Original Title: Effect of Salt Concentrations on Aflatoxin Production in Peanut by Aspergillus flavus
Source: li01.tci-thaijo.org
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃកំហាប់អំបិលទៅលើការផលិតអាហ្វ្លាតុកស៊ីនក្នុងសណ្តែកដីដោយផ្សិត Aspergillus flavus

ចំណងជើងដើម៖ Effect of Salt Concentrations on Aflatoxin Production in Peanut by Aspergillus flavus

អ្នកនិពន្ធ៖ Kittisak Chitaree (Department of Applied Biology, Faculty of Science, King Mongkut's Institute of Technology), Taweerat Kiatsompob (Department of Applied Biology, Faculty of Science, King Mongkut's Institute of Technology), Worasith Panchang (Department of Applied Biology, Faculty of Science, King Mongkut's Institute of Technology), Dusanee Thanaboripat (Department of Applied Biology, Faculty of Science, King Mongkut's Institute of Technology)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 1993, Kasetsart J. (Nat. Sci.)

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Microbiology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះស្រាវជ្រាវពីបញ្ហានៃការបំពុលដោយជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីន (Aflatoxin) ក្នុងចំណីអាហារ ជាពិសេសសណ្តែកដី ដែលបង្កឡើងដោយផ្សិត Aspergillus flavus។ វាផ្តោតទៅលើការស្វែងរកវិធីសាស្រ្តកាត់បន្ថយ ឬទប់ស្កាត់ជាតិពុលនេះតាមរយៈការប្រើប្រាស់អំបិល (សូដ្យូមក្លរួ) ក្នុងកម្រិតកំហាប់ផ្សេងៗគ្នា។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តដោយការបណ្តុះផ្សិតនៅលើគ្រាប់សណ្តែកដីដែលមានបន្ថែមអំបិលក្នុងកម្រិតកំហាប់ខុសៗគ្នា រួចធ្វើការវាស់ស្ទង់ការលូតលាស់និងបរិមាណជាតិពុលក្នុងរយៈពេលកំណត់មួយ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Control (0 mg/g Salt)
សំណាកដើម (មិនប្រើប្រាស់អំបិល ០ mg/g)
មិនមានការចំណាយបន្ថែមទៅលើសារធាតុគីមី ឬអំបិល។ ផ្សិត Aspergillus flavus លូតលាស់លឿន និងផលិតជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីនក្នុងកម្រិតមួយគួរឱ្យព្រួយបារម្ភ។ ផលិតអាហ្វ្លាតុកស៊ីនកើនដល់ ១១.២៥ µg/g នៅថ្ងៃទី៧ និង ៣.៧៥ µg/g នៅថ្ងៃទី១៤។
Low Salt Concentration (20 mg/g)
ការប្រើប្រាស់កំហាប់អំបិលទាប (២០ mg/g)
ចំណាយអំបិលតិច និងមិនសូវធ្វើឱ្យខូចរសជាតិសណ្តែកដីខ្លាំង។ មានគ្រោះថ្នាក់បំផុត ព្រោះកម្រិតអំបិលតិចតួចនេះបែរជាទៅជំរុញឱ្យផ្សិតផលិតជាតិពុលកាន់តែខ្លាំងជាងធម្មតាទៅទៀត។ បរិមាណអាហ្វ្លាតុកស៊ីនកើនឡើងខ្ពស់បំផុតដល់ ១៦.៦៨ µg/g នៅថ្ងៃទី៧ ដែលជាកម្រិតខ្ពស់ជាងសំណាកដើម។
High Salt Concentration (80 - 160 mg/g)
ការប្រើប្រាស់កំហាប់អំបិលខ្ពស់ (៨០ ដល់ ១៦០ mg/g)
មានប្រសិទ្ធភាព ១០០% ក្នុងការទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់មេរោគផ្សិត និងបញ្ឈប់ការផលិតជាតិពុលទាំងស្រុង។ ធ្វើឱ្យសណ្តែកដីមានរសជាតិប្រៃខ្លាំង (៨% ទៅ ១៦%) ដែលអាចតម្រូវឱ្យមានការលាងសម្អាតចេញមុនពេលយកទៅកែច្នៃធ្វើម្ហូបអាហារ។ មិនមានការលូតលាស់របស់ផ្សិត (No growth) និងគ្មានការផលិតជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីនទាល់តែសោះ (០ µg/g) ពេញមួយរយៈពេលសិក្សា ២៨ ថ្ងៃ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍មីក្រូជីវសាស្ត្រសម្រាប់ការបណ្តុះផ្សិត និងម៉ាស៊ីនវិភាគគីមីកម្រិតខ្ពស់សម្រាប់ការវាស់ស្ទង់បរិមាណជាតិពុល។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ពូជសណ្តែកដីក្នុងស្រុកឈ្មោះ Khonkaen-60 និងធ្វើតេស្តក្នុងលក្ខខណ្ឌមន្ទីរពិសោធន៍ដែលគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាព (៣០ អង្សាសេ)។ ដោយសារប្រទេសកម្ពុជានិងថៃមានអាកាសធាតុ (ក្តៅហើយសើម) និងទម្លាប់នៃការដាំដុះកសិផលស្រដៀងគ្នា លទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធខ្ពស់ និងអាចតំណាងឱ្យស្ថានភាពសណ្តែកដីនៅកម្ពុជាបាន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្រ្តប្រើប្រាស់អំបិលដើម្បីទប់ស្កាត់មេរោគផ្សិតនេះមានសារៈសំខាន់ និងជាជម្រើសដ៏ងាយស្រួល ព្រមទាំងចំណាយតិចសម្រាប់អនុវត្តនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។

សរុបមក ការប្រើប្រាស់អំបិលក្នុងកំហាប់យ៉ាងតិច ៨០ mg/g គឺជាដំណោះស្រាយបច្ចេកទេសសាមញ្ញតែមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ក្នុងការធានាសុវត្ថិភាពចំណីអាហារពីជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីននៅកម្ពុជា។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីវដ្តជីវិតរបស់មេរោគផ្សិត និងជាតិពុល (Understand Fungal Growth & Mycotoxins): ស្វែងយល់ពីលក្ខខណ្ឌបរិស្ថាន (សំណើម និងសីតុណ្ហភាព) ដែលជំរុញការលូតលាស់របស់ Aspergillus flavus និងយន្តការនៃការបញ្ចេញជាតិពុល Aflatoxin B1 និង G1 ដោយប្រើប្រាស់ឯកសារយោងផ្នែកសុវត្ថិភាពចំណីអាហារ។
  2. អនុវត្តការបណ្តុះនិងអង្កេតមេរោគផ្សិត (Fungal Inoculation & Observation): អនុវត្តការបណ្តុះផ្សិតនៅលើគ្រាប់សណ្តែកដីពិតៗ ក្នុងកម្រិតអំបិលខុសៗគ្នា និងហ្វឹកហាត់រាប់បរិមាណស្ប៉ាដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Neubauer Haemacytometer នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។
  3. សិក្សាពីបច្ចេកទេសទាញយកសារធាតុពុល (Master Toxin Extraction Techniques): ហ្វឹកហាត់ពីរបៀបទាញយកជាតិពុលពីសំណាកដោយប្រើប្រាស់សារធាតុរំលាយគីមី (ដូចជា Chloroform និង Methanol) និងការចម្រោះតាមរយៈ Sep Pak silica gel cartridge column ឱ្យបានត្រឹមត្រូវនិងសុវត្ថិភាព។
  4. វិភាគទិន្នន័យដោយប្រើម៉ាស៊ីន HPLC (Data Analysis via HPLC): រៀនសូត្រពីដំណើរការរៀបចំសំណាកសម្រាប់បញ្ចូលទៅក្នុងម៉ាស៊ីន HPLC និងរបៀបអានទិន្នន័យ Chromatogram ដើម្បីគណនាបរិមាណអាហ្វ្លាតុកស៊ីនធៀបនឹងស្តង់ដារដោយភាពសុក្រឹតខ្ពស់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Aflatoxin (អាហ្វ្លាតុកស៊ីន) សារធាតុពុលម្យ៉ាងដែលបញ្ចេញដោយមេរោគផ្សិត ដែលអាចបង្កគ្រោះថ្នាក់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ថ្លើម និងជាមូលហេតុចម្បងមួយនៃការបង្កជំងឺមហារីកនៅពេលយើងបរិភោគចំណីអាហារដែលមានផ្ទុកវា។ ដូចជាថ្នាំពុលដែលសត្រូវលួចដាក់ក្នុងម្ហូបយើងដោយមិនឱ្យយើងដឹងខ្លួនតាមរយៈផ្សិតដែលដុះលើចំណីអាហារ។
Aspergillus flavus (ផ្សិតអាស្ពែហ្ស៊ីលឡឹស ហ្វ្លាវឹស) ជាប្រភេទមេរោគផ្សិតទូទៅមួយដែលតែងតែដុះនៅលើគ្រាប់ធញ្ញជាតិ និងសណ្តែកដីនៅពេលដែលវាមានសំណើមខ្ពស់ ហើយវាជាប្រភពដើមដែលផលិតសារធាតុពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីន។ ដូចជារោងចក្រតូចមួយដែលលាក់ខ្លួនក្នុងគ្រាប់សណ្តែកដី ហើយផលិតជាតិពុលនៅពេលមានអាកាសធាតុក្តៅនិងសើម។
Hepatocarcinogens (ភ្នាក់ងារបង្កមហារីកថ្លើម) សារធាតុ ឬភ្នាក់ងារគីមីទាំងឡាយណាដែលនៅពេលចូលទៅក្នុងរាងកាយ វាទៅបំផ្លាញកោសិកាថ្លើម និងបណ្តាលឱ្យកើតមានជំងឺមហារីកថ្លើម។ ដូចជាសត្វកណ្តៀរដែលកកេរដំបូលផ្ទះ (ថ្លើម) ជារៀងរាល់ថ្ងៃ រហូតដល់ផ្ទះនោះបាក់ស្រុតចុះ (កើតមហារីក)។
Secondary metabolites (សារធាតុបំប្លែងបន្ទាប់បន្សំ) សមាសធាតុគីមីដែលផលិតដោយមីក្រូសរីរាង្គ (ដូចជាផ្សិត) ដែលមិនមែនជារបស់ចាំបាច់សម្រាប់ការរស់រានមានជីវិត ឬការលូតលាស់ផ្ទាល់របស់វានោះទេ ប៉ុន្តែវាត្រូវបានបញ្ចេញដើម្បីការពារខ្លួន ឬប្រកួតប្រជែងជាមួយពពួកដទៃ។ ដូចជាអាវក្រោះ ឬអាវុធដែលទាហានប្រើដើម្បីការពារខ្លួននិងសម្លាប់សត្រូវ តែវាមិនមែនជាចំណីអាហារដែលធ្វើឱ្យទាហានរស់នោះទេ។
HPLC (ក្រូម៉ាតូក្រាហ្វីរាវកម្រិតខ្ពស់) បច្ចេកទេសក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនដើម្បីបំបែក កំណត់អត្តសញ្ញាណ និងវាស់បរិមាណសមាសធាតុនីមួយៗនៅក្នុងល្បាយមួយ ឧទាហរណ៍ដូចជាការវាស់បរិមាណជាតិពុលអាហ្វ្លាតុកស៊ីនក្នុងសណ្តែកដី។ ដូចជាម៉ាស៊ីនរាប់លុយដែលអាចបែងចែកក្រដាសប្រាក់១០០ដុល្លារ ៥០ដុល្លារ និង១០ដុល្លារចេញពីគ្នាយ៉ាងសុក្រឹតនិងរហ័ស។
Water activity (សកម្មភាពទឹក) រង្វាស់នៃបរិមាណទឹកសេរីនៅក្នុងចំណីអាហារដែលអាចឱ្យមេរោគ ឬផ្សិតយកទៅប្រើប្រាស់សម្រាប់ការលូតលាស់របស់វា ដែលការដាក់អំបិលអាចជួយកាត់បន្ថយសកម្មភាពទឹកនេះមិនឱ្យផ្សិតលូតលាស់បាន។ ដូចជាទឹកនៅក្នុងទន្លេដែលមនុស្សអាចដោះដូរយកទៅប្រើប្រាស់បាន (សកម្មភាពទឹកខ្ពស់) ខុសពីទឹកដែលកកជាទឹកកកមិនអាចយកទៅផឹកបាន (សកម្មភាពទឹកទាប)។
Inoculation (ការបណ្តុះមេរោគ) សកម្មភាពនៃការនាំយកកោសិកា ឬស្ប៉ារបស់មីក្រូសរីរាង្គ (ដូចជាមេរោគផ្សិត) ទៅដាក់ក្នុងមជ្ឈដ្ឋានណាមួយ (ដូចជាគ្រាប់សណ្តែកដី) ដើម្បីឱ្យវាលូតលាស់សម្រាប់ការសិក្សាស្រាវជ្រាវក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍។ ដូចជាការសាបព្រោះគ្រាប់ពូជរុក្ខជាតិទៅក្នុងដីស្រែ ដើម្បីឱ្យវាដុះជាសាប ឬដើមស្រូវ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖