Original Title: Causing Factors and Prevention of Rancidity of Coconut Oil
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

កត្តាបង្ក និងការការពារភាពធុំក្លិននៃប្រេងដូង

ចំណងជើងដើម៖ Causing Factors and Prevention of Rancidity of Coconut Oil

អ្នកនិពន្ធ៖ Sukoncheun Sringam (Kasetsart University), Siriwan Netiwaranon (Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1990 Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Food Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះស៊ើបអង្កេតពីកត្តាដែលបណ្តាលឱ្យប្រេងដូងឆាប់ខូចគុណភាព និងមានភាពធុំក្លិន (Rancidity) ដោយសារការកើនឡើងនៃអាស៊ីតខ្លាញ់សេរីដែលបង្កឡើងដោយអតិសុខុមប្រាណ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានធ្វើការវាយតម្លៃពីឥទ្ធិពលនៃកត្តាបរិស្ថានផ្សេងៗទៅលើប្រេងដូង និងសាកល្បងប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់កម្ដៅដើម្បីកម្ចាត់អតិសុខុមប្រាណ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Normal Storage (No Heat Treatment)
ការរក្សាទុកធម្មតា (មិនប្រើកម្ដៅ)
មិនតម្រូវឱ្យមានការប្រើប្រាស់ថាមពលបន្ថែម និងចំណាយដើមទុនតិចតួច។ អតិសុខុមប្រាណដែលនៅសេសសល់បំបែកជាតិខ្លាញ់ (Hydrolytic rancidity) បង្កឱ្យកើនឡើងនូវអាស៊ីតខ្លាញ់សេរី ដែលធ្វើឱ្យប្រេងឆាប់ខូច និងធុំក្លិន។ អាស៊ីតខ្លាញ់សេរី (FFA) កើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងបន្ទាប់ពីទុកចោល ១០សប្តាហ៍ ជាពិសេសនៅពេលមានសំណើម។
Heat Treatment (100°C for 20 mins)
ការព្យាបាលដោយកម្ដៅ (១០០អង្សាសេ រយៈពេល ២០នាទី)
អាចកម្ចាត់អតិសុខុមប្រាណបានទាំងស្រុង និងទប់ស្កាត់ការកើនឡើងនៃអាស៊ីតខ្លាញ់សេរី (FFA) ប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។ ទាមទារការប្រើប្រាស់ថាមពលកម្ដៅ ហើយត្រូវតែអនុវត្តមុនពេលប្រេងចាប់ផ្តើមមានក្លិនរងាន់ (មិនអាចកែប្រែក្លិនដែលខូចរួចហើយបានទេ)។ កម្ចាត់មេរោគបាន 2.4 x 10⁵ colony/ml ទាំងស្រុង និងរក្សាបរិមាណអាស៊ីតខ្លាញ់សេរីឱ្យនៅកម្រិតទាប (0.12%) ក្រោយរក្សាទុក ៥សប្តាហ៍។
Low Heat Treatment (60°C - 80°C)
ការព្យាបាលដោយកម្ដៅទាប (៦០ ទៅ ៨០អង្សាសេ)
ចំណាយថាមពលតិចជាងការដុតកម្ដៅដល់ ១០០អង្សាសេ។ មិនអាចកម្ចាត់អតិសុខុមប្រាណបាន ១០០% ទេ ដែលជាហេតុធ្វើឱ្យអង់ស៊ីមនៅតែអាចបន្តសកម្មភាពបំបែកខ្លាញ់បាន។ អតិសុខុមប្រាណនៅសេសសល់ (ឧ. 4 x 10² colony/ml នៅ ៦០អង្សាសេ) ហើយអាស៊ីតខ្លាញ់សេរីនៅតែកើនឡើងដល់ 0.20%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តតាមការសិក្សានេះទាមទារនូវឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍គីមីចំណីអាហារ និងអតិសុខុមជីវសាស្ត្រមូលដ្ឋានសម្រាប់ការវាស់វែង និងឧបករណ៍ផ្ដល់កម្ដៅ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ (សាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart) ក្នុងឆ្នាំ១៩៩០ ដោយប្រើប្រាស់ប្រេងដូងក្នុងស្រុក។ ទោះបីជាការសិក្សានេះចាស់បន្តិចក្ដី ប៉ុន្តែលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុត្រូពិចក្ដៅសើម (សីតុណ្ហភាព និងសំណើមខ្ពស់) របស់ថៃគឺស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលនេះនៅតែមានភាពសុក្រឹត និងអាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់សម្រាប់ខ្សែសង្វាក់ផលិតកម្មប្រេងដូងនៅកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសនៃការប្រើប្រាស់កម្ដៅដើម្បីពន្យារអាយុកាលប្រេងដូងនេះ គឺមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំង និងងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់បរិបទប្រទេសកម្ពុជា។

ជារួម ការអនុវត្តបច្ចេកទេសដុតកម្ដៅដ៏សាមញ្ញ និងការគ្រប់គ្រងសំណើមនេះ អាចជួយលើកកម្ពស់គុណភាពប្រេងដូងក្នុងស្រុករបស់កម្ពុជាឱ្យកាន់តែមានស្តង់ដារ និងកាត់បន្ថយការខាតបង់សេដ្ឋកិច្ចដោយសារការខូចគុណភាពទំនិញ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃភាពខូចគុណភាពជាតិខ្លាញ់: និស្សិតត្រូវស្វែងយល់ពីភាពខុសគ្នារវាងការខូចគុណភាពដោយការបំបែកជាតិទឹក (Hydrolytic Rancidity) និងដោយអុកស៊ីតកម្ម (Oxidative Rancidity) តាមរយៈសៀវភៅ Food Chemistry ជាមុនសិន។
  2. អនុវត្តការវាស់វែង TPC និង FFA: ហ្វឹកហាត់ក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីរៀនពីវិធីសាស្ត្រស្តង់ដារ AOAC (1975) ក្នុងការកំណត់បរិមាណអាស៊ីតខ្លាញ់សេរី (Free Fatty Acid) និងការរាប់ចំនួនអតិសុខុមប្រាណសរុប (Total Plate Count) នៅក្នុងគំរូប្រេង។
  3. សាកល្បងការព្យាបាលដោយកម្ដៅ (Heat Treatment Trials): យកគំរូប្រេងដូងដែលផលិតនៅកម្ពុជា មកធ្វើការពិសោធន៍ដោយដុតកម្ដៅនៅសីតុណ្ហភាព 100°C រយៈពេល ២០នាទី រួចប្រៀបធៀបគុណភាពជាមួយគំរូដែលមិនបានប្រើកម្ដៅ ក្នុងរយៈពេលផ្ទុក ៥ ទៅ ១០សប្តាហ៍។
  4. រៀបចំស្តង់ដារនៃការវេចខ្ចប់ និងការផ្ទុក: ផ្អែកលើលទ្ធផលដែលរកឃើញថាសំណើមបង្កើនភាពធុំក្លិន និស្សិតត្រូវរចនា ឬណែនាំការវេចខ្ចប់បែបជិតឈឹង (Airtight Packaging) និងរក្សាទុកនៅកន្លែងដែលមិនត្រូវពន្លឺដោយផ្ទាល់ដើម្បីកាត់បន្ថយការខូចគុណភាព។
  5. ចងក្រងសៀវភៅណែនាំសម្រាប់សហគ្រាស (SMEs): សរសេរជាសៀវភៅណែនាំបច្ចេកទេសខ្លីៗ (SOPs) ជាភាសាខ្មែរ អំពីវិធីសាស្ត្រដុតកម្ដៅមុនការច្រកដប និងចុះផ្សព្វផ្សាយដល់សហគ្រាសផលិតប្រេងដូងខ្នាតតូចនៅតាមបណ្តាខេត្តដូចជា កំពត ជាដើម។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Free fatty acid (អាស៊ីតខ្លាញ់សេរី) អាស៊ីតដែលរបូតចេញពីម៉ូលេគុលខ្លាញ់ (Triglycerides) ដោយសារប្រតិកម្មគីមី ឬសកម្មភាពអង់ស៊ីមរបស់បាក់តេរី ដែលជាមូលហេតុចម្បងធ្វើឱ្យប្រេងមានជាតិជូរ និងក្លិនមិនល្អ។ ដូចជាច្រេះដែលស៊ីដែក ពេលវាមានកាន់តែច្រើននៅក្នុងប្រេង គុណភាពប្រេងក៏កាន់តែអន់ និងធុំក្លិនរងាន់។
Rancidity (ភាពធុំក្លិនរងាន់) ដំណើរការខូចគុណភាពនៃជាតិខ្លាញ់ និងប្រេង ដែលបង្កឡើងដោយអុកស៊ីតកម្ម ឬការបំបែកដោយទឹក ដែលបង្កើតបានជាសមាសធាតុគីមីមានក្លិនស្អុយ និងរសជាតិមិនល្អ។ ដូចជាបាយផ្អូមដែលទុកចោលយូរថ្ងៃ វាមានក្លិនជូរ និងលែងអាចយកមកបរិភោគបាន។
Hydrolytic rancidity (ភាពធុំក្លិនរងាន់ដោយសារការបំបែកជាតិទឹក) ការខូចគុណភាពប្រេងដែលបណ្តាលមកពីប្រតិកម្មរវាងខ្លាញ់ និងសំណើម (ទឹក) ជាញឹកញាប់ដោយមានការជំរុញពីអង់ស៊ីមរបស់អតិសុខុមប្រាណ បង្កើតជាអាស៊ីតខ្លាញ់សេរី។ ដូចជាការយកកន្ត្រៃ (អង់ស៊ីម) ទៅកាត់ខ្សែចំណងនៃខ្លាញ់នៅពេលមានសំណើម ធ្វើឱ្យបំណែកខ្លាញ់ (អាស៊ីត) របូតចេញមកបង្កជាក្លិនស្អុយ។
Oxidative rancidity (ភាពធុំក្លិនរងាន់ដោយសារអុកស៊ីតកម្ម) ប្រតិកម្មគីមីរវាងអុកស៊ីហ្សែននៅក្នុងខ្យល់ និងអាស៊ីតខ្លាញ់មិនឆ្អែតនៅក្នុងប្រេង (ដោយមានពន្លឺ និងកម្ដៅជាកត្តាជំរុញ) ដែលបង្កើតជាសារធាតុមានក្លិនមិនល្អដូចជា Ketones និង Aldehydes។ ដូចជាផ្លែប៉ោមដែលចិតសំបកហើយទុកចោលត្រូវខ្យល់ វានឹងមានប្រតិកម្មប្រែពណ៌ជាំ និងខូចគុណភាព។
Total plate count (ការរាប់ចំនួនអតិសុខុមប្រាណសរុប) វិធីសាស្ត្រក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីបណ្តុះ និងរាប់ចំនួនបាក់តេរី ឬអតិសុខុមប្រាណសរុបដែលមាននៅក្នុងគំរូប្រេង ក្នុងគោលបំណងវាយតម្លៃពីកម្រិតនៃការចម្លងរោគ និងកម្រិតអនាម័យ។ ដូចជាការរាប់ចំនួនសត្វល្អិតចង្រៃដែលមានក្នុងជង្រុកស្រូវ ដើម្បីវាយតម្លៃថាស្រូវនោះនៅល្អអាចរក្សាទុកបានយូរឬអត់។
Lipase enzyme (អង់ស៊ីមលីប៉ាស) ជាប្រភេទប្រូតេអ៊ីនដែលផលិតដោយអតិសុខុមប្រាណ ឬមានស្រាប់ក្នុងធម្មជាតិ ដែលដើរតួជាកាតាលីករ (អ្នកពន្លឿនប្រតិកម្ម) ក្នុងការបំបែកម៉ូលេគុលខ្លាញ់ទៅជាអាស៊ីតខ្លាញ់សេរី និងគ្លីសេរ៉ុល។ ដូចជាកម្មកររោងចក្រដែលជំនាញខាងដោះបំណែកម៉ាស៊ីន (ខ្លាញ់) ឱ្យទៅជាគ្រឿងបន្លាស់តូចៗ (អាស៊ីតខ្លាញ់សេរី)។
Heat treatment (ការព្យាបាលដោយកម្ដៅ) ការប្រើប្រាស់សីតុណ្ហភាពខ្ពស់ (ឧទាហរណ៍ ការដុតកម្ដៅ ១០០អង្សាសេ រយៈពេល ២០នាទី) ដើម្បីសម្លាប់អតិសុខុមប្រាណចោលទាំងស្រុង និងបញ្ឈប់សកម្មភាពអង់ស៊ីមដែលធ្វើឱ្យប្រេងខូច។ ដូចជាការស្ងោរទឹកទន្លេឱ្យពុះមុននឹងយកមកផឹក ដើម្បីសម្លាប់មេរោគ ការពារកុំឱ្យយើងឈឺពោះ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖