Original Title: Effects of Chitosan-Plant Extract Coatings on the Postharvest Quality of Mango Fruits (Mangifera indica) with Anthracnose Disease
Source: doi.org/10.31817/vjas.2021.4.4.08
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការស្រោបដោយសារធាតុចម្រាញ់ពីរុក្ខជាតិ-គីតូសាន (Chitosan) ទៅលើគុណភាពក្រោយពេលប្រមូលផលនៃផ្លែស្វាយ (Mangifera indica) ដែលមានជំងឺអង់ត្រាក់ណូស (Anthracnose)

ចំណងជើងដើម៖ Effects of Chitosan-Plant Extract Coatings on the Postharvest Quality of Mango Fruits (Mangifera indica) with Anthracnose Disease

អ្នកនិពន្ធ៖ Nguyen Thi Thu Nga (Vietnam National University of Agriculture), Nguyen Xuan Bac (Vietnam National University of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021, Vietnam Journal of Agricultural Sciences

វិស័យសិក្សា៖ Postharvest Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ជំងឺអង់ត្រាក់ណូស (Anthracnose) គឺជាបញ្ហាចម្បងដែលធ្វើឱ្យផ្លែស្វាយខូចគុណភាពនិងមានអាយុកាលខ្លីក្រោយពេលប្រមូលផល ដែលទាមទារឱ្យមានដំណោះស្រាយតាមបែបធម្មជាតិនិងសុវត្ថិភាពជំនួសឱ្យការប្រើថ្នាំសម្លាប់ផ្សិតគីមី។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើតេស្តសាកល្បងលើរូបមន្តស្រោបផ្លែស្វាយចំនួន ៣ ប្រភេទ ដោយរួមបញ្ចូលគីតូសាន ជែលប្រទាលកន្ទុយក្រពើ និងសារធាតុចម្រាញ់ពីស្លឹកល្ហុង ក្នុងកម្រិតខុសៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Uncoated Control (DC)
មិនមានការស្រោប (សំណាកត្រួតពិនិត្យ - DC)
មិនតម្រូវឱ្យមានការចំណាយថវិកា និងពេលវេលាក្នុងការរៀបចំសារធាតុស្រោប ឬប្រតិបត្តិការបន្ថែមលើផ្លែស្វាយឡើយ។ ផ្លែស្វាយឆាប់ទុំ មានការស្រកទម្ងន់លឿន និងងាយរងការខូចខាតយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដោយសារជំងឺអង់ត្រាក់ណូស (Anthracnose)។ អត្រាខូចខាតនៃផ្លែស្វាយបានកើនឡើងដល់ ២៦,៦៧% ក្រោយពេលរក្សាទុកបាន ១២ថ្ងៃនៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់។
CT1 Coating (0.5% Chitosan + 0.3% Aloe vera + 0.2% Papaya extract)
ការស្រោបរូបមន្ត CT1 (គីតូសាន ០,៥% + ប្រទាលកន្ទុយក្រពើ ០,៣% + ស្លឹកល្ហុង ០,២%)
មានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់បំផុតក្នុងការរក្សាគុណភាពផ្លែស្វាយ កាត់បន្ថយអត្រាដកដង្ហើម និងមានសកម្មភាពប្រឆាំងមេរោគផ្សិតបានល្អបំផុត។ ទាមទារការរៀបចំសារធាតុផ្សំច្រើនមុខ និងមានការលំបាកក្នុងការកែច្នៃជាងរូបមន្តដែលប្រើតែគីតូសាននិងប្រទាលកន្ទុយក្រពើ។ រក្សាបានភាពរឹងល្អ វីតាមីន C ខ្ពស់ និងមិនមានការខូចខាតទាល់តែសោះដោយសារផ្សិតក្នុងរយៈពេល ៦ថ្ងៃដំបូងនៃការស្តុកទុក។
CT3 Coating (0.5% Chitosan + 0.5% Aloe vera)
ការស្រោបរូបមន្ត CT3 (គីតូសាន ០,៥% + ប្រទាលកន្ទុយក្រពើ ០,៥% គ្មានស្លឹកល្ហុង)
ងាយស្រួលរៀបចំជាង CT1 និងជួយរក្សាគុណភាពផ្លែស្វាយបានល្អប្រសើរជាងផ្លែដែលមិនបានស្រោបទាល់តែសោះ។ ប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់ជំងឺអង់ត្រាក់ណូស និងការរក្សាគុណភាពមានកម្រិតទាបជាងរូបមន្ត CT1 និង CT2 ដែលមានលាយសារធាតុចម្រាញ់ពីស្លឹកល្ហុង។ មានអត្រាដកដង្ហើម ការស្រកទម្ងន់ និងការខូចខាតខ្ពស់ជាងរូបមន្ត CT1 បន្តិច ប៉ុន្តែនៅតែផ្តល់លទ្ធផលល្អជាងសំណាកត្រួតពិនិត្យ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍មូលដ្ឋាន និងសារធាតុគីមីមួយចំនួនសម្រាប់ការចម្រាញ់រុក្ខជាតិ និងការវាស់ស្ទង់គុណភាពផ្លែឈើ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងទីក្រុងហាណូយ ប្រទេសវៀតណាម ដោយប្រើប្រាស់ផ្លែស្វាយពូជកែវ (Keo) និងរក្សាទុកនៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់ប្រហែល ៣៤,៣°C រយៈពេល ១២ថ្ងៃ។ ទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារអាកាសធាតុ (កម្តៅ និងសំណើម) ក៏ដូចជាពូជស្វាយកែវ (កែវរមៀត) គឺស្រដៀងគ្នាទៅនឹងស្ថានភាពជាក់ស្តែងនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា ដែលជួបបញ្ហាស្រដៀងគ្នាក្នុងការនាំចេញ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រស្រោបដោយប្រើសារធាតុធម្មជាតិទាំងនេះ គឺពិតជាមានអត្ថប្រយោជន៍ និងអាចអនុវត្តបានយ៉ាងល្អនៅក្នុងវិស័យកសិកម្មរបស់ប្រទេសកម្ពុជា។

សរុបមក បច្ចេកវិទ្យាស្រោបដោយវត្ថុធាតុធម្មជាតិនេះ គឺជាដំណោះស្រាយប្រកបដោយនិរន្តរភាព និងសន្សំសំចៃដែលអាចជួយកសិករ និងអ្នកនាំចេញកម្ពុជាក្នុងការកាត់បន្ថយការបាត់បង់ក្រោយពេលប្រមូលផល។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីការចម្រាញ់សារធាតុ និងការរៀបចំសូលុយស្យុង: និស្សិតគួរសិក្សាពីបច្ចេកទេសទាញយកសារធាតុពីស្លឹកល្ហុង និងជែលប្រទាលកន្ទុយក្រពើ ដោយប្រើប្រាស់ Blender និងត្រងតាម Muslin cloth រួចអនុវត្តការលាយជាមួយ Chitosan (0.5%) និង Tween 80 តាមសមាមាត្រត្រឹមត្រូវ។
  2. បណ្តុះមេរោគផ្សិត និងការធ្វើតេស្តចម្លងរោគ (Inoculation): រៀនពីរបៀបបណ្តុះ និងរៀបចំកំហាប់មេរោគផ្សិត Colletotrichum gloeosporioides (10^5 conidia/mL) ដើម្បីចម្លងសិប្បនិម្មិតទៅលើផ្លែស្វាយតាមរយៈការបាញ់ (Spray) សម្រាប់ការធ្វើតេស្ត។
  3. អនុវត្តការស្រោប និងរក្សាទុកក្នុងលក្ខខណ្ឌជាក់ស្តែង: ធ្វើការជ្រលក់ផ្លែស្វាយក្នុងសូលុយស្យុងនីមួយៗរយៈពេល ៣នាទី រួចសម្ងួត ហើយយកទៅរក្សាទុកក្នុង Perforated open-top plastic baskets នៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់ (ប្រហែល ៣៤°C)។
  4. វាស់ស្ទង់គុណភាពនិងប្រមូលទិន្នន័យ: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ដូចជា Colorimeter CR400 (វាស់ពណ៌), Penetrometer FT321 (វាស់ភាពរឹង) និងវិធីសាស្ត្រ Titration method ជាមួយអ៊ីយ៉ូត (I2 0.01 N) ដើម្បីកំណត់បរិមាណវីតាមីន C ជារៀងរាល់ ២ថ្ងៃម្តង ក្នុងរយៈពេល ១២ថ្ងៃ។
  5. វិភាគទិន្នន័យ និងវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីស្ថិតិ (ឧទាហរណ៍ SPSSR) ដើម្បីធ្វើការវិភាគ One-way ANOVA with Tukey's test និងវាយតម្លៃពីតម្លៃដើមនៃការផលិតសារធាតុស្រោបនេះ ប្រៀបធៀបជាមួយអត្រាខូចខាតដែលបានកាត់បន្ថយ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Chitosan (គីតូសាន) ជាសារធាតុប៉ូលីមែរធម្មជាតិដែលទាញយកពីសំបកសត្វសមុទ្រ (ដូចជាបង្គា ឬក្តាម) ដែលត្រូវបានគេប្រើប្រាស់ជាស្រទាប់ស្រោបខាងក្រៅដើម្បីការពារផ្លែឈើពីមេរោគ កាត់បន្ថយការដកដង្ហើម និងពន្យារអាយុកាលរក្សាទុកដោយមិនប៉ះពាល់ដល់សុខភាពអ្នកបរិភោគ។ ដូចជាការស្លៀកអាវភ្លៀងស្តើងមួយឱ្យផ្លែឈើ ដើម្បីការពារវាពីមេរោគ និងរក្សាសំណើមខាងក្នុងកុំឱ្យឆាប់ស្ងួត។
Anthracnose (ជំងឺអង់ត្រាក់ណូស) ជាជំងឺផ្សិតដ៏កាចសាហាវម្យ៉ាងដែលតែងតែវាយប្រហារលើផ្លែស្វាយ និងផ្លែឈើដទៃទៀត ដែលវាសម្ងំស្ងៀមតាំងពីនៅចម្ការ ហើយធ្វើឱ្យមានស្នាមអុចខ្មៅៗនៅពេលផ្លែចាប់ផ្តើមទុំ បណ្តាលឱ្យផ្លែឈើឆាប់ស្អុយខូច។ ដូចជាជំងឺសើស្បែកដែលនៅសម្ងំស្ងៀម ហើយរង់ចាំពេលរាងកាយចុះខ្សោយ (ពេលផ្លែឈើទុំ) ទើបបញ្ចេញរោគសញ្ញាធ្វើឱ្យខូចសាច់។
Climacteric fruit (ផ្លែឈើប្រភេទក្លីម៉ាក់ទែរិច) ជាប្រភេទផ្លែឈើ (ដូចជាស្វាយ ចេក ល្ហុង) ដែលនៅតែបន្តដំណើរការដកដង្ហើមយ៉ាងសកម្ម និងបន្តទុំបន្ទាប់ពីត្រូវបានបេះចេញពីដើមរួច ដោយបញ្ចេញឧស្ម័នអេទីឡែន និងកាបូនឌីអុកស៊ីតកើនឡើងយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលវាទុំ។ ដូចជាមនុស្សដែលនៅតែលូតលាស់និងប្រែប្រួលរូបរាងទោះបីជាចាកចេញពីផ្ទះឪពុកម្តាយក៏ដោយ។
Colletotrichum gloeosporioides (មេរោគផ្សិត Colletotrichum gloeosporioides) ជាឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្ររបស់មេរោគផ្សិតបង្កជំងឺអង់ត្រាក់ណូស ដែលអាចទុំសម្ងំនៅលើសំបកផ្លែឈើតាំងពីនៅចម្ការ ហើយចាប់ផ្តើមលូតលាស់យ៉ាងលឿននៅពេលផ្លែឈើទុំ ឬស្ថិតក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុក្តៅសើម។ ដូចជាភ្នាក់ងារសម្ងាត់ដែលបង្កប់ខ្លួននៅលើសំបកផ្លែឈើ រង់ចាំដល់ពេលផ្លែឈើទុំ ទើបចេញសកម្មភាពបំផ្លាញ។
Respiration rate (អត្រាដកដង្ហើម) ជារង្វាស់នៃបរិមាណឧស្ម័នកាបូនឌីអុកស៊ីតដែលផ្លែឈើបញ្ចេញមកក្រៅ ក្នុងដំណើរការដុតរំលាយសារធាតុចិញ្ចឹមខាងក្នុងដើម្បីរក្សាជីវិតក្រោយពេលប្រមូលផល។ អត្រាដកដង្ហើមកាន់តែខ្ពស់ ផ្លែឈើកាន់តែឆាប់ចាស់និងខូច។ ដូចជាការដកដង្ហើមរបស់មនុស្សពេលរត់លឿន គឺកាន់តែហត់ កាន់តែប្រើប្រាស់ថាមពលច្រើន និងឆាប់អស់កម្លាំង។
Inoculation (ការចម្លងរោគសិប្បនិម្មិត) ជាដំណើរការនៃការបញ្ចូល ឬបាញ់មេរោគ (ដូចជាស្ពែររបស់ផ្សិត) ដោយចេតនាទៅលើសំណាកសាកល្បង (ផ្លែស្វាយ) ក្នុងបរិមាណជាក់លាក់ណាមួយ ដើម្បីធ្វើតេស្តសាកល្បងថាតើសារធាតុស្រោបនោះមានប្រសិទ្ធភាពការពារកម្រិតណា។ ដូចជាការចាក់វ៉ាក់សាំង ឬការសាកល្បងដាក់មេរោគចូលទៅក្នុងប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រ ដើម្បីមើលថាតើកម្មវិធីកម្ចាត់មេរោគនោះពិតជាខ្លាំងមែនឬអត់។
Firmness (ភាពរឹង) ជាសូចនាកររូបវិទ្យាដែលបង្ហាញពីគុណភាពសាច់ផ្លែឈើ ដែលត្រូវបានវាស់វែងដោយទំហំកម្លាំងសង្កត់ដើម្បីទម្លុះសាច់ផ្លែឈើ។ ការបាត់បង់ភាពរឹងនេះបណ្តាលមកពីការបំបែកកោសិកាជញ្ជាំង និងការបាត់បង់ជាតិទឹកកំឡុងពេលទុំ។ ដូចជាការសង្កត់មើលអេប៉ុងដែលថ្មី (រឹងហាប់ល្អ) ប្រៀបធៀបនឹងអេប៉ុងដែលប្រើរួច (ទន់ជ្រាយ)។
Pectinmethylesterase / Polygalacturonase (អង់ស៊ីមបំបែកប៉ិចទីន) ជាប្រភេទអង់ស៊ីមដែលមានតួនាទីបំបែកសារធាតុប៉ិចទីន (Pectin) ដែលជាសមាសធាតុជញ្ជាំងភ្ជាប់កោសិការបស់ផ្លែឈើ ធ្វើឱ្យសាច់ផ្លែឈើប្រែជាទន់ជ្រាយនៅពេលវាទុំខ្លាំង។ ដូចជាជាងរុះរើផ្ទះដែលដើរដកស៊ីម៉ងត៍ ឬដែកគោលចេញពីជញ្ជាំង ធ្វើឱ្យរចនាសម្ព័ន្ធជញ្ជាំងនោះទន់ និងងាយបាក់ស្រុតចុះមក។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖