Original Title: Production System Trial of Longan Low Canopy Pruning Orchard in Chiang Rai Province
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2013.19
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការសាកល្បងប្រព័ន្ធផលិតកម្មនៃចម្ការមៀនកាត់តម្រឹមមែកទាបនៅខេត្តឈៀងរ៉ៃ

ចំណងជើងដើម៖ Production System Trial of Longan Low Canopy Pruning Orchard in Chiang Rai Province

អ្នកនិពន្ធ៖ Veera Vorapitirangsree (Chiangrai Horticulture Research Center), Patipat Jaipin, Sasitorn Vorapitirangsree, Watcharaphon Bumphenyoo, Wimol Kaewseeda, Prissana Hanviriyapan (Office of Agriculture Research and Development Region 1)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2013 Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Horticulture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ដំណាំមៀន (Dimocarpus longan Lour.) ដែលកសិករដាំជាទូទៅមានកម្ពស់ខ្ពស់ បង្កការលំបាកក្នុងការថែទាំនិងប្រមូលផល ដែលធ្វើឱ្យចំណាយដើមទុនខ្ពស់លើកម្លាំងពលកម្ម។ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពនៃការកាត់តម្រឹមមែកមៀនឱ្យទាបធៀបនឹងវិធីសាស្ត្រប្រពៃណីរបស់កសិករ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តដោយប្រៀបធៀបប្រព័ន្ធផលិតកម្មពីរផ្សេងគ្នានៅក្នុងចម្ការកសិករចំនួន១០កន្លែង ក្នុងខេត្តឈៀងរ៉ៃ ប្រទេសថៃ ចាប់ពីខែតុលា ឆ្នាំ២០០៧ ដល់ខែកញ្ញា ឆ្នាំ២០១១។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Low Canopy Pruning (LCP)
ការកាត់តម្រឹមមែកមៀនឱ្យទាប
បង្កើនប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រមូលផលបានយ៉ាងច្រើន កាត់បន្ថយចំណាយលើកម្លាំងពលកម្ម ងាយស្រួលក្នុងការថែទាំ និងមានអត្រាចេញផ្កាខ្ពស់នៅឆ្នាំទី៣។ ទិន្នផលនិងប្រាក់ចំណេញអាចមានការធ្លាក់ចុះនៅ១ទៅ២ឆ្នាំដំបូង ដោយសារដើមត្រូវកាត់មែកចាស់ចោលច្រើន។ ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រមូលផលកើនដល់ ៤៧.៦ គីឡូក្រាម/ម៉ោង/នាក់ ហើយប្រាក់ចំណេញសុទ្ធកើនដល់ ៧១៥.៧១ បាត/ដើម នៅឆ្នាំទី៣។
Farmer Practice (FP) / High Canopy
ការអនុវត្តតាមបែបប្រពៃណីរបស់កសិករ (ទុកមែកខ្ពស់)
ផ្តល់ទិន្នផល និងប្រាក់ចំណេញខ្ពស់ជាងនៅក្នុងឆ្នាំទី១ ដោយសារមានមែក និងស្លឹកច្រើនសម្រាប់ចេញផ្លែស្រាប់។ ពិបាកក្នុងការថែទាំ បាញ់ថ្នាំ និងប្រមូលផល ដែលទាមទារកម្លាំងពលកម្មច្រើននិងចំណាយពេលវេលាយូរ។ ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រមូលផលទាប (ត្រឹមតែ ១៩.១ គីឡូក្រាម/ម៉ោង/នាក់ ក្នុងឆ្នាំទី៣) និងមានប្រាក់ចំណេញតិចជាងនៅឆ្នាំទី៣ (៦២២.៨ បាត/ដើម)។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការអនុវត្តប្រព័ន្ធនេះមិនតម្រូវឱ្យមានឧបករណ៍ថ្លៃៗនោះទេ ប៉ុន្តែទាមទារពេលវេលា និងកម្លាំងពលកម្មសម្រាប់ការថែទាំជាប្រចាំ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅខេត្តឈៀងរ៉ៃ ប្រទេសថៃ លើចម្ការមៀនចំនួន ១០ កន្លែង ដែលមានអាយុកាលលើសពី ១០ ឆ្នាំ។ នេះជារឿងសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារតំបន់ទាំងពីរមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងប្រភេទដីស្រដៀងគ្នា ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលនេះអាចយកមកអនុវត្តបានប្រកបដោយប្រសិទ្ធភាព។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការកាត់តម្រឹមមែកនេះ គឺមានប្រយោជន៍ និងសក្តិសមបំផុតសម្រាប់កសិករដាំមៀននៅកម្ពុជា ដែលកំពុងជួបបញ្ហាខ្វះខាតកម្លាំងពលកម្ម និងចំណាយខ្ពស់លើការប្រមូលផល។

សរុបមក ការផ្លាស់ប្តូរមកប្រើប្រព័ន្ធកាត់មែកទាបអាចតម្រូវឱ្យកសិករមានការអត់ធ្មត់ចំពោះការធ្លាក់ចុះទិន្នផលក្នុង១ទៅ២ឆ្នាំដំបូង ប៉ុន្តែវានឹងផ្តល់ផលចំណេញផ្នែកសេដ្ឋកិច្ចយ៉ាងច្បាស់លាស់នៅឆ្នាំបន្តបន្ទាប់។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីបច្ចេកទេសកាត់តម្រឹមមែក: ស្វែងយល់ពីវិធីសាស្ត្រ Open Centre Pruning ដើម្បីកាត់បើកពន្លឺឱ្យចូលចំកណ្តាលគុម្ព និងរក្សាកម្ពស់ដើមមៀនមិនឱ្យលើសពី ២ ទៅ ៣ ម៉ែត្រ។
  2. ធ្វើការសាកល្បងក្នុងទ្រង់ទ្រាយតូច: ជ្រើសរើសដើមមៀនចាស់ៗ (អាយុលើស ១០ឆ្នាំ) មួយចំនួននៅក្នុងចម្ការដើម្បីសាកល្បងកាត់តម្រឹម ជាជាងធ្វើលើចម្ការទាំងមូល ដើម្បីកាត់បន្ថយហានិភ័យនៃការបាត់បង់ប្រាក់ចំណូលភ្លាមៗ។
  3. អនុវត្តការថែទាំតាមស្តង់ដារ: បន្ទាប់ពីកាត់មែករួច ត្រូវផ្តល់ទឹក ដាក់ជី និងគ្រប់គ្រងសត្វល្អិតដោយផ្អែកតាមគោលការណ៍ Good Agricultural Practices (GAP) ដើម្បីជំរុញឱ្យដើមឆាប់បញ្ចេញត្រួយថ្មី និងមានសុខភាពល្អ។
  4. កត់ត្រានិងតាមដានទិន្នន័យ: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ដូចជា Microsoft ExcelGoogle Sheets ដើម្បីកត់ត្រាការចំណាយលើកម្លាំងពលកម្ម ពេលវេលាប្រមូលផល និងទិន្នផលប្រចាំឆ្នាំ ដើម្បីវាយតម្លៃប្រសិទ្ធភាពសេដ្ឋកិច្ច។
  5. វាយតម្លៃនិងពង្រីកការអនុវត្ត: នៅឆ្នាំទី៣ ប្រសិនបើទិន្នផល និងការសន្សំសំចៃកម្លាំងពលកម្មពិតជាកើនឡើងដូចការរំពឹងទុក សូមបន្តអនុវត្តបច្ចេកទេសនេះទៅលើដើមមៀនដែលនៅសល់ទាំងអស់ក្នុងចម្ការ និងចែករំលែកបទពិសោធន៍នេះដល់កសិករដទៃ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Low canopy pruning (ការកាត់តម្រឹមមែកទាប) ជាបច្ចេកទេសកាត់មែកឈើហូបផ្លែដើម្បីបញ្ចុះកម្ពស់ដើមមិនឱ្យលូតលាស់ខ្ពស់ពេក (ជាទូទៅរក្សាកម្ពស់ត្រឹម ២-៣ម៉ែត្រ) ដែលជួយសម្រួលដល់ការថែទាំ ការបាញ់ថ្នាំ និងបង្កើនប្រសិទ្ធភាពក្នុងការប្រមូលផល។ ដូចជាការកាត់សក់ឱ្យខ្លីដើម្បីងាយស្រួលកក់និងសិត ជាជាងទុកសក់វែងដែលពិបាកថែទាំ។
Open centre pruning (ការកាត់តម្រឹមមែកទម្រង់កណ្តាលបើកចំហ) ជាវិធីសាស្ត្រកាត់មែកកណ្តាលនៃដើមចោល ដើម្បីឱ្យពន្លឺព្រះអាទិត្យអាចជះចូលដល់ផ្នែកខាងក្នុងនៃគុម្ព ដែលជួយកាត់បន្ថយជំងឺ ធ្វើឱ្យស្លឹកបញ្ចេញរស្មីសំយោគបានល្អ និងជំរុញការចេញផ្កាផ្លែ។ ដូចជាការបើកដំបូលផ្ទះចំកណ្តាលដើម្បីឱ្យពន្លឺថ្ងៃនិងខ្យល់អាចចូលមកក្នុងផ្ទះបានល្អ។
Harvesting efficiency (ប្រសិទ្ធភាពនៃការប្រមូលផល) ជារង្វាស់ដែលគិតជាទម្ងន់នៃទិន្នផលដែលកសិករម្នាក់អាចប្រមូលបានក្នុងមួយឯកតាពេលវេលា (គិតជា គីឡូក្រាម/ម៉ោង/នាក់)។ វាបង្ហាញពីភាពងាយស្រួល ល្បឿនក្នុងការបេះផ្លែឈើ និងការសន្សំសំចៃកម្លាំងពលកម្ម។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាតើអ្នកអាចរើសផ្លែស្វាយបានប៉ុន្មានគីឡូក្នុងមួយម៉ោង បើដើមទាបអ្នករើសបានលឿននិងបានច្រើនជាងដើមខ្ពស់។
Panicle (កញ្ចុំផ្កា ឬកញ្ចុំផ្លែ) ជាទម្រង់នៃមែកតូចៗដែលបែកចេញពីធាងធំមួយ ដែលមានផ្ទុកផ្កាឬផ្លែជាច្រើនផ្តុំគ្នា ដូចជាកញ្ចុំផ្កាមៀន ស្វាយ ឬសាវម៉ាវ។ នៅក្នុងការសិក្សានេះ គេរាប់ចំនួនផ្លែក្នុងមួយកញ្ចុំដើម្បីវាស់ស្ទង់ទិន្នផលជាមធ្យម។ ដូចជាចង្កោមទំពាំងបាយជូរ ដែលមានផ្លែជាច្រើនតោងនៅលើទងតែមួយ។
Farmer practice / High canopy (ការអនុវត្តតាមបែបប្រពៃណីកសិករ / ការទុកមែកខ្ពស់) ជាទម្លាប់នៃការដាំដុះទូទៅរបស់កសិករដែលបណ្តោយឱ្យដើមមៀនលូតលាស់ខ្ពស់តាមធម្មជាតិ (លើសពី ៤ម៉ែត្រ) ដោយមិនមានការកាត់តម្រឹមមែកជាប្រចាំ ដែលធ្វើឱ្យដើមធំខ្ពស់ ពិបាកប្រមូលផលនិងថែទាំ ទោះបីជាវាអាចផ្តល់ផលច្រើននៅពេលដើមនៅក្មេងក៏ដោយ។ ដូចជាការបណ្តោយឱ្យក្មេងលូតលាស់ដោយមិនបានអប់រំតម្រង់ទិស ដែលធ្វើឱ្យពិបាកគ្រប់គ្រងនៅពេលធំឡើង។
t-test (តេស្ត T) ជាវិធីសាស្ត្រស្ថិតិមួយប្រភេទដែលប្រើសម្រាប់ប្រៀបធៀបតម្លៃមធ្យមនៃក្រុមទិន្នន័យពីរ (ឧទាហរណ៍៖ ក្រុមដើមមៀនកាត់មែកទាប និងក្រុមដើមមៀនកាត់មែកខ្ពស់) ដើម្បីកំណត់ថាតើលទ្ធផលពិតជាមានភាពខុសគ្នាជារួមប្រកបដោយអត្ថន័យផ្នែកស្ថិតិឬអត់។ ដូចជាការប្រើជញ្ជីងដើម្បីថ្លឹងផ្ទៀងផ្ទាត់ថាតើសិស្សថ្នាក់ "ក" ពិតជាមានទម្ងន់មធ្យមធ្ងន់ជាងសិស្សថ្នាក់ "ខ" មែនឬគ្រាន់តែជាការចៃដន្យ។
Net revenue (ប្រាក់ចំណូលសុទ្ធ / ប្រាក់ចំណេញសុទ្ធ) គឺជាប្រាក់ចំណេញដែលនៅសល់បន្ទាប់ពីយកចំណូលសរុបដែលបានមកពីការលក់ទិន្នផល (មៀន) ដកចេញនូវរាល់ការចំណាយលើដើមទុននិងប្រតិបត្តិការទាំងអស់ (ដូចជាថ្លៃពលកម្មប្រមូលផល ថ្លៃជី ថ្នាំ)។ ដូចជាប្រាក់ដែលសល់ក្នុងហោប៉ៅរបស់អ្នកបន្ទាប់ពីលក់នំអស់ ហើយយកលុយនោះទៅទូទាត់ថ្លៃម្សៅ និងស្កររួចរាល់។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖