Original Title: The Success of Win-Win Policy and Peace Building Process in Cambodia
Source: doi.org/10.61945/cjbar.2022.4.2.6
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ភាពជោគជ័យនៃគោលនយោបាយឈ្នះ-ឈ្នះ និងដំណើរការកសាងសន្តិភាពនៅកម្ពុជា

ចំណងជើងដើម៖ The Success of Win-Win Policy and Peace Building Process in Cambodia

អ្នកនិពន្ធ៖ PONN Chhay (Royal University of Phnom Penh), PENH Soeun (Royal University of Phnom Penh), NOV Sambath (Royal University of Phnom Penh)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2022, The Cambodia Journal of Basic and Applied Research

វិស័យសិក្សា៖ Political Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើកម្ពុជាអាចបញ្ចប់សង្គ្រាមស៊ីវិលដ៏រ៉ាំរ៉ៃជាង៣០ឆ្នាំ និងធ្វើសមាហរណកម្មកងកម្លាំងខ្មែរក្រហមដើម្បីស្វែងរកសន្តិភាពពេញលេញដោយរបៀបណា?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ឯកសារស្រាវជ្រាវនេះបានធ្វើការវិភាគលើព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រ និងយុទ្ធសាស្ត្រនយោបាយសំខាន់ៗដែលនាំទៅដល់ការបញ្ចប់ជម្លោះប្រដាប់អាវុធនៅកម្ពុជា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
UNTAC Mission and Paris Peace Agreement
បេសកកម្មអ៊ុនតាក់ និងកិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាពទីក្រុងប៉ារីស
នាំមកនូវការបោះឆ្នោតជាតិឆ្នាំ១៩៩៣ ការធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍របស់អ្នកភៀសខ្លួន និងការទទួលស្គាល់ពីរដ្ឋាភិបាលស្របច្បាប់ដោយអន្តរជាតិ។ មិនអាចបញ្ចប់សង្គ្រាមស៊ីវិលទាំងស្រុងទេ ដោយសារក្រុមខ្មែរក្រហមបន្តឈរនៅក្រៅច្បាប់ និងបន្តការប្រយុទ្ធ។ បង្កើតរដ្ឋាភិបាលចម្រុះ និងបញ្ចប់បេសកកម្មអ៊ុនតាក់ ប៉ុន្តែជម្លោះប្រដាប់អាវុធផ្ទៃក្នុងនៅតែបន្ត។
Win-Win Policy (DIFID Strategy)
នយោបាយឈ្នះ-ឈ្នះ (យុទ្ធសាស្ត្រ ឌីហ្វីដ - DIFID)
ធានាអាយុជីវិត អាជីព និងកម្មសិទ្ធិឯកជន ដែលលើកទឹកចិត្តឱ្យកងកម្លាំងខ្មែរក្រហមព្រមធ្វើសមាហរណកម្មដោយស្ម័គ្រចិត្ត។ ទាមទារការប្រើប្រាស់កម្លាំងយោធា (យុទ្ធសាស្ត្រកម្ទេច) ចំពោះក្រុមរឹងរូស និងមានហានិភ័យខ្ពស់ក្នុងដំណើរការចរចាសម្ងាត់។ រំលាយអង្គការចាត់តាំងនយោបាយ និងយោធាខ្មែរក្រហមទាំងស្រុង បញ្ចប់សង្គ្រាមនៅឆ្នាំ១៩៩៩ និងនាំមកនូវសន្តិភាពពេញលេញ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារនេះមិនមែនជាការស្រាវជ្រាវបែបបច្ចេកទេស ឬកុំព្យូទ័រទេ ប៉ុន្តែការអនុវត្តគោលនយោបាយនេះទាមទារធនធាននយោបាយ កម្លាំងយោធា និងការទូតយ៉ាងច្រើន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្អែកលើព្រឹត្តិការណ៍ប្រវត្តិសាស្ត្រនយោបាយនៅកម្ពុជាចន្លោះទសវត្សរ៍ទី៧០ ដល់ឆ្នាំ២០០០ ដោយប្រមូលទិន្នន័យពីឯកសាររដ្ឋាភិបាល របាយការណ៍ និងសៀវភៅបោះពុម្ព។ វាមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះវាបង្ហាញពីគំរូនៃដំណោះស្រាយជម្លោះដែលបង្កើត និងអនុវត្តដោយជនជាតិខ្មែរផ្ទាល់ ដោយមិនពឹងផ្អែកលើអន្តរាគមន៍បរទេស។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

គំរូនៃនយោបាយឈ្នះ-ឈ្នះនេះ មានតម្លៃជាប្រវត្តិសាស្ត្រសម្រាប់កម្ពុជា និងអាចជាគំរូដោះស្រាយជម្លោះសម្រាប់ប្រទេសផ្សេងៗ។

ជារួម យុទ្ធសាស្ត្រនៃការធានាអាយុជីវិត និងទ្រព្យសម្បត្តិ គឺជាមេរៀនដ៏មានប្រសិទ្ធភាពបំផុតក្នុងការបញ្ចប់សង្គ្រាមស៊ីវិលដោយសន្តិវិធី។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ស្រាវជ្រាវឯកសារប្រវត្តិសាស្ត្រ: ស្វែងរក និងអានឯកសារដើមអំពីកិច្ចព្រមព្រៀងទីក្រុងប៉ារីសឆ្នាំ១៩៩១ និងរដ្ឋធម្មនុញ្ញឆ្នាំ១៩៩៣ ដោយប្រើប្រាស់ National Archives of Cambodia
  2. វិភាគលម្អិតលើយុទ្ធសាស្ត្រ DIFID: សិក្សាស៊ីជម្រៅលើយុទ្ធសាស្ត្រទាំង៥របស់សម្តេច ហ៊ុន សែន (Divide, Finish, Integrate & Develop, Destruction) ដោយផ្តោតលើដំណើរការសមាហរណកម្មកងទ័ព។
  3. ប្រៀបធៀបទ្រឹស្តីសន្តិភាពអន្តរជាតិ: ប្រើប្រាស់អត្ថបទស្រាវជ្រាវពី Journal of Peace Psychology ដើម្បីប្រៀបធៀបដំណើរការសន្តិភាពកម្ពុជា ជាមួយនឹងយន្តការរបស់ United Nations Peacebuilding Fund
  4. ចុះកម្មសិក្សា និងទស្សនកិច្ចជាក់ស្តែង: រៀបចំដំណើរទស្សនកិច្ចទៅកាន់ Win-Win Memorial (វិមានឈ្នះ-ឈ្នះ) ដើម្បីសិក្សាពីចម្លាក់លឹបទាំង១១៧ ដែលពណ៌នាពីដំណើរឆ្ពោះទៅរកសន្តិភាព។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Win-Win Policy (នយោបាយឈ្នះ-ឈ្នះ) គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រនយោបាយដែលដាក់ចេញដោយសម្តេច ហ៊ុន សែន ដែលធានានូវអាយុជីវិត អាជីព និងទ្រព្យសម្បត្តិឯកជន ដើម្បីលើកទឹកចិត្តឱ្យកងកម្លាំងខ្មែរក្រហមទម្លាក់អាវុធ ហើយចូលរួមជាមួយរាជរដ្ឋាភិបាល ដោយប្រកាន់គោលការណ៍គ្មានអ្នកចាញ់ គឺមានតែអ្នកឈ្នះទាំងអស់គ្នា។ ដូចជាការផ្សះផ្សាអ្នកឈ្លោះគ្នាពីរនាក់ ដោយធានាថាគ្មានអ្នកណាម្នាក់ត្រូវរងទោស ឬបាត់បង់ប្រយោជន៍ ដើម្បីឱ្យពួកគេព្រមត្រូវរ៉ូវគ្នាវិញដោយស្ម័គ្រចិត្ត។
DIFID Strategies (យុទ្ធសាស្ត្រ ឌីហ្វីដ) យុទ្ធសាស្ត្រ ៥ ចំណុច រួមមាន៖ បំបែក (Divide) បញ្ចប់ (Finish) សមាហរណកម្ម (Integrate) និងអភិវឌ្ឍ (Develop) ឬ កម្ទេច (Destruction) ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ដើម្បីកាត់ផ្តាច់ និងរំលាយអង្គការចាត់តាំងនយោបាយនិងយោធាខ្មែរក្រហមទាំងស្រុង។ ដូចជាយុទ្ធវិធីបំបែកសម្បុកឪម៉ាល់ ដោយចាប់ផ្តើមពីការបញ្ចុះបញ្ចូលកូនចៅឱ្យហើរចេញមកក្រៅម្តងមួយៗ រហូតដល់សម្បុកទាំងមូលត្រូវរលាយដោយខ្លួនឯង ដោយមិនបាច់ប្រើកម្លាំងវាយបំបែក។
UNTAC (អាជ្ញាធរបណ្តោះអាសន្នសហប្រជាជាតិនៅកម្ពុជា ឬ អ៊ុនតាក់) បេសកកម្មរក្សាសន្តិភាពរបស់អង្គការសហប្រជាជាតិនៅកម្ពុជា (១៩៩២-១៩៩៣) ដែលមានអាណត្តិនិងភារកិច្ចក្នុងការរៀបចំការបោះឆ្នោតជាតិ ជួយធ្វើមាតុភូមិនិវត្តន៍ជនភៀសខ្លួន និងរក្សាសន្តិសុខសណ្តាប់ធ្នាប់ក្នុងដំណាក់កាលអន្តរកាល។ ដូចជាអាជ្ញាកណ្តាលអន្តរជាតិដែលចូលមកជួយរៀបចំការប្រកួត (ការបោះឆ្នោត) ឱ្យបានត្រឹមត្រូវ និងយុត្តិធម៌ ក្រោយពេលកីឡាករ (ភាគីជម្លោះ) យល់ព្រមឈប់វាយគ្នា។
Paris Peace Agreement (កិច្ចព្រមព្រៀងសន្តិភាពទីក្រុងប៉ារីស) ជាសន្ធិសញ្ញាអន្តរជាតិចុះហត្ថលេខានៅថ្ងៃទី២៣ តុលា ១៩៩១ ដោយភាគីជម្លោះកម្ពុជាទាំង៤ និងប្រទេសពាក់ព័ន្ធចំនួន១៨ ដើម្បីបញ្ចប់សង្គ្រាមស៊ីវិល និងត្រួសត្រាយផ្លូវសម្រាប់ការរៀបចំការបោះឆ្នោតតាមបែបប្រជាធិបតេយ្យ។ ដូចជាកិច្ចសន្យាឈប់បាញ់គ្នាជាផ្លូវការ ដែលមានចាស់ទុំអន្តរជាតិជាច្រើនប្រទេសចូលរួមធ្វើជាសាក្សី និងធានាការអនុវត្ត។
National reconciliation (ការផ្សះផ្សាជាតិ) ដំណើរការនៃការបង្រួបបង្រួមអតីតភាគីដែលធ្លាប់មានជម្លោះប្រដាប់អាវុធជាមួយគ្នា ឱ្យលះបង់ការគុំកួន ហើយត្រឡប់មករួមរស់ជាជាតិសាសន៍តែមួយក្រោមរដ្ឋាភិបាល និងរដ្ឋធម្មនុញ្ញតែមួយ។ ដូចជាការហៅបងប្អូនដែលធ្លាប់ឈ្លោះទាស់ទែងគ្នាបែកផ្ទះសម្បែង ឱ្យមកអង្គុយហូបបាយជុំគ្នា និងរស់នៅក្រោមដំបូលផ្ទះតែមួយវិញដោយសន្តិភាព។
Integration (សមាហរណកម្ម) ដំណើរការនៃការបញ្ចូលកងកម្លាំងប្រដាប់អាវុធ និងមន្ត្រីរដ្ឋបាលរបស់ក្រុមឧទ្ទាមខ្មែរក្រហម ឱ្យចូលទៅក្នុងរចនាសម្ព័ន្ធផ្លូវការរបស់កងយោធពលខេមរភូមិន្ទ និងរដ្ឋបាលរដ្ឋាភិបាលស្របច្បាប់តែមួយ។ ដូចជាការកាត់បញ្ចូលខ្សែទឹកតូចៗដែលហូរខុសផ្លូវ ឱ្យហូរចូលទៅរួមគ្នាក្នុងទន្លេធំតែមួយ។
FUNCINPEC (គណបក្សហ្វ៊ុនស៊ិនប៉ិច) រណសិរ្សរួបរួមជាតិដើម្បីកម្ពុជាឯករាជ្យ អព្យាក្រឹត សន្តិភាព និងសហប្រតិបត្តិការ ដែលជាចលនាតស៊ូរាជានិយម និងជាភាគីជម្លោះមួយកាលពីសម័យសង្គ្រាម ដែលក្រោយមកក្លាយជាគណបក្សនយោបាយឈ្នះឆ្នោតនៅឆ្នាំ១៩៩៣។ ក្រុមអ្នកតស៊ូនយោបាយដែលមាននិន្នាការគាំទ្រព្រះមហាក្សត្រ ហើយបានចូលរួមប្រកួតប្រជែងក្នុងការបោះឆ្នោតដើម្បីបង្កើតរដ្ឋាភិបាល។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖