បញ្ហា (The Problem)៖ ស៊ុតក្រួចដែលប្រេះ ឬបែកកំឡុងពេលដឹកជញ្ជូន តែងតែត្រូវលក់ក្នុងតម្លៃថោក ឬបោះចោល។ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងកែច្នៃស៊ុតទាំងនេះទៅជាផលិតផលតៅហ៊ូស៊ុត ដើម្បីបង្កើនតម្លៃបន្ថែម និងកាត់បន្ថយការខ្ជះខ្ជាយចំណីអាហារ។
វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានផលិតតៅហ៊ូស៊ុតពីស៊ុតក្រួចប្រេះ រួចធ្វើការវាយតម្លៃលើគុណភាពរូបវន្ត ជីវសាស្ត្រ និងលក្ខណៈញាណ ក្នុងអំឡុងពេលរក្សាទុករយៈពេល ១ ខែនៅក្នុងទូទឹកកក។
លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖
| វិធីសាស្ត្រ (Method) | គុណសម្បត្តិ (Pros) | គុណវិបត្តិ (Cons) | លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result) |
|---|---|---|---|
| Cracked Quail Egg Tofu Production (Proposed Method) ការផលិតតៅហ៊ូស៊ុតពីស៊ុតក្រួចប្រេះ (វិធីសាស្ត្រស្នើឡើង) |
ជួយកាត់បន្ថយការខ្ជះខ្ជាយស៊ុត បង្កើនតម្លៃបន្ថែមដល់កសិផល (Value Addition) និងមានអាយុកាលរក្សាទុកបានយូររហូតដល់ ៤ សប្តាហ៍ ដោយគ្មានមេរោគ។ | ទាមទារការថែរក្សាអនាម័យខ្ពស់បំផុតកំឡុងពេលបំបែកសំបក ដើម្បីជៀសវាងការចម្លងមេរោគ និងទាមទារការរក្សាក្នុងសីតុណ្ហភាពទាបជានិច្ច (<10°C)។ | ទទួលបានតៅហ៊ូដែលមានវាយនភាពល្អ គ្មានមេរោគ Salmonella និងមានការទទួលយកពីអ្នកសាកល្បងក្នុងកម្រិត ៦.៦៥-៦.៩៥ លើ ៩។ |
| Standard Commercial Egg Tofu (Baseline Standard - มผช.462/2546) តៅហ៊ូស៊ុតស្តង់ដារពាណិជ្ជកម្ម (ស្តង់ដារប្រៀបធៀប) |
មានរូបមន្តនិងទីផ្សារច្បាស់លាស់ ងាយស្រួលក្នុងការផលិតទ្រង់ទ្រាយធំ និងទទួលបានទំនុកចិត្តពីអតិថិជនស្រាប់។ | ប្រើប្រាស់ស៊ុតមានគុណភាពល្អ (ស៊ុតមិនបែក) ដែលមានតម្លៃថ្លៃ ធ្វើឱ្យថ្លៃដើមផលិតខ្ពស់ជាងបើធៀបនឹងការប្រើស៊ុតប្រេះ។ | តម្លៃ pH ស្តង់ដារត្រូវស្ថិតនៅចន្លោះ ៧-៩ និងគ្មានមេរោគ ដែលផលិតផលតៅហ៊ូស៊ុតក្រួចប្រេះក៏អាចសម្រេចបានតាមស្តង់ដារនេះផងដែរ។ |
ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារធនធានឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់ការវាស់វែងគុណភាព ប៉ុន្តែដំណើរការផលិតជាក់ស្តែងសម្រាប់សហគ្រាសគឺងាយស្រួលនិងចំណាយតិច។
ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍នៃសាកលវិទ្យាល័យ Kasetsart ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ស៊ុតក្រួចក្នុងស្រុក។ លក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ ការចិញ្ចឹម និងកម្រិតគុណភាពស៊ុតមានភាពស្រដៀងគ្នាខ្លាំងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា។ នេះមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះវាជាគំរូជាក់ស្តែងមួយក្នុងការជួយកសិករ និងសហគ្រាសខ្នាតតូចកែច្នៃកសិផលដែលខូចខាត (ស៊ុតប្រេះ) ឱ្យមានតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចឡើងវិញ។
វិធីសាស្ត្រនៃការកែច្នៃនេះមានអត្ថប្រយោជន៍ និងសក្តានុពលខ្ពស់ណាស់សម្រាប់ការអនុវត្តជាក់ស្តែងនៅកម្ពុជា។
ជារួម ការអនុវត្តតាមគម្រោងស្រាវជ្រាវនេះនឹងជួយលើកកម្ពស់សេដ្ឋកិច្ចមូលដ្ឋាន កាត់បន្ថយសំណល់អាហារ និងផ្តល់នូវផលិតផលដែលមានប្រូតេអ៊ីនខ្ពស់ប្រកបដោយសុវត្ថិភាពជូនអ្នកបរិភោគ។
ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖
| ពាក្យបច្ចេកទេស | ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) | និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition) |
|---|---|---|
| Texture Profile Analysis | គឺជាការវាស់ស្ទង់លក្ខណៈរូបវន្តនៃម្ហូបអាហារ (ដូចជាភាពរឹង ភាពស្វិត ភាពយឺត) ដោយប្រើម៉ាស៊ីនដើម្បីត្រាប់តាមការទំពាររបស់មនុស្ស។ | វាដូចជាការប្រើម៉ាស៊ីនដែលធ្វើត្រាប់តាមធ្មេញនិងមាត់របស់យើង ដើម្បីសាកល្បងថាតើអាហារនោះរឹង ឬស្វិតប៉ុនណាពេលយើងទំពារ។ |
| 9-point hedonic scale | គឺជាប្រព័ន្ធវាយតម្លៃចំណូលចិត្តឬកម្រិតពេញចិត្តរបស់មនុស្សចំពោះផលិតផលមួយ ដោយបែងចែកជា ៩ កម្រិត ពី "មិនចូលចិត្តបំផុត" ដល់ "ចូលចិត្តបំផុត" នៅក្នុងការធ្វើតេស្តលក្ខណៈញាណ។ | ដូចជាការចុចអោយផ្កាយវាយតម្លៃលើកម្មវិធីទូរស័ព្ទដែរ តែនេះជាការអោយពិន្ទុពី ១ ដល់ ៩ ទៅលើរសជាតិឬក្លិនអាហារដែលយើងបានភ្លក់។ |
| Total Plate Count | គឺជាវិធីសាស្ត្រក្នុងមីក្រូជីវសាស្ត្រ ដើម្បីបណ្តុះនិងរាប់ចំនួនបាក់តេរីសរុបដែលមាននៅក្នុងសំណាកអាហារ ដើម្បីវាយតម្លៃកម្រិតអនាម័យនិងគុណភាព។ | ដូចជាការប្រើកែវពង្រីកដើម្បីរាប់ចំនួនសត្វល្អិតតូចៗទាំងអស់ដែលរស់នៅលើស្លឹកឈើមួយសន្លឹក ដើម្បីដឹងថាស្លឹកនោះស្អាតឬអត់។ |
| Shear force | នៅក្នុងការវិភាគវាយនភាពអាហារ វាគឺជាកម្លាំងដែលត្រូវការចាំបាច់ដើម្បីកាត់ផ្តាច់ ឬកាត់ពុះរចនាសម្ព័ន្ធរបស់អាហារនោះ។ | វាដូចជាកម្លាំងដៃដែលយើងត្រូវប្រើពេលយកកាំបិតមកហាន់សាច់ ឬកាត់តៅហ៊ូអញ្ចឹងដែរ។ |
| Springiness | គឺជាកម្រិតនៃភាពយឺតរបស់អាហារ ដែលអាចត្រឡប់មករកទម្រង់ដើមវិញបន្ទាប់ពីត្រូវរងការសង្កត់កំឡុងពេលទំពារដំបូង។ | វាប្រៀបដូចជាអេប៉ុងលាងចាន ដែលប៉ោងមកវិញពេលយើងច្របាច់វារួចលែងដៃ។ |
| Completely Randomize Design | គឺជាការរៀបចំផែនការពិសោធន៍តាមបែបស្ថិតិ ដែលសំណាកនីមួយៗត្រូវបានចាត់តាំងដោយចៃដន្យទៅក្នុងក្រុមសាកល្បងផ្សេងៗគ្នា ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពលម្អៀងកំឡុងពេលធ្វើតេស្ត។ | វាដូចជាការចាប់ឆ្នោតចែកក្រុមសិស្សអញ្ចឹង ដើម្បីធានាថាគ្រូមិនលម្អៀងក្នុងការរៀបចំសិស្សពូកែអោយនៅតែមួយក្រុម។ |
| Shelf life | គឺជារយៈពេលអតិបរមាដែលផលិតផលអាហារមួយអាចរក្សាទុកបាន ដោយនៅតែរក្សាបាននូវគុណភាព សុវត្ថិភាព និងភាពស័ក្តិសមសម្រាប់ការបរិភោគ។ | វាដូចជាកាលបរិច្ឆេទផុតកំណត់ (Expire date) ដែលគេបោះពុម្ពនៅលើកំប៉ុងទឹកដោះគោ ឬនំកញ្ចប់អញ្ចឹងដែរ។ |
អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖
ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖
