Original Title: Cỏ Thơm - Số 77 (Đông Xuân 2017)
Source: www.cothommagazine.com
Document Type: Report
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original report for full accuracy.

ទស្សនាវដ្ដី ស្មៅក្រអូប (Cỏ Thơm) - លេខ ៧៧ (រដូវរងា-និទាឃរដូវ ឆ្នាំ២០១៧)

ចំណងជើងដើម៖ Cỏ Thơm - Số 77 (Đông Xuân 2017)

អ្នកនិពន្ធ៖ Nguyễn Thị Ngọc Dung, Trần Bích San, Nguyễn Quý Đại, Nguyễn Phú Long, Phạm Thị Nhung

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2017

វិស័យសិក្សា៖ Vietnamese Literature and Cultural Studies

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា/ប្រធានបទ (The Problem/Topic)៖ តើបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌ និងអក្សរសិល្ប៍ប្រពៃណីវៀតណាម ដូចជាប្រវត្តិអក្សរណូម (Chữ Nôm) សិល្បៈប្រជាប្រិយ និងកំណាព្យបុរាណ ត្រូវបានថែរក្សា និងបកស្រាយយ៉ាងដូចម្តេចខ្លះនៅក្នុងការសិក្សាសម័យទំនើប?

វិធីសាស្ត្រ (Approach)៖ ឯកសារនេះចងក្រងនូវអត្ថបទស្រាវជ្រាវ និងការវិភាគវប្បធម៌ (Cultural Analysis) ដោយផ្តោតលើការប្រមូលផ្ដុំប្រវត្តិសាស្រ្ត សិល្បៈ និងអក្សរសិល្ប៍។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់ៗ (Key Conclusions)៖

២. ការរកឃើញសំខាន់ៗ (Key Findings)

ឯកសារនេះបង្ហាញពីការស្រាវជ្រាវស៊ីជម្រៅអំពីប្រវត្តិសាស្រ្តវប្បធម៌ និងអក្សរសាស្រ្តវៀតណាម ដោយផ្តោតលើការវិវត្តនៃអក្សរណូម (Chữ Nôm) សិល្បៈគំនូរប្រជាប្រិយ និងអត្ថន័យទស្សនវិជ្ជាសេន (Zen) ក្នុងកំណាព្យបុរាណ។ វាសង្កត់ធ្ងន់ពីសារៈសំខាន់នៃការអភិរក្សអត្តសញ្ញាណជាតិចំពេលមានការប្រែប្រួលសង្គម។

ការរកឃើញ (Finding) ព័ត៌មានលម្អិត (Detail) ភស្តុតាង (Evidence)
ការវិវត្តនៃអក្សរណូម (Evolution of Chu Nom Script) អក្សរណូម មិនមែនបង្កើតឡើងដោយបុគ្គលតែម្នាក់នោះទេ ប៉ុន្តែវាបានវិវត្តជាបណ្តើរៗតាំងពីសតវត្សទី១០ ដោយពឹងផ្អែកលើរចនាសម្ព័ន្ធអក្សរហាន (Han) ដើម្បីកត់ត្រាសំឡេងវៀតណាម។ វាបានឈានដល់កម្រិតកំពូលនៅរាជវង្ស Tay Son ជាកន្លែងដែលវាត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាផ្លូវការក្នុងរដ្ឋបាល។ យោងតាមឯកសារប្រវត្តិសាស្រ្ត និងការវិភាគរបស់អ្នកប្រាជ្ញ ព្រះរាជា Quang Trung បានចេញព្រះរាជក្រឹត្យតម្រូវឱ្យប្រើប្រាស់អក្សរណូមសម្រាប់ការប្រឡង និងឯកសាររដ្ឋបាលចន្លោះឆ្នាំ ១៧៨៨-១៨០២។
អត្ថន័យលាក់កំបាំងក្នុងគំនូរដុងហូ (Hidden Meanings in Dong Ho Paintings) គំនូរប្រជាប្រិយ Đông Hồ មិនត្រឹមតែបង្ហាញពីជីវិតកសិកម្មសាមញ្ញប៉ុណ្ណោះទេ តែបានបង្កប់នូវទស្សនវិជ្ជាស៊ីជម្រៅ ដូចជាទ្រឹស្តីយិនយ៉ាង (Yin-Yang) និងរចនាសម្ព័ន្ធការពារសង្គម ដូចដែលបានឃើញក្នុងផ្ទាំងគំនូរ 'Trung Nam Bản Xã'។ ការគូររូបស្គរដែលមាននិមិត្តសញ្ញាយិនយ៉ាងចំកណ្តាល និងការពណ៌នាពីក្រុមបុរសពេញវ័យ (Trung Nam) ឆ្លុះបញ្ចាំងពីកាតព្វកិច្ចការពារជាតិ និងការរក្សាសណ្តាប់ធ្នាប់សង្គមតាំងពីសម័យបុរាណ។
ទស្សនវិជ្ជាសេនក្នុងកំណាព្យ (Zen Philosophy in Poetry) កំណាព្យបុរាណវៀតណាម ជាពិសេសស្នាដៃរបស់ព្រះតេជគុណ Không Lộ (Ngư Nhàn) បានប្រើប្រាស់រូបភាពធម្មជាតិ ដើម្បីពន្យល់ពីការត្រាស់ដឹងផ្នែកស្មារតី ដែលជាការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងមនុស្ស និងធម្មជាតិជាធ្លុងមួយ។ ឃ្លា 'Thuyền trưa ngập tuyết rơi' (ទូកពេលថ្ងៃត្រង់ពោរពេញដោយព្រិលធ្លាក់) មិនមែនជាការពិពណ៌នាអាកាសធាតុពិតទេ ប៉ុន្តែជានិមិត្តរូបនៃការភ្ញាក់រលឹកស្មារតី (Satori) នៅក្នុងការអនុវត្តសមាធិសេន (Zen)។

៣. អនុសាសន៍ (Recommendations)

ដើម្បីលើកស្ទួយការអភិរក្ស និងការសិក្សាប្រៀបធៀបវប្បធម៌ក្នុងតំបន់ ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជាគួរតែចាត់វិធានការដូចខាងក្រោម៖

គោលដៅ (Target) សកម្មភាព (Action) អាទិភាព (Priority)
សាកលវិទ្យាល័យ និងវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវ (Universities and Research Institutes) គួរផ្តួចផ្តើមគម្រោងស្រាវជ្រាវប្រៀបធៀបរវាងការវិវត្តនៃអក្សរណូម (Chu Nom) និងអក្សរចារឹករក្សាទុកក្នុងសាស្ត្រាស្លឹករឹតខ្មែរ ដើម្បីយល់ដឹងពីរបៀបដែលប្រជាជាតិអាស៊ីអាគ្នេយ៍ធ្វើមូលដ្ឋានីយកម្មភាសាបរទេស។ ខ្ពស់ (High)
ក្រសួងវប្បធម៌ និងវិចិត្រសិល្បៈ (Ministry of Culture and Fine Arts) បង្កើតកម្មវិធីអភិរក្សសិល្បៈគំនូរប្រពៃណីខ្មែរនៅតាមមូលដ្ឋាន ដោយដកស្រង់បទពិសោធន៍ពីការអភិរក្សភូមិសិល្បៈគំនូរ Dong Ho របស់ប្រទេសវៀតណាម ដើម្បីជៀសវាងការបាត់បង់ដោយសារសកលភាវូបនីយកម្ម។ មធ្យម (Medium)
អ្នកស្រាវជ្រាវឯករាជ្យ និងអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាល (Independent Researchers & NGOs) បកប្រែ និងបោះពុម្ពផ្សាយអត្ថបទអក្សរសិល្ប៍ប្រវត្តិសាស្ត្រក្នុងតំបន់អាស៊ាន ដើម្បីបង្កើនការយល់ដឹងពីទស្សនវិជ្ជាព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន និងសេន (Zen) ដល់និស្សិតខ្មែរ។ ទាប (Low)

៤. បរិបទកម្ពុជា (Cambodia Context)

ការសិក្សាពីបេតិកភណ្ឌវប្បធម៌របស់ប្រទេសជិតខាងដូចជាវៀតណាម ផ្តល់នូវមេរៀនដ៏មានតម្លៃសម្រាប់កម្ពុជាក្នុងការរក្សាអត្តសញ្ញាណជាតិ។ វាជួយពង្រឹងការយល់ដឹងពីការវិវត្តនៃភាសា សិល្បៈ និងសាសនាក្នុងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ ដែលសុទ្ធសឹងតែប្រឈមនឹងឥទ្ធិពលវប្បធម៌បរទេសដូចគ្នា។

ផលប៉ះពាល់មូលដ្ឋាន (Local Implications)៖

ការយល់ដឹងពីតម្លៃវប្បធម៌ស៊ីជម្រៅរបស់ប្រទេសក្នុងតំបន់ ជំរុញឱ្យអ្នកស្រាវជ្រាវ និងអ្នកបង្កើតគោលនយោបាយកម្ពុជា ខិតខំអភិរក្ស និងលើកតម្កើងតម្លៃស្នាដៃអក្សរសិល្ប៍ និងសិល្បៈប្រពៃណីរបស់ជាតិខ្លួនប្រកបដោយមោទនភាព និងនិរន្តរភាព។

៥. ផែនការអនុវត្ត (Implementation Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមអនុសាសន៍នៃរបាយការណ៍នេះ គួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការអភិវឌ្ឍកម្មវិធីសិក្សាអក្សរសាស្ត្រប្រៀបធៀប (Develop Comparative Literature Curricula): បញ្ចូលមុខវិជ្ជាស្តីពីអក្សរសាស្ត្រ និងសិល្បៈប្រជាប្រិយអាស៊ាន ទៅក្នុងកម្មវិធីសិក្សាថ្នាក់បរិញ្ញាបត្រនៅមហាវិទ្យាល័យមនុស្សសាស្ត្រ ដើម្បីពង្រីកចំណេះដឹងនិស្សិតខ្មែរ។
  2. ការបង្កើតគម្រោងស្រាវជ្រាវរួមគ្នា (Establish Joint Research Projects): សាកលវិទ្យាល័យនៅកម្ពុជាគួរស្វែងរកការសហការជាមួយស្ថាប័នអប់រំនៅវៀតណាម ដើម្បីស្រាវជ្រាវពីឥទ្ធិពលទស្សនវិជ្ជាព្រះពុទ្ធសាសនា មកលើអក្សរសិល្ប៍នៃប្រទេសទាំងពីរ។
  3. គាំទ្រសហគមន៍សិល្បៈក្នុងស្រុក (Support Local Art Communities): ក្រសួងពាក់ព័ន្ធត្រូវផ្តល់មូលនិធិ និងការបណ្តុះបណ្តាលដើម្បីជួយសង្គ្រោះសិល្បៈប្រពៃណីដែលជិតបាត់បង់ តាមរយៈគំរូជោគជ័យនៃការអភិរក្សនៅតាមភូមិសិល្បៈនានា។
  4. ការរៀបចំសិក្ខាសាលាថ្នាក់តំបន់ (Host Regional Seminars): រៀបចំវេទិកាបញ្ញវន្ត និងសិក្ខាសាលា ដើម្បីផ្លាស់ប្តូរចំណេះដឹងពីវិធីសាស្រ្តកត់ត្រា និងអភិរក្សភាសាបុរាណ ព្រមទាំងការបកស្រាយអត្ថន័យសិល្បៈតំបន់។

៦. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Chữ Nôm ប្រព័ន្ធសំណេរដែលបង្កើតឡើងដោយជនជាតិវៀតណាម ដោយផ្អែកលើអក្សរចិន (ហាន) ដើម្បីកត់ត្រាសំឡេង និងពាក្យក្នុងភាសាវៀតណាម។ សម្រាប់ការសិក្សាស្រាវជ្រាវ និងគោលនយោបាយវប្បធម៌ វាបង្ហាញពីការវិវត្តនៃអត្តសញ្ញាណជាតិ ការកសាងអក្សរសិល្ប៍ផ្ទាល់ខ្លួន និងការឯករាជ្យភាពផ្នែកភាសាពីឥទ្ធិពលបរទេស។ ដូចជាការយកតួអក្សរចិនមកផ្សំគ្នាដើម្បីសរសេរជាសូរសព្ទភាសាវៀតណាម ស្រដៀងនឹងការដែលយើងយកអក្សរឡាតាំងមកសរសេរជាសូរសព្ទភាសាខ្មែរ (Khmerization) ដូច្នោះដែរ។
Tranh Đông Hồ ជាប្រភេទសិល្បៈគំនូរប្រជាប្រិយរបស់វៀតណាម ដែលបោះពុម្ពលើក្រដាសដោយប្រើពុម្ពឈើឆ្លាក់ និងពណ៌ធម្មជាតិ។ ក្នុងបរិបទនៃការអភិរក្សវប្បធម៌ ផ្ទាំងគំនូរនេះជានិមិត្តរូបនៃជីវិតកសិកម្មប្រពៃណី និងជាគោលដៅនៃគោលនយោបាយស្រោចស្រង់សិល្បៈហត្ថកម្មក្នុងសហគមន៍ដែលកំពុងប្រឈមនឹងការបាត់បង់។ ជាផ្ទាំងគំនូរប្រពៃណីដែលគេបោះពុម្ពដោយប្រើឈើឆ្លាក់លាបពណ៌ សម្រាប់តាំងលម្អក្នុងឱកាសបុណ្យចូលឆ្នាំថ្មីដើម្បីសុំសិរីសួស្តី ដូចជាគំនូរទេវតាឆ្នាំថ្មីនៅស្រុកខ្មែរ។
Hình Thanh គោលការណ៍នៃការបង្កើតតួអក្សរ (ជាពិសេសអក្សរចិន និងអក្សរណូម) ដែលក្នុងនោះផ្នែកមួយនៃអក្សរបង្ហាញពីអត្ថន័យ (រូប/Hình) និងផ្នែកមួយទៀតបង្ហាញពីសូរសព្ទ (សំឡេង/Thanh)។ វាជាមូលដ្ឋានគ្រឹះខាងភាសាវិទ្យាសម្រាប់សិក្សាពីរបៀបដែលបុព្វបុរសវៀតណាមបង្កើតពាក្យថ្មី។ ដូចជាការផ្គុំរូបភាពពីរចូលគ្នា ដែលរូបមួយប្រាប់ពីអត្ថន័យ និងរូបមួយទៀតប្រាប់ពីរបៀបអានបញ្ចេញសំឡេង។
Thiền ជាពាក្យវៀតណាមមានន័យថា សេន (Zen) ដែលជាទម្រង់មួយនៃព្រះពុទ្ធសាសនាមហាយាន សង្កត់ធ្ងន់លើការធ្វើសមាធិ និងការស្វែងយល់ពីធម្មជាតិពិតនៃចិត្ត។ ក្នុងទិដ្ឋភាពអក្សរសិល្ប៍ ទស្សនវិជ្ជានេះត្រូវបានប្រើដើម្បីពណ៌នាពីភាពស្ងប់ស្ងាត់ ការត្រាស់ដឹង និងការពង្រឹងសីលធម៌សង្គម។ ជាការប្រតិបត្តិសមាធិដើម្បីធ្វើឲ្យចិត្តស្ងប់ និងយល់ដឹងស៊ីជម្រៅពីធម្មជាតិ ដូចជាការអង្គុយធ្មេចភ្នែកសម្អាតអារម្មណ៍មិនខ្វល់ពីរឿងរំខានខាងក្រៅ។
Âm dương ទស្សនវិជ្ជាចិនបុរាណ (យិន-យ៉ាង) ដែលពិពណ៌នាអំពីកម្លាំងផ្ទុយគ្នាពីរ ប៉ុន្តែបំពេញឲ្យគ្នាទៅវិញទៅមកនៅក្នុងធម្មជាតិ។ នៅក្នុងការវិភាគសិល្បៈ និងសង្គម ទ្រឹស្តីនេះត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីពន្យល់ពីតុល្យភាពនៃរចនាសម្ព័ន្ធសង្គម ក៏ដូចជាសន្តិភាពផ្លូវចិត្ត។ ជាគោលការណ៍នៃតុល្យភាពធម្មជាតិ ដូចជាមានយប់ត្រូវតែមានថ្ងៃ មានប្រុសត្រូវតែមានស្រី ទើបពិភពលោកមានដំណើរការល្អ។
Thất ngôn tứ tuyệt ជាទម្រង់កំណាព្យបុរាណដែលមានបួនវគ្គ (៤ បន្ទាត់) ហើយក្នុងមួយវគ្គមានប្រាំពីរពាក្យ (៧ ព្យាង្គ) ដោយមានច្បាប់ចុងជួន និងរង្វាស់សូរសព្ទតឹងរ៉ឹង។ ការសិក្សាពីទម្រង់នេះជួយស្ថាប័នស្រាវជ្រាវយល់ពីឥទ្ធិពលនៃអក្សរសាស្ត្រតំបន់អាស៊ីបូព៌ាមកលើអក្សរសិល្ប៍ជាតិ។ ជាក្បួនតែងកំណាព្យបុរាណយ៉ាងតឹងរ៉ឹង ដែលតម្រូវឲ្យសរសេរតែ ៤ បន្ទាត់ ហើយក្នុងមួយបន្ទាត់ត្រូវតែមាន ៧ ពាក្យគត់ ស្រដៀងនឹងការកំណត់ព្យាង្គក្នុងកំណាព្យបទភុជង្គលីលា។

៧. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖