Original Title: Evaluation for Dinitrogen Fixation and Yield of Soybean Cultivars under Conditions of Zero and Conventional Tillage by 15N Technique
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.1999.12
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការវាយតម្លៃលើការចងអាសូត និងទិន្នផលនៃពូជសណ្តែកសៀង ក្រោមលក្ខខណ្ឌដីមិនភ្ជួររាស់ និងភ្ជួររាស់ធម្មតា ដោយប្រើបច្ចេកទេស 15N

ចំណងជើងដើម៖ Evaluation for Dinitrogen Fixation and Yield of Soybean Cultivars under Conditions of Zero and Conventional Tillage by 15N Technique

អ្នកនិពន្ធ៖ Chantana Siripaibool (Agricultural Chemistry Division, Department of Agriculture), Pornpimol Chaiwanakupt (Office of the Senior Experts, Department of Agriculture), Jittra Claimon, Jariya Prasatsrisupab, Thianchai Arayangkoon, Preecha Vadisirisak, Woravich Rungrattanakasin

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1999, Thai Agricultural Research Journal Vol. 17 No. 2

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ តើការជ្រើសរើសរុក្ខជាតិត្រួតពិនិត្យ របបនៃការភ្ជួររាស់ និងពូជសណ្តែកសៀង មានឥទ្ធិពលយ៉ាងណាទៅលើទិន្នផល និងបរិមាណនៃការចងអាសូត (N2 fixation) នៅក្នុងប្រទេសថៃ?

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសពង្រាវអ៊ីសូតូប 15N ដើម្បីវាយតម្លៃការចងអាសូតរបស់សណ្តែកសៀងក្នុងលក្ខខណ្ឌដីខុសៗគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Zero Tillage (ZT)
ការដាំដុះដោយមិនភ្ជួររាស់ (Zero Tillage)
ចំណេញពេលវេលា កាត់បន្ថយការចំណាយលើកម្លាំងពលកម្ម/គ្រឿងចក្រ និងជួយរក្សាសំណើមនៅក្នុងដីបានល្អ។ អាចប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាស្មៅចង្រៃច្រើន និងទាមទារការគ្រប់គ្រងសំណល់រុក្ខជាតិឱ្យបានត្រឹមត្រូវ។ ផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ និងបរិមាណការចងអាសូតខ្ពស់ជាងនៅតំបន់ខនកែន (Khon Kaen) ដែលស័ក្តិសមសម្រាប់ការអភិរក្សដី។
Conventional Tillage (CT)
ការដាំដុះដោយភ្ជួររាស់ធម្មតា (Conventional Tillage)
ជួយកម្ចាត់ស្មៅចង្រៃ និងធ្វើឱ្យដីធូរល្អ ដែលងាយស្រួលដល់ការចាក់ឫសរបស់រុក្ខជាតិនៅដំណាក់កាលដំបូង។ ចំណាយថវិកានិងកម្លាំងច្រើន ព្រមទាំងអាចបណ្តាលឱ្យបាត់បង់សំណើមដី និងរចនាសម្ព័ន្ធដីយ៉ាងឆាប់រហ័ស។ ផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ និងបរិមាណការចងអាសូតខ្ពស់ជាងនៅតំបន់ឈៀងម៉ៃ (Chiang Mai)។
15N Isotope Dilution Technique
បច្ចេកទេសពង្រាវអ៊ីសូតូប 15N
ផ្តល់ភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់បំផុតក្នុងការវាស់ស្ទង់បរិមាណអាសូតដែលរុក្ខជាតិចងបានពីបរិយាកាស (N2 fixation) បើធៀបនឹងវិធីសាស្ត្រផ្សេងៗ។ ទាមទារការចំណាយខ្ពស់លើជីអ៊ីសូតូប និងឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ទំនើបៗសម្រាប់ការវិភាគ។ រកឃើញថាពូជសណ្តែកសៀងថៃអាចចងអាសូតបានជាមធ្យមជាង 100 kg N/ha ដោយផ្គត់ផ្គង់អាសូតជាង 50% នៃតម្រូវការរបស់រុក្ខជាតិសរុប។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តបច្ចេកទេសក្នុងការសិក្សានេះ ទាមទារការចំណាយខ្ពស់លើឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍ទំនើបៗ និងសារធាតុគីមីពិសេសសម្រាប់ការវិភាគអ៊ីសូតូប។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងតាំងពីឆ្នាំ 1985 នៅក្នុងតំបន់ខុសៗគ្នានៃប្រទេសថៃ (ឈៀងម៉ៃ, ខនកែន និងកំពែងសែន) ដែលមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងប្រភេទដីស្រដៀងទៅនឹងប្រទេសកម្ពុជា។ ទោះជាយ៉ាងណាក៏ដោយ លទ្ធផលនេះប្រហែលជាចាំបាច់ត្រូវមានការធ្វើតេស្តឡើងវិញសម្រាប់ប្រភេទដីជាក់លាក់នៅកម្ពុជា ព្រោះកម្រិតជីជាតិដី និងវត្តមានរបស់ពពួកបាក់តេរី Rhizobium ធម្មជាតិនៅក្នុងដីនីមួយៗអាចមានភាពខុសគ្នាយ៉ាងខ្លាំង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេស និងរបកគំហើញពីការសិក្សានេះមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការកែលម្អការដាំដុះសណ្តែកសៀង និងការគ្រប់គ្រងដីប្រកបដោយនិរន្តរភាព។

ជារួម ការអនុវត្តតាមរបកគំហើញនេះ និងការធ្វើតេស្តបន្សាំទៅនឹងបរិបទក្នុងស្រុក អាចជួយបង្កើនទិន្នផលសណ្តែកសៀង និងលើកកម្ពស់ការអនុវត្តកសិកម្មអភិរក្សនៅកម្ពុជាប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះពីមីក្រូជីវសាស្ត្រដី: ស្វែងយល់ពីតួនាទីរបស់បាក់តេរី Bradyrhizobium japonicum និងយន្តការនៃការចងអាសូត (N2 fixation) ដោយប្រើប្រាស់ឯកសារស្រាវជ្រាវពី FAO ឬតាមរយៈ Google Scholar
  2. រចនាប្លង់ពិសោធន៍ប្រៀបធៀប (Experimental Design): រៀបចំការពិសោធន៍ដោយប្រើទម្រង់ Split-plot design ដើម្បីប្រៀបធៀបទិន្នផលរវាងការភ្ជួររាស់ធម្មតា និងមិនភ្ជួររាស់ ដោយជ្រើសរើសពូជសណ្តែកសៀងក្នុងស្រុកមកសាកល្បងនៅស្ថានីយ៍ពិសោធន៍កសិកម្ម។
  3. វាយតម្លៃដុំពកឫស និងការលូតលាស់: អនុវត្តការរាប់ចំនួនដុំពកឫស និងថ្លឹងទម្ងន់ស្ងួតរបស់រុក្ខជាតិ (Dry matter yield) នៅដំណាក់កាលចេញផ្កា ដោយប្រើប្រាស់ជញ្ជីងអេឡិចត្រូនិចភាពត្រឹមត្រូវខ្ពស់នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។
  4. ការសាកល្បងប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រជំនួស 15N: ដោយសារបច្ចេកទេស 15N Isotope dilution មានតម្លៃថ្លៃនិងស្មុគស្មាញ និស្សិតអាចចាប់ផ្តើមពីការប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Kjeldahl Method សម្រាប់ការវិភាគបរិមាណអាសូតសរុបនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍គីមីរបស់ RUA ជាការជំនួស។
  5. វិភាគទិន្នន័យ និងផ្តល់អនុសាសន៍: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី RSPSS ដើម្បីវិភាគទិន្នន័យស្ថិតិ (ANOVA) រកមើលភាពខុសគ្នានៃកម្រិតទិន្នផល និងសរសេររបាយការណ៍ផ្តល់អនុសាសន៍ជាក់លាក់សម្រាប់កសិករនៅកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Dinitrogen Fixation (ការចងអាសូត) ជាដំណើរការជីវសាស្ត្រដែលបាក់តេរីរស់នៅក្នុងដុំពកឫសរុក្ខជាតិត្រកូលសណ្តែក ចាប់យកឧស្ម័នអាសូត (N2) ពីបរិយាកាស ហើយបំប្លែងវាទៅជាសមាសធាតុអាម៉ូញាក់ (NH3) ដែលរុក្ខជាតិអាចស្រូបយកទៅប្រើប្រាស់សម្រាប់ការលូតលាស់បាន។ ដូចជារោងចក្រផលិតជីធម្មជាតិខ្នាតតូចដែលតាំងទីលំនៅតាមឫសរុក្ខជាតិ ដើម្បីទាញយកជីពីខ្យល់អាកាសមកចិញ្ចឹមដើមសណ្តែកដោយមិនបាច់ទិញជីគីមី។
15N Isotope Dilution (បច្ចេកទេសពង្រាវអ៊ីសូតូប 15N) ជាបច្ចេកទេសវាស់ស្ទង់ដ៏ជាក់លាក់មួយ ដោយប្រើប្រាស់អាសូតប្រភេទធ្ងន់ (15N) ដាក់ចូលទៅក្នុងដី។ តាមរយៈការប្រៀបធៀបបរិមាណ 15N នៅក្នុងដើមសណ្តែកធម្មតា និងដើមសណ្តែកដែលមិនអាចចងអាសូត គេអាចគណនាបានយ៉ាងច្បាស់ថាតើសណ្តែកស្រូបអាសូតពីខ្យល់បានប៉ុន្មាន និងពីដីបានប៉ុន្មាន។ ដូចជាការលាយថ្នាំពណ៌ចូលទៅក្នុងទឹកដី (ជីក្នុងដី) ដើម្បីដឹងថាតើរុក្ខជាតិបឺតយកទឹកពីដីដែលមានពណ៌ប៉ុន្មាន និងយកទឹកពីទឹកភ្លៀង (ខ្យល់) ដែលគ្មានពណ៌ប៉ុន្មាន។
Zero Tillage (ការដាំដុះដោយមិនភ្ជួររាស់) ជាប្រព័ន្ធកសិកម្មអភិរក្សដែលគេដាំគ្រាប់ពូជចូលទៅក្នុងដីដោយផ្ទាល់ ដោយមិនមានការភ្ជួររាស់ ឬបង្វិលដីឡើយ ដើម្បីរក្សាសំណើម កាត់បន្ថយការហូរច្រោះ និងរក្សារចនាសម្ព័ន្ធបាក់តេរីល្អៗនៅក្នុងដី។ ដូចជាការដាំគ្រាប់ពូជដោយគ្រាន់តែចោះរន្ធតូចៗលើដី ដោយមិនបាច់ឈូសឆាយឬជីកកកាយដីឱ្យខ្ទេចនោះទេ ដើម្បីរក្សាសំណើមនិងការពារដីកុំឱ្យខូចគុណភាព។
Non-nodulating lines (ពូជរុក្ខជាតិត្រួតពិនិត្យមិនមានដុំពក) ជាពូជសណ្តែកសៀងដែលត្រូវបានបង្កាត់ឡើងដោយគ្មានសមត្ថភាពបង្កើតដុំពកឫសជាមួយបាក់តេរី។ ពួកវាត្រូវបានប្រើប្រាស់ជា "រុក្ខជាតិគោល" នៅក្នុងការពិសោធន៍ ព្រោះវាអាចស្រូបយកអាសូតបានតែពីក្នុងដីប៉ុណ្ណោះ មិនអាចស្រូបពីខ្យល់បានទេ។ ដូចជាមនុស្សដែលពុំមានសមត្ថភាពដកដង្ហើមយកអុកស៊ីសែនពីខ្យល់ដោយផ្ទាល់ ហើយត្រូវពឹងផ្អែកតែលើបំពង់អុកស៊ីសែន (ជីក្នុងដី) ទាំងស្រុង ដែលគេយកមកប្រើជាខ្នាតស្តង់ដារសម្រាប់ប្រៀបធៀប។
Acetylene Reduction Assay (ការវាស់ស្ទង់សកម្មភាពអង់ស៊ីមដោយអាសេទីឡែន) ជាវិធីសាស្ត្រគីមីវិភាគមួយនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដែលប្រើសម្រាប់ប៉ាន់ស្មានល្បឿននៃការចងអាសូត។ គេបញ្ចេញឧស្ម័នអាសេទីឡែន (Acetylene) ទៅឱ្យដុំពកឫស ហើយវាស់មើលថាតើអង់ស៊ីមក្នុងដុំពកនោះអាចបំប្លែងឧស្ម័ននេះទៅជាអេទីឡែន (Ethylene) បានលឿនប៉ុណ្ណា។ ដូចជាការតេស្តកម្លាំងម៉ាស៊ីនដោយដាក់ប្រេងសាំងក្លែងក្លាយឱ្យវាឆេះ ដើម្បីវាស់ថាតើវានឹងមានថាមពលប៉ុណ្ណាពេលប្រើប្រេងសាំងពិតប្រាកដ។
Rhizobia (បាក់តេរីរ៉ៃសូប៊ីយ៉ូម) ជាពពួកបាក់តេរីក្នុងដីដែលមានទំនាក់ទំនងស៊ីសង្វាក់គ្នាជាមួយរុក្ខជាតិត្រកូលសណ្តែក ដោយពួកវាចូលទៅជ្រកក្នុងឫសរុក្ខជាតិ បង្កើតជាដុំពក និងជួយទាញយកអាសូតពីបរិយាកាសមកបំប្លែងជាសារធាតុចិញ្ចឹមឱ្យរុក្ខជាតិ។ ដូចជាកម្មករតូចៗដែលរុក្ខជាតិជួលឱ្យសង់រោងចក្រនៅតាមឫស ដើម្បីទាញយកជីពីខ្យល់អាកាសមកឱ្យរុក្ខជាតិ ដោយប្ដូរនឹងការផ្តល់កន្លែងរស់នៅ និងជាតិស្ករពីមែកធាងវិញ។
%Ndfa (ភាគរយអាសូតបានមកពីបរិយាកាស) តំណាងឱ្យពាក្យ Nitrogen Derived from Atmosphere។ វាជារង្វាស់ភាគរយដែលបញ្ជាក់ថា ក្នុងចំណោមបរិមាណអាសូតសរុបនៅក្នុងរុក្ខជាតិ តើមានប៉ុន្មានភាគរយដែលបានមកពីដំណើរការចងអាសូតពីបរិយាកាស (N2 fixation) បើធៀបនឹងអាសូតដែលបឺតពីដីឬជី។ ដូចជាការគិតភាគរយនៃប្រាក់ចំណូលសរុប ដែលបានមកពីការលក់ទំនិញ (បរិយាកាស) ធៀបនឹងប្រាក់ចំណូលដែលបានមកពីការប្រាក់សន្សំ (ដី)។
Fertilizer Use Efficiency / FUE (ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ជី) ជាសមាមាត្រដែលបង្ហាញពីបរិមាណជីអាសូតដែលរុក្ខជាតិពិតជាបានស្រូបយក និងយកទៅប្រើប្រាស់បានត្រឹមត្រូវ ធៀបនឹងបរិមាណជីសរុបដែលកសិករបានបាចចូលទៅក្នុងដី។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាតើថ្នាំពេទ្យដែលយើងលេបចូលទៅ ត្រូវបានរាងកាយស្រូបយកទៅព្យាបាលជំងឺបានល្អកម្រិតណា ហើយបញ្ចេញចោលឥតប្រយោជន៍អស់ប៉ុន្មានភាគរយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖