Original Title: Control of Aspergillus flavus and Aflatoxin Contamination in High Moisture Maize by Carbondioxide Fumigation
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1994.7
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការគ្រប់គ្រងការចម្លងរោគផ្សិត Aspergillus flavus និងជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីនក្នុងពោតដែលមានសំណើមខ្ពស់ដោយការប្រើប្រាស់ឧស្ម័នកាបូនិក

ចំណងជើងដើម៖ Control of Aspergillus flavus and Aflatoxin Contamination in High Moisture Maize by Carbondioxide Fumigation

អ្នកនិពន្ធ៖ Werawat Nilrattanakook (Nakhon Sawan Field Crops Research Centre), Wanphen Srithongchai, Arkom Summart, Amnart Chinchest, Amnuay Tongdee

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1994, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Science

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ បញ្ហាចម្បងគឺការចម្លងរោគផ្សិត Aspergillus flavus និងការកើនឡើងនៃជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីន (Aflatoxin) នៅក្នុងគ្រាប់ពោតដែលមានសំណើមខ្ពស់ក្រោយពេលប្រមូលផល ដែលធ្វើឱ្យប៉ះពាល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់គុណភាព និងសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការពិសោធន៍ដោយប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសឆ្ពុងឧស្ម័នកាបូនិកក្នុងកម្រិតផ្សេងៗគ្នាទៅលើគំនរគ្រាប់ពោត ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពក្នុងការទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ផ្សិត។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Carbondioxide Fumigation (0.5 - 2.0 kg/ton )
ការឆ្ពុងឧស្ម័នកាបូនិក (កម្រិត ០,៥ - ២,០ គីឡូក្រាម/តោន)
ទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ផ្សិត Aspergillus flavus និងការពារការកើនឡើងនៃជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីនបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ រក្សាគុណភាពនិងសីតុណ្ហភាពគ្រាប់ពោតបានល្អប្រសើរ។ តម្រូវឱ្យមានការប្រើប្រាស់ផ្ទាំងប្លាស្ទិកគ្របគំនរពោតឱ្យជិតល្អបំផុត និងមានការចំណាយបន្ថែមលើការទិញឧស្ម័នកាបូនិក។ កម្រិតជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីនមានកម្រិតទាបបំផុត (០,៤ - ២,៨ ppb) ហើយមិនមានការខូចខាតគ្រាប់ពោតដោយសារផ្សិតក្នុងរយៈពេល ៤ ថ្ងៃបន្ទាប់ពីការឆ្ពុង។
Control (Non-fumigated, covered with plastic)
មិនមានការឆ្ពុងឧស្ម័ន (គ្របប្លាស្ទិកធម្មតា)
មិនមានការចំណាយលើការទិញឧស្ម័ន និងងាយស្រួលក្នុងការអនុវត្តដោយគ្រាន់តែគ្រប និងទុកគំនរពោតចោល។ គ្រាប់ពោតឡើងកម្ដៅខ្លាំង ដុះផ្សិតច្រើន និងមានក្លិនស្អុយ ដែលធ្វើឱ្យខូចគុណភាពកសិផលទាំងស្រុង មិនអាចប្រើប្រាស់ជាចំណីសត្វបាន។ អត្រាឆ្លងផ្សិត Aspergillus flavus កើនដល់ ៤៦% និងកម្រិតជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីនកើនឡើងដល់ ១៦,៦ ppb ព្រមទាំងសីតុណ្ហភាពកើនដល់ ៥៣°C។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តវិធីសាស្រ្តនេះតម្រូវឱ្យមានសម្ភារៈមូលដ្ឋានមួយចំនួនសម្រាប់ការឆ្ពុងឧស្ម័ន និងឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់ការវិភាគគុណភាពជាដើម។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវដំណាំចម្ការនៅខេត្តនគរសួគ៌ (Nakhon Sawan) ប្រទេសថៃ ក្នុងឆ្នាំ១៩៩២។ ទិន្នន័យនេះផ្តោតតែលើពោតដែលមានសំណើមខ្ពស់ (២៧-២៩%) ក្រោយពេលប្រមូលផលភ្លាមៗ។ ទោះបីជាការសិក្សានេះមានវ័យចំណាស់បន្តិចក្ដី ប៉ុន្តែវាមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារតំបន់ទាំងពីរមានអាកាសធាតុនិងលក្ខខណ្ឌកសិកម្មស្រដៀងគ្នា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនេះមានសក្តានុពលខ្ពស់ និងស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ការអនុវត្តនៅក្នុងវិស័យកសិកម្មរបស់ប្រទេសកម្ពុជា ជាពិសេសសម្រាប់ការស្តុកទុកកសិផលបណ្ដោះអាសន្ននារដូវវស្សា។

ជារួម ការឆ្ពុងឧស្ម័នកាបូនិកគឺជាដំណោះស្រាយបណ្តោះអាសន្នមួយដែលមានតម្លៃសមរម្យ និងអាចអនុវត្តបានជាក់ស្តែង ដើម្បីរក្សាគុណភាពកសិផលកម្ពុជាឱ្យស្របតាមស្តង់ដារទីផ្សារ និងសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីបច្ចេកទេសនៃការប្រើប្រាស់ឧស្ម័ន និងការរៀបចំគំនរ: ស្វែងយល់ពីរបៀបគណនាកម្រិតឧស្ម័ន CO2 (ចាប់ពី ០,៥ គីឡូក្រាម ក្នុងមួយតោនពោត) និងបច្ចេកទេសប្រើប្រាស់ផ្ទាំងប្លាស្ទិក (Plastic Sheets) ដើម្បីធានាថាការគ្របគំនរពោតមានភាពជិតល្អ និងគ្មានការលេចធ្លាយឧស្ម័នចេញក្រៅ។
  2. រៀបចំសម្ភារៈនិងឧបករណ៍តាមដាន: ស្វែងរកប្រភពផ្គត់ផ្គង់ធុងឧស្ម័នកាបូនិក និងទិញឧបករណ៍វាស់សំណើម (Moisture Meter) ព្រមទាំងទែម៉ូម៉ែត្រ (Thermometer) ដើម្បីតាមដានសីតុណ្ហភាពខាងក្នុងគំនរពោតជាប្រចាំ។
  3. អនុវត្តការសាកល្បងក្នុងខ្នាតតូច (Pilot Test): ចាប់ផ្តើមសាកល្បងជាមួយគំនរពោតតូចៗ (ឧទាហរណ៍ ទំហំ ១ ទៅ ២ តោន) ដែលមានសំណើមខ្ពស់ ដោយប្រើរយៈពេលឆ្ពុង ៤ ទៅ ៥ ថ្ងៃ មុននឹងសម្រេចចិត្តអនុវត្តក្នុងទំហំធំនៅតាមជង្រុកធំៗ (Silos)។
  4. តាមដាន និងវាយតម្លៃគុណភាព: ពិនិត្យមើលក្លិន ពណ៌ និងសីតុណ្ហភាពរបស់គ្រាប់ពោត ព្រមទាំងយកគំរូទៅធ្វើតេស្តរកជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីនដោយប្រើឧបករណ៍តេស្តរហ័ស (Aflatoxin Rapid Test Kits) ដើម្បីបញ្ជាក់ពីប្រសិទ្ធភាពនៃការឆ្ពុង។
  5. ចងក្រងនីតិវិធីប្រតិបត្តិ និងបណ្តុះបណ្តាល: ចងក្រងជាសៀវភៅណែនាំ ឬនីតិវិធីប្រតិបត្តិស្តង់ដារ (SOP) អំពីសុវត្ថិភាពនៃការប្រើប្រាស់ CO2 ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយ និងបណ្តុះបណ្តាលដល់សហគមន៍កសិកម្ម ឬបុគ្គលិកនៅតាមឃ្លាំងស្តុកកសិផល។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Aspergillus flavus (ផ្សិតអាស្ពែរហ្ស៊ីលឡឹស ផ្លាវឹស) ជាប្រភេទមេរោគផ្សិតម្យ៉ាងដែលច្រើនតែដុះនៅលើគ្រាប់ធញ្ញជាតិ និងសណ្តែកដីនៅពេលដែលវាមានសំណើមខ្ពស់ ហើយផ្សិតនេះអាចផលិតជាតិពុលដែលបង្កគ្រោះថ្នាក់ដល់សុខភាពទាំងមនុស្សនិងសត្វ។ ដូចជាផ្សិតពណ៌បៃតងឬលឿងដែលដុះលើនំប៉័ងផ្អូម ប៉ុន្តែវាចូលចិត្តដុះលើគ្រាប់ពោតហើយបញ្ចេញជាតិពុល។
Aflatoxin (ជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីន) ជាសារធាតុពុលម្យ៉ាងដែលផលិតដោយផ្សិត Aspergillus flavus ដែលអាចបង្កឱ្យមានជំងឺមហារីកថ្លើម និងប៉ះពាល់ដល់ប្រព័ន្ធភាពស៊ាំរបស់មនុស្ស និងសត្វប្រសិនបើបរិភោគចូលទៅ។ ដូចជាថ្នាំបំពុលលាក់មុខដែលផ្សិតបញ្ចេញចោលក្នុងចំណីអាហារ ដែលយើងមើលមិនឃើញដោយភ្នែកទទេ តែអាចធ្វើឱ្យយើងឈឺធ្ងន់បាន។
Carbondioxide Fumigation (ការឆ្ពុងឧស្ម័នកាបូនិក) គឺជាដំណើរការនៃការចាក់បញ្ចូលឧស្ម័នកាបូនិក (CO2) ចូលទៅក្នុងគំនរ ឬកន្លែងស្តុកទុកកសិផលដែលបិទជិត ដើម្បីសម្លាប់ ឬទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់សត្វល្អិត និងមេរោគផ្សិតដោយការកាត់បន្ថយអុកស៊ីហ្សែន។ ដូចជាការយកកសិផលទៅដាក់ក្នុងបន្ទប់បិទជិត រួចបូមខ្យល់អុកស៊ីហ្សែនចេញ ហើយជំនួសដោយឧស្ម័នកាបូនិក ដើម្បីធ្វើឱ្យផ្សិតនិងសត្វល្អិតថប់ដង្ហើមស្លាប់។
High Moisture Maize (ពោតដែលមានសំណើមខ្ពស់) ជាគ្រាប់ពោតដែលទើបតែប្រមូលផលថ្មីៗ ដែលមានបរិមាណជាតិទឹកនៅក្នុងគ្រាប់ខ្ពស់ (ជាធម្មតាលើសពី ២០%) ដែលធ្វើឱ្យវាងាយនឹងខូចគុណភាព និងដុះផ្សិតបានយ៉ាងលឿនប្រសិនបើមិនបានសម្ងួតភ្លាមៗ។ ដូចជាខោអាវដែលបោកហើយមិនទាន់ហាលស្ងួតល្អ បើទុកចោលក្នុងកន្ត្រកវានឹងឆាប់ផ្អូមនិងដុះផ្សិតយ៉ាងរហ័ស។
Modified Atmosphere (បរិយាកាសកែច្នៃ) ជាបច្ចេកទេសនៃការផ្លាស់ប្តូរសមាសធាតុនៃខ្យល់អាកាស (ឧទាហរណ៍ កាត់បន្ថយអុកស៊ីហ្សែន និងបង្កើនកាបូនិក) នៅជុំវិញផលិតផលកសិកម្ម ឬចំណីអាហារ ដើម្បីពន្យារអាយុកាលនៃការរក្សាទុកកុំឱ្យឆាប់ខូច។ ដូចជាការច្រកនំកញ្ចប់ដែលគេបំប៉ោងខ្យល់ពិសេសនៅខាងក្នុង ដើម្បីការពារនំកុំឱ្យឆាប់ខូចនិងរក្សាភាពស្រួយបានយូរអញ្ចឹងដែរ។
Thin Layer Chromatography (ក្រូម៉ាតូក្រាហ្វីស្រទាប់ស្តើង) ជាបច្ចេកទេសក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលគេប្រើដើម្បីបំបែក និងវិភាគសមាសធាតុគីមីផ្សេងៗដែលមានលាយឡំគ្នានៅក្នុងល្បាយមួយ ដូចជាការរកមើល និងវាស់ស្ទង់បរិមាណជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីននៅក្នុងគ្រាប់ពោត។ ដូចជាការយកទឹកប៊ិចទៅចុចលើក្រដាសសើម ហើយយើងឃើញពណ៌ផ្សេងៗគ្នារសាត់បែកចេញពីគ្នាតាមរយៈសរសៃក្រដាស ដើម្បីប្រាប់ថាតើមានពណ៌អ្វីខ្លះលាយបញ្ចួលគ្នា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖