Original Title: Large Decision Models
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ម៉ូដែលធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តខ្នាតធំ

ចំណងជើងដើម៖ Large Decision Models

អ្នកនិពន្ធ៖ Weinan Zhang (Shanghai Jiao Tong University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2023 Proceedings of the Thirty-Second International Joint Conference on Artificial Intelligence (IJCAI-23)

វិស័យសិក្សា៖ Artificial Intelligence

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយពីបញ្ហាប្រឈមនៃប្រព័ន្ធអ្នកជំនាញ (Expert Systems) និងការរៀនពង្រឹង (Reinforcement Learning) ជាពិសេសលើកង្វះខាតសមត្ថភាពទូទៅ និងប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ទិន្នន័យ (Sample Efficiency) ក្នុងការធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តតាមលំដាប់លំដោយ (Sequential Decision-Making)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ឯកសារនេះណែនាំ និងពិនិត្យមើលអំពីគំរូថ្មីនៃម៉ូដែលធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តខ្នាតធំ (Large Decision Models - LDMs) ដោយប្រើប្រាស់ស្ថាបត្យកម្ម Transformer ដើម្បីរៀបចំការធ្វើសេចក្តីសម្រេចជាទម្រង់នៃការធ្វើគំរូលំដាប់លំដោយ (Sequence Modeling)។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Expert Systems (ES)
ប្រព័ន្ធអ្នកជំនាញ
មានភាពច្បាស់លាស់ក្នុងការបកស្រាយ (Explainability) និងងាយស្រួលគ្រប់គ្រងលទ្ធផលបានល្អប្រសើរ។ ទាមទារចំណេះដឹងស៊ីជម្រៅពីមនុស្ស និងមានដែនកំណត់ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាដែលស្មុគស្មាញខ្លាំង ឬបញ្ហាដែលមនុស្សមិនទាន់ស្វែងយល់អស់។ ជាដំណោះស្រាយដែលមានប្រសិទ្ធភាពសម្រាប់បញ្ហាជាក់លាក់ ប៉ុន្តែមិនអាចធ្វើទូទៅកម្ម (Generalization) ទៅកាន់បញ្ហាថ្មីៗបានទេ។
Reinforcement Learning (RL)
ការរៀនពង្រឹង
មានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការរៀនពីអន្តរកម្មជាមួយបរិស្ថាន និងអាចសម្រេចបានលទ្ធផលកម្រិតអមនុស្ស (Superhuman-level) ក្នុងហ្គេមនិងការគ្រប់គ្រងផ្សេងៗ។ មានប្រសិទ្ធភាពប្រើប្រាស់ទិន្នន័យទាប (Low sample efficiency) និងខ្សោយក្នុងការសម្របខ្លួននៅពេលបរិស្ថានមានការផ្លាស់ប្តូរ (Poor generalization)។ ទទួលបានភាពជោគជ័យខ្លាំងក្នុងរយៈពេលមួយទសវត្សរ៍ចុងក្រោយ (ដូចជា AlphaGo) ប៉ុន្តែពិបាកអនុវត្តក្នុងពិភពពិតដោយសារបញ្ហារង្វាន់ (Reward sensitivity)។
Large Decision Models (LDMs)
ម៉ូដែលធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តខ្នាតធំ (ឧទាហរណ៍ Gato, DB1)
អាចដោះស្រាយកិច្ចការច្រើនប្រភេទក្នុងពេលតែមួយ និងអាចសម្របខ្លួនទៅនឹងកិច្ចការថ្មីៗបានយ៉ាងលឿនដោយប្រើទិន្នន័យតិចតួច (Few-shot adaptation)។ ពឹងផ្អែកខ្លាំងលើទិន្នន័យគំរូល្អៗ (Expert trajectories) ក្នុងបរិមាណច្រើនសម្រាប់ការបង្វឹក និងទាមទារកម្លាំងម៉ាស៊ីនកុំព្យូទ័រធំសម្រាប់ Pre-training។ ម៉ូដែល Gato អាចដំណើរការលើកិច្ចការចំនួន ៦០៤ ដែលក្នុងនោះ ៤៥០ កិច្ចការទទួលបានពិន្ទុលើសពី ៥០% នៃកម្រិតអ្នកជំនាញ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ឯកសារមិនបានបញ្ជាក់លម្អិតអំពីតម្លៃធនធានជាទឹកប្រាក់ទេ ប៉ុន្តែបានរំលេចពីការប្រើប្រាស់ប៉ារ៉ាម៉ែត្ររាប់ពាន់លាន និងតម្រូវការទិន្នន័យបទពិសោធន៍ដ៏ធំសម្រាប់ការបង្វឹកម៉ូដែលមូលដ្ឋាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះផ្តោតសំខាន់ទៅលើលទ្ធផលពីបរិស្ថាននិម្មិត កម្មវិធីក្លែងធ្វើ (Simulators ដូចជា MuJoCo, SMAC) និងហ្គេម ដែលមានច្បាប់ច្បាស់លាស់។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ទិន្នន័យឌីជីថលពីពិភពពិតនៅមានកម្រិត ហើយបរិស្ថានជាក់ស្តែង (ឧ. ស្ថានភាពផ្លូវ ឬអាកាសធាតុ) មានភាពស្មុគស្មាញ និងគ្មានសណ្តាប់ធ្នាប់ ដែលអាចធ្វើឱ្យការអនុវត្តម៉ូដែលទាំងនេះជួបការលំបាក (Domain Gap)។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ទោះបីជាបច្ចេកវិទ្យានេះស្ថិតក្នុងដំណាក់កាលស្រាវជ្រាវកម្រិតខ្ពស់ក៏ដោយ វាមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់ការចាប់ផ្តើមអភិវឌ្ឍប្រព័ន្ធស្វ័យប្រវត្តិកម្មឆ្លាតវៃនៅកម្ពុជានាពេលអនាគត។

ជារួម LDMs ជាបច្ចេកវិទ្យាដ៏មានសក្តានុពល ប៉ុន្តែទាមទារឱ្យស្ថាប័នស្រាវជ្រាវនៅកម្ពុជាត្រូវវិនិយោគលើការប្រមូលទិន្នន័យមូលដ្ឋាននៃពិភពពិតជាមុនសិន ដើម្បីទទួលបានប្រយោជន៍ពេញលេញពីវា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ជំហានទី ១៖ សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃ Sequence Modeling និង RL: និស្សិតគប្បីចាប់ផ្តើមរៀនពីមូលដ្ឋាននៃការរៀនពង្រឹង (RL) និងស្ថាបត្យកម្ម Transformer តាមរយៈវគ្គសិក្សាតាមអ៊ីនធឺណិត និងសាកល្បងប្រើប្រាស់បណ្ណាល័យកូដដូចជា Hugging Face ដើម្បីស្វែងយល់ពីរបៀបដំណើរការរបស់វា។
  2. ជំហានទី ២៖ សាកល្បងកសាង Decision Transformer តូចមួយ: អនុវត្តការសរសេរកូដសម្រាប់ម៉ូដែល Offline RL ដោយប្រើប្រាស់សំណុំទិន្នន័យសាធារណៈដូចជា D4RL ដើម្បីអនុវត្តការផ្លាស់ប្តូរបញ្ហាបញ្ជា (Control problems) ទៅជាការទស្សន៍ទាយលំដាប់លំដោយ (Sequence prediction)។
  3. ជំហានទី ៣៖ ប្រមូល និងរៀបចំទិន្នន័យក្នុងស្រុក (Local Data Pipeline): ផ្តួចផ្តើមគម្រោងប្រមូលទិន្នន័យជាក់ស្តែង (ឧ. ទិន្នន័យចរាចរណ៍ពីកាមេរ៉ាសុវត្ថិភាព ឬទិន្នន័យដ្រូនកសិកម្ម) ហើយរៀបចំវាជាទម្រង់ State-Action-Reward Sequences ដើម្បីត្រៀមសម្រាប់បង្វឹកម៉ូដែលមូលដ្ឋាន។
  4. ជំហានទី ៤៖ អនុវត្ត LDMs តាមរយៈ APIs ជាមួយបរិស្ថានពិត: សាកល្បងភ្ជាប់ម៉ូដែលភាសាធំៗដែលបានបង្វឹករួច (Pre-trained Models ដូចជា GPTLLaMA) ទៅនឹងប្រព័ន្ធសេនស័រ (Perception APIs) ដើម្បីបង្កើតជាប្រព័ន្ធភ្នាក់ងារបញ្ញាសិប្បនិមិត្តដែលអាចជួយធ្វើការសម្រេចចិត្តក្នុងកិច្ចការងារសាមញ្ញៗ (ឧទាហរណ៍ តាមដាន និងគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពក្នុងផ្ទះកញ្ចក់)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Large Decision Models (LDMs) ជាម៉ូដែលបញ្ញាសិប្បនិមិត្តខ្នាតធំដែលប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យា Transformer ដើម្បីដោះស្រាយកិច្ចការដែលទាមទារការធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តច្រើនក្នុងពេលតែមួយ និងអាចបត់បែនទៅកាន់កិច្ចការថ្មីៗបានយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ដូចជាខួរក្បាលអ្នកគ្រប់គ្រងទូទៅម្នាក់ដែលអាចធ្វើការសម្រេចចិត្តលើការងារច្រើនប្រភេទផ្សេងៗគ្នាក្នុងពេលតែមួយដោយពឹងផ្អែកលើបទពិសោធន៍ចាស់ និងចំណេះដឹងទូលំទូលាយ។
Sequential decision-making ជាដំណើរការនៃការធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តជាបន្តបន្ទាប់ ដែលការសម្រេចចិត្តនីមួយៗនៅពេលនេះ នឹងជះឥទ្ធិពលទៅដល់ស្ថានភាព និងជម្រើសផ្សេងៗទៀតដែលអាចធ្វើបាននៅពេលអនាគត។ ដូចជាការលេងអុក ដែលការដើរកូនអុកមួយកន្លែងរបស់អ្នក នឹងប្តូរស្ថានការណ៍នៃក្តារអុកទាំងមូលសម្រាប់ជំហានដើរបន្ទាប់។
Reinforcement Learning (RL) វិធីសាស្ត្របង្រៀន AI តាមរយៈការសាកល្បងខុសនិងត្រូវ (Trial and Error) ក្នុងបរិស្ថានណាមួយ ដោយផ្តល់ជារង្វាន់ (Reward) ពេលវាធ្វើត្រូវ និងពិន័យពេលវាធ្វើខុស ដើម្បីឱ្យវារៀនរកវិធីធ្វើសកម្មភាពដែលល្អបំផុត។ ដូចជាការបង្ហាត់សត្វសុនខឱ្យចេះអង្គុយ ដោយឲ្យចំណីពេលវាធ្វើតាមបញ្ជាបានត្រឹមត្រូវ និងមិនឲ្យចំណីបើវាធ្វើខុស។
Offline Reinforcement Learning ការបង្រៀនម៉ូដែល AI ឱ្យចេះធ្វើសេចក្តីសម្រេចចិត្តដោយគ្រាន់តែរៀនពីទិន្នន័យចាស់ៗដែលគេបានប្រមូលទុកជាមុន ដោយមិនចាំបាច់ឱ្យវាទៅធ្វើអន្តរកម្ម ឬសាកល្បងផ្ទាល់នៅក្នុងបរិស្ថានពិតនៅពេលកំពុងរៀននោះទេ។ ដូចជាការរៀនទាត់បាល់ដោយគ្រាន់តែមើលវីដេអូកីឡាករល្បីៗប្រកួតពីមុន ដោយមិនទាន់ចុះទៅទាត់ផ្ទាល់នៅលើទីលានហ្វឹកហាត់។
Sequence modeling ជាការចាត់ទុកបញ្ហាជាលំដាប់លំដោយនៃទិន្នន័យ (ដូចជាលំដាប់នៃពាក្យ សកម្មភាព ឬព្រឹត្តិការណ៍) ហើយឱ្យម៉ូដែលរៀនទស្សន៍ទាយថាតើអ្វីនឹងកើតឡើងនៅជំហានបន្ទាប់ ដោយផ្អែកលើទិន្នន័យដែលបានកើតឡើងពីមុន។ ដូចជាមុខងារទស្សន៍ទាយពាក្យ (Auto-complete) នៅលើទូរស័ព្ទដៃ ដែលដឹងថាអ្នកចង់សរសេរអ្វីបន្ត បន្ទាប់ពីអ្នកវាយបាន២ឬ៣ពាក្យរួចមក។
Zero-shot or few-shot adaptation សមត្ថភាពរបស់ម៉ូដែល AI ក្នុងការបត់បែនទៅអនុវត្តភារកិច្ចថ្មីស្រឡាងមួយដែលវាមិនធ្លាប់រៀនសោះ (Zero-shot) ឬរៀនពីឧទាហរណ៍ថ្មីតែមួយឬពីរ (Few-shot) ប៉ុន្តែនៅតែអាចផ្តល់លទ្ធផលបានល្អ។ ដូចជាចុងភៅជំនាញម្នាក់ដែលអាចចម្អិនម្ហូបថ្មីមួយបានភ្លាមៗ ដោយគ្រាន់តែអានឈ្មោះម្ហូប ឬភ្លក់រសជាតិតែម្តង ទោះមិនដែលធ្លាប់រៀនធ្វើវាក៏ដោយ។
Transformer ជាស្ថាបត្យកម្មបណ្តាញសរសៃប្រសាទសិប្បនិមិត្ត (Neural Network Architecture) ដែលមានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការចងចាំ និងចាប់យកទំនាក់ទំនងនៃទិន្នន័យដែលនៅឆ្ងាយពីគ្នាក្នុងលំដាប់លំដោយ តាមរយៈយន្តការផ្តោតចំណាប់អារម្មណ៍ (Self-attention)។ ដូចជាមនុស្សកំពុងអានសៀវភៅ ដែលមានសមត្ថភាពចងចាំសាច់រឿងតួអង្គនៅទំព័រទី១ ហើយដឹងពីទំនាក់ទំនងនៅពេលតួអង្គនោះលេចមុខម្តងទៀតនៅទំព័រទី១០។
World model ជាម៉ូដែល AI ដែលរៀនស្វែងយល់ពីច្បាប់ទម្លាប់ និងដំណើរការនៃពិភពលោក (ឬបរិស្ថាន) ដែលធ្វើឱ្យវាអាចទស្សន៍ទាយទុកជាមុនថាតើបរិស្ថាននឹងប្រែប្រួលយ៉ាងណា ប្រសិនបើវាធ្វើសកម្មភាពណាមួយជាក់លាក់។ ដូចជាការគិតស្រមៃទុកជាមុនក្នុងខួរក្បាលរបស់យើងថា ប្រសិនបើយើងទម្លាក់កែវកញ្ចក់លើឥដ្ឋការ៉ូ វានឹងបែកខ្ចាត់ខ្ចាយជាមិនខាន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖