បញ្ហា (The Problem)៖ សិប្បករជ្រលក់ពណ៌សូត្រថៃនៅតាមតំបន់ជនបទប្រឈមនឹងបញ្ហាគុណភាពពណ៌មិនស្មើគ្នា ការប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្មច្រើន ការខាតបង់កម្ដៅ និងការប្រើប្រាស់ទឹកលើសកម្រិតដោយសារវិធីសាស្ត្រជ្រលក់ពណ៌តាមបែបប្រពៃណី។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានរចនា និងសាកល្បងម៉ាស៊ីនជ្រលក់ពណ៌គំរូចំនួនពីរជំនាន់ ដោយប្រៀបធៀបគុណភាពនៃសរសៃសូត្រដែលទទួលបានជាមួយម៉ាស៊ីនជ្រលក់ពណ៌ស្ដង់ដារប្រភេទអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ (Infrared dyer)។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Standard Infrared Dyer (IRD) ម៉ាស៊ីនជ្រលក់ពណ៌ស្ដង់ដារប្រភេទអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ |
ផ្តល់គុណភាពពណ៌ស្មើល្អបំផុត ភាពជាប់ពណ៌ខ្ពស់ និងត្រូវបានប្រើជាស្តង់ដារគោលក្នុងការប្រៀបធៀប។ | ទាមទារការចំណាយប្រតិបត្តិការខ្ពស់ពេក និងសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ ដែលមិនស័ក្តិសមសម្រាប់សិប្បករនៅតាមតំបន់ជនបទ។ | កំណត់តម្លៃស្តង់ដារនៃពណ៌ (L* = 36.13, C* = 60.91, h* = 27.78) និងផ្តល់គុណភាពខ្ពស់បំផុត។ |
| Prototype Dyeing Machine I (PDM I) ម៉ាស៊ីនជ្រលក់ពណ៌គំរូជំនាន់ទី១ (បើកចំហ) |
ជួយសន្សំសំចៃកម្លាំងពលកម្មដោយប្រើកង់បង្វិលសរសៃសូត្រ និងងាយស្រួលក្នុងការដំឡើង។ | មានការបាត់បង់កម្ដៅច្រើន គ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពមិនបានល្អ និងប្រើប្រាស់ទឹកច្រើនពេក (សមាមាត្រ ៥០:១)។ | គុណភាពពណ៌នៅមានកម្រិត ភាពខុសគ្នាពណ៌សរុប (dE*) មានកម្រិតខ្ពស់ និងសមត្ថភាពផលិតឡើងវិញនៅខ្សោយ។ |
| Prototype Dyeing Machine II (PDM II) ម៉ាស៊ីនជ្រលក់ពណ៌គំរូជំនាន់ទី២ (បិទជិតពាក់កណ្តាល) |
កាត់បន្ថយការបាត់បង់កម្ដៅ សន្សំសំចៃទឹក (៣០:១) និងផ្តល់គុណភាពពណ៌ស្មើល្អដោយមានប្រព័ន្ធបញ្ជាកម្ដៅ និងម៉ូទ័របង្វិលច្បាស់លាស់។ | ទាមទារការវិនិយោគដំបូងលើម៉ូទ័រ និងប្រព័ន្ធកម្តៅហ្គាស ព្រមទាំងការថែទាំបន្តិចបន្តួចជាងវិធីប្រពៃណីទាំងស្រុង។ | គុណភាពពណ៌កៀកនឹងម៉ាស៊ីនស្ដង់ដារបំផុតនៅរយៈពេល ១១០ នាទី មានភាពជាប់ពណ៌ល្អ (dE* = 0.33) និងសមត្ថភាពផលិតឡើងវិញខ្ពស់ (dE* < 1.00)។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានបញ្ជាក់ពីតម្រូវការឧបករណ៍ និងសម្ភារៈមួយចំនួនសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍម៉ាស៊ីនគំរូ ដោយផ្តោតលើការកាត់បន្ថយចំណាយប្រតិបត្តិការរយៈពេលវែង។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងដោយផ្តោតលើសិប្បកម្មជ្រលក់ពណ៌សូត្រក្នុងតំបន់ភាគឦសាននៃប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់សរសៃសូត្រ និងថ្នាំពណ៌ពីក្រុមហ៊ុនក្នុងស្រុករបស់ថៃ។ ទោះបីជាមានដែនកំណត់ភូមិសាស្ត្រក៏ដោយ ទិន្នន័យនេះមានតម្លៃណាស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះសហគមន៍តម្បាញសូត្រខ្មែរក៏មានបរិបទស្រដៀងគ្នា គឺជួបប្រទះបញ្ហាកង្វះបច្ចេកទេស និងការប្រើប្រាស់កម្លាំងពលកម្មច្រើនក្នុងវិធីសាស្ត្រប្រពៃណី។
ការអភិវឌ្ឍម៉ាស៊ីនជ្រលក់ពណ៌គំរូនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្តដើម្បីលើកស្ទួយគុណភាព និងប្រសិទ្ធភាពសិប្បកម្មសូត្រនៅកម្ពុជា។
ជារួម បច្ចេកវិទ្យានេះគឺជាដំណោះស្រាយដ៏ជាក់ស្តែង និងចំណាយតិច ដែលអាចជួយផ្លាស់ប្តូរឧស្សាហកម្មសូត្រខ្នាតតូចនៅកម្ពុជាឱ្យមានភាពប្រកួតប្រជែងជាងមុននៅលើទីផ្សារជាតិ និងអន្តរជាតិ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Spectrophotometer (ម៉ាស៊ីនវាស់កម្រិតពណ៌) | ឧបករណ៍សម្រាប់វាស់ស្ទង់កម្រិតពណ៌ និងពន្លឺយ៉ាងច្បាស់លាស់ ដោយវិភាគលើរលកពន្លឺដែលជះចេញពីផ្ទៃសរសៃសូត្រ ដើម្បីកំណត់តម្លៃពណ៌តាមខ្នាតស្តង់ដារទិន្នន័យ។ | ដូចជាភ្នែកទិព្វដែលអាចប្រាប់ពីលេខកូដពណ៌នីមួយៗបានយ៉ាងច្បាស់លាស់ ដោយមិនពឹងផ្អែកលើការមើលដោយភ្នែកទទេដែលងាយនឹងភាន់ច្រឡំ។ |
| CIELAB (ប្រព័ន្ធខ្នាតពណ៌ស្តង់ដារ CIELAB) | ប្រព័ន្ធខ្នាតស្តង់ដារអន្តរជាតិសម្រាប់វាស់ពណ៌ ដោយ L* តំណាងឱ្យភាពភ្លឺ-ងងឹត (lightness-darkness), C* តំណាងឱ្យកម្រិតតិត្ថិភាពពណ៌ (chroma) និង h* តំណាងឱ្យប្រភេទពណ៌ (hue)។ | ដូចជាប្រព័ន្ធផែនទី GPS ដែលមានអ័ក្ស X, Y, Z ប្រើសម្រាប់ចង្អុលបង្ហាញទីតាំងពិតប្រាកដនៃពណ៌ណាមួយនៅក្នុងលំហពណ៌។ |
| Colourfastness to laundering (ភាពជាប់ពណ៌នៅពេលបោកគក់) | សមត្ថភាពនៃសរសៃសូត្រដែលបានជ្រលក់ពណ៌រួច ក្នុងការទប់ទល់មិនឱ្យហើរពណ៌ ឬប្រឡាក់ឆ្លងទៅក្រណាត់ផ្សេងទៀត នៅពេលឆ្លងកាត់ដំណើរការបោកគក់ជាមួយទឹកនិងសាប៊ូ។ | ដូចជាការចាក់សោរពណ៌ឱ្យជាប់នឹងសរសៃសូត្រ ដើម្បីកុំឱ្យវារត់ចេញពេលត្រូវទឹក។ |
| Total colour difference / dE* (កម្រិតភាពខុសគ្នាពណ៌សរុប) | តម្លៃលេខដែលបញ្ជាក់ពីគម្លាត ឬភាពខុសគ្នារវាងពណ៌ពីរដែលត្រូវបានវាស់ (ឧទាហរណ៍ ពណ៌ដើម និងពណ៌ក្រោយពេលបោកគក់)។ បើតម្លៃ dE* កាន់តែតូច មានន័យថាពណ៌ទាំងពីរកាន់តែដូចគ្នា។ | ដូចជាពិន្ទុវាស់ស្ទង់កម្រិតមុខដូចគ្នារវាងកូនភ្លោះពីរនាក់ បើពិន្ទុកាន់តែទាប គឺមានន័យថាពួកគេកាន់តែមុខដូចគ្នាបេះបិទ។ |
| Dyeing reproducibility (សមត្ថភាពផលិតពណ៌ឡើងវិញ) | សមត្ថភាពរបស់ម៉ាស៊ីន និងវិធីសាស្ត្រជ្រលក់ពណ៌ ក្នុងការផ្តល់លទ្ធផលពណ៌ដូចគ្នា ឬប្រហាក់ប្រហែលគ្នាខ្លាំងបំផុត រាល់ពេលដែលធ្វើការជ្រលក់ពណ៌ថ្មីម្តងៗ។ | ដូចជាចុងភៅចំណានដែលចំអិនម្ហូបមួយមុខ ១០ ដង ក៏នៅតែមានរសជាតិឆ្ងាញ់ដូចគ្នាបេះបិទទាំង ១០ ដង។ |
| Liquor ratio (សមាមាត្រទឹក និងទម្ងន់សូត្រ) | ទំហំសមាមាត្ររវាងបរិមាណទឹកលាយថ្នាំពណ៌ និងទម្ងន់នៃសរសៃសូត្រដែលត្រូវជ្រលក់ (ឧទាហរណ៍ ៣០:១ មានន័យថា សូត្រ ១គីឡូក្រាម ត្រូវប្រើទឹក ៣០លីត្រ)។ | ដូចជាការកំណត់បរិមាណទឹកក្នុងការដាំបាយ បើទឹកច្រើនពេកបាយនឹងជ្រាយ (ពណ៌សាប) បើទឹកតិចពេកបាយនឹងឆៅ (ពណ៌មិនសព្វ)។ |
| Infrared dyer (ម៉ាស៊ីនជ្រលក់ពណ៌អ៊ីនហ្វ្រារ៉េដ) | ម៉ាស៊ីនជ្រលក់ពណ៌ស្តង់ដារកម្រិតខ្ពស់ដែលប្រើប្រាស់កាំរស្មីអ៊ីនហ្វ្រារ៉េដសម្រាប់ផ្តល់កម្ដៅយ៉ាងសុក្រឹត និងស្មើល្អក្នុងដំណើរការជ្រលក់ ដែលត្រូវបានប្រើជាខ្នាតគោលក្នុងការសិក្សានេះ។ | ដូចជាម៉ាស៊ីនដុតនំទំនើបដែលអាចគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពបានស្មើល្អគ្រប់ជ្រុង ដែលធានាថានំនឹងឆ្អិនស្អាតល្អមិនខ្លោច។ |
| RCB design (ការរចនាពិសោធន៍ដោយចាត់ប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) | វិធីសាស្ត្រស្ថិតិក្នុងការរៀបចំការពិសោធន៍ ដោយបែងចែកសំណាកជាក្រុម (ប្លុក) ដើម្បីកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលរំខានពីកត្តាខាងក្រៅ និងធានាថាភាពខុសគ្នានៃលទ្ធផលគឺបណ្តាលមកពីវិធីសាស្ត្រជ្រលក់ពិតប្រាកដ។ | ដូចជាការរៀបចំសិស្សប្រឡងដោយបែងចែកតាមបន្ទប់ និងឆែកមើលយ៉ាងម៉ត់ចត់ ដើម្បីធានាថាពិន្ទុដែលបានគឺមកពីសមត្ថភាពពិត មិនមែនមកពីការលួចមើលគ្នា។ |
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
