បញ្ហា (The Problem)៖ ការធ្វើរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺទឹកនោមផ្អែមឡើងភ្នែក (Diabetic Retinopathy - DR) តាមបែបប្រពៃណីគឺចំណាយពេលយូរ មានភាពស្មុគស្មាញ និងមានបញ្ហាអតុល្យភាពទិន្នន័យ ដែលទាមទារឱ្យមានប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិដែលមានភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានស្នើឡើងនូវម៉ូដែល DRG-Net ដែលរួមបញ្ចូលបច្ចេកទេស Deep Learning និង Graph-based ជឿនលឿន ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាអតុល្យភាពទិន្នន័យ និងបង្កើនភាពត្រឹមត្រូវក្នុងការចាត់ថ្នាក់កម្រិតជំងឺ។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Proposed DRG-Net ម៉ូដែលដែលបានស្នើឡើង (DRG-Net ប្រើប្រាស់ SMOTE, ResNet50 និង GKNN) |
មានភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់បំផុត និងដោះស្រាយបញ្ហាអតុល្យភាពទិន្នន័យបានយ៉ាងល្អតាមរយៈបច្ចេកទេស SMOTE។ វាក៏អាចចាប់យកទំនាក់ទំនងនៃរូបភាពបានច្បាស់លាស់តាមរយៈ GKNN។ | ការគណនាក្រាហ្វសម្រាប់ GKNN អាចទាមទារថាមពលកុំព្យូទ័រច្រើន និងពេលវេលាយូរ ប្រសិនបើអនុវត្តលើសំណុំទិន្នន័យធំមហិមា។ | សម្រេចបានភាពត្រឹមត្រូវ 99.93% និង F1-Score 99.85% លើសំណុំទិន្នន័យ IDRiD។ |
| DLCNN-MGWO-VW បណ្តាញសរសៃប្រសាទវិលជុំជ្រៅ (DLCNN) ជាមួយក្បួន Grey-Wolf Optimizer |
មានសមត្ថភាពទាញយកលក្ខណៈពិសេស និងចាត់ថ្នាក់ជំងឺ DR និង DME ក្នុងពេលតែមួយបានល្អ។ | ដំណើរការរបស់វាពឹងផ្អែកខ្លាំងលើការជ្រើសរើស Optimizer និងការកំណត់ទម្ងន់ (Weights) ដែលប្រើពេលយូរ និងពិបាកក្នុងការកំណត់រចនាសម្ព័ន្ធឱ្យល្អបំផុត។ | សម្រេចបានភាពត្រឹមត្រូវត្រឹមតែ 92.23% និង F1-Score 94.63% (ទាបជាង DRG-Net)។ |
| OHGCNet បណ្តាញ Hybrid Graph Convolutional (OHGCNet) |
មានភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់គួរសម ដោយប្រើប្រាស់រចនាសម្ព័ន្ធក្រាហ្វ (Graph) និងការជ្រើសរើសលក្ខណៈពិសេសល្អបំផុត។ | ការកសាង និងដំណើរការរចនាសម្ព័ន្ធក្រាហ្វ មានភាពស្មុគស្មាញ និងចំណាយថាមពលកុំព្យូទ័រខ្ពស់ (Computationally expensive) សម្រាប់សំណុំទិន្នន័យធំៗ។ | សម្រេចបានភាពត្រឹមត្រូវ 98.67% និង F1-Score 98.88% (ចាញ់ DRG-Net បន្តិចបន្តួច)។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ថ្វីត្បិតតែឯកសារមិនបានបញ្ជាក់តួលេខច្បាស់លាស់ពីផ្នែករឹងក៏ដោយ ប៉ុន្តែដោយសារការប្រើប្រាស់ Deep Learning (ResNet50) និង Graph-based algorithms វាទាមទារធនធានកុំព្យូទ័រកម្រិតខ្ពស់សម្រាប់ការហ្វឹកហាត់។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយប្រើប្រាស់សំណុំទិន្នន័យ IDRiD (របស់ប្រទេសឥណ្ឌា) និង Messidor។ ការប្រើប្រាស់ទិន្នន័យពីប្រទេសឥណ្ឌាអាចមានលក្ខណៈជីវសាស្ត្រមួយចំនួនស្រដៀងនឹងប្រជាជនកម្ពុជា ប៉ុន្តែការខ្វះខាតការធ្វើតេស្តលើទិន្នន័យរូបភាពបាតភ្នែករបស់ប្រជាជនកម្ពុជាផ្ទាល់ អាចធ្វើឱ្យម៉ូដែលដំណើរការខុសប្រក្រតីនៅពេលអនុវត្តជាក់ស្តែងក្នុងបរិបទមន្ទីរពេទ្យក្នុងស្រុក។ ការប្រមូលទិន្នន័យអ្នកជំងឺកម្ពុជាគឺជារឿងចាំបាច់។
វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ខ្លាំងក្នុងការជួយប្រព័ន្ធសុខាភិបាលកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការកាត់បន្ថយបន្ទុកគ្រូពេទ្យភ្នែកដែលកំពុងខ្វះខាត និងជួយរាវរកជំងឺឱ្យបានទាន់ពេលវេលា។
ជារួម ការអនុវត្តម៉ូដែល DRG-Net អាចធ្វើបដិវត្តន៍ការពិនិត្យជំងឺទឹកនោមផ្អែមឡើងភ្នែកនៅកម្ពុជា ប្រសិនបើក្រសួងសុខាភិបាល និងដៃគូអភិវឌ្ឍន៍វិនិយោគលើឧបករណ៍ថតរូបភាពភ្នែកឌីជីថល (Fundus cameras) និងប្រព័ន្ធពពក (Cloud Infrastructure)។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Diabetic retinopathy | ជាផលវិបាកមួយនៃជំងឺទឹកនោមផ្អែមដែលបំផ្លាញសរសៃឈាមនៅក្នុងរន្ធភ្នែក (retina) ដែលអាចបណ្តាលឱ្យងងឹតភ្នែកប្រសិនបើមិនបានធ្វើការកត់សម្គាល់និងព្យាបាលទាន់ពេល។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ គេព្យាយាមប្រើ AI ដើម្បីចាត់ថ្នាក់កម្រិតធ្ងន់ធ្ងររបស់វាដោយស្វ័យប្រវត្តិ។ | ដូចជាទុយោទឹកចាស់ៗនៅក្នុងកាមេរ៉ាភ្នែករបស់យើងដែលធ្លាយដោយសារជាតិស្ករខ្ពស់ ធ្វើឱ្យខូចរូបភាពដែលយើងកំពុងមើលឃើញ។ |
| SMOTE | ជាបច្ចេកទេសបង្កើតទិន្នន័យថ្មីៗដោយស្វ័យប្រវត្តិ (សិប្បនិម្មិត) សម្រាប់ក្រុមទិន្នន័យដែលមានចំនួនតិចតួច ដើម្បីធ្វើឱ្យសំណុំទិន្នន័យទាំងមូលមានតុល្យភាព។ ការធ្វើបែបនេះជួយឱ្យម៉ូដែល AI រៀនបានស្មើភាពគ្នា និងមិនលម្អៀងទៅរកតែក្រុមដែលមានទិន្នន័យច្រើននោះទេ។ | ដូចជាការថតចម្លងនិងកែច្នៃរូបភាពសត្វកម្របន្តិចបន្តួចឱ្យមានច្រើនសន្លឹក ដើម្បីឱ្យកូនក្មេងរៀនចំណាំវាបានស្មើនឹងសត្វដែលសំបូរ។ |
| ResNet50 | ជាបណ្តាញសរសៃប្រសាទសិប្បនិម្មិតកម្រិតជ្រៅ (Deep Learning) ដែលមាន 50 ស្រទាប់។ វាប្រើបច្ចេកទេសតភ្ជាប់រំលង (skip connections) ដើម្បីជួយដោះស្រាយបញ្ហាបាត់បង់ព័ត៌មានពេលកំពុងហ្វឹកហាត់ ដែលធ្វើឱ្យវាពូកែខ្លាំងក្នុងការទាញយកលក្ខណៈពិសេសពីរូបភាពស្មុគស្មាញ។ | ដូចជារោងចក្រកែច្នៃទិន្នន័យដែលមាន 50 ជាន់ ហើយមានជណ្តើរយន្តពិសេសអាចរំលងជាន់ខ្លះ ដើម្បីបញ្ជូនព័ត៌មានឱ្យបានលឿននិងមិនបាត់បង់តាមផ្លូវ។ |
| Transfer learning | ជាបច្ចេកទេសយកម៉ូដែល AI ដែលត្រូវបានគេហ្វឹកហាត់រួចជាស្រេចលើទិន្នន័យរាប់លានរូបភាព មកបន្តហ្វឹកហាត់បន្ថែមបន្តិចបន្តួចដើម្បីធ្វើកិច្ចការថ្មីមួយទៀត (ឧទាហរណ៍៖ ការពិនិត្យជំងឺភ្នែក) ដែលជួយសន្សំពេលវេលា កម្លាំងម៉ាស៊ីន និងទិន្នន័យ។ | ដូចជាការយកចុងភៅដែលពូកែធ្វើម្ហូបអឺរ៉ុបរួចហើយ មកបង្រៀនបន្ថែមបន្តិចបន្តួចឱ្យចេះធ្វើម្ហូបខ្មែរ ដោយមិនបាច់បង្រៀនពីរបៀបកាន់កាំបិតសារជាថ្មី។ |
| GKNN | ជាក្បួនដោះស្រាយសម្រាប់ចាត់ថ្នាក់ទិន្នន័យ ដោយវាបង្កើតជាបណ្តាញក្រាហ្វភ្ជាប់ទិន្នន័យដែលស្រដៀងគ្នា ហើយធ្វើការវាយតម្លៃថារូបភាពថ្មីមួយជារបស់កម្រិតជំងឺណា ដោយផ្អែកលើភាពស្រដៀងគ្នាទៅនឹងអ្នកជិតខាង (ទិន្នន័យចាស់ៗ) របស់វាដែលនៅក្បែរបំផុត។ | ដូចជាការវាយតម្លៃអត្តចរិតរបស់សិស្សថ្មីម្នាក់ ដោយមើលទៅលើក្រុមមិត្តភក្តិជិតស្និទ្ធបំផុតរបស់គេ (បើមិត្តគេរៀនពូកែ គេក៏ប្រហែលជារៀនពូកែដែរ)។ |
| IoMT | ការតភ្ជាប់ឧបករណ៍វេជ្ជសាស្ត្រ (ដូចជាម៉ាស៊ីនថតភ្នែក ឬឧបករណ៍វាស់សុខភាព) ទៅកាន់ប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិត ដើម្បីអាចប្រមូល បញ្ជូន និងវិភាគទិន្នន័យអ្នកជំងឺពីចម្ងាយបានភ្លាមៗ (Real-time) តាមរយៈ Cloud។ | ដូចជាការបំពាក់ Wi-Fi ទៅឱ្យឧបករណ៍ពេទ្យ ដើម្បីឱ្យវាអាចផ្ញើលទ្ធផលពិនិត្យទៅកាន់កុំព្យូទ័ររបស់គ្រូពេទ្យដោយស្វ័យប្រវត្តិទោះនៅឆ្ងាយគ្នាក៏ដោយ។ |
| feature extraction | ជាដំណើរការកាត់បន្ថយទំហំទិន្នន័យរូបភាពដ៏ធំ ដោយចាប់យកនិងរក្សាទុកតែចំណុចសំខាន់ៗបំផុត (ដូចជាស្នាមអុច ស្នាមដាច់សរសៃឈាម) ដើម្បីឱ្យកុំព្យូទ័រងាយស្រួលយកទៅធ្វើការវិភាគនិងចាត់ថ្នាក់បន្ត។ | ដូចជាការគូររូបគំនូសព្រាងដែលចាប់យកតែទម្រង់មុខនិងភ្នែករបស់ជនសង្ស័យ ជាជាងការពិពណ៌នាពីរាល់សរសៃសក់ទាំងអស់រាប់ម៉ឺនសរសៃ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖