Original Title: Role of Four Alternaria spp. Causing Leaf and Stem Blight of Sunflower in Thailand and Their Chemical Controls
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

តួនាទីរបស់ប្រភេទផ្សិត Alternaria ចំនួនបួនដែលបង្កឱ្យមានជំងឺរលួយស្លឹក និងដើមផ្កាឈូករ័ត្ននៅប្រទេសថៃ និងការគ្រប់គ្រងដោយប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី

ចំណងជើងដើម៖ Role of Four Alternaria spp. Causing Leaf and Stem Blight of Sunflower in Thailand and Their Chemical Controls

អ្នកនិពន្ធ៖ Sutruedee Prathuangwong, Samang Wong Kao, Thammasak Sommartya, Pratuangsri Sinchaisri

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1991, Agriculture and Natural Resources / Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះស្រាវជ្រាវពីបញ្ហាជំងឺរលួយស្លឹកនិងដើមនៃដំណាំផ្កាឈូករ័ត្ននៅក្នុងប្រទេសថៃ ដែលបង្កឡើងដោយពពួកផ្សិត Alternaria និងស្វែងរកវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងតាមរយៈការប្រើប្រាស់ថ្នាំគីមី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការប្រមូលសំណាករុក្ខជាតិដែលមានជំងឺពីកសិដ្ឋានចំនួន១០ ការញែកមេរោគ ការធ្វើតេស្តរោគសាស្ត្រ និងការធ្វើពិសោធន៍វាលស្រែដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតចំនួន៧ប្រភេទ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Iprodione + Mancozeb (Combination)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត Iprodione រួមបញ្ចូលជាមួយ Mancozeb
ផ្តល់ទិន្នផល ទម្ងន់គ្រាប់ និងបរិមាណប្រេងខ្ពស់បំផុត។ ការរួមបញ្ចូលគ្នានេះជួយកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការស៊ាំរបស់មេរោគផ្សិតចំពោះថ្នាំ។ តម្រូវឱ្យមានការលាយថ្នាំពីរប្រភេទចូលគ្នា ដែលអាចបង្កើនថ្លៃដើម និងទាមទារការយល់ដឹងពីបច្ចេកទេសលាយ។ ទិន្នផល ២៦៣,៨៨ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ បរិមាណប្រេង ៤០,០៥% និងអត្រាផ្ទៃស្លឹកឆ្លងមេរោគធ្លាក់ចុះមកត្រឹម ៣៩,៥១%។
Imazalil or Iprodione (Alone)
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំ Imazalil ឬ Iprodione តែឯង
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ផ្សិត និងផ្តល់ទិន្នផលប្រហាក់ប្រហែលនឹងការលាយបញ្ចូលគ្នាដែរ។ ការប្រើប្រាស់ថ្នាំតែមួយមុខជាប្រចាំ អាចធ្វើឱ្យមេរោគផ្សិត Alternaria វិវត្តន៍ទៅជាស៊ាំនឹងថ្នាំយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ទិន្នផលចន្លោះពី ២៣៩ ទៅ ២៥៣ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ និងអត្រាផ្ទៃស្លឹកឆ្លងមេរោគចន្លោះពី ៥៧% ទៅ ៥៨%។
Benomyl
ការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត Benomyl
ជាប្រភេទថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតទូទៅ ដែលងាយស្រួលរកទិញនៅលើទីផ្សារកសិកម្ម។ គ្មានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់ផ្សិត Alternaria ឡើយ ហើយមិនមានឥទ្ធិពលក្នុងការព្យាបាលជំងឺនេះទេ។ ទិន្នផលត្រឹមតែ ១៨២,៨០ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ និងអត្រាផ្ទៃស្លឹកឆ្លងមេរោគរហូតដល់ ៧០,៣២% (ប្រហាក់ប្រហែលនឹងមិនបានបាញ់ថ្នាំ)។
Control (Non-treated)
មិនមានការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត (Control)
មិនចំណាយដើមទុនលើការទិញ និងការបាញ់ថ្នាំគីមី។ រុក្ខជាតិរងការខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរពីជំងឺរលួយស្លឹកនិងដើម បណ្តាលឱ្យជ្រុះស្លឹកមុនអាយុ និងបាត់បង់ទិន្នផលយ៉ាងច្រើនសន្ធឹកសន្ធាប់។ ទិន្នផលទាបបំផុតត្រឹមតែ ១៦៩,៣១ គីឡូក្រាម/រ៉ៃ បរិមាណប្រេង ៣៦,៤១% និងអត្រាផ្ទៃស្លឹកឆ្លងមេរោគ ៧៥%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តការសិក្សានេះតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍រោគវិទ្យារុក្ខជាតិជាមូលដ្ឋាន ការរៀបចំវាលស្រែពិសោធន៍ និងការចំណាយលើថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតប្រភេទផ្សេងៗ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (ចន្លោះឆ្នាំ១៩៨៨-១៩៨៩) ដោយផ្តោតលើពូជផ្កាឈូករ័ត្ន Hysun 33 និងសំណាកពីកសិដ្ឋានចំនួន១០នៅតំបន់ផ្សេងៗគ្នា។ ដោយសារប្រទេសកម្ពុជាមានអាកាសធាតុត្រូពិចក្ដៅសើមស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសថៃ លក្ខខណ្ឌនៃការរាតត្បាតរបស់មេរោគផ្សិត Alternaria អាចមានលក្ខណៈដូចគ្នា។ ទោះយ៉ាងណា ពូជផ្កាឈូករ័ត្នបច្ចុប្បន្នអាចមានភាពធន់នឹងជំងឺខុសពីពូជកាលពីទសវត្សរ៍ទី៩០។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រ និងរបកគំហើញនៃការសិក្សានេះ អាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់សម្រាប់ការការពារ និងគ្រប់គ្រងជំងឺលើដំណាំផ្កាឈូករ័ត្ននៅប្រទេសកម្ពុជា។

សរុបមក ការជ្រើសរើសប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតបានត្រឹមត្រូវនិងទាន់ពេលវេលា មិនត្រឹមតែជួយសង្គ្រោះទិន្នផលដំណាំប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងធានាបាននូវគុណភាពគ្រាប់ចំណុះប្រេងសម្រាប់សេដ្ឋកិច្ចកសិ-ឧស្សាហកម្ម។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការតាមដាន និងកំណត់រោគសញ្ញាលើវាលស្រែ: កសិករ ឬមន្ត្រីកសិកម្មត្រូវពិនិត្យមើលស្លឹក និងដើមផ្កាឈូករ័ត្ន ដើម្បីរកមើលស្នាមអុចពណ៌ត្នោតចាស់ ឬខ្មៅ ដែលមានរង្វង់ពណ៌លឿងព័ទ្ធជុំវិញ ជាពិសេសក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុក្តៅសើម។
  2. ការញែក និងបញ្ជាក់អត្តសញ្ញាណមេរោគផ្សិត: ប្រមូលសំណាករុក្ខជាតិដែលសង្ស័យយកទៅមន្ទីរពិសោធន៍ ហើយប្រើប្រាស់ PDA (Potato Dextrose Agar) ដើម្បីបណ្តុះនិងបញ្ជាក់ពីវត្តមានរបស់ផ្សិត Alternaria spp. ក៏ដូចជាកម្រិតភាពសាហាវរបស់វា។
  3. ការជ្រើសរើស និងការលាយថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត: រៀបចំថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតដោយប្រើប្រាស់ Iprodione រួមបញ្ចូលជាមួយ Mancozeb ក្នុងកំហាប់ 1000 ppm ដោយបន្ថែមសារធាតុជំនួយ (Triton CS-7 Adjuvant) ដើម្បីបង្កើនប្រសិទ្ធភាពតោងជាប់លើស្លឹក។
  4. ការអនុវត្តការបាញ់ថ្នាំតាមដំណាក់កាលលូតលាស់: ចាប់ផ្តើមបាញ់ថ្នាំនៅលើវាលស្រែនៅពេលរុក្ខជាតិឈានដល់ដំណាក់កាលលូតលាស់ V4 ឬ V5 (មានស្លឹក ៤ ទៅ ៥) ដោយប្រើប្រាស់ Backpack Sprayer និងបន្តបាញ់រៀងរាល់ ២០ថ្ងៃម្តង ចំនួន ៣ដង។
  5. ការវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាព និងទិន្នផល: នៅពេលប្រមូលផល ត្រូវប្រៀបធៀបទម្ងន់គ្រាប់ចំនួន ១០០គ្រាប់ ទិន្នផលសរុបក្នុងមួយហិកតា និងធ្វើតេស្តបរិមាណប្រេង ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ចនៃការប្រើប្រាស់ថ្នាំ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Pathogenicity test (ការធ្វើតេស្តរោគសាស្ត្រ) ដំណើរការពិសោធន៍ដើម្បីបញ្ជាក់ថាភ្នាក់ងារបង្កជំងឺ (ដូចជាផ្សិត ឬបាក់តេរី) ពិតជាអាចបង្កឱ្យមានជំងឺជាក់លាក់ណាមួយលើរុក្ខជាតិមែន ដោយការចាក់បញ្ចូលមេរោគទៅក្នុងរុក្ខជាតិដែលមានសុខភាពល្អ រួចតាមដានការវិវឌ្ឍនៃរោគសញ្ញា។ ដូចជាការសាកល្បងឱ្យមនុស្សមានសុខភាពល្អប៉ះពាល់ជាមួយវីរុស ដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់ថាតើពួកគេពិតជាធ្លាក់ខ្លួនឈឺដោយសារវីរុសនោះមែនឬអត់។
Alternaria spp. (ពពួកផ្សិត Alternaria) ជាប្រភេទផ្សិតម្យ៉ាងដែលបង្កឱ្យមានជំងឺលើរុក្ខជាតិជាច្រើនប្រភេទ ដោយបង្ហាញចេញជារោគសញ្ញាស្នាមអុចៗពណ៌ត្នោត ឬខ្មៅនៅលើស្លឹក និងដើម ដែលធ្វើឱ្យស្លឹកឆាប់ជ្រុះ និងកាត់បន្ថយទិន្នផលយ៉ាងខ្លាំង។ ដូចជាមេរោគសើស្បែកដែលធ្វើឱ្យស្លឹករុក្ខជាតិឡើងកមរមាស់ រលួយជារន្ធៗ និងខូចបន្តិចម្តងៗរហូតដល់ងាប់។
Systemic fungicide (ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតប្រភេទជ្រាបចូល) ជាប្រភេទថ្នាំគីមីកសិកម្មដែលនៅពេលបាញ់លើរុក្ខជាតិ វាអាចជ្រាបចូលទៅក្នុងជាលិកា និងធ្វើដំណើរទៅកាន់ផ្នែកផ្សេងៗនៃរុក្ខជាតិ ដើម្បីសម្លាប់ ឬទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់មេរោគផ្សិតពីខាងក្នុង។ ដូចជាថ្នាំលេប ឬថ្នាំចាក់សម្រាប់មនុស្ស ដែលជ្រាបចូលទៅក្នុងឈាមដើម្បីតាមសម្លាប់មេរោគនៅគ្រប់កន្លែងក្នុងរាងកាយ ទោះបីជាមេរោគនោះលាក់ខ្លួននៅខាងក្នុងក៏ដោយ។
Protectant fungicide (ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតប្រភេទការពារ) ជាប្រភេទថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត (ដូចជាថ្នាំ Mancozeb) ដែលធ្វើការដោយការតោងជាប់នៅលើផ្ទៃខាងក្រៅនៃស្លឹក ឬដើមរុក្ខជាតិ ដើម្បីបង្កើតជារបាំងការពារមិនឱ្យស្ព័ររបស់ផ្សិតលូតលាស់និងចាក់ឬសចូលក្នុងជាលិការុក្ខជាតិបាន។ ដូចជាការលាបឡេការពារកម្តៅថ្ងៃនៅលើស្បែក ដើម្បីបង្កើតជារបាំងការពារកុំឱ្យកាំរស្មីយូវីចូលមកបំផ្លាញស្បែកបានអញ្ចឹងដែរ។
Adjuvant (សារធាតុជំនួយ) ជាសារធាតុគីមីដែលគេលាយបន្ថែមទៅក្នុងថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត ឬថ្នាំសម្លាប់ផ្សិត ដើម្បីជួយបង្កើនប្រសិទ្ធភាពរបស់ថ្នាំ ដូចជាជួយបំបែកកម្លាំងតឹងផ្ទៃទឹក ធ្វើឱ្យថ្នាំតោងជាប់លើស្លឹកបានយូរ មិនងាយហូរតាមទឹកភ្លៀង និងសាយភាយបានសព្វផ្ទៃស្លឹក។ ដូចជាការលាយសាប៊ូទៅក្នុងទឹក ដើម្បីឱ្យទឹកអាចជ្រាបចូលនិងលាងសម្អាតប្រេងក្រាញ់បានកាន់តែល្អ ជាជាងការប្រើទឹកធម្មតា។
Inoculum (មេរោគសម្រាប់ចាក់បញ្ចូល) ជាបរិមាណនៃភ្នាក់ងារបង្កជំងឺ (ដូចជាស្ព័ររបស់ផ្សិត ឬកោសិកាបាក់តេរី) ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់សម្រាប់ចាក់បញ្ចូល ឬចម្លងដោយចេតនាទៅកាន់រុក្ខជាតិ ឬមជ្ឈដ្ឋានបណ្តុះមេរោគ ដើម្បីចាប់ផ្តើមការបង្កជំងឺ សម្រាប់ការសិក្សារោគសាស្ត្រ។ ដូចជាគ្រាប់ពូជដែលគេយកទៅសាបព្រោះនៅលើដី ដើម្បីឱ្យវាដុះចេញជារុក្ខជាតិថ្មី ប៉ុន្តែនេះគឺជាការសាបព្រោះមេរោគឱ្យដុះលើរុក្ខជាតិដោយចេតនា។
Radial growth (ការលូតលាស់តាមកាំរង្វង់) ជាវិធីសាស្ត្រវាស់វែងពីអត្រានៃការលូតលាស់របស់មេរោគផ្សិតនៅលើចានសាកល្បង (Petri dish) នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដោយវាស់ពីចំណុចកណ្តាលនៃកូឡូនីផ្សិត រាលដាលចេញទៅខាងក្រៅជារាងរង្វង់ ដើម្បីវាយតម្លៃពីឥទ្ធិពលនៃការទប់ស្កាត់របស់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតផ្សេងៗ។ ដូចជាការវាស់ទំហំនៃរលកទឹកដែលរីកធំជាវង់ៗនៅលើផ្ទៃទឹក បន្ទាប់ពីយើងគប់ដុំថ្មមួយដុំចូលទៅក្នុងទឹកស្ងាត់។
Conidia (កូនីឌីយ៉ា / ស្ព័រ) ជាទម្រង់បន្តពូជរបស់មេរោគផ្សិត (មិនមានការរួមភេទ) ដែលមានទំហំតូចល្អិតបំផុត អាចហោះហើរតាមខ្យល់ ឬហូរតាមទឹក ដើម្បីទៅទុំលើផ្ទៃស្លឹករុក្ខជាតិ និងដុះពន្លកបង្កជាជំងឺនៅពេលមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុអំណោយផល (សើមនិងក្តៅ)។ ដូចជាធូលីលម្អងផ្កាដែលហោះតាមខ្យល់ ហើយអាចដុះជារុក្ខជាតិថ្មីនៅពេលធ្លាក់លើដីដែលមានសំណើមគ្រប់គ្រាន់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖