បញ្ហា (The Problem)៖ ការបែងចែកកម្រិតអនុគ្រោះ (Tolerance allocation) សម្រាប់ការដំឡើងគ្រឿងបន្លាស់មេកានិចជាទូទៅតែងតែប្រឈមនឹងការកំណត់តម្លៃតឹងរ៉ឹងពេក ដែលបណ្តាលឱ្យថ្លៃដើមផលិតកម្មកើនឡើង។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានបង្កើតវិធីសាស្ត្របែងចែកកម្រិតអនុគ្រោះថ្មីមួយ ដែលត្រូវបានផ្ទៀងផ្ទាត់ដោយប្រៀបធៀបជាមួយវិធីសាស្ត្រ Leveling តាមរយៈករណីសិក្សាជាក់ស្តែងលើឧបករណ៍ Precision slide នៅក្នុងឧស្សាហកម្ម។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Leveling Technique បច្ចេកទេសបែងចែកកម្រិតអនុគ្រោះស្មើគ្នា |
ជាវិធីសាស្ត្រសាមញ្ញ និងងាយស្រួលបំផុតក្នុងការបែងចែកតម្លៃកម្រិតអនុគ្រោះ (Tolerance) ដល់គ្រឿងបន្លាស់នីមួយៗក្នុងការដំឡើង។ | ជារឿយៗផ្តល់តម្លៃកម្រិតអនុគ្រោះតឹងរ៉ឹងឬតូចពេក ដែលទាមទារភាពសុក្រឹតខ្ពស់ខ្លាំង និងបណ្តាលឱ្យថ្លៃដើមផលិតកម្មកើនឡើង។ | ផ្តល់តម្លៃកម្រិតអនុគ្រោះតូចចង្អៀត (ឧ. ±0.0020 mm សម្រាប់ផ្នែក A1) ដែលធ្វើឱ្យការផលិតមានការលំបាក។ |
| New Practical Tolerance Allocation Technique បច្ចេកទេសបែងចែកកម្រិតអនុគ្រោះទំហំជាក់ស្តែងថ្មី |
ផ្តល់តម្លៃកម្រិតអនុគ្រោះធំជាងមុនដោយផ្អែកលើភាពសុក្រឹតម៉ាស៊ីននិងឧបករណ៍វាស់ ដែលជួយកាត់បន្ថយថ្លៃដើមផលិត។ វាមិនទាមទារវិស្វករដែលមានបទពិសោធន៍ខ្ពស់ដើម្បីអនុវត្តនោះទេ។ | ទាមទារពេលវេលាគណនាច្រើនជាងវិធីសាស្ត្រ Leveling តាមរយៈលំហូរការងារ៨ជំហាន ហើយអាចប្រើបានតែសម្រាប់កម្រិតអនុគ្រោះលីនេអ៊ែរ (Linear tolerances) ប៉ុណ្ណោះ។ | ផ្តល់តម្លៃកម្រិតអនុគ្រោះទូលាយជាង (ឧ. ±0.0771 mm សម្រាប់ផ្នែក A1) ដែលជួយសម្រួលដល់ខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មនិងសន្សំសំចៃការចំណាយ។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះមិនទាមទារធនធានកុំព្យូទ័រស្មុគស្មាញឡើយ ប៉ុន្តែទាមទារការយល់ដឹងច្បាស់លាស់ពីស្តង់ដារឧស្សាហកម្ម និងទិន្នន័យសមត្ថភាពរបស់ម៉ាស៊ីនផលិត។
ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ករណីសិក្សាជាក់ស្តែងពីរោងចក្រឧស្សាហកម្មលើឧបករណ៍ Precision slide ជាមួយនឹងការសន្មត់តម្លៃសុវត្ថិភាព ១០% (10% safety value) ដោយអ្នកនិពន្ធមកពីសាកលវិទ្យាល័យក្នុងប្រទេសថៃ។ ទិន្នន័យនេះផ្តោតលើបរិបទឧស្សាហកម្មដែលមានម៉ាស៊ីន CNC ទំនើប។ សម្រាប់កម្ពុជា ដែលវិស័យផលិតកម្មកំពុងអភិវឌ្ឍ ការស្វែងយល់ពីភាពសុក្រឹតពិតប្រាកដនៃម៉ាស៊ីនក្នុងស្រុកគឺជារឿងចាំបាច់បំផុត ដើម្បីធានាថាការកំណត់កម្រិតអនុគ្រោះនេះពិតជាស័ក្តិសម។
វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់រោងចក្រផលិតនិងតម្លើងគ្រឿងបន្លាស់នៅកម្ពុជា ក្នុងការកាត់បន្ថយថ្លៃដើមនិងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្ម។
ជារួម ការនាំយកបច្ចេកទេសនេះមកអនុវត្តនឹងជួយផ្សារភ្ជាប់គម្លាតរវាងការឌីហ្សាញតាមទ្រឹស្តី និងការផលិតជាក់ស្តែងនៅក្នុងឧស្សាហកម្មកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យផលិតផលមានភាពប្រកួតប្រជែងខាងតម្លៃ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Tolerance allocation (ការបែងចែកកម្រិតអនុគ្រោះ) | ដំណើរការនៃការទាញយកតម្លៃកម្រិតអនុគ្រោះរួមនៃផលិតផលសម្រេច ហើយបែងចែកវាជាកម្រិតអនុគ្រោះតូចៗសម្រាប់គ្រឿងបន្លាស់នីមួយៗ ដើម្បីធានាថាពេលយកមកដំឡើងបញ្ចូលគ្នាវានឹងស៊ីសង្វាក់គ្នាត្រឹមត្រូវ។ | ដូចជាការបែងចែកថវិកាសរុបសម្រាប់សាងសង់ផ្ទះមួយ ទៅកាន់ផ្នែកនីមួយៗដូចជា ថ្លៃឥដ្ឋ ថ្លៃស៊ីម៉ងត៍ និងថ្លៃដំបូល ដើម្បីកុំឱ្យចំណាយលើសគម្រោងរួម។ |
| Tolerance analysis (ការវិភាគកម្រិតអនុគ្រោះ) | ជាការគណនាបញ្ច្រាសពី Tolerance allocation ដោយវាធ្វើការបូកសរុបតម្លៃកម្រិតអនុគ្រោះនៃគ្រឿងបន្លាស់នីមួយៗដែលគេដឹងជាមុន ដើម្បីរកមើលថាតើកម្រិតអនុគ្រោះរួមនៃការដំឡើងចុងក្រោយមានទំហំប៉ុនណា។ | ដូចជាការយកទម្ងន់នៃសៀវភៅនីមួយៗដែលអ្នកដឹងស្រាប់ មកបូកបញ្ចូលគ្នា ដើម្បីទស្សន៍ទាយរកទម្ងន់សរុបនៃកាបូបស្ពាយរបស់អ្នក។ |
| Worst on Worst Analysis Model / WOW (ម៉ូដែលវិភាគស្ថានភាពអាក្រក់បំផុត) | វិធីសាស្ត្រដែលសន្មត់ថាគ្រឿងបន្លាស់ទាំងអស់សុទ្ធតែត្រូវបានផលិតក្នុងកម្រិតល្អៀងអតិបរមា ឬអប្បបរមា ហើយយកមកបូកបញ្ចូលគ្នាត្រង់ៗ។ វាធានាថាគ្រឿងបន្លាស់ប្រាកដជាអាចដំឡើងចូលគ្នាបាន ប៉ុន្តែច្រើនតែធ្វើឱ្យថ្លៃដើមផលិតខ្ពស់។ | ដូចជាការរៀបចំយកឆ័ត្រនិងអាវភ្លៀងតាមខ្លួនជានិច្ច ព្រោះសន្មត់ថាមេឃនឹងភ្លៀងខ្លាំងរាល់ថ្ងៃ ទោះបីជាមានឱកាសភ្លៀងតិចតួចកម្រកើតមានក៏ដោយ។ |
| Root sum of squares / RSS (វិធីសាស្ត្រផលបូកឫសការ៉េ) | វិធីសាស្ត្រគណនាតាមបែបស្ថិតិ ដែលគិតពីប្រូបាប៊ីលីតេ (Probability) ដោយជឿថាឱកាសដែលគ្រឿងបន្លាស់ទាំងអស់មានកម្រិតល្អៀងអាក្រក់បំផុតក្នុងពេលតែមួយគឺកម្រនឹងកើតមានណាស់ ដែលអនុញ្ញាតឱ្យគេកំណត់កម្រិតអនុគ្រោះបានទូលាយជាង WOW។ | ដូចជាការគិតទុកជាមុនថា បើទោះជាថ្ងៃនេះផ្លូវស្ទះ ក៏ប្រហែលជាមិនស្ទះគ្រប់ស្តុបទាំងអស់នោះទេ ដូច្នេះមិនបាច់ចេញពីផ្ទះលឿនពេកទេ។ |
| Leveling technique (បច្ចេកទេសបែងចែកស្មើៗគ្នា) | ជាវិធីសាស្ត្របែងចែកកម្រិតអនុគ្រោះដ៏សាមញ្ញបំផុត ដោយគ្រាន់តែបែងចែកតម្លៃកម្រិតអនុគ្រោះរួមទៅកាន់គ្រប់ផ្នែក ឬបន្ថយតម្លៃនោះក្នុងអត្រាស្មើៗគ្នា (ឧ. បន្ថយ១០ដងដូចៗគ្នា) ដោយមិនខ្វល់ពីភាពស្មុគស្មាញនៃផ្នែកនីមួយៗ។ | ដូចជាការបែងចែកនំខេកមួយដុំធំទៅឱ្យក្មេងៗ៥នាក់ក្នុងចំណែកប៉ុនៗគ្នា ដោយមិនខ្វល់ថាក្មេងណាធំញ៉ាំច្រើន ឬក្មេងណាតូចញ៉ាំតិចនោះទេ។ |
| Proportionality factor (កត្តាសមាមាត្រ) | មេគុណគណិតវិទ្យាដែលទទួលបានពីការយកកម្រិតអនុគ្រោះចុងក្រោយដែលចង់បាន (Design tolerance) ចែកនឹងផលបូកកម្រិតអនុគ្រោះដំបូង ដើម្បីយកទៅគុណសម្រួលតម្លៃកម្រិតអនុគ្រោះនៃផ្នែកនីមួយៗឱ្យស៊ីសង្វាក់គ្នាត្រឡប់មកវិញ។ | ដូចជាមេគុណដែលអ្នកប្រើដើម្បីពង្រីកឬបង្រួមគ្រឿងផ្សំក្នុងរូបមន្តធ្វើម្ហូប ពីកម្រិតសម្រាប់ញ៉ាំ២នាក់ ទៅកម្រិតសម្រាប់១០នាក់។ |
| Machining accuracy (ភាពសុក្រឹតនៃម៉ាស៊ីន) | កម្រិតនៃភាពជាក់លាក់ពិតប្រាកដ និងសមត្ថភាពដែលម៉ាស៊ីនផលិត (ដូចជាម៉ាស៊ីន CNC) អាចធ្វើបានជាក់ស្តែងនៅក្នុងរោងជាង ដែលត្រូវយកមកផ្ទៀងផ្ទាត់ជាមួយកម្រិតអនុគ្រោះមុននឹងផលិត។ | ដូចជាភាពច្បាស់លាស់នៃដៃរបស់ជាងកាត់សក់ម្នាក់ៗ ជាងខ្លះអាចកាត់បានម៉ត់ចត់ល្អឥតខ្ចោះ ឯជាងខ្លះទៀតអាចមានភាពល្អៀងបន្តិចបន្តួច។ |
| Manufacturing tolerance (កម្រិតអនុគ្រោះផលិតកម្ម) | តម្លៃកម្រិតអនុគ្រោះដែលត្រូវបានកំណត់ឱ្យប្រើប្រាស់ជាក់ស្តែងនៅក្នុងខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មសម្រាប់ផលិតគ្រឿងបន្លាស់នីមួយៗ ដែលវាត្រូវបូកបញ្ចូលតម្លៃសុវត្ថិភាព និងគិតគូរពីភាពសុក្រឹតរបស់ម៉ាស៊ីនរួចរាល់។ | ដូចជាគម្លាតពេលវេលាជាក់ស្តែងដែលគ្រូបង្រៀនអនុញ្ញាតឱ្យសិស្សចូលរៀនយឺតបាន ដោយកំណត់ថាអាចយឺតបានយ៉ាងយូរ៥នាទី មិនឱ្យលើសពីនេះទេ។ |
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
