Original Title: The Development History and Trend of International Agricultural Economics
Source: dx.doi.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ប្រវត្តិសាស្រ្តនៃការអភិវឌ្ឍ និងនិន្នាការនៃសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្មអន្តរជាតិ

ចំណងជើងដើម៖ The Development History and Trend of International Agricultural Economics

អ្នកនិពន្ធ៖ Cheng Sun (World Academy of Productivity Science), Yunbiao Li (School of Management, Jilin University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2020 Research on World Agricultural Economy

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះពិនិត្យមើលទៅលើការវិវត្តនៃសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្មអន្តរជាតិ និងតម្រូវការក្នុងការធ្វើសមាហរណកម្មបច្ចេកវិទ្យាទំនើប ដើម្បីដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមនៃផលិតកម្មកសិកម្ម ការការពារបរិស្ថាន និងសន្តិសុខស្បៀងសកល។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់ការវិភាគប្រៀបធៀបប្រវត្តិសាស្ត្រ ដើម្បីតាមដានការវិវត្តនៃទ្រឹស្តីសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្មពីសម័យបុរាណរហូតដល់បច្ចុប្បន្ន និងកំណត់និន្នាការបច្ចេកវិទ្យានាពេលអនាគត។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Traditional Extensive Agriculture
កសិកម្មបែបប្រពៃណីពឹងផ្អែកលើការពង្រីកផ្ទៃដី
ងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់កសិករខ្នាតតូច និងមិនទាមទារការវិនិយោគខ្ពស់លើបច្ចេកវិទ្យាក្នុងដំណាក់កាលដំបូង។ ផលិតភាពកត្តាសរុប (TFP) ទាប ការពឹងផ្អែកខ្លាំងលើអាកាសធាតុ និងបង្កឱ្យមានការខូចខាតប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ីដោយសារការប្រើប្រាស់ជីគីមីច្រើនហួសហេតុ។ ធ្លាក់ចុះនូវគុណភាពដី និងអសមត្ថភាពក្នុងការឆ្លើយតបទៅនឹងទីផ្សារកសិកម្មសកលដែលតម្រូវឱ្យមានស្តង់ដារខ្ពស់។
Agricultural Biotechnology & Bio-fertilizers
បច្ចេកវិទ្យាជីវសាស្ត្រកសិកម្ម និងជីជីវសាស្រ្ត
ជួយបង្កើនទិន្នផលដំណាំ ធានាសុវត្ថិភាពស្បៀង ជួសជុលដីដែលរងការបំពុល និងកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។ ទាមទារការវិនិយោគខ្ពស់លើការស្រាវជ្រាវ និងការអភិវឌ្ឍ (R&D) ព្រមទាំងត្រូវការអ្នកជំនាញបច្ចេកទេសកម្រិតខ្ពស់។ ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិតជីវសាស្រ្តជាង ១១,០០០ ប្រភេទត្រូវបានចុះបញ្ជីនៅលើពិភពលោក ដែលមានទំហំលក់ជិត ៣ពាន់លានដុល្លារអាមេរិក។
Precision Agriculture (Digitalization)
កសិកម្មច្បាស់លាស់ (ឌីជីថលនីយកម្ម)
ធ្វើឱ្យប្រតិបត្តិការកសិកម្មមានស្តង់ដារ ច្បាស់លាស់ និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ តាមរយៈការគ្រប់គ្រងទិន្នន័យជាក់ស្តែង។ ចំណាយខ្ពស់លើការរៀបចំហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធបច្ចេកវិទ្យា ដូចជាឧបករណ៍ចាប់សញ្ញា និងប្រព័ន្ធផ្កាយរណប។ ផ្លាស់ប្តូរទម្រង់ប្រតិបត្តិការកសិកម្មទាំងស្រុង ទៅជាការគ្រប់គ្រងបែបស្វ័យប្រវត្តិ និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការបែងចែកធនធានជាអតិបរមា។
Nanomaterial Soil Remediation
ការស្តារគុណភាពដីដោយប្រើប្រាស់សម្ភារៈណាណូ
មានសមត្ថភាពខ្ពស់ក្នុងការកម្ចាត់លោហៈធ្ងន់ បំបែកសំណល់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត និងកែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធដីឱ្យកាន់តែល្អប្រសើរ។ ជានវានុវត្តន៍បច្ចេកវិទ្យាថ្មីបំផុត ដែលអាចមានតម្លៃថ្លៃ និងមិនទាន់បានផ្សព្វផ្សាយទូលំទូលាយសម្រាប់ប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍នៅឡើយ។ ទទួលបានជោគជ័យក្នុងការកែលម្អដីប្រៃ-អាល់កាឡាំង (Saline-alkali soils) និងដីដែលមានសារធាតុលោហៈធ្ងន់នៅក្នុងប្រទេសចិន។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះមិនបានបញ្ជាក់ពីតួលេខចំណាយជាក់លាក់នោះទេ ប៉ុន្តែការផ្លាស់ប្តូរទៅកាន់កសិកម្មទំនើបទាមទារការវិនិយោគយ៉ាងច្រើនលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធឌីជីថល បច្ចេកវិទ្យាជីវសាស្រ្ត និងការស្រាវជ្រាវកម្រិតខ្ពស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ឯកសារនេះពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងទៅលើទិន្នន័យ គោលនយោបាយ និងការអភិវឌ្ឍន៍បច្ចេកវិទ្យានៅក្នុងប្រទេសចិន និងសហរដ្ឋអាមេរិក (ឧទាហរណ៍៖ ការប្រើប្រាស់ពូជស្រូវកូនកាត់ ជីជីវសាស្រ្ត Century Tianwang)។ នេះជារឿងសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព្រោះកម្ពុជាអាចរៀនសូត្រពីគំរូនៃប្រទេសមហាអំណាចកសិកម្ម ប៉ុន្តែក៏ត្រូវប្រុងប្រយ័ត្នក្នុងការកែច្នៃបច្ចេកវិទ្យាទាំងនេះឱ្យស្របទៅនឹងអាកាសធាតុ និងសមត្ថភាពហិរញ្ញវត្ថុរបស់កសិករក្នុងស្រុក។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

និន្នាការនៃការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាជីវសាស្រ្ត និងកសិកម្មឌីជីថល គឺមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងមានសក្តានុពលខ្លាំងក្នុងការជួយលើកស្ទួយវិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជាពីទម្រង់ប្រពៃណីទៅកាន់កសិកម្មអេកូឡូស៊ីទំនើប។

ការបង្វែរទិសដៅទៅរកផលិតភាពកត្តាសរុប (TFP) ដោយផ្តោតលើនវានុវត្តន៍បច្ចេកវិទ្យា និងនិរន្តរភាពបរិស្ថាន នឹងជួយឱ្យផលិតផលកសិកម្មកម្ពុជាមានគុណភាពខ្ពស់ និងមានលទ្ធភាពប្រកួតប្រជែងកាន់តែប្រសើរនៅលើទីផ្សារសកល។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្ម និង TFP: ស្វែងយល់ពីទ្រឹស្តីផលិតភាពកត្តាសរុប (Total Factor Productivity) និងវិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្ម ដោយប្រើប្រាស់ទិន្នន័យពីអង្គការស្បៀងអាហារ និងកសិកម្ម (FAOSTAT) ដើម្បីវិភាគពីនិន្នាការផលិតកម្ម។
  2. រៀនប្រើប្រាស់ប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រ (GIS) សម្រាប់កសិកម្ម: អនុវត្តការគូសផែនទី និងការវិភាគទិន្នន័យលំហ (Spatial Analysis) នៃផ្ទៃដីកសិកម្ម ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធីកូដបើកចំហ QGIS ដើម្បីកំណត់តំបន់សក្តានុពល និងការគ្រប់គ្រងធនធានទឹក។
  3. ស្រាវជ្រាវលើបច្ចេកវិទ្យាជីជីវសាស្រ្តកសិកម្ម: ប្រមូលទិន្នន័យ និងសិក្សាពីប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ជីសរីរាង្គជីវសាស្រ្តនៅក្នុងបរិបទដីនៅកម្ពុជា (ដូចជាការស្រាវជ្រាវទាក់ទងនឹងបាក់តេរី Bacillus subtilis ក្នុងការពង្រឹងគុណភាពដី) តាមរយៈឯកសារពីវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវកសិកម្មកម្ពុជា (CARDI)។
  4. សាកល្បងគម្រោងកសិកម្មឆ្លាតវៃ (Smart Farming IoT): បង្កើតប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងសំណើមដីដោយស្វ័យប្រវត្តិខ្នាតតូច ដោយប្រើប្រាស់បន្ទះសៀគ្វី ArduinoRaspberry Pi ភ្ជាប់ជាមួយនឹងឧបករណ៍ចាប់សញ្ញា (Moisture Sensors) ដើម្បីអនុវត្តគោលគំនិតកសិកម្មច្បាស់លាស់ (Precision Agriculture)។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Total Factor Productivity (ផលិតភាពកត្តាសរុប) ជារង្វាស់នៃប្រសិទ្ធភាពសរុបនៅក្នុងផលិតកម្មកសិកម្ម ដែលគណនាពីទិន្នផលដែលទទួលបានធៀបនឹងកត្តាធាតុចូលទាំងអស់ (ដូចជា ដី ពលកម្ម ដើមទុន និងបច្ចេកវិទ្យារួមបញ្ចូលគ្នា) ដើម្បីដឹងថាការបែងចែកធនធានមានប្រសិទ្ធភាពកម្រិតណា។ ដូចជាការវាយតម្លៃចុងភៅម្នាក់ថាតើគាត់អាចធ្វើម្ហូបបានឆ្ងាញ់ និងលឿនកម្រិតណា ដោយប្រើប្រាស់គ្រឿងផ្សំ និងឧបករណ៍ផ្ទះបាយទាំងអស់ដែលគាត់មានក្នុងដៃឱ្យអស់ពីលទ្ធភាព។
Precision Agriculture (កសិកម្មច្បាស់លាស់) ជាវិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងកសិកម្មដែលប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាទំនើប (ដូចជា GPS, Sensor និងកុំព្យូទ័រ) ដើម្បីសង្កេត វាស់វែង និងឆ្លើយតបទៅនឹងភាពខុសគ្នានៃតម្រូវការរបស់ដំណាំនៅក្នុងទីតាំងនីមួយៗនៃចម្ការយ៉ាងជាក់លាក់បំផុត។ ដូចជាគ្រូពេទ្យចេញវេជ្ជបញ្ជាថ្នាំឱ្យអ្នកជំងឺម្នាក់ៗតាមអាការៈជាក់ស្តែង ជំនួសឱ្យការឱ្យថ្នាំតែមួយប្រភេទទៅមនុស្សគ្រប់គ្នា។
Agricultural biotechnology (បច្ចេកវិទ្យាជីវសាស្រ្តកសិកម្ម) ជាការប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសវិទ្យាសាស្ត្រទំនើបៗ ដើម្បីកែប្រែ ឬកែលម្អហ្សែនរបស់រុក្ខជាតិ សត្វ ឬអតិសុខុមប្រាណ ក្នុងគោលបំណងបង្កើនទិន្នផល ភាពធន់នឹងជំងឺ និងគុណភាពផលិតផល។ ដូចជាការសរសេរកូដ (Code) កម្មវិធីកុំព្យូទ័រឡើងវិញ ដើម្បីឱ្យវាដើរលឿនជាងមុន និងមិនងាយគាំងពីមេរោគ។
Remote sensing (RS) (ការចាប់សញ្ញាពីចម្ងាយ) ជាបច្ចេកវិទ្យានៃការប្រមូលព័ត៌មានពីផ្ទៃដីកសិកម្មពីចម្ងាយ ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ផ្កាយរណប ឬដ្រូន ដើម្បីដឹងពីស្ថានភាពសំណើមដី សុខភាពដំណាំ ឬទំហំនៃការខូចខាតដោយមិនចាំបាច់ចុះទៅដល់ទីតាំងផ្ទាល់។ ដូចជាការប្រើកែវយឹតសម្លឹងមើលសភាពការណ៍ពីចម្ងាយ ដើម្បីដឹងថាមានអ្វីកើតឡើងដោយមិនបាច់ដើរទៅកៀក។
Geographic information system (GIS) (ប្រព័ន្ធព័ត៌មានភូមិសាស្ត្រ) ជាប្រព័ន្ធកុំព្យូទ័រសម្រាប់ចាប់យក រក្សាទុក វិភាគ និងបង្ហាញទិន្នន័យដែលភ្ជាប់ទៅនឹងទីតាំងភូមិសាស្ត្រជាក់លាក់ ដើម្បីជួយកសិករក្នុងការរៀបចំផែនការដាំដុះ និងប្រព័ន្ធធារាសាស្រ្តប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។ ដូចជាផែនទីឆ្លាតវៃ (Google Maps) ដែលប្រាប់យើងពីស្ថានភាពផ្លូវ កន្លែងស្ទះចរាចរណ៍ និងទីតាំងសក្តានុពល។
Nanomaterials (សម្ភារៈណាណូ) ជាភាគល្អិតតូចៗបំផុតកម្រិតណាណូ (១ ណាណូម៉ែត្រ ស្មើនឹង ១ ភាគពាន់លាននៃ ១ ម៉ែត្រ) ដែលត្រូវបានប្រើក្នុងកសិកម្មដើម្បីជួសជុលដីខូច ស្រូបយកលោហៈធ្ងន់ពុល និងជួយឱ្យរុក្ខជាតិស្រូបយកជីបានល្អបំផុត។ ដូចជាកងទ័ពស្រមោចដ៏តូចបំផុតរាប់លានក្បាល ដែលអាចជ្រៀតចូលទៅសម្អាតកាកសំណល់ក្នុងកន្លែងដែលមនុស្សមិនអាចមើលឃើញ ឬទៅដល់។
Bio-organic fertilizer (ជីសរីរាង្គជីវសាស្រ្ត) ជាប្រភេទជីដែលផ្សំឡើងពីសារធាតុសរីរាង្គ (ដូចជារុក្ខជាតិ ឬលាមកសត្វ) រួមបញ្ចូលជាមួយបាក់តេរី ឬអតិសុខុមប្រាណមានប្រយោជន៍ ដើម្បីជួយកែលម្អរចនាសម្ព័ន្ធដី និងជំរុញការលូតលាស់របស់ដំណាំដោយសុវត្ថិភាព។ ដូចជាការហូបយ៉ាអួ (Yogurt) ដែលមានផ្ទុកបាក់តេរីល្អ ជួយសម្រួលដល់ក្រពះពោះវៀនរបស់យើងឱ្យរំលាយអាហារបានល្អ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖