Original Title: Effect of Hot Water Treatment on Green Mold Infection in Tangerine Fruit cv. Sai Num Phung
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2009.20
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ឥទ្ធិពលនៃការព្យាបាលដោយទឹកក្តៅទៅលើការឆ្លងមេរោគផ្សិតពណ៌បៃតងលើផ្លែក្រូចឃ្វិច ពូជ Sai Num Phung

ចំណងជើងដើម៖ Effect of Hot Water Treatment on Green Mold Infection in Tangerine Fruit cv. Sai Num Phung

អ្នកនិពន្ធ៖ Sirisopha Inkha, Danai Boonyakiat, Sombat Srichuwong

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2009, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture, Postharvest Technology

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះដោះស្រាយបញ្ហាជំងឺរលួយដោយសារផ្សិតពណ៌បៃតង (Green mold rot) ដែលបង្កឡើងដោយ Penicillium digitatum ក្រោយពេលប្រមូលផលលើផ្លែក្រូចឃ្វិច ពូជ Sai Num Phung។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តទាំងក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ (In vitro) និងលើផ្លែឈើផ្ទាល់ (In vivo) ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃកម្រិតសីតុណ្ហភាព និងរយៈពេលនៃការប្រើប្រាស់ទឹកក្តៅក្នុងការកម្ចាត់ផ្សិត។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Hot Water Treatment (55±2°C for 2-3 mins)
ការព្យាបាលដោយទឹកក្តៅ (សីតុណ្ហភាព 55°C រយៈពេល 2-3 នាទីក្រោយពេលចម្លងរោគ)
មិនប្រើប្រាស់សារធាតុគីមី មានសុវត្ថិភាពខ្ពស់សម្រាប់អ្នកបរិភោគ និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការសម្លាប់ស្ព័រផ្សិត។ ទាមទារការគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាពឱ្យបានច្បាស់លាស់ ព្រោះកម្តៅខ្លាំងពេកអាចធ្វើឱ្យខូចខាតដល់កោសិកាសំបកផ្លែឈើ។ អាចកាត់បន្ថយការវិវឌ្ឍនៃជំងឺផ្សិតបានពី 57% ទៅ 88% កាត់បន្ថយទំហំដំបៅពី 9.31 មក 0.87 cm និងបញ្ចុះសន្ទស្សន៍កកើតស្ព័ររបស់ Penicillium digitatum ពី 4.32 មកត្រឹម 0.18 ។
Hot Water Treatment (45°C - 50°C for < 2 mins)
ការព្យាបាលដោយទឹកក្តៅកម្រិតទាប (សីតុណ្ហភាព 45-50°C តិចជាង 2 នាទី)
ហានិភ័យនៃការរលាកសំបកផ្លែក្រូចមានកម្រិតទាបបំផុត។ កម្តៅមិនគ្រប់គ្រាន់ក្នុងការសម្លាប់ ឬទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់ស្ព័រផ្សិតពណ៌បៃតងបានល្អនោះទេ។ អត្រានៃការកើតជំងឺ និងភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺនៅតែមានកម្រិតខ្ពស់ ដោយមិនសូវខុសប្លែកពីផ្លែក្រូចដែលមិនបានឆ្លងកាត់ការព្យាបាល។
Control (Inoculated, no hot water treatment)
ក្រុមត្រួតពិនិត្យ (ចម្លងមេរោគ តែមិនប្រើប្រាស់ទឹកក្តៅ)
មិនមានការចំណាយលើប្រតិបត្តិការព្យាបាល ឬត្រូវការឧបករណ៍បន្ថែមឡើយ។ ផ្លែឈើប្រឈមនឹងការរលួយលឿន ធ្វើឱ្យខាតបង់បរិមាណផលយ៉ាងច្រើននៅពេលរក្សាទុក។ ស្ព័រផ្សិតលូតលាស់ 100% ហើយទំហំដំបៅរលួយមានទំហំធំបំផុតរហូតដល់ 9.31 cm ក្នុងរយៈពេលត្រឹម 5 ថ្ងៃ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ បច្ចេកទេសនេះគឺជាដំណោះស្រាយចំណាយតិច ដោយពឹងផ្អែកចម្បងទៅលើទឹក និងថាមពលកម្តៅ ជាជាងការប្រើប្រាស់សារធាតុគីមីថ្លៃៗ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានអនុវត្តនៅមន្ទីរពិសោធន៍នៃសាកលវិទ្យាល័យឈៀងម៉ៃ ប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ផ្លែក្រូចពូជ Sai Num Phung ដែលដាំដុះក្នុងស្រុកហ្វាង។ ទោះបីជាលទ្ធផលនេះផ្តោតលើពូជ និងអាកាសធាតុនៃភាគខាងជើងប្រទេសថៃក៏ដោយ ប៉ុន្តែលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងប្រភេទមេរោគផ្សិត Penicillium digitatum គឺមានវត្តមានយ៉ាងទូលំទូលាយនៅកម្ពុជា ដែលធ្វើឱ្យទិន្នន័យនេះអាចយកមកប្រើប្រាស់ជាឯកសារយោងបានយ៉ាងរលូន។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្រ្តប្រើប្រាស់ទឹកក្តៅនេះ គឺមានភាពសក្តិសម និងមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការជួយកាត់បន្ថយការខាតបង់ក្រោយពេលប្រមូលផលនៅកម្ពុជា។

សរុបមក នេះគឺជាវិធីសាស្ត្រមួយដែលចំណាយតិច ងាយស្រួលធ្វើ និងមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ ដែលក្រសួងកសិកម្ម ឬសាកលវិទ្យាល័យគួរតែយកទៅផ្សព្វផ្សាយបន្តដល់ប្រជាកសិករ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការដំឡើងប្រព័ន្ធគ្រប់គ្រងទឹកក្តៅសាកល្បង: និស្សិត ឬកសិករត្រូវរៀបចំអាងទឹកដោយភ្ជាប់ជាមួយឧបករណ៍ Water Immersion Heater និង Digital Temperature Controller ដើម្បីរក្សាសីតុណ្ហភាពទឹកឱ្យនៅចន្លោះ 53°C ទៅ 57°C ដោយមិនឱ្យមានការប្រែប្រួលខុសពីនេះឡើយ។
  2. ការធ្វើតេស្តលើពូជក្រូចក្នុងស្រុក: ប្រមូលសំណាកផ្លែក្រូចក្នុងស្រុក (ឧ. ក្រូចពោធិ៍សាត់) ហើយបែងចែកជាពីរក្រុម។ យកមួយក្រុមទៅត្រាំទឹកក្តៅ 55°C រយៈពេល 2 និង 3 នាទី ដើម្បីវាយតម្លៃថាតើសំបកផ្លែក្រូចក្នុងស្រុកអាចធន់នឹងកម្តៅនេះបានដែរឬទេ ដោយសង្កេតរកមើលការរលាកសំបក (Heat damage/Scald)។
  3. ការរៀបចំដំណើរការសម្ងួតក្រោយការត្រាំ: បន្ទាប់ពីលើកចេញពីអាងទឹកក្តៅ ត្រូវប្រើប្រាស់កង្ហារខ្យល់ (Air Blowers) ដើម្បីផ្លុំសម្ងួតសំបកផ្លែក្រូចឱ្យស្ងួតទឹកជាបន្ទាន់ មុននឹងបន្តទៅដំណាក់កាលវេចខ្ចប់ចូលក្នុងកេសផ្លាស្ទិក ឬប្រអប់ក្រដាស ដើម្បីទប់ស្កាត់ការកកើតសំណើម។
  4. ការតាមដានគុណភាពកំឡុងពេលផ្ទុក: រក្សាទុកផ្លែឈើដែលបានព្យាបាល និងមិនបានព្យាបាល នៅក្នុងបន្ទប់ដែលមានសីតុណ្ហភាពប្រហែល 24°C ទៅ 25°C (Storage Room) រយៈពេល ៥ ទៅ ៧ថ្ងៃ រួចកត់ត្រាពីអត្រានៃការរលួយ និងការលេចឡើងនូវផ្សិតពណ៌បៃតង (Green mold severity) ដោយប្រើបន្ទាត់វាស់អង្កត់ផ្ចិតនៃមុខដំបៅ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Penicillium digitatum (ផ្សិត Penicillium digitatum) ជាប្រភេទមេរោគផ្សិតម្យ៉ាងដែលបង្កឱ្យមានជំងឺរលួយពណ៌បៃតង (Green mold rot) លើផ្លែឈើអម្បូរក្រូច ដែលធ្វើឱ្យខូចខាតគុណភាពកសិផលក្រោយពេលប្រមូលផលយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរបំផុត។ ដូចជាភ្នាក់ងារបំផ្លាញសម្ងាត់ដែលចាំតែស៊ីសាច់ផ្លែក្រូចរហូតដល់ឡើងដុះរោមពណ៌បៃតងពេញសំបកនៅពេលដែលផ្លែឈើមានរបួសទោះបីជាតូចក៏ដោយ។
Hot water treatment (ការព្យាបាលដោយទឹកក្តៅ) ជានីតិវិធីរូបវន្តដែលយកកសិផលទៅត្រាំក្នុងទឹកក្តៅក្នុងកម្រិតសីតុណ្ហភាព និងរយៈពេលជាក់លាក់មួយ ដើម្បីសម្លាប់ ឬទប់ស្កាត់ការលូតលាស់របស់មេរោគផ្សិតនៅលើសំបកផ្លែ ដោយមិនធ្វើឱ្យប៉ះពាល់ដល់សាច់ផ្លែឈើខាងក្នុង។ ប្រៀបបាននឹងការយកសម្លៀកបំពាក់ទៅស្រុះទឹកក្តៅដើម្បីសម្លាប់មេរោគ ប៉ុន្តែនៅទីนี้គឺធ្វើលើផ្លែឈើក្នុងកម្រិតកម្តៅស្រាលដែលមិនធ្វើឱ្យឆ្អិន។
Spore germination (ការដុះពន្លកស្ព័រ) ជាដំណើរការដែលស្ព័ររបស់ផ្សិត (ដែលដើរតួជាគ្រាប់ពូជ) ចាប់ផ្តើមលូតលាស់ចេញជាសរសៃឆ្មារៗ (Mycelium) នៅពេលដែលវាទទួលបានលក្ខខណ្ឌអំណោយផលដូចជា សំណើម និងសីតុណ្ហភាពសមស្រប ដើម្បីជ្រៀតចូលទៅបំផ្លាញកោសិកាផ្លែឈើ។ ដូចជាគ្រាប់សណ្តែកខៀវដែលត្រូវទឹកហើយចាប់ផ្តើមដុះចេញជាពន្លកសណ្តែកដើម្បីលូតលាស់បន្តអញ្ចឹងដែរ។
Inoculation (ការចម្លងមេរោគដោយចេតនា) ក្នុងបរិបទនៃការស្រាវជ្រាវនេះ វាគឺជាការចាក់ ឬយកមេរោគផ្សិតទៅដាក់លើសំបកផ្លែក្រូចដោយផ្ទាល់ ដើម្បីបង្កើតជាជំងឺសាកល្បង សម្រាប់យកទៅវាស់ស្ទង់ប្រសិទ្ធភាពនៃវិធីសាស្ត្រព្យាបាលដោយទឹកក្តៅ។ ដូចជាការចាក់វ៉ាក់សាំង ឬបញ្ចូលមេរោគទៅក្នុងសត្វកណ្តុរពិសោធន៍ដោយចេតនា ដើម្បីសាកល្បងរកប្រសិទ្ធភាពថ្នាំព្យាបាល។
Sporulation index (សន្ទស្សន៍នៃការកកើតស្ព័រ) ជារង្វាស់ដែលអ្នកស្រាវជ្រាវប្រើដើម្បីវាយតម្លៃពីកម្រិតនៃការផលិតស្ព័រថ្មីៗរបស់មេរោគផ្សិតនៅលើដំបៅផ្លែឈើ។ សន្ទស្សន៍កាន់តែទាប មានន័យថាការព្យាបាលមានប្រសិទ្ធភាពខ្ពស់ក្នុងការរារាំងផ្សិតមិនឱ្យបង្កើតកូនចៅបានច្រើន។ ប្រៀបដូចជាការរាប់ចំនួនគ្រាប់ពូជស្មៅដែលដុះលើដីមួយដុំ ដើម្បីដឹងថាវាអាចរាលដាលលឿន និងគ្រោះថ្នាក់កម្រិតណា។
in vitro (ការពិសោធន៍ក្នុងកែវ / ក្រៅតួខ្លួន) ជាការធ្វើតេស្តសាកល្បងនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ (ឧទាហរណ៍ ការបណ្តុះមេរោគក្នុងចាន Petri) ដោយមិនទាន់យកទៅអនុវត្តផ្ទាល់នៅលើសំបកផ្លែឈើ ឬសារពាង្គកាយរស់នៅឡើយ។ ដូចជាការហ្វឹកហាត់ទាត់បាល់នៅក្នុងទីលានបិទជិត ឬលើកុំព្យូទ័រ មុនពេលចេញទៅប្រកួតលើទីលានធំមែនទែន។
Lesion diameter (អង្កត់ផ្ចិតដំបៅ) ជាទំហំទទឹងនៃស្នាមរលួយដែលបង្កឡើងដោយមេរោគផ្សិតនៅលើសំបកផ្លែឈើ ដែលត្រូវបានប្រើប្រាស់ជាសូចនាករសម្រាប់កំណត់ពីភាពធ្ងន់ធ្ងរនៃជំងឺ (Disease severity)។ ដូចជាការប្រើបន្ទាត់វាស់ទំហំមុខរបួសនៅលើស្បែករបស់យើង ដើម្បីតាមដានថាតើថ្នាំលាបនោះពិតជាធ្វើឱ្យមុខរបួសរួមតូចមែនឬអត់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖