Original Title: Chitosan elicitor stimulation of in vitro growth and ex vitro acclimatization of Lantana camara L.
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2021.55.3.13
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការជំរុញការលូតលាស់ក្នុងកែវពិសោធន៍ (in vitro) និងការបន្ស៊ាំក្រៅកែវ (ex vitro) នៃរុក្ខជាតិ Lantana camara L. ដោយប្រើសារធាតុរំញោច Chitosan

ចំណងជើងដើម៖ Chitosan elicitor stimulation of in vitro growth and ex vitro acclimatization of Lantana camara L.

អ្នកនិពន្ធ៖ Varaporn Veraplakorn (Department of Biotechnology, Faculty of Science, Ramkhamhaeng University), Sanya Kudan (Department of Biotechnology, Faculty of Science, Ramkhamhaeng University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Biotechnology / Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ កូនរុក្ខជាតិ Lantana camara ដែលបណ្តុះចេញពីកែវពិសោធន៍ (in vitro) ច្រើនតែមានគុណភាពខ្សោយ និងមានអត្រារស់រានទាបនៅពេលប្តូរទៅដាំក្នុងលក្ខខណ្ឌធម្មជាតិ (ex vitro)។ ការសិក្សានេះចង់ដោះស្រាយបញ្ហានេះដោយប្រើប្រាស់ Chitosan ដែលជាសារធាតុរំញោចធម្មជាតិដើម្បីបង្កើនគុណភាព និងការបន្ស៊ាំរបស់វា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សាបានប្រៀបធៀបប្រសិទ្ធភាពនៃ Chitosan ទម្ងន់ម៉ូលេគុលខ្ពស់ (HMC) និងទាប (LMC) ជាមួយនឹងអរម៉ូនលូតលាស់ស្តង់ដារ (TDZ និង IBA) លើការបណ្តុះពន្លកនិងឫស ព្រមទាំងការបន្ស៊ាំក្រៅកែវពិសោធន៍។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
TDZ + High Molecular Weight Chitosan (HMC)
ការប្រើប្រាស់អរម៉ូន TDZ ជាមួយ Chitosan ទម្ងន់ម៉ូលេគុលខ្ពស់
ជំរុញការបំបែកពន្លកបានល្អបំផុត (ចំនួន និងប្រវែងពន្លកខ្ពស់) បើធៀបនឹងការប្រើ TDZ តែឯង ឬការប្រើជាមួយ LMC។ ប្រសិនបើប្រើកំហាប់ Chitosan ខ្ពស់លើសពី ១,០ mg/L វានឹងរារាំងការលូតលាស់ និងធ្វើឱ្យស្លឹកឡើងពណ៌ត្នោត។ ផ្តល់ចំនួនពន្លកមធ្យម ១៤,២ ± ៦,១ ក្នុងមួយកូនរុក្ខជាតិ។
Indole-3-butyric acid (IBA) Alone
ការប្រើប្រាស់អរម៉ូន IBA តែឯងសម្រាប់ការបណ្តុះឫស
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុតក្នុងការជំរុញការដុះឫសក្នុងកែវពិសោធន៍ ជាមួយនឹងចំនួនឫស និងទម្ងន់ជីវម៉ាសឫសច្រើន។ ផលិតបានតែពន្លកទោលដែលមានថ្នាំងវែងៗ មិនមានការបំបែកពន្លកថ្មី (Axillary shoots) ដូចការព្យាបាលដោយប្រើ Chitosan នោះទេ។ អត្រាដុះឫសសម្រេចបាន ១០០%។
IBA + HMC (in vitro) with Foliar HMC (ex vitro)
ការប្រើប្រាស់ IBA + HMC ក្នុងកែវ និងបាញ់ HMC លើស្លឹកពេលបន្ស៊ាំក្រៅកែវ
ជួយកាត់បន្ថយការបាត់បង់ជាតិទឹក និងការពារពីពពួកមេរោគរុក្ខជាតិដែលធ្វើឱ្យអត្រារស់រានពេលស្ទូងមានកម្រិតខ្ពស់។ ទាមទារឱ្យមានការអនុវត្តច្រើនដំណាក់កាល ទាំងនៅក្នុងកែវពិសោធន៍ និងការបាញ់ថែទាំជាប្រចាំនៅក្រៅកែវពិសោធន៍។ អត្រារស់រានមានជីវិតពេលស្ទូងដល់ទៅ ៨២,០% ព្រមទាំងមានទម្ងន់ស្រស់ និងស្ងួតខ្ពស់បំផុត។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារការបំពាក់បន្ទប់ពិសោធន៍បណ្តុះជាលិការុក្ខជាតិស្តង់ដារ និងសារធាតុគីមីមួយចំនួន ប៉ុន្តែអាចកាត់បន្ថយការចំណាយលើអរម៉ូនថ្លៃៗតាមរយៈការប្រើប្រាស់ Chitosan ដែលជាសារធាតុធម្មជាតិមានតម្លៃថោក និងអាចទាញយកបានពីកាកសំណល់ជលផល។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យ Ramkhamhaeng ប្រទេសថៃ ដែលមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងបរិស្ថានស្រដៀងគ្នានឹងប្រទេសកម្ពុជា។ ទិន្នន័យបានផ្តោតជាពិសេសលើរុក្ខជាតិ Lantana camara ដែលជាប្រភេទរុក្ខជាតិមានសក្តានុពលផ្នែកឱសថនិងថ្នាំសម្លាប់ស្មៅធម្មជាតិ ប៉ុន្តែលទ្ធផល និងកំហាប់ប្រើប្រាស់អាចនឹងត្រូវធ្វើការកែតម្រូវ ប្រសិនបើអនុវត្តលើរុក្ខជាតិកសិកម្មប្រភេទផ្សេងទៀត។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់វិស័យកសិកម្ម និងការបណ្តុះជាលិកានៅកម្ពុជា ដោយសារការប្រើប្រាស់សារធាតុធម្មជាតិជួយបង្កើនទិន្នផល និងគុណភាពកូនរុក្ខជាតិ។

ការធ្វើសមាហរណកម្ម Chitosan ទៅក្នុងបច្ចេកវិទ្យាបណ្តុះជាលិកា គឺជាដំណោះស្រាយប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងចំណាយទាប ដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ការជំរុញនវានុវត្តន៍កសិកម្មនៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃការបណ្តុះជាលិកា និងការប្រើប្រាស់អរម៉ូន: ស្វែងយល់ពីបច្ចេកទេសរៀបចំមជ្ឈដ្ឋាន Murashige and Skoog (MS) និងទ្រឹស្តីនៃការប្រើប្រាស់អរម៉ូន TDZ (សម្រាប់បំបែកពន្លក) និង IBA (សម្រាប់បណ្តុះឫស) ក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។
  2. រៀបចំ និងកំណត់កំហាប់សារធាតុ Chitosan: សិក្សាពីវិធីសាស្ត្ររលាយសារធាតុ Chitosan ក្នុងអាស៊ីតអាសេទិក (Acetic acid) និងរៀបចំសូលុយស្យុង High Molecular Weight Chitosan (HMC) ដោយផ្តោតលើកំហាប់សុវត្ថិភាពពី 0.1 ទៅ 0.5 mg/L ដើម្បីចៀសវាងការពុលដល់រុក្ខជាតិ។
  3. អនុវត្តការបណ្តុះក្នុងកែវពិសោធន៍ (In vitro culture): សាកល្បងបណ្តុះពន្លកនិងឫសនៃរុក្ខជាតិគោលដៅ ដោយបញ្ចូល Chitosan ទៅក្នុងមជ្ឈដ្ឋាន MS រួមជាមួយនឹងអរម៉ូនគោល រួចតាមដានការលូតលាស់ ប្រវែងពន្លក និងចំនួនឫសប្រចាំសប្តាហ៍។
  4. អនុវត្តការបន្ស៊ាំក្រៅកែវ (Ex vitro acclimatization): រៀបចំផ្ទះសំណាញ់កូនរុក្ខជាតិ (Misting chamber) ដោយសាកល្បងបាញ់សូលុយស្យុង Chitosan កំហាប់ 0.6 mg/L លើស្លឹក និងស្រោចដីចំនួន ៣ ដងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដើម្បីជួយកូនរុក្ខជាតិបន្ស៊ាំនឹងបរិយាកាសខាងក្រៅ។
  5. ប្រមូលទិន្នន័យ និងធ្វើការប្រៀបធៀបវាយតម្លៃ: កត់ត្រា និងប្រៀបធៀបអត្រាលូតលាស់ ទម្ងន់ជីវម៉ាស (ស្រស់/ស្ងួត) និងអត្រារស់រាន (Survival rate) រវាងរុក្ខជាតិដែលប្រើ Chitosan និងមិនប្រើ ដើម្បីធ្វើការសន្និដ្ឋាន និងកែសម្រួលកំហាប់ឱ្យសមស្របសម្រាប់ប្រភេទរុក្ខជាតិជាក់លាក់របស់អ្នក។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Elicitor (សារធាតុរំញោច) សារធាតុដែលត្រូវបានដាក់បញ្ចូលទៅក្នុងរុក្ខជាតិ ដើម្បីជំរុញឱ្យរុក្ខជាតិបញ្ចេញយន្តការការពារខ្លួន ឬជំរុញការលូតលាស់និងផលិតសារធាតុសកម្មបន្ទាប់បន្សំ។ ដូចជាការចាក់វ៉ាក់សាំង ដែលដាស់ប្រព័ន្ធការពាររាងកាយឱ្យសកម្ម និងធ្វើឱ្យវាកាន់តែរឹងមាំ។
In vitro (ក្នុងកែវពិសោធន៍) ការបណ្តុះកោសិកា ឬជាលិការុក្ខជាតិនៅក្នុងបរិស្ថានសិប្បនិម្មិតដែលត្រូវបានគ្រប់គ្រងយ៉ាងតឹងរ៉ឹង (ដូចជាក្នុងដបកញ្ចក់) ជាមួយនឹងមជ្ឈដ្ឋានសារធាតុចិញ្ចឹមត្រឹមត្រូវ និងគ្មានមេរោគ។ ដូចជាទារកដែលត្រូវគេចិញ្ចឹមក្នុងទូកញ្ចក់សិប្បនិម្មិតមុនពេលចេញមកប្រឈមនឹងពិភពខាងក្រៅ។
Ex vitro acclimatization (ការបន្ស៊ាំក្រៅកែវពិសោធន៍) ដំណើរការនៃការបង្ហាត់កូនរុក្ខជាតិដែលទើបយកចេញពីកែវពិសោធន៍ ឱ្យស៊ាំបន្តិចម្តងៗទៅនឹងលក្ខខណ្ឌបរិស្ថានធម្មជាតិខាងក្រៅ (ពន្លឺព្រះអាទិត្យ សំណើមប្រែប្រួល និងមេរោគក្នុងដី)។ ដូចជាការបង្រៀនសត្វចិញ្ចឹមដែលធ្លាប់តែរស់នៅក្នុងទ្រុង ឱ្យចេះរស់រានមានជីវិតនៅក្នុងព្រៃធម្មជាតិ។
High Molecular Weight Chitosan (សារធាតុ Chitosan ទម្ងន់ម៉ូលេគុលខ្ពស់) ប្រភេទ Chitosan ដែលមានខ្សែច្រវាក់ប៉ូលីមែរវែងៗ (ទាញយកពីសំបកសត្វសមុទ្រ) ដែលពិបាករលាយក្នុងទឹក ប៉ុន្តែមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការបង្កើតស្រទាប់ការពារ និងជំរុញការលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិ។ ដូចជាភួយក្រាស់ និងស្វិត ដែលផ្តល់ការការពារនិងភាពកក់ក្តៅបានល្អជាងកម្រាលស្តើង។
Thidiazuron (អរម៉ូន TDZ) អរម៉ូនសំយោគប្រភេទ Cytokinin ដែលគេនិយមប្រើប្រាស់យ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងការបណ្តុះជាលិការុក្ខជាតិ ដើម្បីជំរុញការបំបែកកោសិកា និងការបង្កើតពន្លកថ្មីៗឱ្យបានលឿន។ ដូចជាភេសជ្ជៈប៉ូវកម្លាំងដែលបង្ខំឱ្យរុក្ខជាតិបញ្ចេញមែកថ្មីៗជាច្រើនក្នុងពេលដ៏ខ្លី។
Indole-3-butyric acid (អរម៉ូន IBA) អរម៉ូនសំយោគប្រភេទ Auxin ដែលគេប្រើក្នុងកសិកម្មដើម្បីជំរុញកូនរុក្ខជាតិឱ្យឆាប់ដុះឫសច្រើន និងរឹងមាំ។ ដូចជាការចាក់គ្រឹះផ្ទះឱ្យបានរឹងមាំ ដើម្បីឱ្យវាអាចឈរជើងបានយូរ និងស្រូបយកទឹកបានល្អ។
Axillary shoot (ពន្លកក្លៀកស្លឹក) ពន្លកថ្មីដែលលូតលាស់ចេញពីចន្លោះមុំរវាងគល់ស្លឹកនិងដើម ដែលធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិមានរាងជាគុម្ពនិងមានមែកធាងច្រើន។ ដូចជាដើមឈើដែលដុះមែកចំហៀងៗថ្មី ជាជាងលូតកម្ពស់ត្រង់ទៅលើតែមួយទិស។
Degree of deacetylation (កម្រិត Deacetylation) ភាគរយនៃការដកយកក្រុម Acetyl ចេញពី Chitin ដើម្បីបំប្លែងវាទៅជា Chitosan ដែលកំណត់ថាតើសារធាតុនេះអាចរលាយបានកម្រិតណា និងមានសកម្មភាពជីវសាស្ត្រខ្លាំងប៉ុនណា។ ដូចជាការបកសំបកផ្លែឈើកាន់តែច្រើន នោះផ្លែឈើនឹងកាន់តែទន់ហើយងាយស្រួលយកទៅកែច្នៃប្រើប្រាស់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖