនុស្សចេញចូលច្រើនយ៉ាងសកម្ម (ត្រីទឹកសាប និងទឹកប្រៃជួបគ្នា)។
Ecotrophic efficiency (ប្រសិទ្ធភាពអេកូត្រូភីក ឬ អត្រាស៊ីចំណីក្នុងប្រព័ន្ធ) ជាសមាមាត្រនៃផលិតកម្ម (ការលូតលាស់ ឬបរិមាណកើនឡើង) របស់ក្រុមសត្វណាមួយ ដែលត្រូវបានស៊ីដោយសត្វរំពា ឬត្រូវបានចាប់យកដោយការនេសាទ។ បើវាស្មើ ១ (ឬ១០០%) មានន័យថាអ្វីដែលពួកវាផលិតបាន គឺត្រូវបានគេស៊ីអស់។ វាប្រៀបដូចជានំដែលដុតឆ្អិនថ្មីៗ បើអ្នកដុតបាន ១០ដុំ ហើយមានគេទិញញ៉ាំអស់ ៩ដុំ នោះប្រសិទ្ធភាពនៃការបរិភោគគឺ ៩០%។
Transfer efficiency (ប្រសិទ្ធភាពនៃការផ្ទេរថាមពល) ជាភាគរយនៃថាមពល (ឬម៉ាសជីវសាស្ត្រ) ដែលត្រូវបានបញ្ជូនពីកម្រិតអាហារូបត្ថម្ភមួយ ទៅកម្រិតមួយទៀតនៅពីលើវា។ ជាធម្មតាវាមានចន្លោះត្រឹមតែពី ១០% ទៅ ១៥% ប៉ុណ្ណោះ ដោយសារថាមពលភាគច្រើនត្រូវបាត់បង់តាមរយៈការធ្វើចលនា និងកម្តៅរាងកាយ។ វាដូចជាការផ្ទេរទឹកពីធុងមួយទៅធុងមួយទៀតតាមបំពង់ធ្លាយអញ្ចឹង ដែលទឹកមួយចំនួនតែងតែហូរចោលពាក់កណ្តាលទី មិនអាចទៅដល់ធុងគោលដៅទាំងអស់ឡើយ។
Mixed trophic impacts (ផលប៉ះពាល់ចម្រុះនៃសង្វាក់អាហារ) ជាការវាស់វែង និងទស្សន៍ទាយពីឥទ្ធិពលប្រយោល និងផ្ទាល់ ដែលកើតឡើងនៅពេលចំនួនក្រុមសត្វណាមួយកើនឡើង ឬថយចុះ ដែលវាអាចជះឥទ្ធិពលតៗគ្នាទៅលើក្រុមសត្វផ្សេងទៀតនៅក្នុងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ វាដូចជាព្រឹត្តិការណ៍ដូមីណូ (Domino effect) អញ្ចឹង ពេលសត្វកណ្តុរថយចុះ វាមិនត្រឹមតែធ្វើឲ្យពស់អត់អាហារទេ តែវាក៏ធ្វើឲ្យទិន្នផលស្រូវកើនឡើងផងដែរ ព្រោះគ្មានកណ្តុរស៊ី។
Diadromy fish (ត្រីផ្លាស់ទីរវាងទឹកសាបនិងសមុទ្រ) ជាប្រភេទត្រីដែលធ្វើចរាចរផ្លាស់ទីចុះឡើងរវាងទន្លេ (ទឹកសាប) និងសមុទ្រ (ទឹកប្រៃ) ដើម្បីបន្តពូជ ឬស្វែងរកចំណីតាមរដូវកាល។ ការសាងសង់ទំនប់ទឹកច្រើនតែរារាំងផ្លូវរបស់ពួកវា។ វាប្រៀបបាននឹងកម្មករចំណាកស្រុក ដែលត្រូវធ្វើដំណើរពីខេត្តទៅរាជធានីនិងត្រលប់មកវិញជារៀងរាល់ឆ្នាំ ដើម្បីរកការងារធ្វើតាមរដូវកាល។
Detritus (កាកសំណល់សរីរាង្គ) ជាសារធាតុសរីរាង្គដែលបានមកពីរុក្ខជាតិ ឬសត្វដែលងាប់ រលួយ និងបែកបាក់ ដែលដើរតួជាប្រភពអាហារមូលដ្ឋានដ៏សំខាន់ (ជំនួសឲ្យរុក្ខជាតិរស់) សម្រាប់សត្វល្អិត និងត្រីតូចៗនៅបាតទន្លេ។ វាដូចជាជីកំប៉ុសអញ្ចឹង ដែលទោះបីជាវាកើតចេញពីរុក្ខជាតិរលួយស្អុយក៏ដោយ ក៏វាជាប្រភពសារធាតុចិញ្ចឹមដ៏សំខាន់សម្រាប់ឲ្យជីវិតថ្មីៗលូតលាស់បន្តទៀត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖