Original Title: Phytochemical Analysis and Antioxidant and Alpha-glucosidase Inhibitory Activities of the Stem Bark of Dialium cochinchinense Pierre
Source: doi.org/10.31817/vjas.2022.5.1.06
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវិភាគសារធាតុគីមីរុក្ខជាតិ និងសកម្មភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម និងការរារាំងអង់ស៊ីមអាល់ហ្វាគ្លុយកូស៊ីដាស (Alpha-glucosidase) នៃសំបកដើម Dialium cochinchinense Pierre

ចំណងជើងដើម៖ Phytochemical Analysis and Antioxidant and Alpha-glucosidase Inhibitory Activities of the Stem Bark of Dialium cochinchinense Pierre

អ្នកនិពន្ធ៖ Tran Thi Thu Trang (Vietnam National University of Agriculture), Lai Thi Ngoc Ha (Vietnam National University of Agriculture), Doan Thi Thuy Ai (Vietnam National University of Agriculture), Nguyen Thi Hien (Vietnam National University of Agriculture), Nguyen Thi Thu Tram (Can Tho University of Medicine and Pharmacy), Vu Thi Huyen (Vietnam National University of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2022 (Vietnam Journal of Agricultural Sciences)

វិស័យសិក្សា៖ Phytochemistry

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២ គឺជាបញ្ហាសុខភាពសកល ដែលទាមទារការព្យាបាលដោយការគ្រប់គ្រងកម្រិតជាតិស្ករក្នុងឈាម តាមរយៈការរារាំងអង់ស៊ីម α-glucosidase។ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងស្វែងរកប្រភពថ្នាំពីធម្មជាតិដែលមានសុវត្ថិភាព និងប្រសិទ្ធភាពចេញពីសំបកដើមរុក្ខជាតិ Dialium cochinchinense ដើម្បីជំនួសថ្នាំគីមីដែលអាចមានផលប៉ះពាល់។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្រាញ់សារធាតុ និងធ្វើតេស្តសកម្មភាពជីវសាស្រ្តក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដើម្បីវាយតម្លៃសមាសធាតុគីមីរុក្ខជាតិ និងសកម្មភាពរារាំងអង់ស៊ីម។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Optimized Ethanol Extraction (70% Ethanol)
ការចម្រាញ់ដោយប្រើអេតាណុល ៧០% (លក្ខខណ្ឌល្អបំផុត)
ផ្តល់នូវបរិមាណសារធាតុហ្វេណូលិក (Phenolic) ខ្ពស់បំផុត និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្លាំងក្នុងការប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម និងជំងឺទឹកនោមផ្អែម។ ទាមទារការគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាព (៣០°C) និងពេលវេលា (៤០ នាទី) ច្បាស់លាស់ ដើម្បីចៀសវាងការបាត់បង់គុណភាពសារធាតុ។ ទទួលបានសារធាតុហ្វេណូលិកសរុប ១០០.៨០ mg GAE/g DW និងមានកម្រិតរារាំងអង់ស៊ីមទឹកនោមផ្អែម IC50 = ២.១៤ µg/mL។
Water Extraction
ការចម្រាញ់ដោយប្រើទឹក
ចំណាយតិច មានសុវត្ថិភាពខ្ពស់ និងងាយស្រួលអនុវត្តដោយមិនប្រើសារធាតុគីមី។ ទាញយកសារធាតុហ្វេណូលិកបានតិចតួចបំផុត និងមានផ្ទុកសារធាតុមិនបរិសុទ្ធច្រើន (ដូចជាស្ករ និងប្រូតេអ៊ីន)។ ទទួលបានសារធាតុហ្វេណូលិកសរុបត្រឹមតែ ៤២.៨០ mg GAE/g DW ប៉ុណ្ណោះ។
Acarbose (Control Drug)
ឱសថ Acarbose (ថ្នាំបញ្ចុះជាតិស្ករស្តង់ដារ)
ជាឱសថដែលទទួលស្គាល់ជាសកល និងប្រើប្រាស់ទូទៅសម្រាប់ព្យាបាលជំងឺទឹកនោមផ្អែមប្រភេទទី២។ មានតម្លៃថ្លៃ និងអាចបង្កផលប៉ះពាល់មួយចំនួនដូចជា ជំងឺធាត់ ខាន់លឿង និងការធ្លាក់ចុះជាតិស្ករខ្លាំង។ មានកម្រិតរារាំងអង់ស៊ីម IC50 = ១៩៧.៣៣ µg/mL (ប្រសិទ្ធភាពខ្សោយជាងសារធាតុចម្រាញ់ពីរុក្ខជាតិ)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍គីមី-ជីវសាស្ត្រកម្រិតមធ្យម និងសារធាតុប្រតិកម្ម (Reagents) ជាក់លាក់មួយចំនួនសម្រាប់ការធ្វើតេស្តសកម្មភាពអង់ស៊ីម។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

សំណាកសំបកដើមរុក្ខជាតិត្រូវបានប្រមូលពីខេត្តក Gia Lai ប្រទេសវៀតណាម តាំងពីឆ្នាំ ២០០៥។ កត្តាអាកាសធាតុ ដី និងរយៈពេលនៃការទុកដាក់សំណាក អាចធ្វើឱ្យបរិមាណសារធាតុសកម្មមានការប្រែប្រួល។ នេះជារឿងសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះដើមក្រឡាញ់ដុះនៅកម្ពុជាអាចមានកម្រិតសារធាតុសកម្មខុសពីសំណាកនៅវៀតណាម។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រ និងលទ្ធផលនៃការសិក្សានេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តនៅកម្ពុជា ព្រោះរុក្ខជាតិនេះសំបូរនៅក្នុងព្រៃនៃប្រទេសកម្ពុជា។

ការទាញយកប្រយោជន៍ពីសំបកដើមក្រឡាញ់ មិនត្រឹមតែជួយបង្កើតប្រភពឱសថថ្មីដែលមានតម្លៃថោកសម្រាប់ប្រជាជនកម្ពុជាប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងលើកកម្ពស់ការអភិរក្សធនធានរុក្ខជាតិក្នុងស្រុកផងដែរ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ប្រមូល និងរៀបចំសំណាករុក្ខជាតិ: ចុះប្រមូលសំបកដើមក្រឡាញ់ (Dialium cochinchinense) ពីតំបន់ព្រៃឈើនៅកម្ពុជា រួចលាងសម្អាត ហាលម្លប់ឱ្យស្ងួត និងកិនជាម្សៅដោយប្រើឧបករណ៍ Mechanical Grinder
  2. អនុវត្តការចម្រាញ់សារធាតុ: រៀបចំការចម្រាញ់ដោយប្រើ 70% Ethanol ក្នុងសមាមាត្រ ១/២០ លាយជាមួយម្សៅសំបកឈើ រួចដាក់ក្នុង Ultrasonic Bath នៅសីតុណ្ហភាព ៣០°C រយៈពេល ៤០ នាទី រួចបង្វិលយកកករចេញ។
  3. វាយតម្លៃកម្រិតសារធាតុសកម្ម: វាស់បរិមាណសារធាតុហ្វេណូលិកសរុប (TPC) ដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ Folin-Ciocalteu និងអានលទ្ធផលជាមួយម៉ាស៊ីន UV-VIS Spectrophotometer
  4. ធ្វើតេស្តសកម្មភាពជីវសាស្ត្រ: សាកល្បងសមត្ថភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មតាមរយៈ DPPH Scavenging Assay និងតេស្តរារាំងជំងឺទឹកនោមផ្អែមតាមរយៈ α-glucosidase Inhibitory Assay ដោយអានលទ្ធផលលើ Microplate Reader
  5. សិក្សាសុវត្ថិភាព និងបង្កើតរូបមន្តឱសថ: សហការជាមួយសាកលវិទ្យាល័យវិទ្យាសាស្ត្រសុខាភិបាល (UHS) ដើម្បីធ្វើតេស្ត In-vivo Toxicity លើសត្វកណ្ដុរ មុននឹងឈានដល់ការវេចខ្ចប់ជាទម្រង់ឱសថគ្រាប់ (Capsule) សម្រាប់ទីផ្សារក្នុងស្រុក។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Phytochemicals (សារធាតុគីមីរុក្ខជាតិ) សមាសធាតុគីមីធម្មជាតិដែលកើតមាននៅក្នុងរុក្ខជាតិ (ដូចជា ហ្វេណូលិក សាប៉ូនីន តានីន ជាដើម) ដែលជួយការពាររុក្ខជាតិពីជំងឺ ហើយជារឿយៗវាមានគុណប្រយោជន៍ជាឱសថសម្រាប់មនុស្ស។ ដូចជា "អាវក្រោះ" និង "អាវុធ" ធម្មជាតិរបស់រុក្ខជាតិសម្រាប់ការពារខ្លួន ដែលមនុស្សអាចទាញយកមកច្នៃជាថ្នាំពេទ្យបាន។
Alpha-glucosidase (អង់ស៊ីមអាល់ហ្វាគ្លុយកូស៊ីដាស) ជាអង់ស៊ីមនៅក្នុងពោះវៀនតូចដែលមានតួនាទីបំបែកកាបូអ៊ីដ្រាត (ជាតិម្សៅ) ទៅជាជាតិស្ករគ្លុយកូស ដើម្បីឱ្យរាងកាយអាចស្រូបយកទៅក្នុងឈាមបាន។ ការរារាំងអង់ស៊ីមនេះ នឹងជួយបញ្ចុះជាតិស្ករក្នុងឈាមសម្រាប់អ្នកជំងឺទឹកនោមផ្អែម។ ដូចជា "កន្ត្រៃ" ដែលកាត់ខ្សែពួរ (ជាតិម្សៅ) ឱ្យទៅជាកង់តូចៗ (ជាតិស្ករ) ដើម្បីងាយស្រួលយកចូលក្នុងផ្ទះ (សរសៃឈាម)។ ការរារាំងវា គឺដូចជាការលាក់កន្ត្រៃនោះទុក ដើម្បីកុំឱ្យស្ករចូលក្នុងឈាមលឿនពេក។
Antioxidant (សារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម) សារធាតុដែលអាចការពារ ឬពន្យឺតការខូចខាតដល់កោសិការាងកាយ ដែលបង្កឡើងដោយរ៉ាឌីកាល់សេរី (ម៉ូលេគុលមិនស្ថិតស្ថេរដែលដើរបំផ្លាញកោសិកា)។ ដូចជា "ថ្នាំលាបការពារច្រែះ" ដែលលាបលើដែក ដើម្បីការពារកុំឱ្យដែកនោះពុកផុយដោយសារអុកស៊ីសែននិងទឹកក្នុងបរិយាកាស។
Polyphenols (ប៉ូលីហ្វេណូល) ក្រុមនៃសារធាតុគីមីរុក្ខជាតិម្យ៉ាងដែលមានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម និងជួយការពាររាងកាយពីជំងឺរ៉ាំរ៉ៃផ្សេងៗ ដូចជាជំងឺទឹកនោមផ្អែម និងជំងឺបេះដូង។ ដូចជា "កងទ័ពឆ័ត្រយោង" ដ៏ចំណាននៅក្នុងបន្លែនិងផ្លែឈើ ដែលលោតចូលមកការពារកោសិការបស់យើងពីការវាយប្រហាររបស់មេរោគនិងភាពចាស់ជរា។
DPPH scavenging assay (ការធ្វើតេស្តចាប់យករ៉ាឌីកាល់សេរី DPPH) វិធីសាស្ត្រមន្ទីរពិសោធន៍ដែលប្រើប្រាស់សារធាតុពណ៌ស្វាយ DPPH (តំណាងឱ្យរ៉ាឌីកាល់សេរី) ដើម្បីវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពរបស់សារធាតុណាមួយក្នុងការប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម។ ប្រសិនបើសារធាតុនោះពូកែ វាប្រែពណ៌ DPPH ពីស្វាយទៅជាលឿង។ ដូចជាការធ្វើតេស្ត "បាញ់ទឹកពន្លត់ភ្លើង" ប្រសិនបើទឹក (សារធាតុចម្រាញ់) នោះមានប្រសិទ្ធភាព វានឹងពន្លត់ភ្លើង (ពណ៌ស្វាយ) ឱ្យរលត់ទៅជាផ្សែង (ពណ៌លឿង)។
IC50 (កំហាប់រារាំងពាក់កណ្តាលអតិបរមា IC50) ទំហំរង្វាស់នៅក្នុងគីមីវិទ្យាដែលបង្ហាញពីកំហាប់នៃសារធាតុណាមួយដែលត្រូវការជាចាំបាច់ ដើម្បីរារាំងដំណើរការជីវសាស្ត្រជាក់លាក់មួយ (ដូចជាសកម្មភាពអង់ស៊ីម) ឱ្យបានពាក់កណ្តាល (៥០%)។ តម្លៃកំហាប់កាន់តែតូច បញ្ជាក់ថាសារធាតុនោះកាន់តែមានប្រសិទ្ធភាពខ្លាំង។ ដូចជាការវាយតម្លៃ "កម្លាំងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត" តើត្រូវប្រើថ្នាំប៉ុន្មានតំណក់ទើបអាចសម្លាប់សត្វល្អិតបាន ៥០% នៃហ្វូងរបស់វា។ បើប្រើតិចតំណក់ នោះមានន័យថាថ្នាំនោះខ្លាំង។
Folin-Ciocalteu method (វិធីសាស្ត្រ Folin-Ciocalteu) បច្ចេកទេសក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់វាស់បរិមាណសារធាតុហ្វេណូលិកសរុប តាមរយៈប្រតិកម្មផ្លាស់ប្តូរពណ៌នៅពេលវាប៉ះជាមួយសារធាតុប្រតិកម្ម។ ការប្រែពណ៌ខៀវកាន់តែចាស់ បញ្ជាក់ថាសារធាតុហ្វេណូលិកមានកាន់តែច្រើន។ ដូចជាការប្រើ "ក្រដាសតេស្តកម្រិតកំហាប់អាស៊ីត (pH paper)" ដែលប្តូរពណ៌ ដើម្បីប្រាប់យើងថាក្នុងទឹកនោះមានអាស៊ីតកម្រិតណា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖