Original Title: Nghiên cứu về Phúc lợi Cá Tra
Source: www.freshstudio.vn
Document Type: Report
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original report for full accuracy.

ការសិក្សាអំពីសុខុមាលភាពត្រីប្រា

ចំណងជើងដើម៖ Nghiên cứu về Phúc lợi Cá Tra

អ្នកនិពន្ធ៖ Bùi Nguyễn Thu An (Fresh Studio), Joe Pearce (Fresh Studio)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025, Fresh Studio / Netherlands Enterprise Agency

វិស័យសិក្សា៖ Aquaculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា/ប្រធានបទ (The Problem/Topic)៖ របាយការណ៍នេះដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមនៃសុខុមាលភាពត្រីប្រា (Pangasius welfare) នៅក្នុងឧស្សាហកម្មវារីវប្បកម្មនៅប្រទេសវៀតណាម ដោយផ្តោតលើដង់ស៊ីតេចិញ្ចឹមខ្ពស់ ការប្រើប្រាស់ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចច្រើន និងកង្វះស្តង់ដារសត្តឃាតប្រកបដោយធម៌។

វិធីសាស្ត្រ (Approach)៖ ការសិក្សានេះវាយតម្លៃស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ននៃសុខុមាលភាពត្រីប្រាតាមរយៈការស្ទង់មតិកសិករ ការវិភាគទិន្នន័យចិញ្ចឹមជាក់ស្តែង និងការពិនិត្យមើលតម្រូវការទីផ្សារអន្តរជាតិ។

សេចក្តីសន្និដ្ឋានសំខាន់ៗ (Key Conclusions)៖

២. ការរកឃើញសំខាន់ៗ (Key Findings)

របាយការណ៍នេះវាយតម្លៃពីស្ថានភាពបច្ចុប្បន្ននៃសុខុមាលភាពត្រីប្រានៅប្រទេសវៀតណាម ដោយគូសបញ្ជាក់ពីបញ្ហានៃការចិញ្ចឹមក្នុងដង់ស៊ីតេខ្ពស់ ការប្រើប្រាស់ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចច្រើនជ្រុល និងអត្រាចាក់វ៉ាក់សាំងទាប។ ទន្ទឹមនឹងនេះ របាយការណ៍ក៏បានសង្កត់ធ្ងន់លើភាពចាំបាច់ក្នុងការកែលម្អការដឹកជញ្ជូន និងសត្តឃាត ដើម្បីឆ្លើយតបទៅនឹងស្តង់ដារតឹងរ៉ឹងនៃទីផ្សារសហភាពអឺរ៉ុប (EU)។

ការរកឃើញ (Finding) ព័ត៌មានលម្អិត (Detail) ភស្តុតាង (Evidence)
ដង់ស៊ីតេចិញ្ចឹមខ្ពស់ (High Stocking Density) កសិករនៅតែបន្តចិញ្ចឹមត្រីក្នុងដង់ស៊ីតេខ្ពស់ ដែលបណ្តាលឱ្យត្រីងាយទទួលរងភាពតានតឹង (Stress) ផ្ទុះជំងឺ និងធ្វើឱ្យគុណភាពទឹកធ្លាក់ចុះ ទោះបីជាមានការយល់ដឹងច្រើនជាងមុនក៏ដោយ។ កម្រិតដង់ស៊ីតេដែលល្អប្រសើរបំផុតគួរស្ថិតនៅចន្លោះពី ៣០ ទៅ ៤០ គីឡូក្រាម/ម៉ែត្រគូប។ ដង់ស៊ីតេចិញ្ចឹមជាមធ្យមបានធ្លាក់ចុះពី ៧៣ ក្បាល/ម៉ែត្រការ៉េ (ឆ្នាំ២០១៩) មកនៅត្រឹម ៦៨ ក្បាល/ម៉ែត្រការ៉េ (ឆ្នាំ២០២៤) ប៉ុន្តែបរិមាណជីវម៉ាស (Biomass) នៅតែអាចឡើងដល់ ៥៥-៦១ គីឡូក្រាម/ម៉ែត្រការ៉េ នៅពេលប្រមូលផល។
អត្រាចាក់វ៉ាក់សាំងទាប និងការពឹងផ្អែកលើថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច (Low Vaccination and Antibiotic Reliance) កសិករភាគច្រើនពឹងផ្អែកយ៉ាងខ្លាំងលើថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចដើម្បីព្យាបាលជំងឺ ជាជាងការប្រើប្រាស់វ៉ាក់សាំងសម្រាប់ការពារ ដែលនេះបង្កឱ្យមានហានិភ័យខ្ពស់នៃភាពស៊ាំនឹងថ្នាំប្រឆាំងមេរោគ (AMR)។ មានកសិដ្ឋានត្រឹមតែ ៣% ប៉ុណ្ណោះដែលប្រើប្រាស់វ៉ាក់សាំង ខណៈ ៨២% ប្រើប្រាស់ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចដើម្បីព្យាបាល ហើយ ២៦% នៅតែបន្តប្រើប្រាស់ថ្នាំ Enrofloxacin ដែលជាប្រភេទថ្នាំត្រូវបានហាមឃាត់តាំងពីឆ្នាំ២០១២។
ការគ្រប់គ្រងគុណភាពទឹក និងសុវត្ថិភាពជីវសាស្ត្រខ្សោយ (Poor Water Quality and Biosecurity) ការតាមដានគុណភាពទឹកនៅមានកម្រិត និងច្រើនតែធ្វើឡើងតាមរយៈការសង្កេតផ្ទាល់ភ្នែកនៅពេលមានបញ្ហាកើតឡើង ជាជាងការត្រួតពិនិត្យជាប្រចាំ។ វិធានការសុវត្ថិភាពជីវសាស្ត្រនៅមានភាពទន់ខ្សោយនៅឡើយ។ កសិដ្ឋានប្រមាណ ៣៣% មិនមានការតាមដានគុណភាពទឹកទាល់តែសោះ ហើយមានត្រឹមតែ ១៧% ប៉ុណ្ណោះនៃកសិដ្ឋានដែលបានស្ទង់មតិ មានប្រព័ន្ធចម្រោះ ឬកែច្នៃទឹកមុនពេលបញ្ចូលទៅក្នុងស្រះ។
ការដឹកជញ្ជូន និងសត្តឃាតមិនស្របតាមគោលការណ៍សុខុមាលភាព (Inhumane Transport and Slaughter) ត្រីប្រាត្រូវបានដឹកជញ្ជូនក្នុងដង់ស៊ីតេខ្ពស់ និងត្រូវបានកាប់សម្លាប់ដោយការកាត់ស្រកីដើម្បីបង្ហូរឈាមខណៈពេលដែលពួកវានៅមានស្មារតី ដែលទង្វើនេះមិនស្របតាមស្តង់ដារសុខុមាលភាពសត្វរបស់ទីផ្សារអន្តរជាតិឡើយ។ ត្រីអាចរងការដឹកជញ្ជូនរហូតដល់ ១២ ម៉ោង ដែលបណ្តាលឱ្យមានអត្រាងាប់ពី ២% ទៅ ១០% ហើយរោងចក្រភាគច្រើនអាចអារកត្រីបាន ២ក្បាល/វិនាទី ដោយគ្មានការធ្វើឱ្យសន្លប់ជាមុន (Stunning)។

៣. អនុសាសន៍ (Recommendations)

ដើម្បីលើកកម្ពស់សុខុមាលភាពត្រីប្រា បង្កើនប្រសិទ្ធភាពផលិតកម្ម និងធានាបាននូវការនាំចេញទៅកាន់ទីផ្សារអន្តរជាតិ របាយការណ៍បានផ្តល់នូវអនុសាសន៍សំខាន់ៗមួយចំនួនដូចខាងក្រោម៖

គោលដៅ (Target) សកម្មភាព (Action) អាទិភាព (Priority)
កសិករ និងម្ចាស់កសិដ្ឋាន (Farmers and Farm Owners) កាត់បន្ថយដង់ស៊ីតេចិញ្ចឹមមកត្រឹម ៣០-៤០ គីឡូក្រាម/ម៉ែត្រគូប និងបង្កើនការតាមដានគុណភាពទឹកជាប្រចាំ (វាស់កម្រិតអុកស៊ីសែន អាម៉ូញាក់ និង pH) ដើម្បីកាត់បន្ថយភាពតានតឹង និងជំងឺ។ ខ្ពស់ (High)
ក្រុមហ៊ុនថ្នាំសត្វ និងភ្នាក់ងារផ្សព្វផ្សាយកសិកម្ម (Veterinary Companies and Extension Agencies) ជំរុញការអនុវត្តកម្មវិធីចាក់វ៉ាក់សាំងជាប្រព័ន្ធសម្រាប់កូនត្រី (ទម្ងន់ ១០-១៥ ក្រាម) ដើម្បីការពារជំងឺដែលបង្កដោយបាក់តេរី ជំនួសឱ្យការប្រើប្រាស់ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច។ ខ្ពស់ (High)
រោងចក្រកែច្នៃ និងអ្នកនាំចេញ (Processing Plants and Exporters) អនុវត្តប្រព័ន្ធធ្វើឱ្យត្រីសន្លប់ដោយប្រើចរន្តអគ្គិសនី (Electrical Stunning) មុនពេលសត្តឃាត និងប្រើប្រាស់ម៉ាស៊ីនបូមត្រីដើម្បីកាត់បន្ថយពេលវេលាដែលត្រីត្រូវនៅក្រៅទឹក ឆ្លើយតបទៅនឹងស្តង់ដារទីផ្សារ EU និងចក្រភពអង់គ្លេស។ មធ្យម (Medium)
រដ្ឋាភិបាល និងស្ថាប័នគ្រប់គ្រង (Government and Regulatory Bodies) បង្កើតគោលការណ៍ណែនាំ និងស្តង់ដារជាតិស្តីពីសុខុមាលភាពសត្វក្នុងវិស័យវារីវប្បកម្ម ដើម្បីធានាឱ្យមានការអនុវត្តស្របគ្នា និងជួយគាំទ្រកសិករខ្នាតតូចក្នុងការទទួលបានវិញ្ញាបនបត្រត្រឹមត្រូវ។ ខ្ពស់ (High)

៤. បរិបទកម្ពុជា (Cambodia Context)

ការសិក្សានេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងណាស់សម្រាប់កម្ពុជា ខណៈដែលកម្ពុជាកំពុងជំរុញការពង្រីកវិស័យវារីវប្បកម្មក្នុងស្រុក ដើម្បីកាត់បន្ថយការនាំចូលត្រីពីប្រទេសជិតខាង។ ការរៀនសូត្រពីបញ្ហាប្រឈមរបស់វៀតណាម (ដូចជាការស៊ាំនឹងថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច ជំងឺ និងសម្ពាធទីផ្សារ) អាចជួយកម្ពុជារៀបចំផែនការអភិវឌ្ឍន៍វិស័យនេះប្រកបដោយចីរភាព និងផ្តោតលើគុណភាពតាំងពីជំហានដំបូង។

ផលប៉ះពាល់មូលដ្ឋាន (Local Implications)៖

ការរួមបញ្ចូលគោលការណ៍សុខុមាលភាពត្រីទៅក្នុងការអនុវត្តតាំងពីដំបូង នឹងអនុញ្ញាតឱ្យកម្ពុជាអាចចៀសវាងនូវកំហុសឆ្គងពីអតីតកាលរបស់ប្រទេសជិតខាង ព្រមទាំងជួយលើកកម្ពស់គុណភាពត្រីសម្រាប់ផ្គត់ផ្គង់ក្នុងស្រុក និងត្រួសត្រាយផ្លូវសម្រាប់ការនាំចេញប្រកបដោយសក្តានុពល។

៥. ផែនការអនុវត្ត (Implementation Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមអនុសាសន៍នៃរបាយការណ៍នេះ គួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. ការវាយតម្លៃ និងការរៀបចំស្តង់ដារជាតិ (Assessment and National Standard Formulation): រដ្ឋបាលជលផល (FiA) គួររៀបចំសេចក្តីព្រាងគោលការណ៍ណែនាំស្តីពីវារីវប្បកម្មដោយរួមបញ្ចូលនូវសូចនាករសុខុមាលភាពត្រី (ដូចជាការគ្រប់គ្រងគុណភាពទឹក និងដែនកំណត់ដង់ស៊ីតេ) ដោយផ្អែកលើក្របខ័ណ្ឌអន្តរជាតិដូចជា ASC ឬ GlobalG.A.P.។
  2. ការបណ្តុះបណ្តាល និងការផ្សព្វផ្សាយដល់កសិករ (Farmer Training and Extension): រៀបចំសាលារៀនកសិករ និងវគ្គបណ្តុះបណ្តាលនៅតាមតំបន់គោលដៅ ដើម្បីអប់រំកសិករអំពីសុវត្ថិភាពជីវសាស្ត្រ ការតាមដានគុណភាពទឹកប្រចាំថ្ងៃ និងអត្ថប្រយោជន៍សេដ្ឋកិច្ចនៃការកាត់បន្ថយដង់ស៊ីតេចិញ្ចឹម។
  3. ការគ្រប់គ្រង និងកាត់បន្ថយការប្រើប្រាស់ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិច (Controlling and Reducing Antibiotic Use): ពង្រឹងការអនុវត្តច្បាប់យ៉ាងតឹងរ៉ឹងចំពោះការលក់ និងប្រើប្រាស់ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចដែលត្រូវហាមឃាត់ ព្រមទាំងជំរុញការផ្គត់ផ្គង់វ៉ាក់សាំង និងមេនជីវសាស្ត្រ (Probiotics) តាមរយៈភាពជាដៃគូរវាងរដ្ឋ និងឯកជន។
  4. ការធ្វើឱ្យប្រសើរឡើងនូវការដឹកជញ្ជូន និងទីសត្តឃាត (Upgrading Transport and Slaughter Facilities): ណែនាំកម្មវិធីសាកល្បងសម្រាប់ការដឹកជញ្ជូនត្រីប្រកបដោយអនាម័យ (ប្រើប្រព័ន្ធសំបូរអុកស៊ីសែន) និងការធ្វើឱ្យសន្លប់ដោយអគ្គិសនីនៅតាមរោងចក្រកែច្នៃធំៗ ដើម្បីលើកកម្ពស់គុណភាពសាច់ និងសុខុមាលភាពសត្វ។
  5. ការលើកកម្ពស់ការយល់ដឹងរបស់អតិថិជន (Consumer Awareness Promotion): បង្កើតយុទ្ធនាការផ្សព្វផ្សាយជាសាធារណៈ ដើម្បីបង្ហាញពីទំនាក់ទំនងរវាងសុខុមាលភាពត្រី សុវត្ថិភាពចំណីអាហារ និងសុខភាពសាធារណៈ សំដៅបង្កើតតម្រូវការទីផ្សារក្នុងស្រុកសម្រាប់ត្រីដែលចិញ្ចឹមប្រកបដោយចីរភាព។

៦. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
FCR (Feed Conversion Ratio) អត្រាបំប្លែងចំណី (FCR) គឺជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីបរិមាណចំណី (គិតជាគីឡូក្រាម) ដែលត្រូវចំណាយដើម្បីឱ្យសត្វកើនទម្ងន់ ១គីឡូក្រាម។ នៅក្នុងគោលនយោបាយសេដ្ឋកិច្ចកសិកម្ម ការជួយកសិករឱ្យទម្លាក់តម្លៃ FCR តាមរយៈការគ្រប់គ្រងគុណភាពទឹក និងដង់ស៊ីតេចិញ្ចឹម គឺជាកត្តាគន្លឹះដើម្បីកាត់បន្ថយថ្លៃដើមផលិតកម្ម និងបង្កើនប្រាក់ចំណេញ។ វាប្រៀបដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាតើរថយន្តមួយស៊ីសាំងប៉ុន្មានលីត្រដើម្បីរត់បាន ១០០គីឡូម៉ែត្រអញ្ចឹងដែរ (បើតួលេខ FCR កាន់តែតូច មានន័យថាកាន់តែចំណេញ)។
Electrical stunning ការធ្វើឱ្យសន្លប់ដោយប្រើចរន្តអគ្គិសនី គឺជាបច្ចេកទេសធ្វើឱ្យត្រីសន្លប់បាត់បង់ស្មារតីមុនពេលកាប់សម្លាប់ ដើម្បីកុំឱ្យពួកវាមានអារម្មណ៍ឈឺចាប់។ សម្រាប់ការអនុវត្តគោលនយោបាយពាណិជ្ជកម្មអន្តរជាតិ នេះគឺជាលក្ខខណ្ឌតម្រូវដាច់ខាត (Mandatory Requirement) ពីទីផ្សារអឺរ៉ុប និងអង់គ្លេស ដែលរោងចក្រកែច្នៃត្រូវតែអនុវត្តដើម្បីអាចនាំចេញបាន។ វាប្រៀបដូចជាការចាក់ថ្នាំស្ពឹកមុនពេលគ្រូពេទ្យធ្វើការវះកាត់ ដើម្បីធានាថាអ្នកជំងឺមិនដឹងខ្លួន និងមិនទទួលរងការឈឺចាប់។
Stocking density ដង់ស៊ីតេចិញ្ចឹម គឺជាបរិមាណ ឬទម្ងន់សរុបរបស់ត្រីដែលត្រូវបានដាក់ចិញ្ចឹមក្នុងមួយឯកតាផ្ទៃដី ឬបរិមាណទឹក (ឧទាហរណ៍៖ គីឡូក្រាម/ម៉ែត្រគូប)។ នៅក្នុងការគ្រប់គ្រងវារីវប្បកម្ម ការកំណត់ដង់ស៊ីតេឱ្យនៅកម្រិតស្តង់ដារ (៣០-៤០ គីឡូក្រាម/ម៉ែត្រគូប) គឺជាវិធានការគោលនយោបាយដ៏សំខាន់ដើម្បីទប់ស្កាត់ការផ្ទុះជំងឺ និងការពារការបំពុលបរិស្ថានទឹក។ វាប្រៀបដូចជាការកំណត់ចំនួនមនុស្សឱ្យរស់នៅក្នុងបន្ទប់មួយ ប្រសិនបើដាក់មនុស្សចង្អៀតពេក ពួកគេនឹងថប់ដង្ហើម និងងាយឆ្លងជំងឺផ្តាសាយពីគ្នាទៅវិញទៅមកយ៉ាងឆាប់រហ័ស។
ASC (Aquaculture Stewardship Council) ក្រុមប្រឹក្សាគ្រប់គ្រងវារីវប្បកម្ម (ASC) គឺជាស្ថាប័នអន្តរជាតិផ្តល់វិញ្ញាបនបត្របញ្ជាក់ពីការចិញ្ចឹមត្រីប្រកបដោយការទទួលខុសត្រូវ ផ្តោតលើចីរភាពបរិស្ថាន និងសុខុមាលភាពសត្វ។ ក្នុងបរិបទគោលនយោបាយនាំចេញ ការជួយកសិករឱ្យទទួលបានស្តង់ដារ ASC គឺជាលិខិតឆ្លងដែនដ៏សំខាន់សម្រាប់វាយលុកទីផ្សារតម្លៃខ្ពស់។ វាប្រៀបដូចជាផ្លាកសញ្ញាស្តង់ដារ ISO ឬសញ្ញា Halal អញ្ចឹងដែរ ដែលជាការធានាបញ្ជាក់ប្រាប់អ្នកទិញថា ត្រីនេះត្រូវបានចិញ្ចឹមដោយមិនបំផ្លាញបរិស្ថាន និងគោរពសិទ្ធិសត្វ។
Handling ការចាត់ចែង ឬការប៉ះពាល់សត្វ សំដៅលើរាល់សកម្មភាពរូបវន្តដែលធ្វើឡើងមកលើត្រីកំឡុងពេលចាប់ ដឹកជញ្ជូន ឬបញ្ជូនចូលរោងចក្រកែច្នៃ។ ការអនុវត្តបច្ចេកទេសចាត់ចែងត្រឹមត្រូវ (កាត់បន្ថយការទុកត្រីឱ្យនៅក្រៅទឹកយូរ) គឺជាគោលការណ៍អនុវត្តស្តង់ដារ (SOP) ដែលជួយការពារគុណភាពសាច់ត្រីមិនឱ្យធ្លាក់ចុះ។ វាប្រៀបដូចជាការលើកដាក់ឥវ៉ាន់ផុយស្រួយអញ្ចឹងដែរ បើអ្នកធ្វើការលើកដាក់ដោយកម្រោល ឬបោះទម្លាក់ ទំនិញនោះនឹងជាំ ឬខូចខាត។
Antimicrobial resistance (Kháng kháng sinh) ភាពស៊ាំនឹងថ្នាំប្រឆាំងមេរោគ កើតឡើងនៅពេលដែលបាក់តេរីផ្លាស់ប្តូរទម្រង់ និងលែងឆ្លើយតបទៅនឹងថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចដែលធ្លាប់តែសម្លាប់ពួកវាបាន។ សម្រាប់គោលនយោបាយសុខភាពសាធារណៈ នេះគឺជាវិបត្តិធ្ងន់ធ្ងរដែលបណ្តាលមកពីកសិករប្រើប្រាស់ថ្នាំអង់ទីប៊ីយោទិចខុសក្បួនខ្នាតដើម្បីព្យាបាលត្រី ដែលទាមទារឱ្យមានការរឹតបន្តឹងច្បាប់ជាបន្ទាន់។ វាប្រៀបដូចជាចោរដែលធ្លាប់តែខ្លាចសោរផ្ទះអ្នក តែដោយសារអ្នកចាក់សោរមិនបានត្រឹមត្រូវ ចោរនោះបានរៀនចេះកាច់សោរនោះបាត់ទៅហើយ ធ្វើឱ្យសោរលែងមានប្រសិទ្ធភាពការពារទៀត។
Biosecurity សុវត្ថិភាពជីវសាស្ត្រ គឺជាបណ្តុំនៃវិធានការយុទ្ធសាស្ត្រក្នុងការការពារ និងគ្រប់គ្រងហានិភ័យនៃការនាំចូល ឬការរីករាលដាលនៃមេរោគចូលទៅក្នុងកសិដ្ឋាន (ឧទាហរណ៍៖ ការចម្រោះទឹក ការសម្លាប់មេរោគឧបករណ៍)។ ការអនុវត្តស្តង់ដារនេះ គឺជាគោលនយោបាយបង្ការជាមុន (Preventive policy) ដើម្បីកាត់បន្ថយការពឹងផ្អែកលើការប្រើថ្នាំគីមី។ វាប្រៀបដូចជាវិធានការតម្រូវឱ្យអ្នកលាងដៃ ពាក់ម៉ាស និងបាញ់អាល់កុលមុនពេលចូលបន្ទប់សង្គ្រោះបន្ទាន់ ដើម្បីការពារកុំឱ្យមេរោគពីខាងក្រៅឆ្លងចូល។

៧. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖