Original Title: Antifungal property of chili, shallot and garlic extracts against pathogenic fungi, Phomopsis spp., isolated from infected leaves of para rubber (Hevea brasiliensis Muell. Arg.)
Source: doi.org/10.1016/j.anres.2018.03.005
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

លក្ខណៈសម្បត្តិប្រឆាំងផ្សិតនៃចំរាញ់ពីម្ទេស ខ្ទឹមក្រហម និងខ្ទឹមសប្រឆាំងនឹងផ្សិតបង្កជំងឺ Phomopsis spp. ដែលបំបែកចេញពីស្លឹកកៅស៊ូដែលមានជំងឺ (Hevea brasiliensis Muell. Arg.)

ចំណងជើងដើម៖ Antifungal property of chili, shallot and garlic extracts against pathogenic fungi, Phomopsis spp., isolated from infected leaves of para rubber (Hevea brasiliensis Muell. Arg.)

អ្នកនិពន្ធ៖ Patcharawan Sittisart (Sisaket Rajabhat University), Siriporn Yossan (Sisaket Rajabhat University), Poonsuk Prasertsan (Prince of Songkla University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2017 Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Plant Pathology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការឆ្លងមេរោគផ្សិត Phomopsis spp. បង្កឱ្យមានជំងឺងាប់មែក និងប៉ះពាល់ដល់ការលូតលាស់របស់កូនកៅស៊ូ ដែលទាមទារឱ្យមានការស្វែងរកថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតចេញពីរុក្ខជាតិធម្មជាតិដើម្បីជំនួសការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីពុលក្នុងវិស័យកសិកម្ម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពទប់ស្កាត់ផ្សិតនៃចំរាញ់ពីរុក្ខជាតិក្នុងស្រុកចំនួនបីប្រភេទទៅលើផ្សិតបង្កជំងឺលើស្លឹកកៅស៊ូ តាមរយៈការធ្វើតេស្តក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Garlic water extract
ការចម្រាញ់ខ្ទឹមសដោយប្រើទឹក
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុតក្នុងការទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ផ្សិត ព្រមទាំងងាយស្រួលធ្វើ ចំណាយតិច និងមានសុវត្ថិភាពចំពោះបរិស្ថាន។ ត្រូវការកំហាប់ខ្ពស់ (៨០%) ដើម្បីទទួលបានប្រសិទ្ធភាព១០០% ហើយសារធាតុសកម្ម (ដូចជា allicin) អាចងាយនឹងបាត់បង់គុណភាព។ អាចទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ផ្សិត Phomopsis spp. បាន ១០០% នៅកំហាប់ ៨០% សម្រាប់គ្រប់ប្រភេទមេរោគដែលបានធ្វើតេស្ត។
Shallot water extract
ការចម្រាញ់ខ្ទឹមក្រហមដោយប្រើទឹក
មានប្រសិទ្ធភាពល្អក្នុងការទប់ស្កាត់ផ្សិត ដែលប្រសិទ្ធភាពកើនឡើងតាមកំហាប់ និងមានផ្ទុកសារធាតុ quercetin ខ្ពស់។ ប្រសិទ្ធភាពទាបជាងការប្រើប្រាស់ខ្ទឹមស និងថ្នាំគីមីស្តង់ដារ។ កម្រិតនៃការទប់ស្កាត់កើនឡើងសមាមាត្រនឹងកំហាប់ (ទប់ស្កាត់បានចន្លោះពី ៣១% ទៅ ៨៨% អាស្រ័យលើកំហាប់និងប្រភេទផ្សិត)។
Chili water extract
ការចម្រាញ់ម្ទេសដោយប្រើទឹក
មានផ្ទុកសារធាតុ tannic acid ខ្ពស់ ដែលមានមុខងារប្រឆាំងនឹងមេរោគ។ មានប្រសិទ្ធភាពទាបបំផុត ហើយនៅកំហាប់ទាប វាអាចជំរុញការលូតលាស់របស់មេរោគផ្សិតមួយចំនួនទៅវិញ។ មានប្រសិទ្ធភាពទាបក្នុងការទប់ស្កាត់ (អតិបរមាប្រហែល ៤១%) ហើយគ្មានប្រសិទ្ធភាពទាល់តែសោះចំពោះផ្សិតប្រភេទ SSK1.1។
Captan 2% (Positive Control)
ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតគីមី កាប់តាន់ ២% (ក្រុមត្រួតពិនិត្យវិជ្ជមាន)
ជាថ្នាំគីមីស្តង់ដារដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ និងផ្តល់លទ្ធផលថេរក្នុងការទប់ស្កាត់មេរោគផ្សិតជាច្រើនប្រភេទ។ ជាសារធាតុគីមីដែលអាចបន្សល់ទុកនូវជាតិពុលក្នុងបរិស្ថាន និងអាចប៉ះពាល់ដល់សុខភាពមនុស្សសត្វ។ ទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ផ្សិតបានចន្លោះពី ៩០.៤៨% ទៅ ៩៣.០៧% សម្រាប់គ្រប់ប្រភេទមេរោគ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះមិនតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍ថ្លៃៗច្រើនទេសម្រាប់ការចម្រាញ់ធម្មតា ប៉ុន្តែត្រូវការម៉ាស៊ីនពិសោធន៍កម្រិតខ្ពស់សម្រាប់ការវិភាគសមាសធាតុគីមីលម្អិត។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងខេត្តស៊ីសាកេត ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ពូជម្ទេស ខ្ទឹមក្រហម និងខ្ទឹមសក្នុងស្រុករបស់ថៃ។ ដោយសារខេត្តស៊ីសាកេតមានព្រំប្រទល់និងអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នានឹងខេត្តភាគខាងជើងនៃប្រទេសកម្ពុជា (ដូចជាខេត្តឧត្តរមានជ័យ និងព្រះវិហារ) លទ្ធផលនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការយកមកអនុវត្ត ទោះបីជាបរិមាណសារធាតុសកម្មអាចប្រែប្រួលបន្តិចបន្តួចអាស្រ័យលើពូជរុក្ខជាតិនិងប្រភេទដីនៅកម្ពុជាក៏ដោយ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រចម្រាញ់ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតពីរុក្ខជាតិធម្មជាតិដោយប្រើទឹក គឺជាជម្រើសដ៏ងាយស្រួល និងស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅប្រទេសកម្ពុជា។

សរុបមក ការប្រើប្រាស់ចំរាញ់ខ្ទឹមសគឺជាដំណោះស្រាយជីវសាស្ត្រដែលមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ងាយស្រួលអនុវត្ត និងអាចជួយកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើសារធាតុគីមីពុលក្នុងវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជាបានយ៉ាងពិតប្រាកដ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាបច្ចេកទេសបំបែកមេរោគផ្សិត: អនុវត្តការយកសំណាកស្លឹកកៅស៊ូដែលមានជំងឺមករក្សាទុក និងរៀនប្រើប្រាស់បច្ចេកទេស Hyphal Tip Isolation Technique ដើម្បីបំបែកយកមេរោគផ្សិត Phomopsis spp. ពូជសុទ្ធទៅបណ្តុះលើមជ្ឈដ្ឋាន PDA
  2. រៀបចំការចម្រាញ់សារធាតុពីរុក្ខជាតិធម្មជាតិ: ប្រមូលទិញពូជខ្ទឹមស ខ្ទឹមក្រហម និងម្ទេសក្នុងស្រុក ហើយអនុវត្តការចម្រាញ់ដោយប្រើទឹកបន្សុទ្ធ (Distilled water) តាមអត្រា ១០០ក្រាម ក្នុងទឹក ១០០មីលីលីត្រ រួចយកទៅកិន និងចម្រោះយកកាកចេញដោយប្រើ Vacuum Filtration
  3. សាកល្បងបច្ចេកទេសចំណីពុលកម្រិតមន្ទីរពិសោធន៍: អនុវត្តបច្ចេកទេស Poisoned Food Technique ដោយលាយទឹកចំរាញ់ទៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋាន PDA ក្នុងកំហាប់ខុសៗគ្នា (២០%, ៤០%, ៦០%, ៨០%) និងធ្វើការវាស់វែងអង្កត់ផ្ចិតនៃការលូតលាស់របស់សរសៃផ្សិតជារៀងរាល់ថ្ងៃ។
  4. វិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីកុំព្យូទ័រដូចជា GraphPad PrismR Software ដើម្បីគណនាភាគរយនៃការទប់ស្កាត់ និងធ្វើការវិភាគ One-way ANOVA និង Tukey's test ដើម្បីស្វែងរកកម្រិតប្រែប្រួល។
  5. ធ្វើតេស្តសាកល្បងផ្ទាល់លើកូនរុក្ខជាតិ (In vivo test): រៀបចំការសាកល្បងក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ដោយបាញ់សូលុយស្យុងខ្ទឹមស (កំហាប់ ៨០%) ទៅលើកូនកៅស៊ូដែលបានចម្លងមេរោគ Phomopsis spp. រួចតាមដានប្រសិទ្ធភាពជាក់ស្តែងធៀបនឹងថ្នាំគីមីស្តង់ដារ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Phomopsis spp. (ផ្សិត Phomopsis spp.) ជាប្រភេទមេរោគផ្សិតបង្កជំងឺដល់រុក្ខជាតិជាច្រើនប្រភេទ រួមទាំងកូនកៅស៊ូនិងដើមកៅស៊ូ ដែលវាបំផ្លាញកោសិការុក្ខជាតិបណ្តាលឱ្យមានជំងឺរលួយគល់ ងាប់មែក និងអុចស្លឹក ដែលធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិក្រិនឬងាប់។ ដូចជាមេរោគផ្តាសាយធ្ងន់ធ្ងរដែលឆ្លងចូលរុក្ខជាតិ ធ្វើឱ្យស្លឹកនិងមែករបស់វារលួយនិងងាប់បន្តិចម្តងៗ។
Mycelial growth (ការលូតលាស់នៃសរសៃផ្សិត) ជាដំណើរការនៃការលូតលាស់និងរីកសាយភាយនៃបណ្តាញសរសៃតូចៗរបស់ផ្សិត (mycelium) ទៅលើផ្ទៃរុក្ខជាតិ ឬក្នុងមជ្ឈដ្ឋានចិញ្ចឹម ដើម្បីស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមនិងពង្រីកទំហំនៃការឆ្លងមេរោគ។ ដូចជាបណ្តាញឫសរបស់ស្មៅដែលចាក់ស្រេះពង្រីកខ្លួនយ៉ាងលឿនក្នុងដី ដើម្បីស្រូបយកជីជាតិនិងវាតទីយកកន្លែង។
Poisoned food technique (បច្ចេកទេសចំណីពុល) ជាវិធីសាស្ត្រពិសោធន៍ដែលអ្នកស្រាវជ្រាវលាយសារធាតុសាកល្បង (ដូចជាចំរាញ់ពីរុក្ខជាតិ) ទៅក្នុងអាហារចិញ្ចឹមផ្សិត (Agar) ដើម្បីវាស់ស្ទង់ថាតើសារធាតុនោះមានប្រសិទ្ធភាពកម្រិតណាក្នុងការទប់ស្កាត់មិនឱ្យផ្សិតលូតលាស់បានលើអាហារនោះ។ ដូចជាការលាយថ្នាំពុលចូលក្នុងចំណីកណ្តុរ ដើម្បីសាកល្បងមើលថាតើចំណីនោះអាចសម្លាប់ឬរារាំងកណ្តុរមិនឱ្យស៊ីវាបានកម្រិតណា។
Polyphenols (សារធាតុប៉ូលីហ្វេណុល) ជាក្រុមសមាសធាតុគីមីសកម្មធម្មជាតិដែលមាននៅក្នុងរុក្ខជាតិ (ដូចជាម្ទេស និងខ្ទឹម) ដែលមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងប្រព័ន្ធការពាររបស់រុក្ខជាតិ ដោយវាបញ្ចេញសកម្មភាពប្រឆាំងនិងរារាំងការលូតលាស់របស់មេរោគផ្សិតនិងបាក់តេរី។ ដូចជាកងទ័ពអង្គរក្សគីមីដែលរុក្ខជាតិបង្កើតឡើង ដើម្បីប្រយុទ្ធប្រឆាំងនិងការពារខ្លួនពីការវាយប្រហាររបស់សត្រូវពីខាងក្រៅ។
Hyphal tip isolation technique (បច្ចេកទេសបំបែកចុងសរសៃផ្សិត) ជាវិធីសាស្ត្រកាត់យកតែផ្នែកចុងបំផុតនៃសរសៃផ្សិតដែលកំពុងលូតលាស់ ដើម្បីយកទៅបណ្តុះបន្តក្នុងមជ្ឈដ្ឋានថ្មី ក្នុងគោលបំណងចម្រាញ់យកមេរោគផ្សិតពូជសុទ្ធ (pure culture) ដោយមិនមានលាយឡំជាមួយមេរោគផ្សេង។ ដូចជាការកាត់យកតែត្រួយរុក្ខជាតិដែលល្អឥតខ្ចោះមួួយដើមយកទៅដាំបន្ត ដើម្បីធានាថាបានពូជសុទ្ធល្អ និងមិនមានលាយឡំជាមួយស្មៅចង្រៃ។
Conidia (ស្ព័រផ្សិត) ជាកោសិកាបន្តពូជរបស់ផ្សិតដែលកើតឡើងដោយមិនឆ្លងកាត់ការបង្កកំណើត (asexual spores) ដែលមានតួនាទីជួយផ្សិតក្នុងការសាយភាយ និងចម្លងជំងឺទៅកាន់រុក្ខជាតិផ្សេងៗទៀតយ៉ាងឆាប់រហ័សតាមរយៈខ្យល់ ទឹក ឬសត្វល្អិត។ ដូចជាគ្រាប់ពូជដ៏តូចល្អិតបំផុតរបស់រុក្ខជាតិដែលហោះតាមខ្យល់ ដើម្បីទៅដុះនិងពង្រីកពូជសាសន៍នៅកន្លែងថ្មីៗរាប់ពាន់កន្លែងផ្សេងទៀត។
Captan (ថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតកាប់តាន់) ជាប្រភេទថ្នាំសម្លាប់មេរោគផ្សិតគីមីស្តង់ដារ ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងវិស័យកសិកម្ម។ ក្នុងការសិក្សានេះ វាត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាក្រុមត្រួតពិនិត្យ (positive control) ដើម្បីវាស់ស្ទង់និងប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពជាមួយចំរាញ់ពីរុក្ខជាតិធម្មជាតិ។ ដូចជាថ្នាំពេទ្យគីមីស្តង់ដារដែលមានលក់នៅទីផ្សារ ដែលគេយកមកប្រើជាខ្នាតវាស់ស្ទង់ ដើម្បីប្រៀបធៀបមើលថាតើថ្នាំបុរាណពិតជាពូកែដូចថ្នាំពេទ្យដែរឬទេ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖