Original Title: Impacts of stocking densities on bioeconomics and profitability of mud spiny lobster (Panulirus polyphagus Herbst, 1793) cultivation in sea cages
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2024.58.6.04
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ផលប៉ះពាល់នៃដង់ស៊ីតេនៃការដាក់ចិញ្ចឹមទៅលើជីវសេដ្ឋកិច្ច និងប្រាក់ចំណេញនៃការចិញ្ចឹមបង្កងដី (Panulirus polyphagus Herbst, 1793) ក្នុងបែរសមុទ្រ

ចំណងជើងដើម៖ Impacts of stocking densities on bioeconomics and profitability of mud spiny lobster (Panulirus polyphagus Herbst, 1793) cultivation in sea cages

អ្នកនិពន្ធ៖ Wasana Arkronrat (Klongwan Fisheries Research Station, Faculty of Fisheries, Kasetsart University), Rungtiwa Konsantad (Klongwan Fisheries Research Station, Faculty of Fisheries, Kasetsart University), Chonlada Leearam (Klongwan Fisheries Research Station, Faculty of Fisheries, Kasetsart University), Prapapron Deemark (Coastal Aquaculture Research and Development Division, Department of Fisheries, Thailand), Chatchai Srisupawadee (Faculty of Business Administration, Rajamangala University of Technology Rattanakosin), Vutthichai Oniam (Klongwan Fisheries Research Station, Faculty of Fisheries, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2024, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Aquaculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហានៃការកំណត់ដង់ស៊ីតេដ៏ប្រសើរបំផុតសម្រាប់ការចិញ្ចឹមបង្កងដី (Panulirus polyphagus) ក្នុងបែរសមុទ្រ ដើម្បីធានាបាននូវតុល្យភាពរវាងកំណើនទិន្នផល និងការទទួលបានប្រាក់ចំណេញខាងសេដ្ឋកិច្ច។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានធ្វើការពិសោធន៍ចិញ្ចឹមបង្កងក្នុងបែរសមុទ្រចំនួន ៩០ ថ្ងៃ ដោយបែងចែកជាបីកម្រិតដង់ស៊ីតេផ្សេងគ្នា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Low Stocking Density (1 ind/m³)
ការចិញ្ចឹមក្នុងដង់ស៊ីតេទាប (១ ក្បាល/ម៉ែត្រគូប)
មានអត្រារស់រានមានជីវិតខ្ពស់បំផុត (៨៨,៨៩%) និងមានកំណើនលូតលាស់រហ័ស។ អត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) មានកម្រិតទាបបំផុត ដែលសន្សំសំចៃចំណីបានល្អ។ ទិន្នផលសរុបទទួលបានទាបបំផុត ហើយមិនមានប្រសិទ្ធភាពចំណាយឡើយ ដោយសារចំណូលមិនអាចទូទាត់ការចំណាយបាន។ ខាតបង់ប្រាក់ចំណេញសុទ្ធប្រមាណ -១,៤៣ ដុល្លារ/បែរ ទោះបីជាបង្កងធំធាត់ល្អក៏ដោយ។
Medium Stocking Density (2 ind/m³)
ការចិញ្ចឹមក្នុងដង់ស៊ីតេមធ្យម (២ ក្បាល/ម៉ែត្រគូប)
ផ្តល់ប្រាក់ចំណេញសុទ្ធខ្ពស់បំផុត និងមានតុល្យភាពល្អរវាងអត្រារស់រានមានជីវិត និងកំណើនទិន្នផល។ មានហានិភ័យទាបក្នុងការខាតបង់ ទោះស្ថិតក្នុងស្ថានភាពអាក្រក់ក៏ដោយ។ អត្រារស់រានមានជីវិត និងការលូតលាស់មានកម្រិតទាបជាងការចិញ្ចឹមក្នុងដង់ស៊ីតេទាបបន្តិច។ ទទួលបានប្រាក់ចំណេញសុទ្ធខ្ពស់បំផុត ៨៦,៧២ ដុល្លារ/បែរ និងមានអត្រារស់រាន ៧៧,៧៨%។
High Stocking Density (3 ind/m³)
ការចិញ្ចឹមក្នុងដង់ស៊ីតេខ្ពស់ (៣ ក្បាល/ម៉ែត្រគូប)
ផ្តល់ចំណូលសរុប (Total Revenue) ខ្ពស់ជាងគេបំផុត ដោយសារមានបរិមាណបង្កងច្រើននៅក្នុងបែរ។ អត្រារស់រានមានជីវិតទាបបំផុត ត្រូវការចំណីច្រើន (FCR ខ្ពស់) និងប្រឈមហានិភ័យខាតបង់ខ្លាំងប្រសិនបើមានបញ្ហាបរិស្ថានទឹក។ អត្រារស់រានធ្លាក់ចុះមកត្រឹម ៦៥,៩៣% ហើយចំណេញសុទ្ធត្រឹម ៦៨,៣៥ ដុល្លារ/បែរ ប៉ុណ្ណោះ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការចិញ្ចឹមបង្កងដីក្នុងបែរសមុទ្រទាមទារនូវការវិនិយោគលើសម្ភារៈហេដ្ឋារចនាសម្ព័ន្ធ និងចំណាយប្រតិបត្តិការសំខាន់ៗមួយចំនួន រួមមាន ការទិញពូជ ចំណី និងការថែទាំបរិស្ថាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅតំបន់ឆ្នេរនៃខេត្តក្រប៊ី (Krabi) ប្រទេសថៃ ដែលមានអាកាសធាតុ និងបរិស្ថានទឹកសមុទ្រ (ឈូងសមុទ្រថៃ) ស្រដៀងគ្នានឹងតំបន់ឆ្នេររបស់កម្ពុជា។ ការប្រមូលទិន្នន័យនេះផ្តោតជាចម្បងលើប្រភេទបង្កងដី (Panulirus polyphagus) ដែលសំបូរក្នុងតំបន់នេះ។ ទោះជាយ៉ាងណា លក្ខខណ្ឌសេដ្ឋកិច្ចជាក់ស្តែង ដូចជាតម្លៃកូនបង្កងពូជ និងតម្លៃពលកម្មនៅកម្ពុជា អាចមានភាពខុសគ្នា ដែលទាមទារឱ្យមានការគណនាចំណុចរួចដើមឡើងវិញ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការកំណត់ដង់ស៊ីតេមធ្យមសម្រាប់ការចិញ្ចឹមបង្កងនេះ គឺមានសក្តានុពល និងភាពជាក់ស្តែងខ្ពស់ សម្រាប់ការអនុវត្តនៅក្នុងខេត្តតំបន់ឆ្នេរនៃប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីជួយលើកកម្ពស់ជីវភាពប្រជានេសាទ។

ជារួម ការអនុវត្តតាមរបកគំហើញនៃដង់ស៊ីតេមធ្យម (២ ក្បាល/ម³) នេះ នឹងជួយវារីវប្បករកម្ពុជាកាត់បន្ថយហានិភ័យខាតបង់ និងទទួលបានប្រាក់ចំណេញអតិបរមាពីការវិនិយោគទំហំតូចរបស់ពួកគេ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីទីតាំង និងត្រួតពិនិត្យគុណភាពទឹក: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាស់ស្ទង់ដូចជា Refractometer សម្រាប់វាស់កម្រិតអំបិល (Salinity) និង DO Meter សម្រាប់វាស់អុកស៊ីសែនរលាយ នៅក្នុងតំបន់ឆ្នេរគោលដៅ ដើម្បីធានាថាបរិស្ថានទឹកមានស្ថិរភាពល្អមុននឹងចាប់ផ្តើម។
  2. រចនា និងស្ថាបនាបែរចិញ្ចឹមឱ្យត្រូវស្តង់ដារ: រៀបចំបែរសមុទ្រ (Sea Cages) ក្នុងទំហំ ២,៥ × ២,៥ × ២,៥ ម៉ែត្រ ដោយប្រើយុថ្កា និងបណ្តែតឱ្យបានរឹងមាំ ដើម្បីងាយស្រួលប្រមូលផល និងប្តូរទីតាំងពេលមានរលកខ្លាំង។
  3. ការជ្រើសរើសពូជ និងអនុវត្តដង់ស៊ីតេមធ្យម: ប្រមូលកូនបង្កងពូជ Panulirus polyphagus ដែលមានទម្ងន់ប្រមាណ ២០០ ក្រាម/ក្បាល ហើយដាក់ចិញ្ចឹមក្នុងកម្រិតដង់ស៊ីតេត្រឹម ២ ក្បាល ក្នុងមួយម៉ែត្រគូប (ប្រមាណ ៣០ ក្បាល/បែរ) ដើម្បីទទួលបានផលចំណេញខ្ពស់បំផុត។
  4. គ្រប់គ្រងការផ្តល់ចំណីប្រចាំថ្ងៃ: ផ្តល់ចំណីជាប្រភេទត្រីតូចៗចម្រុះ (Trash fish) ក្នុងបរិមាណ ១០% នៃទម្ងន់ខ្លួនបង្កងសរុបជារៀងរាល់ល្ងាច និងបំប៉នបន្ថែមដោយគ្រំ ឬខ្យងរស់ ម្តងក្នុងមួយសប្តាហ៍ ដើម្បីទទួលបានអត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) ល្អ។
  5. វិភាគទិន្នន័យជីវសេដ្ឋកិច្ចជាប្រចាំ: ប្រើប្រាស់កម្មវិធី SpreadsheetSPSS ដើម្បីកត់ត្រាចំណាយដើមទុន ថ្លៃបរិស្ថាន និងតាមដានអត្រារស់រាន ដើម្បីវិភាគចំណុចរួចដើម (Break-Even Point) និងវាយតម្លៃប្រាក់ចំណេញរៀងរាល់វដ្តនៃការចិញ្ចឹម។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Bioeconomics (ជីវសេដ្ឋកិច្ច) ការសិក្សាអំពីទំនាក់ទំនងរវាងដំណើរការជីវសាស្ត្រ (ដូចជាការលូតលាស់ និងអត្រារស់រានមានជីវិតរបស់សត្វ) និងកត្តាសេដ្ឋកិច្ច (ចំណាយនិងចំណូល) ដើម្បីស្វែងរកវិធីសាស្ត្រចិញ្ចឹមដែលផ្តល់ទិន្នផលល្អនិងចំណេញប្រាក់ច្រើនបំផុត។ ដូចជាការគណនាថាតើយើងគួរដាក់ជីប៉ុន្មានគីឡូលើដីមួយកន្លែង ដើម្បីឱ្យរុក្ខជាតិលូតលាស់ល្អបំផុតដោយចំណាយប្រាក់តិចបំផុត។
Stocking density (ដង់ស៊ីតេនៃការដាក់ចិញ្ចឹម) ចំនួនសត្វជាក់លាក់ដែលត្រូវបានដាក់ឱ្យរស់នៅ ឬចិញ្ចឹមក្នុងមួយឯកតានៃទំហំ ឬបរិមាត្រទឹក (ឧទាហរណ៍៖ ចំនួនបង្កងប៉ុន្មានក្បាលក្នុងមួយម៉ែត្រគូបនៃបែរសមុទ្រ)។ ដូចជាការសម្រេចចិត្តថាតើគួរដាក់មនុស្សប៉ុន្មាននាក់ឱ្យរស់នៅក្នុងបន្ទប់មួយ ដើម្បីកុំឱ្យចង្អៀតពេក ហើយអ្នកគ្រប់គ្នានៅតែអាចដកដង្ហើមនិងរស់នៅបានស្រួល។
Feed conversion ratio (អត្រាបំប្លែងចំណី) រង្វាស់ដែលបង្ហាញពីបរិមាណចំណីសរុបដែលសត្វស៊ីដើម្បីអាចបង្កើនទម្ងន់ខ្លួនបានមួយឯកតា (ឧទាហរណ៍ ១គីឡូក្រាម)។ តួលេខ FCR កាន់តែទាប មានន័យថាសត្វនោះស៊ីចំណីតិចតែឆាប់ធំ ដែលជួយសន្សំសំចៃការចំណាយ។ ដូចជាការវាស់ថាតើម៉ូតូមួយចាក់សាំង ១លីត្រ អាចជិះបានប៉ុន្មានគីឡូម៉ែត្រ។ ស៊ីសាំងកាន់តែតិច តែជិះបានកាន់តែឆ្ងាយ គឺកាន់តែល្អ។
Break-even point (ចំណុចរួចដើម) បរិមាណទិន្នផលដែលត្រូវលក់ចេញ ដើម្បីឱ្យប្រាក់ចំណូលសរុបទទួលបានត្រឡប់មកវិញស្មើនឹងការចំណាយសរុប ដែលបញ្ជាក់ថាការធ្វើប្រតិបត្តិការនោះមិនទាន់មានប្រាក់ចំណេញ តែមិនមានការខាតបង់ (ទឹករួច)។ ដូចជាការលក់នំ ដែលលុយចំណូលពីការលក់នំបានគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទូទាត់ថ្លៃទិញម្សៅនិងស្ករពិតប្រាកដ ដោយអ្នកលក់មិនទាន់បានចំណេញ តែមិនខាតលុយពីហោប៉ៅ។
Sensitivity analysis (ការវិភាគភាពរសើប) វិធីសាស្ត្រគណនាសម្រាប់វាយតម្លៃជាមុនថាតើការប្រែប្រួលនៃកត្តាមិនច្បាស់លាស់ណាមួយ (ដូចជាអត្រាងាប់របស់បង្កង ឬការកើនឡើងនៃថ្លៃចំណាយបរិស្ថាន) នឹងជះឥទ្ធិពលអាក្រក់ឬល្អកម្រិតណាដល់ប្រាក់ចំណេញចុងក្រោយ។ ដូចជាការគិតសាកល្បងទុកជាមុនថា "ចុះបើថ្ងៃស្អែកមានភ្លៀងធ្លាក់ ឬមានខ្យល់ព្យុះ តើផែនការធ្វើដំណើររបស់យើងនឹងប្រែប្រួល ឬខាតបង់ពេលវេលាយ៉ាងណាខ្លះ?"
Specific growth rate (អត្រាកំណើនជាក់លាក់) ភាគរយនៃការកើនឡើងទម្ងន់ខ្លួនរបស់សត្វក្នុងមួយថ្ងៃជាមធ្យម ធៀបទៅនឹងទម្ងន់ដើមរបស់វានៅពេលចាប់ផ្តើមចិញ្ចឹម ដើម្បីតាមដានល្បឿននៃការលូតលាស់។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់មើលថាតើក្មេងម្នាក់ឡើងទម្ងន់ប៉ុន្មានភាគរយជារៀងរាល់ថ្ងៃបើធៀបនឹងទម្ងន់ដើមរបស់គេកាលពីសប្តាហ៍មុន។
Panulirus polyphagus (បង្កងដី) ឈ្មោះវិទ្យាសាស្ត្ររបស់បង្កងសមុទ្រមួយប្រភេទ (Mud spiny lobster) ដែលមានតម្លៃសេដ្ឋកិច្ចខ្ពស់ និយមរស់នៅតាមតំបន់ឆ្នេរសមុទ្រតំបន់ត្រូពិច និងត្រូវបានគេចាប់យកមកចិញ្ចឹមបំប៉នក្នុងបែរដើម្បីលក់។ ដូចជាឈ្មោះផ្លូវការក្នុងបញ្ជីជាតិរបស់សត្វបង្កងសមុទ្រមួយប្រភេទ ដែលប្រជាជននិងភោជនីយដ្ឋានទូទៅតែងតែហៅក្រៅថា "បង្កងដី"។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖