Original Title: การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ชุมชนเพื่อการสร้างเสริมความรู้ในการจัดการขยะมูลฝอยชุมชน โดยใช้แนวคิด DPSEEA Framework ร่วมกับเครื่องมือการวิเคราะห์ผลกระทบสุขภาพชุมชน เทศบาลตำบลเมืองยาว อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការអភិវឌ្ឍសកម្មភាពសិក្សាសហគមន៍ ដើម្បីលើកកម្ពស់ចំណេះដឹងក្នុងការគ្រប់គ្រងសំណល់រឹង ដោយប្រើប្រាស់ក្របខ័ណ្ឌ DPSEEA រួមជាមួយឧបករណ៍វិភាគផលប៉ះពាល់សុខភាព នៅសាលាឃុំមឿងយ៉ាវ ស្រុកហាំងឆាត់ ខេត្តឡាំប៉ាង

ចំណងជើងដើម៖ การพัฒนากิจกรรมการเรียนรู้ชุมชนเพื่อการสร้างเสริมความรู้ในการจัดการขยะมูลฝอยชุมชน โดยใช้แนวคิด DPSEEA Framework ร่วมกับเครื่องมือการวิเคราะห์ผลกระทบสุขภาพชุมชน เทศบาลตำบลเมืองยาว อำเภอห้างฉัตร จังหวัดลำปาง

អ្នកនិពន្ធ៖ Maturose Buntip (Chiang Mai Rajabhat University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2023 Chiang Mai Rajabhat University

វិស័យសិក្សា៖ Public Health

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះដោះស្រាយពីបញ្ហានៃការខ្វះចំណេះដឹង និងការចូលរួមតិចតួចរបស់ប្រជាពលរដ្ឋក្នុងការគ្រប់គ្រងសំណល់រឹងនៅក្នុងសហគមន៍ឃុំមឿងយ៉ាវ ខេត្តឡាំប៉ាង ដែលបង្កជាផលប៉ះពាល់អវិជ្ជមានដល់បរិស្ថាននិងសុខភាព។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវចម្រុះ (Mixed Methods) ដោយរួមបញ្ចូលការស្ទង់មតិបរិមាណ និងការចូលរួមអនុវត្តជាក្រុមនៅក្នុងសហគមន៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Baseline (Traditional Solid Waste Management)
ការគ្រប់គ្រងសំណល់រឹងតាមបែបប្រពៃណី (ស្ថានភាពដើម)
មិនទាមទារការរៀបចំផែនការស្មុគស្មាញ ឬការចំណាយពេលវេលាច្រើនក្នុងការបណ្តុះបណ្តាលសហគមន៍ឡើយ។ ចំណេះដឹង និងការចូលរួមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋមានកម្រិតទាប ដែលបណ្តាលឱ្យមានការចោលសំរាមអនាធិបតេយ្យ និងការដុតសំរាមបង្កផលប៉ះពាល់ដល់សុខភាព។ ពិន្ទុចំណេះដឹងមុនពេលអនុវត្តសកម្មភាពមានត្រឹមតែ ៣៦.៤៧ ហើយកម្រិតនៃការចូលរួមរបស់សហគមន៍ទាប (Mean = 2.33)។
Community Learning via DPSEEA Framework + CHIA Tools
សកម្មភាពសិក្សាតាមក្របខ័ណ្ឌ DPSEEA រួមជាមួយឧបករណ៍ CHIA
ជួយឱ្យប្រជាពលរដ្ឋយល់ដឹងស៊ីជម្រៅពីទំនាក់ទំនងរវាងកត្តាជំរុញ បញ្ហាបរិស្ថាន និងផលប៉ះពាល់សុខភាព ព្រមទាំងជំរុញឱ្យពួកគេចូលរួមរកដំណោះស្រាយដោយខ្លួនឯង។ ទាមទារការសម្របសម្រួលពីអ្នកជំនាញ ពេលវេលាក្នុងការរៀបចំសិក្ខាសាលា និងការចូលរួមយ៉ាងសកម្មពីភាគីពាក់ព័ន្ធទាំងអស់។ ពិន្ទុចំណេះដឹងកើនឡើងដល់ ៤៦.៦៣ (មានអត្ថន័យស្ថិតិ p=0.001) ហើយប្រសិទ្ធភាពនៃសកម្មភាពសម្រេចបាន ៨១.៩៣/៨៩.៦៨ (លើសពីគោលការណ៍ ៨០/៨០)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តកម្មវិធីនេះមិនតម្រូវឱ្យមានបច្ចេកវិទ្យាទំនើប ឬថ្លៃដើមខ្ពស់លើផ្នែករឹងទេ ប៉ុន្តែវាទាមទារពេលវេលា និងធនធានមនុស្សសម្រាប់រៀបចំសិក្ខាសាលាសហគមន៍។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងតំបន់ពាក់កណ្តាលទីក្រុង/ជនបទ (ឃុំមឿងយ៉ាវ ខេត្តឡាំប៉ាង) ដែលអ្នកចូលរួមភាគច្រើនជាមនុស្សវ័យកណ្តាល (៥១-៦០ឆ្នាំ) និងមានកម្រិតវប្បធម៌បឋមសិក្សា។ ទិន្នន័យនេះប្រហែលជាមិនតំណាងឱ្យប្រជាជននៅទីក្រុងធំៗដែលមានការអប់រំខ្ពស់នោះទេ ប៉ុន្តែវាឆ្លុះបញ្ចាំងយ៉ាងច្បាស់ពីបរិបទនៃសហគមន៍ជនបទនិងទីប្រជុំជនតាមខេត្តនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដែលជួបប្រទះបញ្ហាសំរាមស្រដៀងគ្នានេះ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រក្នុងការស្រាវជ្រាវនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាសំណល់រឹងនៅប្រទេសកម្ពុជា។

សរុបមក ការរួមបញ្ចូលគ្នានូវក្របខ័ណ្ឌ DPSEEA ជាមួយនឹងការចូលរួមរបស់សហគមន៍ គឺជាវិធីសាស្ត្រដ៏មានប្រសិទ្ធភាពដែលអាចជួយផ្លាស់ប្តូរផ្នត់គំនិតប្រជាពលរដ្ឋកម្ពុជាពីការ 'រង់ចាំតែអាជ្ញាធរ' ទៅជាការ 'ចូលរួមដោះស្រាយបញ្ហាដោយខ្លួនឯង' ប្រកបដោយចីរភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីក្របខ័ណ្ឌ DPSEEA និងឧបករណ៍ CHIA: ស្វែងយល់ស៊ីជម្រៅពីទំនាក់ទំនងរវាងកត្តាជំរុញ (Driving Force) សម្ពាធ (Pressure) ស្ថានភាព (State) ការប៉ះពាល់ (Exposure) និងផលប៉ះពាល់ (Effect) ព្រមទាំងការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ដូចជា Health Risk Map និង Stakeholder Mapping
  2. រៀបចំសំណួរស្ទង់មតិ និងប្រមូលទិន្នន័យជាមូលដ្ឋាន (Baseline Data): បង្កើតកម្រងសំណួរដើម្បីវាយតម្លៃចំណេះដឹង និងការចូលរួមរបស់ប្រជាពលរដ្ឋគោលដៅ ដោយអាចប្រើប្រាស់កម្មវិធីដូចជា KoboToolboxGoogle Forms សម្រាប់ការប្រមូលទិន្នន័យលើទីវាល។
  3. រៀបចំសិក្ខាសាលាចូលរួមរបស់ភាគីពាក់ព័ន្ធ (Participatory Workshop): កោះអញ្ជើញអាជ្ញាធរមូលដ្ឋាន និងប្រជាពលរដ្ឋគោលដៅ មកអង្គុយពិភាក្សាជាក្រុម (Focus Group Discussion) ដើម្បីរួមគ្នាគូសផែនទីហានិភ័យសុខភាព និងវិភាគរកឫសគល់នៃបញ្ហាសំរាមក្នុងសហគមន៍របស់ពួកគេដោយផ្ទាល់។
  4. វាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាព និងផលសម្រេច (Evaluation): ធ្វើតេស្តចំណេះដឹងមុននិងក្រោយពេលអនុវត្តសកម្មភាព (Pre-test & Post-test) រួចប្រើប្រាស់កម្មវិធី SPSSJAMOVI ដើម្បីវិភាគស្ថិតិ (ឧទាហរណ៍៖ Paired t-test) បញ្ជាក់ពីភាពជោគជ័យនៃកម្មវិធីអប់រំនោះ។
  5. រៀបចំផែនការសកម្មភាពសហគមន៍ (Community Action Plan): ផ្អែកលើលទ្ធផលនៃការវិភាគ សូមជួយសហគមន៍បង្កើតជាគោលការណ៍ណែនាំ ឬសកម្មភាពជាក់ស្តែង ដូចជាការកំណត់ទីតាំងចោលសំរាម ការបែងចែកសំរាមនៅតាមផ្ទះ និងការរាយការណ៍ពីបញ្ហាទៅអាជ្ញាធរពាក់ព័ន្ធ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
DPSEEA Framework ជាក្របខ័ណ្ឌវិភាគមួយរបស់អង្គការសុខភាពពិភពលោក (WHO) ដែលជួយតាមដានពីឬសគល់នៃបញ្ហាបរិស្ថាន (កត្តាជំរុញ និងសម្ពាធ) រហូតដល់ការប្រែប្រួលស្ថានភាពបរិស្ថាន ការប៉ះពាល់ និងផលវិបាកដល់សុខភាព ដើម្បីរៀបចំចំណាត់ការដោះស្រាយឱ្យចំគោលដៅ។ ដូចជាការតាមដានរកប្រភពនៃជំងឺផ្តាសាយ ដោយមិនត្រឹមតែមើលរោគសញ្ញាទេ តែស្វែងរកដល់មេរោគ និងបរិយាកាសជុំវិញ ដើម្បីរកថ្នាំព្យាបាលឱ្យជាសះស្បើយពីឫសគល់។
Participatory Action Research (PAR) ជាវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវដែលតម្រូវឱ្យអ្នកស្រាវជ្រាវ និងសហគមន៍ផ្ទាល់ រួមគ្នាធ្វើការស្វែងរកបញ្ហា រៀបចំផែនការ អនុវត្តសកម្មភាព និងវាយតម្លៃលទ្ធផលរួមគ្នា ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាជាក់ស្តែងនៅក្នុងសហគមន៍នោះ។ ដូចជាការធ្វើម្ហូបជុំគ្នាដោយសមាជិកគ្រួសារទាំងអស់ចូលរួមតាំងពីការគិតមុខម្ហូប ទៅទិញត្រីសាច់ រហូតដល់ចម្អិននិងភ្លក់រស់ជាតិ ជាជាងការអង្គុយចាំតែហូបមុខម្ហូបដែលគេធ្វើស្រាប់ឱ្យ។
Community Health Impact Assessment (CHIA) ជាដំណើរការវាយតម្លៃ និងប៉ាន់ស្មានទុកជាមុននូវផលប៉ះពាល់ (ទាំងវិជ្ជមាន និងអវិជ្ជមាន) ដែលអាចកើតមានលើសុខភាពប្រជាពលរដ្ឋក្នុងសហគមន៍ ដោយសារបញ្ហាបរិស្ថាន ឬគម្រោងណាមួយ ដោយឱ្យប្រជាជនមូលដ្ឋានផ្ទាល់ជាអ្នកផ្តល់យោបល់។ ដូចជាការស្ទាបស្ទង់មើលអាកាសធាតុនិងស្ថានភាពផ្លូវមុនពេលសម្រេចចិត្តចេញដំណើរទៅដើរលេង ដើម្បីត្រៀមអាវភ្លៀងឬថ្នាំសង្កូវការពារទុកជាមុន។
Health Risk Map ជាឧបករណ៍សម្រាប់គូសបង្ហាញពីតំបន់ ឬចំណុចនៅក្នុងសហគមន៍ ដែលមានហានិភ័យខ្ពស់ក្នុងការបង្កផលប៉ះពាល់ដល់សុខភាពរាងកាយ ផ្លូវចិត្ត សង្គម និងស្មារតីរបស់ប្រជាពលរដ្ឋ (ឧទាហរណ៍៖ ទីតាំងគំនរសំរាម) ដើម្បីងាយស្រួលរកវិធីទប់ស្កាត់។ ដូចជាការគូសសញ្ញាខ្វែង (X) ពណ៌ក្រហមនៅលើផែនទី ដើម្បីប្រាប់អ្នកភូមិថាកន្លែងនោះមានគ្រាប់មីន ឬអន្លង់ជ្រៅ ដែលមិនគួរដើរចូលជិតកុំឱ្យមានគ្រោះថ្នាក់។
Stakeholder Mapping ជាការកំណត់អត្តសញ្ញាណ និងវិភាគពីទំនាក់ទំនងរបស់អ្នកពាក់ព័ន្ធទាំងអស់ (ដូចជាអាជ្ញាធរ អង្គការ សាលារៀន ឬអ្នកភូមិ) ដើម្បីមើលថាស្ថាប័ន ឬបុគ្គលណាខ្លះមានសក្តានុពលអាចចូលរួមជួយដោះស្រាយបញ្ហាក្នុងសហគមន៍បាន។ ដូចជាការគូសបណ្តាញសាច់ញាតិឬមិត្តភក្តិ ថាតើនរណាខ្លះពូកែខាងអ្វី ដើម្បីពេលមានកម្មវិធីបុណ្យទាន យើងអាចពឹងពាក់ពួកគេឱ្យជួយការងារត្រូវតាមជំនាញ។
Source Reduction ជាគោលការណ៍កាត់បន្ថយការបង្កើតកាកសំណល់ ឬសំរាមតាំងពីចំណុចចាប់ផ្តើម (ឧទាហរណ៍៖ កម្រិតថ្នាក់គ្រួសារ) តាមរយៈការផ្លាស់ប្តូរឥរិយាបថប្រើប្រាស់ ដូចជាការប្រើកន្ត្រកជំនួសថង់ប្លាស្ទិក ដើម្បីកាត់បន្ថយបន្ទុកក្នុងការប្រមូល និងកម្ចាត់ចោល។ ដូចជាការបិទរ៉ូប៊ីណេទឹកកុំឱ្យហូរហៀរ ជាជាងការប្រឹងដងទឹកដែលលិចពេញផ្ទះយកទៅចាក់ចោលទាល់តែហត់លែងចង់ដកដង្ហើម។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖