Original Title: Chitosan and probiotic bacteria promotion of yield, post-harvest qualities, antioxidant attributes and shelf life of broccoli heads
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2023.57.4.15
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការលើកកម្ពស់ទិន្នផល គុណភាពក្រោយពេលប្រមូលផល គុណលក្ខណៈប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម និងអាយុកាលរក្សាទុកនៃផ្កាខាត់ណាខៀវ ដោយប្រើប្រាស់គីតូសាន (Chitosan) និងបាក់តេរីប្រូបាយអូទិក (Probiotic bacteria)

ចំណងជើងដើម៖ Chitosan and probiotic bacteria promotion of yield, post-harvest qualities, antioxidant attributes and shelf life of broccoli heads

អ្នកនិពន្ធ៖ Samia Khanam (Department of Horticulture, Faculty of Agriculture, Bangabandhu Sheikh Mujibur Rahman Agricultural University), Joydeb Gomasta (Department of Horticulture, Faculty of Agriculture, Bangabandhu Sheikh Mujibur Rahman Agricultural University), M. Mizanur Rahman (Department of Horticulture, Faculty of Agriculture, Bangabandhu Sheikh Mujibur Rahman Agricultural University), Md. Ruhul Amin (Department of Entomology, Faculty of Agriculture, Bangabandhu Sheikh Mujibur Rahman Agricultural University), Sharmila Rani Mallick (Department of Horticulture, Faculty of Agriculture, Bangabandhu Sheikh Mujibur Rahman Agricultural University), Emrul Kayesh (Department of Horticulture, Faculty of Agriculture, Bangabandhu Sheikh Mujibur Rahman Agricultural University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2023 (Agriculture and Natural Resources)

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture and Horticulture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីក្នុងកសិកម្មដែលមានផលប៉ះពាល់ដល់បរិស្ថាន ដោយស្វែងរកដំណោះស្រាយជំនួសតាមបែបធម្មជាតិ (គីតូសាន និងបាក់តេរីប្រូបាយអូទិក) ដើម្បីបង្កើនទិន្នផល និងរក្សាគុណភាពអាហារូបត្ថម្ភរបស់ផ្កាខាត់ណាខៀវ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តតាមទម្រង់ប្លុកចៃដន្យពេញលេញ (Randomized Complete Block Design) ដោយមានការព្យាបាលចំនួន ១០ ប្រភេទខុសៗគ្នានៅលើដំណាំ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (Distilled water)
វត្ថុពិនិត្យ (ការបាញ់ទឹកចម្រោះធម្មតា)
មិនចំណាយថវិកា និងងាយស្រួលអនុវត្តបំផុតដោយមិនត្រូវការបច្ចេកទេសលាយថ្នាំ។ ទិន្នផលទាប អាយុកាលរក្សាទុកខ្លី (៤,៩០ ថ្ងៃ) និងមានកម្រិតសារធាតុចិញ្ចឹមប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មទាបបំផុត។ ទទួលបានទិន្នផលក្បាលផ្កាខាត់ណាខៀវត្រឹមតែ ១៩,៦៨ តោន/ហិកតា។
Probiotic Bacteria alone (Paraburkholderia)
ការប្រើប្រាស់បាក់តេរីប្រូបាយអូទិក Paraburkholderia តែឯង
ជួយជំរុញការលូតលាស់រុក្ខជាតិដោយបង្កើនអរម៉ូនលូតលាស់ធម្មជាតិ និងជួយកែលម្អសុខភាពដី។ ទិន្នផល និងគុណភាពជីវសកម្មមិនខ្ពស់ដូចការប្រើប្រាស់រួមបញ្ចូលគ្នាជាមួយគីតូសាននោះទេ។ ទិន្នផល និងសកម្មភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មមានកម្រិតទាប (៥៣,៤៩%) ប្រហាក់ប្រហែលនឹងវត្ថុពិនិត្យដែរ។
100 ppm Chitosan + Paraburkholderia
ការប្រើប្រាស់គីតូសាន ១០០ ppm រួមជាមួយបាក់តេរី Paraburkholderia
ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុត ពន្យារអាយុកាលរក្សាទុកបានយូរអតិបរមា និងបង្កើនសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មបានយ៉ាងប្រសើរ។ ទាមទារការរៀបចំសូលុយស្យុងត្រឹមត្រូវ (កែតម្រូវ pH) និងការបណ្តុះបាក់តេរីក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលត្រូវការបច្ចេកទេស និងចំណាយពេល។ ទិន្នផលកើនឡើង ៣១,០០% (២៥,៧៨ តោន/ហិកតា) អាយុកាលរក្សាទុកដល់ ៧,៣៣ ថ្ងៃ និងមានសារធាតុស្ងួត ៩,២០%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្ត្រនេះទាមទារធនធានមន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតមូលដ្ឋានសម្រាប់ការបណ្តុះបាក់តេរី និងចំណេះដឹងផ្នែកគីមីវិទ្យាបន្តិចបន្តួចដើម្បីរៀបចំសូលុយស្យុងគីតូសាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅសាកលវិទ្យាល័យកសិកម្មក្នុងប្រទេសបង់ក្លាដែស ដែលមានអាកាសធាតុត្រូពិច/អនុត្រូពិច និងប្រើប្រាស់ដីប្រភេទរាបស្មើរពណ៌ក្រហមត្នោត។ លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុនេះមានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលនេះអាចយកមកអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព ទោះបីជាប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីមីក្រូជីវសាស្ត្រនៅក្នុងដីជាក់ស្តែងអាចមានភាពខុសគ្នាតិចតួចក៏ដោយ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការប្រើប្រាស់គីតូសាន និងបាក់តេរីប្រូបាយអូទិកនេះ គឺមានសក្តានុពលខ្លាំង និងស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ពិសេសក្នុងការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ជីគីមី។

ជារួម ការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យានេះមិនត្រឹមតែជួយលើកកម្ពស់សន្តិសុខស្បៀង និងកសិកម្មសរីរាង្គប៉ុណ្ណោះទេ ថែមទាំងបង្កើតខ្សែច្រវាក់តម្លៃថ្មីតាមរយៈការកែច្នៃកាកសំណល់ជលផលនៅកម្ពុជាផងដែរ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការសិក្សាស្រាវជ្រាវ និងទិញវត្ថុធាតុដើម: ស្វែងរកប្រភពផ្គត់ផ្គង់ Chitosan កម្រិតកសិកម្ម ឬរៀបចំគម្រោងចម្រាញ់ចេញពីសំបកបង្គាក្នុងស្រុក និងស្វែងរកទិញមេបាក់តេរី Probiotic bacteria ពីវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវកសិកម្ម (ឧទាហរណ៍ វិទ្យាស្ថាន CARDI)។
  2. ការរៀបចំសូលុយស្យុង និងកំហាប់ថ្នាំបាញ់: អនុវត្តការលាយម្សៅ Chitosan ក្នុងកំហាប់ 100 ppm ដោយប្រើអាស៊ីត 0.1 N HCl បន្តិចដើម្បីរំលាយ និងកែតម្រូវ pH ឱ្យនៅកម្រិត ៦,៥ ព្រមទាំងលាយបាក់តេរីក្នុងកំហាប់ 1.5 × 10^9 CFU/mL
  3. ការធ្វើតេស្តសាកល្បងលើដីផ្ទាល់ (Field Trials): ជ្រើសរើសកសិដ្ឋានសាកល្បងមួយ រួចបែងចែកឡូតិ៍ដាំដុះខាត់ណាខៀវតាមទម្រង់ Randomized Complete Block Design ហើយធ្វើការបាញ់ថ្នាំតាមស្លឹកចំនួន ២ ដង គឺនៅថ្ងៃទី ២០ និង ៤០ ក្រោយពេលស្ទូងសាបព្រោះរួច។
  4. ការប្រមូលទិន្នន័យ និងវាយតម្លៃ: កត់ត្រាការលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិ ទម្ងន់ក្បាលខាត់ណាខៀវ និងធ្វើតេស្តអាយុកាលរក្សាទុក (Shelf life) ដោយទុកនៅសីតុណ្ហភាពបន្ទប់ (២៧°C) ប្រៀបធៀបជាមួយដំណាំដែលមិនបានបាញ់ថ្នាំ (Control) ដោយប្រើកម្មវិធីស្ថិតិដូចជា MSTAT-CSPSS
  5. ការពង្រីកមាត្រដ្ឋាន និងផ្សព្វផ្សាយ (Scaling & Outreach): ចងក្រងទិន្នន័យចំណាយ-ចំណូល និងរៀបចំសិក្ខាសាលាបង្ហាញលទ្ធផលជាក់ស្តែងដល់កសិករក្នុងសហគមន៍ ដើម្បីជំរុញការប្រើប្រាស់ភ្នាក់ងារជំរុញជីវសាស្ត្រ (Biostimulants) ជំនួសសារធាតុគីមីពុល។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Chitosan (គីតូសាន) គឺជាសារធាតុប៉ូលីមែរធម្មជាតិ (Polycationic polymer) ដែលចម្រាញ់ចេញពីសំបកសត្វសមុទ្រមានស្នូកដូចជាបង្គា ឬក្តាម។ ក្នុងវិស័យកសិកម្ម វាត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាភ្នាក់ងារជំរុញការលូតលាស់ ជួយការពាររុក្ខជាតិពីជំងឺផ្សិត និងពន្យារអាយុកាលរក្សាទុករបស់កសិផល។ ដូចជាវីតាមីនបំប៉ន និងខែលការពារធម្មជាតិដែលគេបាញ់លើស្លឹករុក្ខជាតិ ដើម្បីឱ្យវាលូតលាស់បានល្អ និងមិនងាយរលួយ។
Probiotic bacteria / Paraburkholderia (បាក់តេរីប្រូបាយអូទិក / បាក់តេរី Paraburkholderia) ជាប្រភេទបាក់តេរីល្អដែលរស់នៅតោងជាប់នឹងឫសរុក្ខជាតិ (Rhizobacteria) ដែលមានតួនាទីជួយបំប្លែងសារធាតុចិញ្ចឹមពិបាករលាយក្នុងដី (ដូចជាផូស្វ័រ) ឱ្យទៅជាទម្រង់ងាយស្រួលដែលរុក្ខជាតិអាចស្រូបយកបាន និងជួយផលិតអរម៉ូនជំរុញការលូតលាស់។ ដូចជាចុងភៅដែលជួយចម្អិនអាហារ (សារធាតុចិញ្ចឹមក្នុងដី) ឱ្យរុក្ខជាតិងាយស្រួលបរិភោគ និងលូតលាស់បានលឿន។
Antioxidant activity (សកម្មភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម) ជាសមត្ថភាពរបស់សមាសធាតុជីវសាស្ត្រនៅក្នុងរុក្ខជាតិ (ដូចជាវីតាមីនC) ក្នុងការបន្សាបរ៉ាឌីកាល់សេរី (Free radicals) ដែលជាសារធាតុបង្កការខូចខាតដល់កោសិកា។ ការកើនឡើងសកម្មភាពនេះជួយឱ្យកសិផលមានគុណភាពល្អ និងផ្តល់អត្ថប្រយោជន៍ខ្ពស់ចំពោះសុខភាពអ្នកបរិភោគក្នុងការទប់ស្កាត់ជំងឺផ្សេងៗ។ ដូចជាកងកម្លាំងការពារសន្តិសុខដែលដើរចាប់ជនខិលខូច (រ៉ាឌីកាល់សេរី) កុំឱ្យដើរបំផ្លាញកោសិកានៅក្នុងរាងកាយ។
DPPH free radical scavenging assay (ការធ្វើតេស្តបន្សាបរ៉ាឌីកាល់សេរី DPPH) ជាវិធីសាស្ត្រក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីពណ៌ស្វាយឈ្មោះ DPPH ដើម្បីវាស់ស្ទង់សមត្ថភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មរបស់រុក្ខជាតិ។ បើសារធាតុចម្រាញ់ពីរុក្ខជាតិអាចប្តូរពណ៌សូលុយស្យុង DPPH ពីពណ៌ស្វាយទៅលឿងបានច្រើន មានន័យថាសមត្ថភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មមានកម្រិតកាន់តែខ្ពស់។ ដូចជាការប្រើក្រដាសតេស្តដើម្បីវាស់កម្រិតជាតិពុលក្នុងទឹក បើវាប្រែពណ៌ខ្លាំង មានន័យថាទឹកនោះមានសមត្ថភាពសម្អាតខ្ពស់។
Randomized complete block design (ប្លង់ពិសោធន៍ប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) គឺជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំការពិសោធន៍តាមបែបស្ថិតិក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដោយគេបែងចែកដីជាប្លុកៗ (ផ្នែកៗ) រួចបែងចែកប្រភេទនៃការព្យាបាល (Treatments) ទៅក្នុងប្លុកនីមួយៗដោយចៃដន្យ ដើម្បីកាត់បន្ថយឥទ្ធិពលរំខានពីភាពខុសគ្នានៃគុណភាពដីនៅតាមកន្លែងនីមួយៗ។ ដូចជាការចាប់ឆ្នោតបែងចែកសិស្សពូកែ និងសិស្សខ្សោយចូលទៅក្នុងក្រុមផ្សេងៗគ្នាដោយចៃដន្យ ដើម្បីធានាថាការប្រកួតប្រជែងមានភាពយុត្តិធម៌មិនលម្អៀង។
Phenols and Flavonoids (សារធាតុហ្វេណុល និងផ្លាវ៉ូណូអ៊ីត) ជាសមាសធាតុគីមីជីវសាស្ត្របន្ទាប់បន្សំ (Phytochemicals) ដែលរុក្ខជាតិផលិតឡើងដើម្បីការពារខ្លួនពីកត្តាខាងក្រៅដូចជា ពន្លឺព្រះអាទិត្យខ្លាំង និងសត្វល្អិត។ នៅក្នុងអាហារ ពួកវាដើរតួជាសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មដ៏មានប្រយោជន៍សម្រាប់ទប់ស្កាត់ជំងឺរ៉ាំរ៉ៃក្នុងរាងកាយមនុស្ស។ ដូចជាឡេការពារកម្តៅថ្ងៃ ឬថ្នាំការពារដែលរុក្ខជាតិលាបលើខ្លួនឯង ដើម្បីការពារស្បែក និងសរីរាង្គរបស់វាពីការខូចខាត។
Foliar application (ការបាញ់ថ្នាំតាមស្លឹក) ជាបច្ចេកទេសក្នុងកសិកម្មដោយការផ្តល់សារធាតុចិញ្ចឹម ជី ឬថ្នាំកសិកម្មតាមរយៈការបាញ់ជាទម្រង់ទឹកផ្ទាល់ទៅលើស្លឹករុក្ខជាតិ ដើម្បីឱ្យរុក្ខជាតិស្រូបយកបានលឿន និងមានប្រសិទ្ធភាពតាមរយៈរន្ធញើសតូចៗលើស្លឹក (Stomata) ជាជាងការដាក់តាមឫសក្នុងដី។ ដូចជាការលាបថ្នាំលើស្បែកផ្ទាល់ដើម្បីឱ្យជ្រាបចូលសាច់បានលឿន ជាជាងការលេបថ្នាំចូលទៅក្នុងក្រពះដើម្បីរង់ចាំឱ្យរលាយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖