Original Title: Field water management to save water and increase its productivity in irrigated lowland rice
Source: doi.org/10.1016/S0378-3774(00)00128-1
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការគ្រប់គ្រងទឹកនៅវាលស្រែដើម្បីសន្សំសំចៃទឹក និងបង្កើនផលិតភាពនៅក្នុងការដាំដុះស្រូវនៅតំបន់ទំនាបដែលមានប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ

ចំណងជើងដើម៖ Field water management to save water and increase its productivity in irrigated lowland rice

អ្នកនិពន្ធ៖ B.A.M. Bouman, T.P. Tuong

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2000, Agricultural Water Management

វិស័យសិក្សា៖ Agricultural Water Management

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ផលិតកម្មស្រូវនៅអាស៊ីចាំបាច់ត្រូវកើនឡើងដើម្បីផ្គត់ផ្គង់កំណើនប្រជាជន ស្របពេលដែលធនធានទឹកសម្រាប់ប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រកាន់តែមានភាពខ្វះខាត។ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមក្នុងការសន្សំសំចៃទឹក បង្កើនផលិតភាពទឹក និងផលិតស្រូវឲ្យបានច្រើនដោយប្រើប្រាស់ទឹកតិច។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានធ្វើការវិភាគលើទិន្នន័យពិសោធន៍ដែលប្រមូលបានភាគច្រើននៅភាគកណ្តាល-ខាងជើងប្រទេសឥណ្ឌា និងប្រទេសហ្វីលីពីន ដើម្បីស្វែងយល់ពីឥទ្ធិពលនៃបច្ចេកទេសសន្សំសំចៃទឹកលើការលូតលាស់និងទិន្នផលស្រូវ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Continuous Flooding
ការរក្សាទឹកឲ្យដក់ជាប់ជានិច្ច (៥-១០ សង់ទីម៉ែត្រ)
ងាយស្រួលអនុវត្តសម្រាប់កសិករ និងផ្តល់ទិន្នផលស្រូវខ្ពស់ជាអតិបរមា (ជួយទប់ស្កាត់ស្មៅផងដែរ)។ ប្រើប្រាស់ទឹកច្រើនលើសលប់ នាំឲ្យមានការបាត់បង់ទឹកតាមរយៈរន្ធជ្រាប (Percolation) និងហូរចេញ (Seepage) ច្រើន។ ផ្តល់ផលិតភាពទឹកចន្លោះពី ០.២ ទៅ ១.១ ក្រាមនៃគ្រាប់ស្រូវ ក្នុងមួយគីឡូក្រាមទឹក។
Saturated Soil Conditions
ការរក្សាដីត្រឹមកម្រិតឆ្អែតទឹក (គ្មានទឹកដក់)
សន្សំសំចៃទឹកបានច្រើនដោយមិនធ្វើឲ្យទិន្នផលធ្លាក់ចុះខ្លាំងនោះទេ ដែលជាជម្រើសល្អបំផុតក្នុងការរក្សាផលិតភាពដី។ ទាមទារឲ្យមានប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រដែលអាចបញ្ចេញបញ្ចូលទឹកបានជាក់លាក់ និងទាន់ពេលវេលា ដែលពិបាកសម្រាប់ប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រសាធារណៈ។ សន្សំសំចៃទឹកជាមធ្យម ២៣% ដោយទិន្នផលថយចុះត្រឹមតែ ៦% ប៉ុណ្ណោះ។
Alternate Wetting/Drying (AWD)
ការបញ្ចេញបញ្ចូលទឹកឆ្លាស់គ្នា (ទុកឲ្យដីស្ងួតដល់កម្រិតកំណត់ រួចបញ្ចូលទឹកវិញ)
អាចបង្កើនផលិតភាពទឹកកម្រិតវាលស្រែបានខ្ពស់បំផុត និងសន្សំសំចៃទឹកបានច្រើនជាងគេ។ អាចធ្វើឲ្យទិន្នផលស្រូវធ្លាក់ចុះខ្លាំងប្រសិនបើអនុវត្តខុសបច្ចេកទេស និងអាចបង្កឲ្យដីប្រេះ (សម្រាប់ដីឥដ្ឋ) ដែលនាំឲ្យបាត់បង់ទឹកកាន់តែច្រើន។ បង្កើនផលិតភាពទឹកដល់ ១.៩ ក្រាម/គ.ក តែទិន្នផលធ្លាក់ចុះពី ១០-៤០% ពេលសក្តានុពលទឹកធ្លាក់ដល់ -១០០ ទៅ -៣០០ mbar។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តបច្ចេកទេសទាំងនេះទាមទារការគ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រច្បាស់លាស់ ឧបករណ៍តាមដានសំណើមដី និងការផ្លាស់ប្តូរគោលនយោបាយបង់ថ្លៃទឹក។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ទិន្នន័យនៃការសិក្សានេះត្រូវបានប្រមូលពីប្រទេសឥណ្ឌា (តំបន់ពាក់កណ្តាលត្រូពិច) ហ្វីលីពីន (តំបន់ត្រូពិច) និងការពិសោធន៍ក្នុងផ្ទះកញ្ចក់នៅជប៉ុន។ ទោះបីជាគ្មានទិន្នន័យផ្ទាល់ពីកម្ពុជាក៏ដោយ អាកាសធាតុនិងប្រភេទដីមួយចំនួននៅហ្វីលីពីនមានលក្ខណៈស្រដៀងកម្ពុជា ដែលធ្វើឲ្យលទ្ធផលនេះអាចយកមកប្រៀបធៀបបាន ជាពិសេសសម្រាប់ការគ្រប់គ្រងទឹកស្រូវប្រាំង។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងទឹកទាំងនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់សម្រាប់វិស័យកសិកម្មនៅកម្ពុជា ជាពិសេសក្នុងការទប់ទល់នឹងភាពរាំងស្ងួត និងការពង្រីកផ្ទៃដីដាំដុះ។

ជារួម ការផ្លាស់ប្តូរពីទម្លាប់រក្សាទឹកឲ្យដក់ជាប់ជានិច្ច ទៅកាន់ការគ្រប់គ្រងទឹកបែបសន្សំសំចៃ អាចជួយពង្រីកផ្ទៃដីដាំដុះស្រូវរដូវប្រាំងរបស់កម្ពុជាបានប្រកបដោយនិរន្តរភាព ប្រសិនបើមានការគាំទ្រផ្នែកហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធត្រឹមត្រូវ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីសរីរវិទ្យានៃដំណាំស្រូវ និងប្រតិកម្មទៅនឹងកង្វះទឹក: និស្សិតគួរស្វែងយល់ពីដំណាក់កាលលូតលាស់របស់ស្រូវ (Vegetative vs Reproductive stage) និងភាពងាយរងគ្រោះដោយសារគ្រោះរាំងស្ងួត (ឧទាហរណ៍៖ ការកាត់បន្ថយការបែកគុម្ព ឬការចេញកួរ) ដោយប្រើប្រាស់ឯកសារយោងពីវិទ្យាស្ថានស្រាវជ្រាវស្រូវអន្តរជាតិ (IRRI)
  2. ស្រាវជ្រាវពីលក្ខណៈជលសាស្ត្រនៃដី (Soil Hydrology): ធ្វើការសាកល្បងនៅមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីស្វែងយល់ពីកម្រិតសក្តានុពលទឹកក្នុងដី (Soil water potential) ការជ្រាបទឹក និងបញ្ហាដីប្រេះ (Shrinkage and cracking) នៅក្នុងប្រភេទដីផ្សេងៗគ្នានៅកម្ពុជា ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Tensiometer
  3. អនុវត្តការចុះវាស់ស្ទង់ជាក់ស្តែងនៅវាលស្រែ: ចុះទៅកាន់សហគមន៍កសិកម្មដើម្បីសាកល្បងដំឡើងបំពង់វាស់កម្ពស់ទឹក AWD Tubes (Safe Alternate Wetting and Drying tubes) ដើម្បីបង្រៀនកសិករពីរបៀបសង្កេតកម្រិតទឹកក្រោមដី មុននឹងសម្រេចចិត្តបូមទឹកបញ្ចូលស្រែ។
  4. ប្រើប្រាស់កម្មវិធីម៉ូដែលដើម្បីក្លែងធ្វើការលូតលាស់: សិក្សា និងប្រើប្រាស់កម្មវិធី ORYZA (ដូចដែលបានលើកឡើងក្នុងឯកសារ) ដើម្បីបញ្ចូលទិន្នន័យអាកាសធាតុ និងប្រភេទដីរបស់កម្ពុជា សម្រាប់ព្យាករណ៍ពីផលប៉ះពាល់នៃកង្វះទឹកទៅលើទិន្នផលស្រូវដោយមិនបាច់ធ្វើការពិសោធន៍ផ្ទាល់ចំណាយពេលយូរ។
  5. វាយតម្លៃលើទិដ្ឋភាពសេដ្ឋកិច្ច-សង្គម: ធ្វើការវិភាគពីការចំណាយលើការបូមទឹក ធៀបនឹងការថយចុះទិន្នផលបន្តិចបន្តួច (ឧទាហរណ៍៖ ៦%) ដើម្បីគណនាប្រាក់ចំណេញសុទ្ធរបស់កសិករ និងស្នើគោលនយោបាយបង់ថ្លៃទឹក (Volumetric water pricing) ដល់ស្ថាប័នពាក់ព័ន្ធ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Water productivity ជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីបរិមាណផលស្រូវ (គិតជាក្រាម) ដែលអាចផលិតបានដោយប្រើប្រាស់ទឹកមួយឯកតា (គិតជាគីឡូក្រាម ឬម៉ែត្រគូប)។ វាជាសូចនាករសម្រាប់វាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រើប្រាស់ទឹកក្នុងវិស័យកសិកម្ម។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាតើម៉ូតូមួយចាក់សាំងមួយលីត្រអាចជិះបានប៉ុន្មានគីឡូម៉ែត្រអញ្ចឹងដែរ (ទឹក១ម៉ែត្រគូបផលិតស្រូវបានប៉ុន្មានគីឡូ)។
Soil water potential ជារង្វាស់កម្លាំង (គិតជា mbar) ដែលបង្ហាញពីកម្រិតនៃការទាញឬស្តុកទឹករបស់ដី។ កាលណាដីកាន់តែស្ងួត តម្លៃនេះកាន់តែអវិជ្ជមានខ្លាំង ដែលធ្វើឲ្យរុក្ខជាតិត្រូវប្រឹងបញ្ចេញកម្លាំងបឺតទឹកពីដី ហើយបណ្តាលឲ្យដំណាំទទួលរងភាពតានតឹង (Drought stress)។ ដូចជាការបឺតទឹកពីកែវដែលមានទឹកពេញ (ងាយស្រួល) ធៀបនឹងការប្រឹងបឺតទឹកពីអេប៉ុងដែលជិតស្ងួត (ត្រូវការកម្លាំងបឺតខ្លាំង)។
Seepage and percolation (SP) ជាដំណើរការបាត់បង់ទឹកពីស្រែ ដោយហូរជ្រាបចេញតាមភ្លឺស្រែផ្នែកចំហៀង (Seepage) និងការជ្រាបស្រុតចុះទៅក្រោមដីផុតពីតំបន់ឫសដំណាំ (Percolation) ដែលជាការបាត់បង់ទឹកដោយមិនបានផ្តល់ប្រយោជន៍ដល់ការលូតលាស់របស់ស្រូវ។ ដូចជាធុងទឹកដែលមានស្នាមប្រេះចំហៀងផង (ទឹកហូរចេញតាមចំហៀង) និងមានរន្ធបាតផង (ទឹកស្រក់ចុះក្រោម) ធ្វើឲ្យទឹកស្រកចុះជាប្រចាំទោះមិនបានដួសប្រើក៏ដោយ។
Alternate wetting/drying ជាបច្ចេកទេសគ្រប់គ្រងទឹកស្រែ ដោយបណ្តោយឲ្យទឹកស្រកចុះរហូតដល់ដីស្ងួតដល់កម្រិតកំណត់ណាមួយ (ប៉ុន្តែមិនប៉ះពាល់ដល់ទិន្នផល) ទើបធ្វើការបូមទឹកបញ្ចូលស្រែឡើងវិញ ជំនួសឲ្យការទុកឲ្យទឹកដក់ជាប់រហូតពេញមួយរដូវ។ ដូចជាការផឹកទឹកតែពេលដែលយើងចាប់ផ្តើមមានអារម្មណ៍ស្រេក ជាជាងការត្រូវគេបង្ខំឲ្យផឹកទឹកជាប់រហូតមិនឲ្យឈប់។
Production function ជាសមីការគណិតវិទ្យាដែលបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងរវាងបរិមាណធាតុចូល (ដូចជាបរិមាណទឹកបញ្ជូលស្រែ) និងបរិមាណផលសម្រេចបាន (ទិន្នផលស្រូវ) ដែលជួយដល់ការទស្សន៍ទាយនិងកំណត់បរិមាណប្រើប្រាស់ទឹកឲ្យមានប្រសិទ្ធភាពបំផុតតាមច្បាប់នៃទិន្នផលថយចុះ។ ដូចជារូបមន្តធ្វើនំ ដែលប្រាប់យើងថាបើថែមស្ករ(ធាតុចូល)ប៉ុណ្ណេះ នំធំបានប៉ុណ្ណា(ទិន្នផល) ហើយបើថែមជ្រុលពេកវានឹងលែងឆ្ងាញ់។
Mid-season drainage ជាការរំដោះទឹកចេញពីស្រែដោយចេតនា និងទុកឲ្យដីស្ងួតរយៈពេលប៉ុន្មានថ្ងៃ នៅក្នុងដំណាក់កាលស្រូវបែកគុម្ពអស់ មុនពេលស្រូវចាប់ផ្តើមផើម។ ការធ្វើបែបនេះជួយគ្រប់គ្រងការលូតលាស់មិនចាំបាច់ បង្ការជំងឺរលួយឫស និងបញ្ចេញឧស្ម័នពុលក្នុងដី។ ដូចជាការបើកបង្អួចផ្ទះល្វែងឲ្យខ្យល់ចេញចូល ដើម្បីបំបាត់ក្លិនអាក្រក់ និងធ្វើឲ្យបរិយាកាសស្រស់ស្រាយឡើងវិញ។
Transpiration ជាដំណើរការដែលរុក្ខជាតិស្រូបទឹកពីដីតាមរយៈឫស រួចបញ្ចេញចោលទៅក្នុងបរិយាកាសវិញតាមរយៈរន្ធញើសលើស្លឹក ដែលជាការប្រើប្រាស់ទឹកពិតប្រាកដសម្រាប់ទ្រទ្រង់ការលូតលាស់ (Productive water use)។ ដូចជាការបែកញើសរបស់មនុស្សពេលធ្វើលំហាត់ប្រាណ ដែលជួយបញ្ចុះកម្តៅរាងកាយ និងនាំសារធាតុចិញ្ចឹម ដើម្បីអាចបន្តសកម្មភាពបាន។
Panicle initiation ជាដំណាក់កាលលូតលាស់របស់ស្រូវដែលកួរស្រូវចាប់ផ្តើមបង្កើតឡើងនៅខាងក្នុងដើម (ដំណាក់កាលស្រូវផើម) ដែលជាពេលដំណាំត្រូវការទឹកខ្លាំងបំផុត និងងាយរងគ្រោះធ្លាក់ចុះទិន្នផលបំផុតដោយសារការខ្វះទឹក។ ដូចជាទារកកំពុងចាប់ផ្តើមលូតលាស់សរីរាង្គក្នុងផ្ទៃម្តាយ ដែលជាពេលត្រូវការការថែទាំនិងសារធាតុចិញ្ចឹមចាំបាច់បំផុត។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖