Original Title: Effect of water stress on the growth, physiological response and antioxidative gene expression of grafted sweet pepper plants
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2019.53.6.04
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃកង្វះជាតិទឹកទៅលើការលូតលាស់ ប្រតិកម្មសរីរវិទ្យា និងការបញ្ចេញហ្សែនប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មរបស់ដំណាំម្ទេសប្លោកដែលបានតភ្ជាប់ដើម

ចំណងជើងដើម៖ Effect of water stress on the growth, physiological response and antioxidative gene expression of grafted sweet pepper plants

អ្នកនិពន្ធ៖ Wannida Sae-Tang (Kyoto University), Eiji Nawata (Kyoto University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2019, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ គ្រោះរាំងស្ងួតដោយសារការប្រែប្រួលអាកាសធាតុបានក្លាយជាបញ្ហាប្រឈមដ៏ធំមួយដែលប៉ះពាល់យ៉ាងខ្លាំងដល់ការលូតលាស់ និងទិន្នផលរបស់ដំណាំម្ទេសប្លោក (Capsicum annuum L.)។ ការសិក្សានេះមានគោលបំណងវាយតម្លៃពីប្រសិទ្ធភាពនៃបច្ចេកទេសតភ្ជាប់ដើម (Grafting) ដើម្បីកែលម្អភាពធន់ទ្រាំនឹងកង្វះជាតិទឹករបស់ដំណាំនេះ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានធ្វើការប្រៀបធៀបរវាងម្ទេសប្លោកដែលមិនបានតភ្ជាប់ដើម និងម្ទេសប្លោកដែលបានតភ្ជាប់ដើមលើគល់ម្ទេសចំនួនពីរប្រភេទ ក្រោមលក្ខខណ្ឌស្រោចស្រពគ្រប់គ្រាន់ (១០០% នៃសមត្ថភាពផ្ទុកទឹករបស់ដី ឬ FC) និងលក្ខខណ្ឌខ្វះជាតិទឹក (៣០% FC)។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Non-grafted (FT)
ម្ទេសប្លោកមិនបានតភ្ជាប់ដើម
ផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់បំផុត និងលូតលាស់បានល្អនៅពេលមានការស្រោចស្រពទឹកគ្រប់គ្រាន់។ ងាយរងគ្រោះបំផុតដោយសារកង្វះជាតិទឹក ដែលធ្វើឱ្យទិន្នផល អត្រារស្មីសំយោគ និងកម្ពស់ដើមធ្លាក់ចុះយ៉ាងខ្លាំង។ ទិន្នផលធ្លាក់ចុះ ៤៤.៨% ហើយអត្រារស្មីសំយោគធ្លាក់ចុះ ៧១.៦៨% ក្រោមលក្ខខណ្ឌខ្វះជាតិទឹក (30% FC)។
Grafted onto 'Huaysiiton' (FT/HS)
ការតភ្ជាប់លើគល់ម្ទេសពូជ 'Huaysiiton'
លូតលាស់ និងផ្តល់ទិន្នផលប្រហាក់ប្រហែលនឹងរុក្ខជាតិមិនតភ្ជាប់ដើមក្នុងលក្ខខណ្ឌធម្មតា និងអាចរក្សាបរិមាណទឹកក្នុងស្លឹក (RWC) បានល្អពេលរាំងស្ងួត។ ទិន្នផលនៅតែធ្លាក់ចុះខ្លាំងនៅពេលខ្វះជាតិទឹក ហើយការបញ្ចេញហ្សែនប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មត្រូវបានរារាំង។ ទិន្នផលធ្លាក់ចុះ ៤៥.៥% ហើយអត្រារស្មីសំយោគធ្លាក់ចុះ ៨៥.៣៣% ក្រោមលក្ខខណ្ឌខ្វះជាតិទឹក។
Grafted onto 'Shima togarashi' (FT/ST)
ការតភ្ជាប់លើគល់ម្ទេសពូជ 'Shima togarashi'
មានភាពធន់ទ្រាំនឹងគ្រោះរាំងស្ងួតបានល្អបំផុត អាចរក្សាកម្ពស់ដើម អត្រារស្មីសំយោគ និងបង្កើនការបញ្ចេញហ្សែនប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មបានខ្ពស់។ ផ្តល់ទិន្នផលទាបជាងគេ និងការលូតលាស់មិនសូវបានល្អ បើប្រៀបធៀបនឹងវិធីសាស្ត្រផ្សេងទៀត ក្នុងលក្ខខណ្ឌដែលមានទឹកគ្រប់គ្រាន់។ មានការធ្លាក់ចុះទិន្នផលតិចតួចបំផុត (៣២.២%) និងមានកម្រិតហ្សែន CuZnSOD, MnSOD, APX, CAT ខ្ពស់បំផុតពេលខ្វះជាតិទឹក។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារបរិក្ខារពិសោធន៍កម្រិតខ្ពស់ទាំងផ្នែកសរីរវិទ្យារុក្ខជាតិ និងម៉ូលេគុលជីវវិទ្យា ព្រមទាំងផ្ទះកញ្ចក់សម្រាប់គ្រប់គ្រងបរិស្ថានបានយ៉ាងច្បាស់លាស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់នៃសាកលវិទ្យាល័យ Kyoto ប្រទេសជប៉ុន ដោយប្រើប្រាស់ពូជម្ទេសជប៉ុន និងពូជម្ទេសថៃ។ លក្ខខណ្ឌបរិស្ថានក្នុងផ្ទះកញ្ចក់អាចខុសគ្នាពីការដាំដុះផ្ទាល់លើវាលស្រែ ឬចម្ការនៅក្នុងប្រទេសកម្ពុជា។ ទោះជាយ៉ាងណា ការស្រាវជ្រាវនេះមានតម្លៃខ្ពស់សម្រាប់កម្ពុជា ដោយសារវាបានប្រើប្រាស់ពូជម្ទេសថៃ (Huaysiiton) ដែលមានលក្ខណៈភូមិសាស្ត្រ និងអាកាសធាតុស្រដៀងគ្នានឹងតំបន់អាស៊ីអាគ្នេយ៍យើង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសតភ្ជាប់ដើមនេះមានសក្តានុពល និងសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់វិស័យកសិកម្មកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាគ្រោះរាំងស្ងួត។

ការជំរុញបច្ចេកទេសតភ្ជាប់ដើមដោយប្រើប្រាស់ពូជគល់ក្នុងស្រុកដែលធន់ទ្រាំ នឹងជួយកសិករកម្ពុជាកាត់បន្ថយហានិភ័យបាត់បង់ទិន្នផលដោយសារបម្រែបម្រួលអាកាសធាតុ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សា និងអនុវត្តបច្ចេកទេសតភ្ជាប់ដើម: ស្វែងយល់ពីរបៀបតភ្ជាប់ដើមរុក្ខជាតិអំបូរ Solanaceae តាមរយៈវគ្គបណ្តុះបណ្តាល ឬឯកសារណែនាំ ដោយអនុវត្តការតភ្ជាប់បែប Cleft method ដើម្បីធានាអត្រារស់រានមានជីវិតខ្ពស់សម្រាប់កូនដំណាំ។
  2. ជ្រើសរើសពូជគល់សាកល្បងក្នុងស្រុក (Rootstock Selection): ប្រមូល និងបណ្តុះពូជម្ទេសក្នុងស្រុក (ឧ. ម្ទេសអាចម៍សត្វ ម្ទេសដៃនាង ឬម្ទេសព្រៃ) ដែលមានលក្ខណៈជីវសាស្ត្រធន់នឹងភាពរាំងស្ងួតខ្លាំង ដើម្បីយកមកធ្វើជាគល់សាកល្បងសម្រាប់ការតភ្ជាប់។
  3. រៀបចំការពិសោធន៍ផ្ទាល់លើដី (Field Trials): រៀបចំកន្លែងដាំដុះប្រៀបធៀបរវាងម្ទេសប្លោកតភ្ជាប់ដើម និងមិនតភ្ជាប់ដើម ក្នុងលក្ខខណ្ឌកាត់បន្ថយការស្រោចស្រព ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាស់សំណើមដី Soil Moisture Sensor ងាយៗ។
  4. តាមដានសូចនាករលូតលាស់ និងទិន្នផល (Growth Monitoring): កត់ត្រាអត្រារស់រានមានជីវិត កម្ពស់ដើម ការស្រពោន និងទិន្នផលផ្លែសរុប ដោយមិនចាំបាច់ប្រើឧបករណ៍ថ្លៃៗ (ដូចជា PCRPhotosynthesis meter) សម្រាប់ដំណាក់កាលវាយតម្លៃបឋមឡើយ។
  5. វាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច និងផ្សព្វផ្សាយ: គណនាថ្លៃដើមពលកម្មនៃការតភ្ជាប់ដើម ធៀបនឹងប្រាក់ចំណេញដែលទទួលបានពីការសង្គ្រោះទិន្នផលក្នុងរដូវរាំងស្ងួត។ ប្រសិនបើមានប្រាក់ចំណេញខ្ពស់ គួររៀបចំចងក្រងជាសៀវភៅណែនាំ ដើម្បីផ្សព្វផ្សាយដល់សហគមន៍កសិកម្មកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Grafting (ការតភ្ជាប់ដើម) ជាវិធីសាស្ត្រកសិកម្មដែលគេយកផ្នែកខាងលើនៃរុក្ខជាតិមួយ (Scion) ទៅតភ្ជាប់នឹងផ្នែកខាងក្រោម និងឫសនៃរុក្ខជាតិមួយទៀត (Rootstock) ដើម្បីឱ្យវាលូតលាស់រួមគ្នាជាដើមតែមួយ។ វិធីនេះជួយឱ្យរុក្ខជាតិថ្មីទទួលបានលក្ខណៈពិសេសពីដើមទាំងពីរ ដូចជាភាពធន់នឹងជំងឺ ឬធន់នឹងគ្រោះរាំងស្ងួត។ ដូចជាការយកក្បាលម៉ាស៊ីនថ្មីនិងទំនើប ទៅបំពាក់លើតួឡានចាស់ដែលមានកង់និងគ្រឿងក្រោមរឹងមាំ ដើម្បីឱ្យរថយន្តនោះអាចរត់បានលឿនផង និងធន់នឹងផ្លូវលំបាកផង។
Rootstock (គល់សម្រាប់តភ្ជាប់) ផ្នែកខាងក្រោមនៃរុក្ខជាតិដែលមានប្រព័ន្ធឫស និងគល់ ដែលត្រូវបានគេជ្រើសរើសយកមកប្រើប្រាស់ជាមូលដ្ឋានសម្រាប់តភ្ជាប់។ វាមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការស្រូបយកទឹក និងសារធាតុចិញ្ចឹមពីដី ព្រមទាំងមានភាពធន់ទ្រាំខ្ពស់ទៅនឹងលក្ខខណ្ឌបរិស្ថានមិនអំណោយផល ឬជំងឺក្នុងដី។ ដូចជាគ្រឹះដ៏រឹងមាំរបស់អគារ ដែលជួយទ្រទ្រង់តួផ្ទះទាំងមូលមិនឱ្យរលំ នៅពេលមានខ្យល់ព្យុះបោកបក់។
Reactive Oxygen Species / ROS (ម៉ូលេគុលអុកស៊ីហ្សែនសកម្ម) ជាម៉ូលេគុលគីមីម្យ៉ាងដែលមានសកម្មភាពខ្លាំង ដែលរុក្ខជាតិបង្កើតឡើងនៅពេលវាជួបប្រទះភាពតានតឹង ដូចជាការខ្វះខាតទឹក។ ប្រសិនបើកម្រិត ROS ឡើងខ្ពស់ពេក វាអាចបំផ្លាញរចនាសម្ព័ន្ធកោសិការុក្ខជាតិ ប៉ុន្តែវាក៏ដើរតួជាសញ្ញាប្រាប់រុក្ខជាតិឱ្យចាប់ផ្តើមយន្តការការពារខ្លួនផងដែរ។ ដូចជាសំឡេងរោទិ៍ប្រកាសអាសន្នពេលមានអគ្គិភ័យក្នុងអគារ បើវាឮខ្លាំងពេកអាចធ្វើឱ្យថ្លង់ ប៉ុន្តែវាជាសញ្ញាចាំបាច់ដើម្បីដាស់ឱ្យមនុស្សរកវិធីពន្លត់ភ្លើងការពារផ្ទះ។
Antioxidative genes (ហ្សែនបញ្ជាការប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម) ជាបណ្តុំហ្សែន (ដូចជា CuZnSOD, MnSOD, CAT, APX) ដែលមានតួនាទីបញ្ជាឱ្យកោសិកាផលិតអង់ស៊ីមសម្រាប់មកបន្សាប និងកម្ចាត់ម៉ូលេគុល ROS ដែលមានគ្រោះថ្នាក់ ដើម្បីការពារមិនឱ្យកោសិការុក្ខជាតិរងការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងរនៅពេលមានគ្រោះរាំងស្ងួត។ ដូចជាមេបញ្ជាការដែលបញ្ជាឱ្យក្រុមអ្នកពន្លត់អគ្គិភ័យ ចេញទៅបាញ់ទឹកពន្លត់ភ្លើង (ROS) ដើម្បីការពារកុំឱ្យឆេះរាលដាលដល់រចនាសម្ព័ន្ធអគារទាំងមូល (កោសិការុក្ខជាតិ)។
Osmotic potential (សក្តានុពលអូស្មូស) ជាសមត្ថភាពរបស់កោសិការុក្ខជាតិក្នុងការប្រមូលផ្តុំសារធាតុរំលាយ (ដូចជាស្ករ ឬអ៊ីយ៉ុងនានា) នៅខាងក្នុងកោសិកា ដើម្បីបង្កើតកម្លាំងទាញយក និងរក្សាទឹកទុកកុំឱ្យហួតចេញ ជាពិសេសនៅពេលដែលដីនៅជុំវិញមានសភាពស្ងួតខ្លាំង។ ដូចជាការយកអំបិលទៅប្រឡាក់សាច់ត្រី ដើម្បីទាញទឹកពីក្នុងសាច់ត្រីចេញមកក្រៅ ប៉ុន្តែសម្រាប់រុក្ខជាតិ វាប្រឹងបង្កើតជាតិស្ករ/អំបិលក្នុងខ្លួន ដើម្បីបូមទាញទឹកពីដីដែលស្ងួតចូលមកក្នុងខ្លួនវាវិញ។
Field capacity / FC (សមត្ថភាពផ្ទុកទឹករបស់ដី) ជាកម្រិតបរិមាណសំណើមទឹកអតិបរមាដែលដីអាចរក្សាទុកបាន ក្រោយពីមានភ្លៀងធ្លាក់ ឬការស្រោចស្រពរួច ហើយទឹកដែលលើសបានហូរជ្រោះចុះក្រោមអស់។ នៅក្នុងការពិសោធន៍នេះ ការកំណត់ទឹកត្រឹម 30% FC គឺដើម្បីសាកល្បងរុក្ខជាតិក្នុងលក្ខខណ្ឌដីស្ងួតខ្លាំង (ខ្វះជាតិទឹក)។ ដូចជាអេប៉ុងដែលទើបតែជ្រលក់ទឹកពេញ រួចយកមកច្របាច់ទឹកចេញ បរិមាណទឹកដែលនៅសល់កកិតជាប់ក្នុងអេប៉ុងនោះហើយជា Field capacity។
Photosynthetic rate / Pn (អត្រារស្មីសំយោគ) ជាល្បឿនដែលរុក្ខជាតិប្រើប្រាស់ពន្លឺព្រះអាទិត្យ ឧស្ម័នកាបូនិក (CO2) និងទឹក ដើម្បីបំប្លែងទៅជាចំណីអាហារ (ស្ករ) សម្រាប់ចិញ្ចឹមរាងកាយ។ នៅពេលខ្វះទឹក រុក្ខជាតិតែងតែបិទរន្ធញើស (Stomata) ដើម្បីទប់ការបាត់បង់ទឹក ដែលធ្វើឱ្យវាមិនអាចស្រូបយក CO2 បានគ្រប់គ្រាន់ នាំឱ្យអត្រារស្មីសំយោគត្រូវធ្លាក់ចុះ។ ដូចជាចង្ក្រានបាយរោងចក្រដែលត្រូវផ្អាកការចម្អិនអាហារនៅពេលដាច់ទឹកឬអស់ហ្គាស ធ្វើឱ្យផលិតផលអាហារសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់រាងកាយទាំងមូលត្រូវធ្លាក់ចុះ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖