Original Title: ทุเรียนพื้นเมืองพันธุ์ต่าง ๆ สำหรับใช้เป็นต้นตอทนทานต่อโรครากเน่า (Native Durians for Root Rot Tolerant Rootstock)
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2005.6
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ពូជទុរេនក្នុងស្រុកសម្រាប់ប្រើជាដើមគល់ធន់នឹងជំងឺរលួយឫស

ចំណងជើងដើម៖ ทุเรียนพื้นเมืองพันธุ์ต่าง ๆ สำหรับใช้เป็นต้นตอทนทานต่อโรครากเน่า (Native Durians for Root Rot Tolerant Rootstock)

អ្នកនិពន្ធ៖ Sunee Srisink (Suphanburi Field Crop Research Center), Suphap Suntaranond (Office of Biotechnology Research and Development)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2005, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ជំងឺរលួយឫស និងគល់ (Root and stem rot disease) បង្កដោយមេរោគផ្សិត Phytophthora palmivora គឺជាបញ្ហាដ៏ធ្ងន់ធ្ងរដែលធ្វើឱ្យខូចខាតដល់ការដាំដុះទុរេន ទាមទារឱ្យមានការស្វែងរកដើមគល់ (Rootstock) ដែលមានភាពធន់ដើម្បីការពារដំណាំក្នុងរយៈពេលវែង។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រមូល និងវាយតម្លៃពូជទុរេនក្នុងស្រុកចំនួន ៧៧ ពូជ តាមរយៈវិធីសាស្ត្រចាក់បញ្ចូលមេរោគចំនួនពីរប្រភេទ ដើម្បីពិនិត្យមើលកម្រិតភាពធន់នឹងជំងឺរលួយឫស។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Detached leaf inoculation
ការចាក់បញ្ចូលមេរោគលើស្លឹកដែលកាត់ចេញពីដើម
ចំណាយពេលខ្លី (៥-៧ ថ្ងៃ) និងងាយស្រួលអនុវត្តក្នុងបន្ទប់ពិសោធន៍។ អាចសាកល្បងលើពូជទុរេនច្រើនក្នុងពេលតែមួយ និងមិនត្រូវការកន្លែងធំដុំ។ មិនអាចបែងចែកកម្រិតភាពធន់របស់ពូជទុរេនបានច្បាស់លាស់នោះទេ ដោយសារការវិវឌ្ឍនៃស្នាមរបួសលើស្លឹក និងលើដើមមានលក្ខណៈខុសគ្នា និងមិនឆ្លុះបញ្ចាំងពីស្ថានភាពជាក់ស្តែងទាំងស្រុង។ មិនអាចកំណត់ភាពខុសគ្នានៃកម្រិតភាពធន់រវាងពូជទុរេនបានត្រឹមត្រូវនោះទេ។
Under-bark inoculation
ការចាក់បញ្ចូលមេរោគក្រោមសំបកដើម
ផ្តល់លទ្ធផលច្បាស់លាស់ គួរឱ្យទុកចិត្ត និងឆ្លុះបញ្ចាំងពីភាពធន់នៃដើមគល់ពិតប្រាកដក្នុងលក្ខខណ្ឌធម្មជាតិ ដែលមានប្រយោជន៍សម្រាប់ការជ្រើសរើសពូជ។ ទាមទារពេលវេលាយូរ ដោយត្រូវបណ្តុះកូនទុរេនរហូតដល់អាយុ ១ ឆ្នាំ ទើបអាចធ្វើតេស្តបាន ហើយត្រូវការកន្លែងថែទាំ (Greenhouse) ធំទូលាយ។ អាចកំណត់អត្តសញ្ញាណពូជ Thongdaeng ថាមានភាពធន់ (Resistant - អត្រាស្លាប់ ០%) និង ១៦ ពូជទៀតថាមានភាពធន់ទ្រាំ (Tolerant) ទៅនឹងជំងឺរលួយឫស។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានកសិកម្មជាក់លាក់ រួមមានកន្លែងបណ្តុះកូនឈើ បន្ទប់ពិសោធន៍មេរោគផ្សិត និងធនធានពេលវេលាច្រើន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវសាកវប្បកម្ម Chanthaburi ដោយប្រើប្រាស់ពូជទុរេនក្នុងស្រុកប្រមូលពីភាគខាងកើត និងខាងត្បូងនៃប្រទេសថៃ។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់ខ្លាំងសម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារតំបន់ដាំដុះទុរេនសំខាន់ៗនៅកម្ពុជាមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ កម្រិតទឹកភ្លៀង និងប្រភេទដីប្រហាក់ប្រហែលនឹងតំបន់ទាំងនោះ ដែលធ្វើឱ្យលទ្ធផលអាចយកមកប្រៀបធៀប និងអនុវត្តបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាព។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រនៃការប្រើប្រាស់ដើមគល់ទុរេនក្នុងស្រុកដែលធន់នឹងជំងឺ គឺពិតជាមានសក្តានុពលខ្ពស់ក្នុងការដោះស្រាយបញ្ហាប្រឈមធំៗរបស់កសិករទុរេននៅកម្ពុជា។

ការអភិវឌ្ឍ និងប្រើប្រាស់ដើមគល់ទុរេនដែលធន់នឹងជំងឺរលួយឫស គឺជាយុទ្ធសាស្ត្រដ៏រឹងមាំមួយដែលជួយឱ្យកសិករកម្ពុជាចំណេញថវិកា កាត់បន្ថយហានិភ័យដើមងាប់ និងធានាបាននូវនិរន្តរភាពផលិតផលកសិកម្ម។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីការបំបែក និងចិញ្ចឹមមេរោគផ្សិត: និស្សិតត្រូវរៀនពីរបៀបចម្រាញ់ និងចិញ្ចឹមមេរោគផ្សិត Phytophthora palmivora ចេញពីដើមទុរេនដែលមានជំងឺ ដោយអនុវត្តនៅលើមជ្ឈដ្ឋាន Modified carrot agar នៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍តាមស្តង់ដារសុវត្ថិភាព។
  2. ប្រមូល និងបណ្តុះពូជទុរេនក្នុងស្រុក: ចុះប្រមូលគ្រាប់ពូជទុរេនព្រៃ ឬទុរេនក្នុងស្រុកតាមខេត្តគោលដៅ (ឧទាហរណ៍៖ កំពត ក្រចេះ កោះកុង) រួចបណ្តុះកូនក្នុង Greenhouse ដោយប្រើថង់ប្លាស្ទិក ឱ្យបានអាយុយ៉ាងតិច ១ ឆ្នាំ ដើម្បីត្រៀមធ្វើជាដើមគល់ (Rootstock)។
  3. អនុវត្តវិធីសាស្ត្រចាក់មេរោគ Under-bark Inoculation: ធ្វើការវះសំបកដើមកូនទុរេន រួចបញ្ចូលដុំមេរោគផ្សិតចូលទៅក្រោមសំបកដើម បន្ទាប់មករុំបិទរបួសដោយប្លាស្ទិកកុំឱ្យជ្រាបទឹក។ ត្រូវតាមដាន និងវាស់វែងទំហំស្នាមរបួសជារៀងរាល់សប្តាហ៍ ក្នុងរយៈពេល ១ ទៅ ៤ សប្តាហ៍។
  4. វិភាគទិន្នន័យ និងវាយតម្លៃភាពធន់របស់ដើមគល់: ប្រើប្រាស់កម្មវិធីស្ថិតិដូចជា SPSSRStudio ដើម្បីប្រៀបធៀបទំហំស្នាមរបួស និងអត្រាស្លាប់របស់ពូជនិមួយៗ។ ធ្វើចំណាត់ថ្នាក់ពូជដែលមានភាពធន់ (Resistant), ភាពធន់ទ្រាំ (Tolerant), និងពូជដែលងាយរងគ្រោះ (Susceptible)។
  5. អនុវត្តបច្ចេកទេសតភ្ជាប់មែក (Grafting): ជ្រើសរើសយកពូជទុរេនក្នុងស្រុកដែលបានរកឃើញថាមានភាពធន់ (ឧទាហរណ៍ដូចជាពូជមានអត្រាស្លាប់ ០%) មកធ្វើជាដើមគល់ រួចយកមែកពូជទុរេនសាច់ល្អ (ដូចជា ម៉ាន់ថង ឬ ឱខាក់) មកតភ្ជាប់ (Grafting) និងតាមដានការលូតលាស់នៅក្នុងចម្ការផ្ទាល់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Rootstock (ដើមគល់) ផ្នែកខាងក្រោមនៃរុក្ខជាតិ (ឫស និងគល់) ដែលគេបណ្តុះពីគ្រាប់ ឬផ្សាំ ដើម្បីយកមែក ឬត្រួយនៃរុក្ខជាតិមួយទៀត (Scion) ដែលមានពូជល្អមកតភ្ជាប់ពីលើ។ ដើមគល់ត្រូវមានប្រព័ន្ធឫសរឹងមាំ និងធន់នឹងជំងឺក្នុងដី។ ដូចជាគ្រឹះនៃផ្ទះ ដែលជួយទ្រទ្រង់រចនាសម្ព័ន្ធទាំងមូលឱ្យរឹងមាំ និងការពារពីការខូចខាតពីក្រោមដី។
Phytophthora palmivora (មេរោគផ្សិត Phytophthora palmivora) ជាប្រភេទមេរោគផ្សិតម្យ៉ាងដែលបង្កឱ្យមានជំងឺរលួយឫស និងរលួយគល់យ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរដល់ដំណាំកសិកម្ម ជាពិសេសទុរេន ដោយវាបំផ្លាញប្រព័ន្ធឫស រារាំងការស្រូបយកទឹក និងជីវជាតិ ដែលធ្វើឱ្យដើមងាប់។ ដូចជាសត្វកណ្តៀរដែលស៊ីកកេរតួផ្ទះពីខាងក្នុង ធ្វើឱ្យផ្ទះរលំទោះបីជាមើលពីក្រៅហាក់ដូចជានៅល្អក៏ដោយ។
Detached leaf inoculation (ការចាក់បញ្ចូលមេរោគលើស្លឹកដែលកាត់ចេញពីដើម) ជាវិធីសាស្ត្រធ្វើតេស្តភាពធន់នឹងជំងឺនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដោយកាត់ស្លឹករុក្ខជាតិមកដាក់ក្នុងប្រអប់ដែលមានសំណើម រួចន្តក់ទឹកដែលមានផ្ទុកមេរោគពីលើស្លឹកនោះ ដើម្បីតាមដានការវិវឌ្ឍនៃស្នាមជំងឺក្នុងរយៈពេលខ្លី។ ដូចជាការយកកោសិកាឈាមពីក្នុងខ្លួនមនុស្សទៅពិនិត្យមើលប្រតិកម្មជាមួយមេរោគនៅក្នុងបំពង់សាកល្បង ជាជាងការចាក់មេរោគចូលក្នុងខ្លួនមនុស្សផ្ទាល់។
Under-bark inoculation (ការចាក់បញ្ចូលមេរោគក្រោមសំបកដើម) ជាវិធីសាស្ត្រសាកល្បងដោយចោះ ឬវះសំបកដើមរុក្ខជាតិ រួចបញ្ចូលដុំមេរោគចូលទៅក្រោមសំបកកន្លែងនោះ ហើយរុំបិទជិត ដើម្បីមើលថាតើដើមរុក្ខជាតិនោះអាចទប់ទល់ ឬព្យាបាលមុខរបួសដោយខ្លួនឯងបានកម្រិតណា។ ដូចជាការចាក់វ៉ាក់សាំងដោយផ្ទាល់ទៅក្នុងសាច់ដុំ ដើម្បីមើលថាតើប្រព័ន្ធការពាររាងកាយអាចទប់ទល់នឹងមេរោគបានល្អកម្រិតណា។
Susceptible check (ពូជងាយរងគ្រោះសម្រាប់ផ្ទៀងផ្ទាត់) ជាពូជរុក្ខជាតិដែលគេដឹងច្បាស់ថាខ្សោយ និងងាយឆ្លងជំងឺបំផុត (ឧទាហរណ៍៖ ពូជម៉ាន់ថង) ដែលគេយកមកដាំរួមគ្នាជាមួយពូជផ្សេងទៀតក្នុងការពិសោធន៍ ដើម្បីទុកជាខ្នាតវាស់ស្ទង់ (Control) ធានាថាមេរោគដែលយកមកសាកល្បងពិតជាមានសកម្មភាពបំផ្លាញមែន។ ដូចជាការប្រើក្រដាសជូតមាត់ទន់ៗដើម្បីសាកល្បងកម្លាំងទឹក បើក្រដាសនោះមិនរហែកទេមានន័យថាទឹកមិនទាន់ខ្លាំងគ្រប់គ្រាន់។
Zoospore suspension (សូលុយស្យុងស្ព័រដែលអាចធ្វើចលនាបាន) ជាទឹករាវដែលមានផ្ទុកស្ព័រ (កោសិកាបន្តពូជ) របស់មេរោគផ្សិត ដែលស្ព័រទាំងនេះមានកន្ទុយសម្រាប់ហែលក្នុងទឹក ដើម្បីផ្លាស់ទីទៅរក និងតោងជាប់នឹងជាលិការុក្ខជាតិក្នុងគោលបំណងបង្កជំងឺ។ ដូចជាកងទ័ពតូចៗរាប់លានដែលកំពុងហែលក្នុងទឹក ដើម្បីស្វែងរកទីតាំងចូលវាយលុកបន្ទាយ។
Tolerant (ភាពធន់ទ្រាំ) ជាលក្ខណៈរបស់រុក្ខជាតិដែលនៅតែអាចលូតលាស់ និងព្យាបាលមុខរបួសបានល្អ ទោះបីជាមានមេរោគឆ្លងចូលក្នុងខ្លួនក៏ដោយ ពោលគឺរុក្ខជាតិនេះអាចរស់នៅជាមួយមេរោគដោយមិនទទួលរងការខូចខាតធ្ងន់ធ្ងររហូតដល់ស្លាប់នោះទេ។ ដូចជាមនុស្សដែលផ្តាសាយ តែនៅតែមានកម្លាំងអាចទៅធ្វើការ និងរស់នៅបានជាធម្មតា ដោយមិនបាច់ដេកពេទ្យ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖