Original Title: Antibiogram of food-borne pathogens secluded from ready foods and Zobo Drinks Sold in Nigeria
Source: doi.org/10.46882/FAFT/1073
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការសិក្សាពីភាពស៊ាំនឹងថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចនៃភ្នាក់ងារបង្កជំងឺតាមរយៈអាហារ ដែលដាច់ដោយឡែកពីអាហារចម្អិនស្រាប់ និងភេសជ្ជៈ Zobo លក់នៅក្នុងប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា

ចំណងជើងដើម៖ Antibiogram of food-borne pathogens secluded from ready foods and Zobo Drinks Sold in Nigeria

អ្នកនិពន្ធ៖ Suya M*, Department of Pharmaceutical Microbiology and Biotechnology, Obafemi Awolowo University, B. I. Dele, Department of Pharmaceutical Microbiology and Biotechnology, Obafemi Awolowo University

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2014, Frontiers of Agriculture and Food Technology

វិស័យសិក្សា៖ Pharmaceutical Microbiology and Food Safety

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃហានិភ័យសុខភាពសាធារណៈពាក់ព័ន្ធនឹងការពុលអាហារ ដោយសារការចម្លងរោគតាមរយៈអាហារចម្អិនស្រាប់ និងភេសជ្ជៈ Zobo (Zobo drinks) ដែលផ្ទុកទៅដោយបាក់តេរីស៊ាំនឹងថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច លក់នៅក្នុងបរិវេណសាកលវិទ្យាល័យមួយក្នុងប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រមូលសំណាកអាហារនិងភេសជ្ជៈចៃដន្យ ដើម្បីធ្វើការវិភាគមីក្រូជីវសាស្ត្រ កំណត់អត្តសញ្ញាណបាក់តេរី និងធ្វើតេស្តភាពស៊ាំរបស់ពួកវាទៅនឹងថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចចំនួន៦ប្រភេទ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Antimicrobial Susceptibility Testing (Kirby-Bauer Disk Diffusion)
ការធ្វើតេស្តភាពងាយរងគ្រោះនឹងថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច (វិធីសាស្ត្រ Kirby-Bauer)
ងាយស្រួលអនុវត្ត មានតម្លៃថោកសមរម្យ និងអាចធ្វើតេស្តថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចច្រើនប្រភេទក្នុងពេលតែមួយនៅលើចានគោមតែមួយ។ ត្រូវការពេលវេលាបណ្តុះយូរ (១៨-២៤ម៉ោង) និងទាមទារការវាស់វែងទំហំតំបន់គ្មានមេរោគដោយផ្ទាល់ភ្នែកដែលអាចមានកំហុស។ បានកំណត់យ៉ាងច្បាស់នូវថ្នាំដែលមានប្រសិទ្ធភាព (Gentamicin, Ciprofloxacin) និងថ្នាំដែលបាក់តេរីស៊ាំ (Ampicillin, Clindamycin) ប្រឆាំងនឹង E. coli, K. pneumoniae និង P. aeruginosa
Standard Biochemical Identification Tests (Indole, MR, VP, Citrate)
ការធ្វើតេស្តកំណត់អត្តសញ្ញាណជីវគីមីស្តង់ដារ
ជាវិធីសាស្ត្រស្តង់ដារដែលទទួលស្គាល់ជាសកលសម្រាប់ការកំណត់អត្តសញ្ញាណបាក់តេរីប្រភេទ Enterobacteriaceae ជាមួយនឹងភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់។ ចំណាយពេលយូរ តម្រូវឱ្យមានសារធាតុប្រតិកម្មគីមីច្រើន និងមិនអាចបញ្ជាក់ពីកម្រិតហ្សែនបាក់តេរី (Genetic level) ដូចវិធីសាស្ត្រ PCR បានទេ។ បានជួយកំណត់អត្តសញ្ញាណនិងបំបែកប្រភេទបាក់តេរីដោយជោគជ័យ រួមមាន E. coli ចំនួន ៨២ សំណាក K. pneumoniae ៣១ សំណាក និង P. aeruginosa ២០ សំណាក។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានមន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រស្តង់ដារ សម្រាប់ការបណ្តុះ ញែក និងធ្វើតេស្តភាពស៊ាំរបស់បាក់តេរី។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងបរិវេណសាកលវិទ្យាល័យ Ebonyi State University ក្នុងប្រទេសនីហ្សេរីយ៉ា ដោយផ្តោតលើអាហារនិងភេសជ្ជៈតាមដងផ្លូវក្នុងស្រុក។ ទិន្នន័យនេះឆ្លុះបញ្ចាំងពីស្ថានភាពអនាម័យនិងទម្លាប់នៃការប្រើប្រាស់ថ្នាំក្នុងតំបន់នោះ ដែលអាចមានភាពខុសប្លែកពីបរិបទប្រទេសកម្ពុជា។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ វាជាសញ្ញាព្រមានដ៏សំខាន់មួយសម្រាប់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ដូចជាកម្ពុជា ដែលការលក់អាហារតាមដងផ្លូវនិងការប្រើប្រាស់ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចដោយគ្មានវេជ្ជបញ្ជានៅតែជាបញ្ហាប្រឈមធំ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការសិក្សានេះអាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់ដើម្បីវាយតម្លៃនិងគ្រប់គ្រងគុណភាពសុវត្ថិភាពអាហារនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

ការអនុវត្តប្រព័ន្ធតាមដានមីក្រូជីវសាស្ត្រនិងតេស្តភាពស៊ាំនឹងថ្នាំជាប្រចាំលើអាហារចម្អិនស្រាប់ នឹងជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃជំងឺឆ្លងតាមចំណីអាហារ និងពង្រឹងសុខភាពសាធារណៈនៅកម្ពុជាបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. រៀបចំផែនការ និងប្រមូលសំណាក (Sample Collection Planning): កំណត់ប្រភេទអាហារចម្អិនស្រាប់ ឬភេសជ្ជៈពេញនិយមនៅកម្ពុជា (ឧ. បាយឆា ទឹកអំពៅ) ហើយចុះប្រមូលសំណាកដោយចៃដន្យពីអ្នកលក់តាមដងផ្លូវ ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Sterile containers ដើម្បីការពារការចម្លងរោគបន្ថែម រួចរក្សាទុកក្នុងធុងត្រជាក់ពេលដឹកជញ្ជូនមកមន្ទីរពិសោធន៍។
  2. ការបណ្តុះ និងញែកប្រភេទបាក់តេរី (Culturing and Isolation): កិនបំបែកសំណាកអាហារក្នុងទឹកស្អាតគ្មានមេរោគ រួចយកទៅបណ្តុះលើមជ្ឈដ្ឋាន Trypton Soy broth និងបន្តផ្ទេរទៅកាន់ MacConkey agarEosin-Methylene Blue (EMB) agar ដើម្បីញែករកមើលកូឡូនីបាក់តេរីគោលដៅដូចជា E. coli
  3. ការកំណត់អត្តសញ្ញាណបាក់តេរីដោយជីវគីមី (Biochemical Identification): យកកូឡូនីដែលសង្ស័យទៅធ្វើការបញ្ជាក់បន្ថែមតាមរយៈការលាបពណ៌ Gram staining និងធ្វើតេស្តជីវគីមីស្តង់ដាររួមមាន Indole test, Methyl red test, Voges-Proskauer និង Citrate test ដើម្បីធានាថាវាពិតជាបាក់តេរីបង្កជំងឺប្រាកដមែន។
  4. អនុវត្តការធ្វើតេស្តភាពស៊ាំនឹងថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច (Antibiogram Testing): លាបបាក់តេរីដែលញែកបានទៅលើចានគោម Mueller-Hinton (MH) agar រួចដាក់បន្ទះថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច (Antibiotic disks) ពីលើ។ ទុកក្នុងទូអប់នៅសីតុណ្ហភាព 37°C រយៈពេល ១៨-២៤ម៉ោង ហើយបន្ទាប់មកវាស់ទំហំ Zones of inhibition ធៀបនឹងស្តង់ដារ CLSI criteria
  5. ការវិភាគទិន្នន័យ និងចងក្រងរបាយការណ៍ (Data Analysis & Reporting): បូកសរុបអត្រាភាគរយនៃភាពងាយរងគ្រោះ (Susceptible) និងភាពស៊ាំ (Resistant) របស់បាក់តេរីចំពោះថ្នាំនីមួយៗ ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី MS ExcelSPSS ដើម្បីចងក្រងជារបាយការណ៍វាយតម្លៃហានិភ័យសម្រាប់ផ្តល់ជូនភាគីពាក់ព័ន្ធ និងផ្សព្វផ្សាយការយល់ដឹងអំពីអនាម័យចំណីអាហារ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Antibiogram (អង់ទីប៊ីអូក្រាម / តារាងភាពស៊ាំនឹងថ្នាំ) ជាលទ្ធផលនៃការធ្វើតេស្តមន្ទីរពិសោធន៍ដែលបង្ហាញពីភាពស៊ាំ (Resistance) ឬភាពងាយរងគ្រោះ (Susceptibility) របស់បាក់តេរីទៅនឹងប្រភេទថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចផ្សេងៗគ្នា។ វាជួយអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រនិងគ្រូពេទ្យក្នុងការជ្រើសរើសថ្នាំដែលត្រឹមត្រូវដើម្បីព្យាបាលអ្នកជំងឺ។ ដូចជាតារាងពិន្ទុដែលប្រាប់យើងថា តើអាវុធ (ថ្នាំ) មួយណាអាចសម្លាប់សត្រូវ (បាក់តេរី) បាន ហើយមួយណាមិនមានប្រសិទ្ធភាព។
Food-borne pathogens (ភ្នាក់ងារបង្កជំងឺតាមរយៈចំណីអាហារ) ជាមីក្រូសរីរាង្គ (ដូចជាបាក់តេរី វីរុស ឬប៉ារ៉ាស៊ីត) ដែលអាចបង្កឱ្យមានជំងឺ (ដូចជារាករូស ឬពុលអាហារ) នៅពេលដែលមនុស្សបរិភោគអាហារ ឬទឹកដែលមានផ្ទុកពួកវាក្នុងបរិមាណច្រើន។ ដូចជាភ្នាក់ងារសម្ងាត់ដែលលាក់ខ្លួនក្នុងចំណីអាហារ ហើយចាំវាយប្រហារក្រពះពោះវៀនរបស់យើងពេលយើងញ៉ាំវាចូល។
Kirby-Bauer disk diffusion method (វិធីសាស្ត្រតេស្តបន្ទះថ្នាំ Kirby-Bauer) ជាបច្ចេកទេសមន្ទីរពិសោធន៍ស្តង់ដារមួយដែលគេដាក់បន្ទះក្រដាសតូចៗមានផ្ទុកថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច ទៅលើចានចិញ្ចឹមបាក់តេរី ដើម្បីមើលថាតើថ្នាំនោះអាចរារាំងការលូតលាស់របស់បាក់តេរីដែលរាលដាលនៅលើចាននោះបានកម្រិតណា។ ដូចជាការទម្លាក់គ្រាប់បែកទឹក (បន្ទះថ្នាំ) ចូលទៅក្នុងទីធ្លាដែលមានស្រមោច (បាក់តេរី) ដើម្បីមើលថាតើស្រមោចនៅជុំវិញនោះស្លាប់ក្នុងបរិវេណធំប៉ុនណា។
Zones of inhibition (តំបន់គ្មានមេរោគលូតលាស់ / តំបន់រារាំង) ជារង្វង់ថ្លាដែលកើតឡើងនៅជុំវិញបន្ទះថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចនៅលើចានបណ្តុះបាក់តេរី ដែលបង្ហាញថាបាក់តេរីមិនអាចលូតលាស់នៅតំបន់នោះបានដោយសារឥទ្ធិពលរបស់ថ្នាំ។ ទំហំអង្កត់ផ្ចិតនៃរង្វង់នេះបញ្ជាក់ពីប្រសិទ្ធភាពរបស់ថ្នាំ។ ដូចជាតំបន់សុវត្ថិភាពជុំវិញភ្លើងគប់ ដែលសត្វសាហាវ (បាក់តេរី) មិនហ៊ានចូលជិតដោយសារខ្លាចពន្លឺភ្លើង (ថ្នាំ)។
Indicator organisms (មីក្រូសរីរាង្គចង្អុលបង្ហាញ) ជាប្រភេទបាក់តេរី (ដូចជា E. coli) ដែលវត្តមានរបស់វានៅក្នុងអាហារ ឬទឹក បញ្ជាក់ថាមានការចម្លងរោគពីលាមក ឬមានលក្ខខណ្ឌអនាម័យមិនល្អ ដែលមានហានិភ័យខ្ពស់ក្នុងការផ្ទុកមេរោគគ្រោះថ្នាក់ផ្សេងៗទៀត។ ដូចជាសំឡេងរោទ៍ប្រកាសអាសន្ន ដែលប្រាប់យើងថាមានចោរ (មេរោគផ្សេងៗ) អាចនឹងលួចចូលក្នុងផ្ទះ (អាហារ) របស់យើងហើយ។
MacConkey agar (មជ្ឈដ្ឋាន MacConkey) ជាប្រភេទមជ្ឈដ្ឋានចាហួយបណ្តុះបាក់តេរីពិសេសមួយនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដែលត្រូវបានរចនាឡើងដើម្បីបណ្តុះតែបាក់តេរីប្រភេទ Gram-negative និងជួយបែងចែកបាក់តេរីទាំងនោះតាមរយៈសមត្ថភាពរំលាយជាតិស្ករឡាក់តូស (Lactose) របស់ពួកវា។ ដូចជាក្លឹបកម្សាន្តមួយដែលអនុញ្ញាតឱ្យចូលបានតែមនុស្សពាក់អាវក្រហម (បាក់តេរី Gram-negative) ហើយញែកពួកគេជាក្រុមតាមរយៈភេសជ្ជៈដែលពួកគេផឹក (រំលាយឡាក់តូស)។
Susceptibility (ភាពងាយរងគ្រោះ / ភាពមិនស៊ាំនឹងថ្នាំ) ជាស្ថានភាពដែលបាក់តេរីមិនអាចទប់ទល់នឹងថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចបាន មានន័យថាថ្នាំនោះមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការសម្លាប់ ឬបញ្ឈប់ការលូតលាស់របស់វា សម្រាប់ការកម្ចាត់ជំងឺ។ ដូចជាសត្រូវដែលមិនមានអាវក្រោះការពារខ្លួន ដែលធ្វើឱ្យយើងងាយស្រួលក្នុងការកម្ចាត់ដោយប្រើអាវុធធម្មតា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖