Original Title: Formulating Strategies for Improving Food Security among Smallholder Farmers in The Middle Jordan Valley (Ghawr)
Source: doi.org/10.36956/rwae.v6i3.1950
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការបង្កើតយុទ្ធសាស្ត្រដើម្បីលើកកម្ពស់សន្តិសុខស្បៀងក្នុងចំណោមកសិករខ្នាតតូចនៅតំបន់ជ្រលងទន្លេហ្ស៊កដានីកណ្តាល (Ghawr)

ចំណងជើងដើម៖ Formulating Strategies for Improving Food Security among Smallholder Farmers in The Middle Jordan Valley (Ghawr)

អ្នកនិពន្ធ៖ Ansam Ghanayem (Centre for Global Sustainability Studies, Universiti Sains Malaysia), Radieah Mohd Nor (Centre for Global Sustainability Studies, Universiti Sains Malaysia), Amani A Al-Assaf (Departments of Agricultural Economics and Agribusiness, The University of Jordan)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 Research on World Agricultural Economy

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ កសិករខ្នាតតូចនៅតំបន់ជ្រលងទន្លេហ្ស៊កដានីកណ្តាល (Middle Jordan Valley) កំពុងប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាគំរាមកំហែងដល់សន្តិសុខស្បៀងធ្ងន់ធ្ងរ ដោយសារការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ កង្វះខាតទឹក ថ្លៃដើមផលិតកម្មខ្ពស់ និងភាពទន់ខ្សោយនៃគោលនយោបាយ ដែលជំរុញឱ្យមានការចំណាកស្រុកបោះបង់មុខរបរកសិកម្ម។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រចម្រុះដោយផ្អែកលើក្របខ័ណ្ឌជីវភាពរស់នៅប្រកបដោយចីរភាព (Sustainable Livelihood Framework - SLF) រួមមានការសម្ភាសន៍គុណវិស័យ និងការសង្កេតផ្ទាល់នៅទីវាល។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Modern Integrated Farming with Strong Support (Zone A)
ការធ្វើកសិកម្មចម្រុះទំនើបរួមជាមួយការគាំទ្រខ្លាំងពីរដ្ឋ (តំបន់ A)
មានប្រសិទ្ធភាពប្រើប្រាស់ដីខ្ពស់ (៨៥%) និងកាត់បន្ថយអត្រានៃការខ្វះខាតស្បៀងបានយ៉ាងល្អ។ ធានាបាននូវនិរន្តរភាពទិន្នផលទោះបីស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអាកាសធាតុប្រែប្រួល។ ទាមទារដើមទុនហិរញ្ញវត្ថុខ្ពស់សម្រាប់រៀបចំប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រទំនើប និងត្រូវការអ្នកជំនាញកសិកម្មប្រចាំការ។ ទទួលបានទិន្នផល ៣,៥ តោន/ហិកតា និងអត្រាខ្វះស្បៀងមានត្រឹមតែ ២០% ប៉ុណ្ណោះ។
Traditional Farming with Weak Support (Zone C)
ការធ្វើកសិកម្មបែបប្រពៃណីនិងខ្វះការគាំទ្រ (តំបន់ C)
ចំណាយដើមទុនតិចតួចនៅពេលចាប់ផ្តើម ដោយប្រើប្រាស់ពូជក្នុងស្រុក និងចំណេះដឹងពីដូនតា។ មិនសូវពឹងផ្អែកលើបច្ចេកវិទ្យាស្មុគស្មាញ។ ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ដីទាប (ត្រឹមតែ ៥០%) ងាយរងគ្រោះដោយសារសត្វល្អិត និងកង្វះទឹកដែលនាំឱ្យខាតបង់ធ្ងន់ធ្ងរ។ ទទួលបានទិន្នផលត្រឹមតែ ១,៨ តោន/ហិកតា និងអត្រាខ្វះស្បៀងមានរហូតដល់ ៦៥%។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តយុទ្ធសាស្ត្រដែលបានស្នើឡើងទាមទារការវិនិយោគចាំបាច់លើផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងការគាំទ្រពីរដ្ឋាភិបាលដើម្បីជួយដល់កសិករខ្នាតតូច។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងតាមរយៈវិធីសាស្ត្រគុណវិស័យជាមួយសំណាកតូច (គ្រួសារកសិករខ្នាតតូចចំនួន ១៥ គ្រួសារ ដែលមានកសិករ ៤៥ នាក់) នៅតំបន់ជ្រលងទន្លេហ្ស៊កដានីកណ្តាល ដែលមានអាកាសធាតុស្ងួតហួតហែង។ ទោះបីជាទំហំសំណាកតូច និងស្ថានភាពភូមិសាស្ត្រខុសគ្នាក៏ដោយ លទ្ធផលនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់កម្ពុជា ព្រោះវាកំពុងឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពងាយរងគ្រោះរួមរបស់កសិករខ្នាតតូចជុំវិញបញ្ហាបំណុល ការអន្តរាគមន៍ខ្សោយពីរដ្ឋ និងការបន្លាស់ទីចោលស្រុកកំណើត។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រ និងយុទ្ធសាស្ត្រក្នុងការស្រាវជ្រាវនេះ គឺមានសារៈប្រយោជន៍ខ្លាំងសម្រាប់ការដោះស្រាយបញ្ហាសន្តិសុខស្បៀង និងការចំណាកស្រុករបស់កសិករនៅកម្ពុជា។

ការអនុវត្តក្របខ័ណ្ឌជីវភាពរស់នៅប្រកបដោយចីរភាព (SLF) ជួយឱ្យអ្នកតាក់តែងគោលនយោបាយកម្ពុជាមើលឃើញពីឫសគល់នៃបញ្ហាកសិកម្ម ឈានទៅរៀបចំយុទ្ធសាស្ត្រគាំទ្រចំគោលដៅនិងមានប្រសិទ្ធភាព។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីក្របខ័ណ្ឌ SLF និងការវាយតម្លៃជីវភាពកសិករ: ស្វែងយល់ពីរបៀបប្រើប្រាស់ Sustainable Livelihood Framework (SLF) ដើម្បីវាយតម្លៃធនធានទាំង៥ (មនុស្ស សង្គម ធម្មជាតិ រូបវន្ត ហិរញ្ញវត្ថុ) របស់គ្រួសារកសិករក្នុងស្រុក។
  2. រៀបចំការស្ទង់មតិ និងប្រមូលទិន្នន័យនៅទីវាល: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ប្រមូលទិន្នន័យដូចជា KoboToolboxODK Collect ដើម្បីចុះសម្ភាសន៍កសិករខ្នាតតូចនៅតាមសហគមន៍ អំពីបញ្ហាបំណុល ការខ្វះខាតទឹក និងអសន្តិសុខស្បៀង។
  3. វិភាគទិន្នន័យ និងរកកត្តាជំរុញនៃការចំណាកស្រុក: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី NVivo សម្រាប់វិភាគទិន្នន័យគុណវិស័យ (Qualitative data) និងប្រើប្រាស់ការវិភាគ Quadrant Analysis ដើម្បីរកពីកត្តា Push/Pull នៃការចំណាកស្រុក។
  4. រចនាយុទ្ធសាស្ត្រអន្តរាគមន៍កសិកម្មវៃឆ្លាត: សិក្សា និងលើកគម្រោងសាកល្បងដោយប្រើប្រាស់ Drip Irrigation System ឬបច្ចេកទេស Climate-smart Agriculture ដើម្បីណែនាំដល់កសិករក្នុងសហគមន៍គោលដៅ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Sustainable Livelihood Framework (ក្របខ័ណ្ឌជីវភាពរស់នៅប្រកបដោយចីរភាព) គឺជាវិធីសាស្ត្រមួយសម្រាប់វិភាគពីរបៀបដែលមនុស្ស (ជាពិសេសកសិករ) ប្រើប្រាស់ធនធានរបស់ពួកគេ ដើម្បីទប់ទល់នឹងភាពងាយរងគ្រោះ ដូចជាគ្រោះរាំងស្ងួត ឬវិបត្តិសេដ្ឋកិច្ច ក្នុងគោលបំណងធានាបាននូវការរស់នៅប្រកបដោយចីរភាព និងដោះស្រាយបញ្ហាសន្តិសុខស្បៀង។ ប្រៀបដូចជាការពិនិត្យមើលកញ្ចប់ឧបករណ៍និងជំនាញទាំងអស់ដែលគ្រួសារមួយមាន ដើម្បីវាយតម្លៃថាតើពួកគេអាចតស៊ូឆ្លងកាត់ការលំបាកបានកម្រិតណា។
Livelihood Assets (ទ្រព្យសកម្មជីវភាព) សំដៅលើធនធានជាមូលដ្ឋានទាំង៥ប្រភេទដែលកសិករត្រូវការដើម្បីរស់រានមានជីវិតនិងអភិវឌ្ឍមុខរបរ រួមមាន៖ ចំណេះដឹងនិងសុខភាព(មនុស្ស), ទំនាក់ទំនងសហគមន៍(សង្គម), ដីនិងទឹក(ធម្មជាតិ), ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ(រូបវន្ត), និងប្រាក់ចំណូលឬឥណទាន(ហិរញ្ញវត្ថុ)។ ដូចជាសសរគ្រឹះទាំង៥ដែលជួយទ្រទ្រង់ផ្ទះមួយឱ្យនៅរឹងមាំ បើបាក់សសរណាមួយ ផ្ទះនោះនឹងងាយរលំ។
Push and Pull Factors (កត្តាជំរុញ និងកត្តាទាញយក) នៅក្នុងបរិបទចំណាកស្រុក "កត្តាជំរុញ" គឺជាបញ្ហាលំបាកនៅស្រុកកំណើត (ដូចជាបំណុល គ្រោះរាំងស្ងួត) ដែលបង្ខំកសិករឱ្យចាកចេញ ចំណែក "កត្តាទាញយក" គឺជាឱកាសល្អៗនៅកន្លែងផ្សេង (ដូចជាការងារប្រាក់ខែខ្ពស់នៅទីក្រុង) ដែលទាក់ទាញពួកគេឱ្យទៅរស់នៅទីនោះ។ ដូចជាមេដែកដែលម្ខាងរុញច្រានយើងឱ្យចេញពីកន្លែងចាស់ដោយសារភាពក្រីក្រ និងម្ខាងទៀតទាញយើងឱ្យទៅកន្លែងថ្មីដែលមានសង្ឃឹមច្រើនជាង។
Drip Irrigation (ប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រន្តក់ទឹក) ជាបច្ចេកទេសស្រោចស្រពទំនើបមួយដែលបញ្ចេញទឹកបន្តិចៗម្តងៗដោយផ្ទាល់ទៅកាន់ឫសរបស់រុក្ខជាតិ ដើម្បីកាត់បន្ថយការខ្ជះខ្ជាយទឹក និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ទឹក ជាពិសេសនៅតំបន់ដែលខ្វះខាតទឹក។ ដូចជាការចាក់ទឹកថ្នាំតាមសរសៃឈាមដោយផ្ទាល់ទៅកន្លែងដែលត្រូវការ ជាជាងការចាក់ទឹកស្រោចជោកពេញខ្លួនដែលធ្វើឱ្យខាតបង់ច្រើន។
Crop Diversification (ការធ្វើពិពិធកម្មដំណាំ) ជាយុទ្ធសាស្ត្រនៃការដាំដុះដំណាំច្រើនមុខខុសៗគ្នានៅលើផ្ទៃដីតែមួយ ឬឆ្លាស់រដូវគ្នា ជាជាងដាំតែដំណាំមួយមុខ ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យនៅពេលដំណាំណាមួយខូចខាត ឬធ្លាក់ថ្លៃនៅលើទីផ្សារ។ ដូចជាពាក្យចាស់ពោលថា "កុំដាក់ស៊ុតទាំងអស់ក្នុងកន្ត្រកតែមួយ" ដើម្បីការពារកុំឱ្យបែកបាត់បង់ទាំងអស់ក្នុងពេលតែមួយ។
Protected Agriculture (កសិកម្មការពារ / កសិកម្មក្នុងផ្ទះសំណាញ់) ជាការធ្វើកសិកម្មនៅក្នុងបរិស្ថានដែលត្រូវបានគ្រប់គ្រង (ដូចជាផ្ទះកញ្ចក់ ឬផ្ទះសំណាញ់) ដើម្បីការពារដំណាំពីសត្វល្អិតចង្រៃ អាកាសធាតុអាក្រក់ និងជួយរក្សាសីតុណ្ហភាព និងសំណើមឱ្យបានល្អសម្រាប់រុក្ខជាតិលូតលាស់។ ប្រៀបដូចជាការបំពាក់អាវក្រោះនិងឆ័ត្រការពារដំណាំកុំឱ្យត្រូវក្តៅខ្លាំង ភ្លៀងខ្លាំង ឬសត្វល្អិតមកយាយី។
Food Security (សន្តិសុខស្បៀង) ស្ថានភាពដែលមនុស្សគ្រប់រូបមានលទ្ធភាពគ្រប់គ្រាន់ទាំងផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចនិងរូបវន្ត ដើម្បីទទួលបានអាហារដែលមានសុវត្ថិភាព ជីវជាតិ និងបរិមាណគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទ្រទ្រង់សុខភាពរាងកាយប្រចាំថ្ងៃ ដោយមិនមានការព្រួយបារម្ភពីការខ្វះខាត។ គឺការធានាថាគ្រួសារមួយមិនត្រឹមតែមានអង្ករក្នុងធុងប៉ុណ្ណោះទេ តែថែមទាំងមានបន្លែត្រីសាច់គ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ហូបចុកជាប្រចាំដោយមិនភ័យព្រួយ។
Farmer Cooperatives (សហករណ៍កសិកម្ម) ជាការចងក្រងគ្នារបស់កសិករជាក្រុមឬសមាគម ដើម្បីជួយគ្នាទៅវិញទៅមកក្នុងការទិញជីឬពូជក្នុងតម្លៃបោះដុំ ចែករំលែកបច្ចេកទេស និងមានអំណាចក្នុងការចរចាតម្លៃលក់កសិផលនៅលើទីផ្សារកុំឱ្យឈ្មួញកណ្តាលគាបសង្កត់។ ដូចជាចង្កឹះមួយបាច់ដែលពិបាកនឹងកាច់បំបាក់ ជាជាងចង្កឹះមួយដើមដែលកសិករម្នាក់ៗប្រកួតប្រជែងឬតតាំងជាមួយឈ្មួញដោយឯកកោ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖