Original Title: Preliminary Scoping Study on Building and Enhancing Sustainable Agriculture and Food Systems in ASEAN Countries
Source: www.eria.org
Document Type: Report
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original report for full accuracy.

ការសិក្សាស្ទង់មតិបឋមស្តីពីការកសាង និងលើកកម្ពស់វិស័យកសិកម្ម និងប្រព័ន្ធស្បៀងអាហារប្រកបដោយចីរភាពនៅក្នុងប្រទេសសមាជិកអាស៊ាន

ចំណងជើងដើម៖ Preliminary Scoping Study on Building and Enhancing Sustainable Agriculture and Food Systems in ASEAN Countries

អ្នកនិពន្ធ៖ Masanori Kozono, Kentaro Yamada, Venkatachalam Anbumozhi

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 Economic Research Institute for ASEAN and East Asia (ERIA)

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Economics and Policy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា/ប្រធានបទ (The Problem/Topic)៖ តំបន់អាស៊ានប្រឈមមុខនឹងបញ្ហាសន្តិសុខស្បៀង ការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ និងការរេចរឹលបរិស្ថាន ដែលទាមទារឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរយ៉ាងបន្ទាន់ទៅរកប្រព័ន្ធកសិកម្ម និងស្បៀងអាហារប្រកបដោយចីរភាព ដូចដែលបានគូសបញ្ជាក់នៅក្នុងគោលការណ៍ណែនាំតំបន់អាស៊ាន។

វិធីសាស្ត្រ (Approach)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការស្ទង់មតិដោយប្រើប្រាស់កម្រងសំណួរ និងបទសម្ភាសន៍ ដោយមានការចូលរួមពីអ្នកពាក់ព័ន្ធ (Stakeholders) និងអ្នកសម្របសម្រួល (Enablers) ចំនួន ៧៧៤ នាក់នៅទូទាំងប្រទេសអាស៊ានទាំង ១០ ដើម្បីកំណត់ពីអាទិភាព បញ្ហាប្រឈម និងដំណោះស្រាយ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់ៗ (Key Conclusions)៖

២. ការរកឃើញសំខាន់ៗ (Key Findings)

របាយការណ៍នេះបង្ហាញពីការវាយតម្លៃលើប្រព័ន្ធកសិកម្ម និងស្បៀងអាហារប្រកបដោយចីរភាពនៅតំបន់អាស៊ាន ដោយសង្កត់ធ្ងន់ថាការកែលម្អសុខភាពដី និងការកាត់បន្ថយសារធាតុគីមីគឺជាអាទិភាពចម្បង។ ទោះជាយ៉ាងណាក្តី បញ្ហាកង្វះខាតហិរញ្ញប្បទាន ការចូលទីផ្សារ និងសមត្ថភាពបច្ចេកវិទ្យានៅតែជាឧបសគ្គធំបំផុត ពិសេសសម្រាប់ប្រទេសក្នុងតំបន់ CLMV រួមទាំងកម្ពុជាផងដែរ។

ការរកឃើញ (Finding) ព័ត៌មានលម្អិត (Detail) ភស្តុតាង (Evidence)
ការផ្តោតលើសុខភាពដី និងការកាត់បន្ថយគីមី (Soil Health & Chemical Reduction Focus) ការអនុវត្តកសិកម្មប្រកបដោយចីរភាពដែលទទួលបានការពេញនិយមជាងគេ គឺការផ្តោតលើការកែលម្អសុខភាពដី និងការកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីនានាដើម្បីការពារបរិស្ថាន និងធានាសុវត្ថិភាពស្បៀង។ ទិន្នន័យបង្ហាញថា ៥៧,២% នៃអ្នកឆ្លើយតបនៅអាស៊ានបានអនុវត្តការលើកកម្ពស់សុខភាពដី និង ៥៦,៣% បានកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីកសិកម្ម (Agrochemicals)។
ឧបសគ្គផ្នែកហិរញ្ញវត្ថុ និងទីផ្សារ (Financial and Market Barriers) ប្រទេសក្នុងក្រុម CLMV ជួបប្រទះការលំបាកយ៉ាងខ្លាំងក្នុងការទទួលបានប្រភពទុនហិរញ្ញប្បទាន និងទីផ្សារដែលមានស្ថិរភាពសម្រាប់ការផលិតផលកសិកម្មប្រកបដោយចីរភាពរបស់ពួកគេ បើធៀបនឹងប្រទេសអាស៊ានដទៃ។ នៅកម្ពុជា ៣១,៩% នៃអ្នកឆ្លើយតបបានលើកឡើងថា បញ្ហាហិរញ្ញវត្ថុ និងទីផ្សារ គឺជាឧបសគ្គធំជាងគេបំផុតសម្រាប់ការអនុវត្តគោលការណ៍ណែនាំស្តីពីកសិកម្មចីរភាព។
គម្លាតនៃការអប់រំ និងសមត្ថភាព (Education and Capacity Building Gaps) កង្វះខាតការយល់ដឹង ការអប់រំ និងការបណ្តុះបណ្តាលសមត្ថភាពបច្ចេកទេសដល់កសិករ គឺជាបញ្ហាប្រឈមធំដែលរារាំងដល់ការផ្លាស់ប្តូរពីកសិកម្មតាមបែបប្រពៃណីទៅរកកសិកម្មទំនើបនិងមានចីរភាព។ ១២,៤% នៃអ្នកចូលរួមនៅកម្ពុជា បានគូសបញ្ជាក់ពីបញ្ហាកង្វះធនធានមនុស្សដែលមានជំនាញ និងចំណេះដឹងមានកម្រិត ស្របពេលដែលនៅកម្រិតអាស៊ានបញ្ហានេះក៏ស្ថិតក្នុងចំណោមឧបសគ្គកំពូលទាំងបីផងដែរ។
តម្រូវការបច្ចេកវិទ្យា និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ (Technology and Infrastructure Needs) ការអនុវត្តបច្ចេកវិទ្យាទំនើប (ដូចជាបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល និងកសិកម្មឆ្លាតវៃ) នៅមានកម្រិតទាបនៅឡើយនៅតាមប្រទេសកំពុងអភិវឌ្ឍន៍ ដោយសារកង្វះហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរូបវន្ត និងតម្លៃខ្ពស់ក្នុងការវិនិយោគឧបករណ៍ទំនើបៗ។ នៅប្រទេសកម្ពុជា ២១,១% នៃអ្នកផ្តល់បទសម្ភាសន៍បានរាយការណ៍ថា កង្វះខាតហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ បន្ទប់ពិសោធន៍ និងការលំបាកក្នុងការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាធារាសាស្ត្រទំនើប ជាបញ្ហារាំងស្ទះចម្បង។

៣. អនុសាសន៍ (Recommendations)

ដើម្បីសម្រេចបាននូវប្រព័ន្ធស្បៀងអាហារប្រកបដោយចីរភាព របាយការណ៍នេះបានផ្តល់នូវអនុសាសន៍ជាយុទ្ធសាស្ត្រដល់អ្នកពាក់ព័ន្ធដូចខាងក្រោម៖

គោលដៅ (Target) សកម្មភាព (Action) អាទិភាព (Priority)
រាជរដ្ឋាភិបាល (Government) ត្រូវរៀបចំផែនការសកម្មភាពថ្នាក់ជាតិរយៈពេលខ្លី និងមធ្យម ដោយធ្វើសមកាលកម្មជាមួយគោលការណ៍ណែនាំតំបន់អាស៊ាន ព្រមទាំងកំណត់សូចនាករអនុវត្តគន្លឹះ (KPIs) ដើម្បីវាស់វែងពីប្រសិទ្ធភាពនៃការអនុវត្តគោលនយោបាយកសិកម្ម។ ខ្ពស់ (High)
ស្ថាប័នហិរញ្ញវត្ថុ និងរដ្ឋាភិបាល (Financial Institutions and Government) បង្កើតយន្តការហិរញ្ញប្បទានប្រកបដោយនវានុវត្តន៍ និងងាយស្រួលទទួលបាន (Accessible Financing Mechanisms) និងជួយសម្រួលដល់ការភ្ជាប់ទំនាក់ទំនងរវាងកសិករខ្នាតតូចទៅកាន់ទីផ្សារ ដើម្បីធានាស្ថិរភាពប្រាក់ចំណូល។ ខ្ពស់ (High)
ក្រសួងពាក់ព័ន្ធ និងអង្គការមិនមែនរដ្ឋាភិបាល (Relevant Ministries and NGOs) ពង្រឹងការបណ្តុះបណ្តាល និងកសាងសមត្ថភាពនៅកម្រិតកសិដ្ឋាន (Farm Level) តាមរយៈកម្មវិធីសាលារៀនកសិករ (Farmer Field Schools) ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយពីកសិកម្មឆ្លាតវៃ ជីវចម្រុះ និងការអនុវត្តកសិកម្មល្អ (GAP)។ មធ្យម (Medium)
វិស័យឯកជន (Private Sector) ជំរុញភាពជាដៃគូរវាងរដ្ឋ និងឯកជន (PPP) ក្នុងការវិនិយោគលើបច្ចេកវិទ្យាកសិកម្ម ហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធក្រោយពេលប្រមូលផល និងបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល ដើម្បីជួយគាំទ្រដល់ការកាត់បន្ថយការបាត់បង់ផលិតផលកសិកម្ម។ មធ្យម (Medium)

៤. បរិបទកម្ពុជា (Cambodia Context)

របាយការណ៍នេះមានភាពស៊ីសង្វាក់គ្នាយ៉ាងខ្លាំងជាមួយបរិបទកម្ពុជា ជាពិសេសស្របពេលដែលរាជរដ្ឋាភិបាលកំពុងអនុវត្ត 'គោលនយោបាយអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្មជាតិ ឆ្នាំ២០២២-២០៣០'។ វាជួយឆ្លុះបញ្ចាំងពីវឌ្ឍនភាពនៃការអនុវត្តកសិកម្មអន្តរកាល (Agroecology) កសិកម្មអភិរក្ស និងចង្អុលបង្ហាញពីបញ្ហាខ្វះទុនវិនិយោគ និងបច្ចេកវិទ្យា ដែលកម្ពុជាចាំបាច់ត្រូវដោះស្រាយ។

ផលប៉ះពាល់មូលដ្ឋាន (Local Implications)៖

ដើម្បីឱ្យការផ្លាស់ប្តូរប្រព័ន្ធកសិកម្ម និងស្បៀងអាហារមានដំណើរការល្អ កម្ពុជាត្រូវផ្តោតសំខាន់លើការស្វែងរកប្រភពទុនហិរញ្ញប្បទាន ការកសាងសមត្ថភាពបច្ចេកទេសកសិករ និងការពង្រឹងកិច្ចសហការរវាងស្ថាប័នរដ្ឋ និងឯកជន ស្របតាមគោលការណ៍ណែនាំរបស់អាស៊ាន។

៥. ផែនការអនុវត្ត (Implementation Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមអនុសាសន៍នៃរបាយការណ៍នេះ គួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការធ្វើសមកាលកម្មគោលនយោបាយ (Policy Alignment): ធ្វើសមាហរណកម្មគោលការណ៍ណែនាំកសិកម្មចីរភាពរបស់អាស៊ាន (ASEAN Guidelines) បញ្ចូលទៅក្នុងយុទ្ធសាស្ត្រជាតិ និងគោលនយោបាយអភិវឌ្ឍន៍កសិកម្មឆ្នាំ២០២២-២០៣០ ដឹកនាំដោយក្រសួងកសិកម្ម រុក្ខាប្រមាញ់ និងនេសាទ (MAFF)។
  2. ការបង្កើតយន្តការគាំទ្រហិរញ្ញវត្ថុ (Financial Support Mechanisms): សហការជាមួយធនាគារអភិវឌ្ឍន៍ជនបទ និងកសិកម្ម (ARDB) និងដៃគូអភិវឌ្ឍន៍អន្តរជាតិ ដើម្បីបង្កើតកញ្ចប់ឥណទានបៃតង ឬមូលនិធិគាំទ្រដែលមានការប្រាក់ទាប សម្រាប់កសិករដែលបង្វែរមកធ្វើកសិកម្មអន្តរកាល (Agroecology)។
  3. ការពង្រឹងការអប់រំ និងសមត្ថភាព (Education and Capacity Building): ពង្រីក និងពង្រឹងកម្មវិធីសាលារៀនកសិករ (Farmer Field Schools) ដោយបញ្ចូលប្រធានបទស្តីពី ការគ្រប់គ្រងគុណភាពដី ការកាត់បន្ថយថ្នាំពុលកសិកម្ម ការប្រើប្រាស់ជីសរីរាង្គ និងកសិកម្មឆ្លាតវៃធន់នឹងអាកាសធាតុ។
  4. ការវិនិយោគលើបច្ចេកវិទ្យា និងហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ (Tech & Infrastructure Investment): ជំរុញការចូលរួមពីវិស័យឯកជន ក្នុងការវិនិយោគលើហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធក្រោយការប្រមូលផល ឃ្លាំងស្តុកត្រជាក់ និងការនាំយកបច្ចេកវិទ្យាឌីជីថល (Digital Agriculture) មកប្រើប្រាស់ ដើម្បីបង្កើនតម្លៃបន្ថែមដល់កសិផលជាតិ។
  5. ការបង្កើតប្រព័ន្ធតាមដាន និងវាយតម្លៃ (Establish M&E Systems): រៀបចំឧបករណ៍វាស់វែងភាពជោគជ័យ និងប្រព័ន្ធតាមដាន និងវាយតម្លៃ (M&E Framework) ឱ្យបានច្បាស់លាស់ ដើម្បីតាមដានពីវឌ្ឍនភាព ការអនុវត្ត និងផលប៉ះពាល់នៃការធ្វើអន្តរកាលប្រព័ន្ធកសិកម្មចីរភាពនៅថ្នាក់ជាតិ និងថ្នាក់ក្រោមជាតិ។

៦. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Sustainable agriculture គឺជាការអនុវត្តកសិកម្មដែលឆ្លើយតបនឹងតម្រូវការស្បៀងអាហារបច្ចុប្បន្ន ដោយមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់សមត្ថភាពផលិតរបស់មនុស្សជំនាន់ក្រោយ ដោយធ្វើតុល្យភាពរវាងបរិស្ថាន សេដ្ឋកិច្ច និងសង្គម។ ក្នុងការអនុវត្តគោលនយោបាយ វាទាមទារឱ្យមានការផ្លាស់ប្តូរពីការធ្វើកសិកម្មដែលពឹងផ្អែកលើសារធាតុគីមីខ្លាំង ទៅរកការអនុវត្តដែលគិតគូរពីបរិស្ថាននិងប្រព័ន្ធអេកូឡូស៊ី។ ដូចជាការដកប្រាក់ចំណេញពីធនាគារមកចាយដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ប្រាក់ដើម ដើម្បីធានាថាមានលុយចាយជារៀងរហូត។
Agroecology ការអនុវត្តគោលការណ៍អេកូឡូស៊ីទៅក្នុងប្រព័ន្ធកសិកម្ម ដើម្បីលើកកម្ពស់ជីវចម្រុះ សុខភាពដី និងកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើធាតុចូលគីមីពីខាងក្រៅ។ សម្រាប់ថ្នាក់គោលនយោបាយ នេះមានន័យថាការផ្តល់ការគាំទ្រនិងលើកទឹកចិត្តដល់កសិករក្នុងការធ្វើកសិកម្មសរីរាង្គ ការដាំដំណាំឆ្លាស់ និងការគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតតាមបែបធម្មជាតិ។ ដូចជាការរៀបចំសួនច្បារដែលរុក្ខជាតិ និងសត្វល្អិតជួយទំនុកបម្រុងគ្នាទៅវិញទៅមក ដោយមិនបាច់ពឹងផ្អែកលើជីគីមី។
Circular Agriculture ជាប្រព័ន្ធកសិកម្មដែលកាត់បន្ថយការខ្ជះខ្ជាយឱ្យនៅកម្រិតអប្បបរមា ដោយកែច្នៃកាកសំណល់និងជីវម៉ាស់យកមកប្រើប្រាស់ឡើងវិញ (ឧ. យកសំណល់ដំណាំធ្វើជាចំណីសត្វ ឬជីកំប៉ុស)។ ក្នុងបរិបទគោលនយោបាយ វាតម្រូវឱ្យមានការវិនិយោគលើបច្ចេកវិទ្យាកែច្នៃកាកសំណល់ ដើម្បីជួយកសិករកាត់បន្ថយការចំណាយលើការទិញជីឬចំណីសត្វពីខាងក្រៅ។ ដូចជាការយកសំណល់ម្ហូបអាហារពីផ្ទះបាយមកធ្វើជាជីកំប៉ុសសម្រាប់ដាំបន្លែហូបខ្លួនឯង ដោយមិនបោះចោលអ្វីទាំងអស់។
Integrated Pest Management (IPM) វិធីសាស្ត្រគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតចង្រៃដោយរួមបញ្ចូលនូវយន្តការជីវសាស្ត្រ វប្បធម៌ រូបវន្ត និងគីមី ក្នុងគោលដៅកាត់បន្ថយហានិភ័យសេដ្ឋកិច្ចនិងបរិស្ថាន។ ក្នុងការអនុវត្ត វាទាមទារឱ្យមានការបណ្តុះបណ្តាលកសិករឱ្យចេះប្រើប្រាស់សត្រូវធម្មជាតិរបស់សត្វល្អិត ជំនួសឱ្យការបាញ់ថ្នាំពុលគីមីដោយពុំមានការថ្លឹងថ្លែង។ ដូចជាការចិញ្ចឹមកង្កែប ឬសត្វល្អិតមានប្រយោជន៍ឱ្យស៊ីសត្វល្អិតដែលបំផ្លាញដំណាំ ជំនួសឱ្យការបាញ់ថ្នាំពុលសម្លាប់រង្គាល។
Value chain ដំណើរការនិងសកម្មភាពតាំងពីចំណុចចាប់ផ្តើមនៃការផលិតកសិផល រហូតដល់ការកែច្នៃ ការវេចខ្ចប់ ការចែកចាយ និងការលក់ទៅដល់ដៃអ្នកប្រើប្រាស់ចុងក្រោយ។ គោលនយោបាយត្រូវផ្តោតលើការសម្រួលរាល់ដំណាក់កាលទាំងអស់នេះ មិនមែនគិតត្រឹមតែទិន្នផលនៅលើវាលស្រែប៉ុណ្ណោះទេ ដើម្បីធានាទីផ្សារនិងស្ថិរភាពតម្លៃ។ ដូចជាខ្សែសង្វាក់នៃការធ្វើនំប៉័ង ដែលផ្តើមតាំងពីការដាំស្រូវសាលី ការកិនម្សៅ ការដុតនំ រហូតដល់ការដាក់លក់នៅលើទីផ្សារ។
Climate-smart agriculture (CSA) វិធីសាស្ត្រក្នុងការផ្លាស់ប្តូរប្រព័ន្ធកសិកម្មឱ្យមានភាពធន់នឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ ព្រមទាំងជួយកាត់បន្ថយការបញ្ចេញឧស្ម័នផ្ទះកញ្ចក់។ គោលនយោបាយកសិកម្មឆ្លាតវៃនេះ ជំរុញឱ្យកសិករប្រើប្រាស់ពូជដំណាំដែលធន់នឹងអាកាសធាតុអាក្រក់ ដើម្បីរក្សាបាននូវសន្តិសុខស្បៀងទោះស្ថិតក្នុងស្ថានភាពគ្រោះធម្មជាតិក៏ដោយ។ ដូចជាការជ្រើសរើសពូជស្រូវដែលអាចធន់នឹងគ្រោះរាំងស្ងួត ឬទឹកជំនន់ ដើម្បីធានាថាទិន្នផលនៅតែបានល្អទោះបីអាកាសធាតុប្រែប្រួលក៏ដោយ។
Biological control agents (BCAs) ការប្រើប្រាស់សត្រូវធម្មជាតិ (ដូចជាពពួកសត្វល្អិតចាប់ស៊ីសត្វល្អិតចង្រៃ ប៉ារ៉ាស៊ីត ឬមេរោគ) ដើម្បីគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតឬជំងឺលើដំណាំ ដើម្បីកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថ្នាំសម្លាប់សត្វល្អិត។ ការអនុវត្តទាមទារឱ្យមានការគាំទ្រពីរដ្ឋាភិបាលក្នុងការស្រាវជ្រាវ និងណែនាំបច្ចេកទេសនេះដល់កសិករនៅតាមមូលដ្ឋាន។ ដូចជាការចិញ្ចឹមឆ្មាដើម្បីឱ្យចាប់កណ្តុរក្នុងផ្ទះ ជំនួសឱ្យការប្រើថ្នាំបំពុលកណ្តុរដែលអាចប៉ះពាល់ដល់សុខភាពមនុស្ស។
Disruptive technologies នវានុវត្តន៍បច្ចេកវិទ្យា (ដូចជា បញ្ញាសិប្បនិម្មិត (AI), ប្រព័ន្ធអ៊ីនធឺណិតនៃសព្វវត្ថុ (IoT) និងដ្រូនកសិកម្ម) ដែលធ្វើការផ្លាស់ប្តូរទាំងស្រុងនូវទម្រង់ប្រពៃណីនៃវិស័យកសិកម្ម។ ក្នុងកម្រិតគោលនយោបាយ ការប្រើប្រាស់បច្ចេកវិទ្យាទំនើបទាំងនេះទាមទារការវិនិយោគទុនខ្ពស់ និងការរៀបចំហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធរូបវន្ត ដើម្បីឱ្យកសិករខ្នាតតូចអាចប្រើប្រាស់វាបាន។ ដូចជាការប្តូរពីការប្រើនង្គ័លគោអូសដោយកម្លាំងមនុស្ស មកប្រើប្រព័ន្ធបញ្ជាត្រាក់ទ័រនិងដ្រូនតាមទូរស័ព្ទដៃ ដែលធ្វើឱ្យការងារលឿនជាងមុននិងចំណេញកម្លាំង។

៧. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖