បញ្ហា (The Problem)៖ ផ្លូវថ្នល់បេតុងកៅស៊ូ (Asphalt concrete) ធម្មតាតែងជួបប្រទះបញ្ហាឆាប់ខូចគុណភាព និងការស្រុតជាគន្លងកង់រថយន្ត (Rutting) ដោយសារកំណើនចរាចរណ៍ខ្ពស់ ដែលទាមទារឱ្យមានការកែលម្អគុណភាពជ័រប្រភេទកៅស៊ូនេះ។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើតេស្តរចនាល្បាយបេតុងកៅស៊ូកែច្នៃដោយប៉ូលីមែរ ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពរបស់វាក្នុងគម្រោងសាកល្បងលើកម្រាលផ្លូវជាតិ។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Conventional Asphalt Concrete (Penetration Grade 80-100 & 60-70) បេតុងកៅស៊ូធម្មតា (កម្រិតទម្លុះ ៨០-១០០ និង ៦០-៧០) |
ជាទូទៅងាយស្រួលរកនៅលើទីផ្សារ សម្បូរអ្នកជំនាញចេះប្រើប្រាស់ និងមានតម្លៃដើមទាបក្នុងការសាងសង់។ | កម្រិត ៨០-១០០ ងាយរងការខូចខាត និងស្រុតជាគន្លងកង់ (Rutting) នៅពេលចរាចរណ៍កើនឡើង ចំណែកឯកម្រិត ៦០-៧០ ងាយនឹងប្រេះស្រាំដោយភាពនឿយហត់ (Fatigue cracking)។ | មិនអាចទ្រាំទ្រនឹងកម្រិតចរាចរណ៍ខ្ពស់បានយូរ ដែលបណ្តាលឱ្យផ្លូវឆាប់ខូចមុនអាយុកាលកំណត់។ |
| Polymer Modified Asphalt Concrete (PMAC) បេតុងកៅស៊ូកែច្នៃដោយប៉ូលីមែរ |
មានភាពធន់នឹងការខូចទ្រង់ទ្រាយ និងការស្រុត (Rutting) ខ្ពស់ បង្កើនភាពរឹង និងភាពយឺតរបស់កៅស៊ូថ្នល់បានយ៉ាងល្អ។ កាត់បន្ថយការប្រេះស្រាំបានយ៉ាងប្រសើរ។ | ទាមទារការរចនាល្បាយ (Mix design) យ៉ាងច្បាស់លាស់ ត្រូវការបច្ចេកទេសលាយកម្រិតខ្ពស់ និងអាចមានតម្លៃថ្លៃជាងនៅពេលសាងសង់ដំបូង។ | សម្រេចបានសន្ទស្សន៍កម្លាំង (Strength index) ៨៥,៩% សម្រាប់ស្រទាប់ Binder និង ៨១,១% សម្រាប់ស្រទាប់ Wearing ព្រមទាំងមានស្ថិរភាព Marshall ខ្ពស់។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារនូវសម្ភារៈមន្ទីរពិសោធន៍ស្តង់ដារសម្រាប់ការធ្វើតេស្តផ្លូវថ្នល់ និងសារធាតុប៉ូលីមែរជាក់លាក់សម្រាប់ការលាយកៅស៊ូ។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (គម្រោងសាកល្បងដោយប្រើប្រាស់ថ្មពីរោងម៉ាស៊ីននៅខេត្តរាជបុរី) ជាមួយនឹងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងចរាចរណ៍ស្រដៀងគ្នានឹងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍ដទៃទៀត។ ទិន្នន័យនេះពិតជាមានអត្ថប្រយោជន៍ និងឆ្លុះបញ្ចាំងពីបរិបទប្រទេសកម្ពុជា ប៉ុន្តែលទ្ធផលអាចមានការប្រែប្រួលអាស្រ័យលើគុណភាពថ្ម និងកៅស៊ូក្នុងស្រុកដែលយកមកប្រើប្រាស់។
បច្ចេកវិទ្យានេះមានសក្ដានុពលខ្លាំង និងអាចយកមកអនុវត្តផ្ទាល់សម្រាប់ការសាងសង់ និងជួសជុលផ្លូវជាតិនៅកម្ពុជា ដើម្បីពន្យារអាយុកាលផ្លូវ។
ការវិនិយោគលើកៅស៊ូកែច្នៃដោយប៉ូលីមែរ (PMAC) ទោះបីជាមានតម្លៃដើមថ្លៃបន្តិច ប៉ុន្តែវានឹងជួយកាត់បន្ថយការខូចខាត និងសន្សំសំចៃថវិកាថែទាំផ្លូវជាតិនៅកម្ពុជាបានយ៉ាងច្រើនក្នុងរយៈពេលវែង។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Rutting (ការស្រុតជាគន្លងកង់) | ការខូចទ្រង់ទ្រាយនៃកម្រាលផ្លូវកៅស៊ូដែលបង្កើតជាស្នាមជ្រៅៗបណ្តោយតាមគន្លងកង់រថយន្ត ដែលច្រើនតែកើតឡើងដោយសារកម្តៅខ្ពស់ និងទម្ងន់រថយន្តធុនធ្ងន់កិនដដែលៗជារៀងរាល់ថ្ងៃ។ | ដូចជាផ្លូវដីដែលប្រែជាមានស្នាមគន្លងកង់រទេះជ្រៅៗ នៅពេលមានរទេះបរឆ្លងកាត់ផ្លូវនោះច្រើនដង។ |
| Polymer Modified Asphalt (កៅស៊ូកែច្នៃដោយប៉ូលីមែរ) | ជាប្រភេទជ័រកៅស៊ូថ្នល់ដែលត្រូវបានលាយបន្ថែមនូវសារធាតុគីមីប៉ូលីមែរ (ដូចជា SBS ឬ EVA) ដើម្បីបង្កើនភាពស្វិត ភាពយឺត និងធន់នឹងការប្រែប្រួលសីតុណ្ហភាពខ្ពស់ ដែលជួយឱ្យផ្លូវរឹងមាំជាងមុន។ | ប្រៀបដូចជាការបន្ថែមសរសៃដែកទៅក្នុងបេតុង ដើម្បីធ្វើឱ្យវាស្វិត និងពិបាកបាក់បែកជាងមុនទោះរងសម្ពាធខ្លាំង។ |
| Marshall Stability (ស្ថិរភាពម៉ាសាល់) | ជាកម្រិតនៃបន្ទុកអតិបរមាដែលដុំគំរូល្បាយកៅស៊ូអាចទ្រាំទ្របានមុនពេលវាបែកបាក់ ពេលធ្វើតេស្តនៅក្នុងម៉ាស៊ីនសង្កត់ក្នុងសីតុណ្ហភាពស្តង់ដារ (៦០ អង្សាសេ)។ វិធីសាស្ត្រនេះវាស់ស្ទង់ពីភាពរឹងមាំរបស់ផ្លូវក្នុងការទទួលបន្ទុក។ | ដូចជាការយកម៉ាស៊ីនមកសង្កត់លើដុំឥដ្ឋមួយ ដើម្បីមើលថាវានឹងបែកនៅពេលដាក់ទម្ងន់ប៉ុន្មានគីឡូក្រាម។ |
| Wearing Course (ស្រទាប់កម្រាលលើ) | ជាស្រទាប់បេតុងកៅស៊ូខាងលើបង្អស់នៃកម្រាលផ្លូវ ដែលត្រូវប៉ះផ្ទាល់ជាមួយកង់យានយន្ត និងអាកាសធាតុ។ វាត្រូវមានលក្ខណៈរលោងល្មម ធន់នឹងការសឹក រអិល និងការពារមិនឱ្យជ្រាបទឹកចូលទៅស្រទាប់ខាងក្រោម។ | ដូចជាស្រទាប់ថ្នាំលាបការពារខាងក្រៅគេបង្អស់នៃជញ្ជាំងផ្ទះ ដែលត្រូវទ្រាំទ្រនឹងភ្លៀង និងកម្តៅថ្ងៃដោយផ្ទាល់។ |
| Binder Course (ស្រទាប់តភ្ជាប់ ឬស្រទាប់ខាងក្រោម) | ជាស្រទាប់បេតុងកៅស៊ូដែលស្ថិតនៅចន្លោះស្រទាប់កម្រាលលើ (Wearing Course) និងស្រទាប់គ្រឹះ (Base) ដែលមានតួនាទីជួយចែកចាយទម្ងន់ពីយានយន្តទៅស្រទាប់គ្រឹះខាងក្រោម។ វាច្រើនប្រើថ្មដែលមានទំហំធំៗជាងស្រទាប់លើ។ | ដូចជាឆ្អឹងខ្នង ឬសាច់ដុំដែលជួយទ្រទម្ងន់ និងភ្ជាប់ស្បែកនៅខាងក្រៅទៅនឹងឆ្អឹងនៅខាងក្នុង។ |
| Penetration Grade (កម្រិតទម្លុះកៅស៊ូ) | ជារង្វាស់នៃភាពរឹង ឬទន់របស់ជ័រកៅស៊ូថ្នល់ ដោយការទម្លាក់ម្ជុលស្តង់ដារមួយទៅលើផ្ទៃកៅស៊ូក្នុងសីតុណ្ហភាពជាក់លាក់។ លេខកម្រិតកាន់តែធំ មានន័យថាកៅស៊ូកាន់តែទន់ (ឧទាហរណ៍ ៨០-១០០ ទន់ជាង ៦០-៧០)។ | ដូចជាការយកម្ជុលទៅចាក់លើដុំប៊័រ (Butter) ប្រសិនបើវាផុសចូលបានជ្រៅ មានន័យថាប៊័រនោះមានសភាពទន់។ |
| Fatigue Cracking (ការប្រេះស្រាំដោយភាពនឿយហត់) | ជាការប្រេះស្រាំនៃកម្រាលផ្លូវដែលមានរាងដូចសំណាញ់ (ស្នាមប្រេះកន្ទុយក្រពើ) ដែលបណ្តាលមកពីការទ្រាំទ្រនឹងបន្ទុកកង់យានយន្តឆ្លងកាត់រាប់លានដង រហូតដល់ស្រទាប់កៅស៊ូបាត់បង់ភាពយឺតរបស់វា។ | ដូចជាការពត់លួសសចុះឡើងៗជាច្រើនដងរហូតដល់វាក្តៅ និងបាក់ផ្តាច់ដោយខ្លួនឯងនៅទីបំផុត។ |
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖