Original Title: Quantitative changes of phenolics, flavonoids, β-glucans and antioxidant activities during the first and second harvests of split-gill mushroom (Schizophyllum commune)
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2021.55.6.10
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

បម្រែបម្រួលបរិមាណនៃសារធាតុ Phenolics, Flavonoids, β-glucans និងសកម្មភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មក្នុងអំឡុងពេលប្រមូលផលលើកទីមួយ និងទីពីរនៃផ្សិត Split-gill (Schizophyllum commune)

ចំណងជើងដើម៖ Quantitative changes of phenolics, flavonoids, β-glucans and antioxidant activities during the first and second harvests of split-gill mushroom (Schizophyllum commune)

អ្នកនិពន្ធ៖ Yossarun Boonthatui (Mahidol University), Wasina Thakhiew (Mahidol University), Somchoke Kittisakulnam (Mahidol University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021, Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Food Science and Nutrition

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយលើកង្វះខាតព័ត៌មានទាក់ទងនឹងបម្រែបម្រួលបរិមាណនៃសមាសធាតុជីវសកម្ម និងកម្រិតសកម្មភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មនៅតាមដំណាក់កាលលូតលាស់ និងពេលវេលាប្រមូលផលខុសៗគ្នានៃផ្សិត Split-gill (Schizophyllum commune)។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះបានប្រមូលសំណាកផ្សិតស្រស់ជាបីក្រុម (មិនទាន់ពេញវ័យ, ពេញវ័យតែស្ព័រមិនទាន់ចាស់, និងពេញវ័យមានស្ព័រចាស់) សម្រាប់វដ្តនៃការដាំដុះពីរជាប់គ្នា ដើម្បីធ្វើការវិភាគបរិមាណជីវសាស្ត្រ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
First Harvest (Generation I)
ការប្រមូលផលលើកទី១ (ជំនាន់ទី១)
ផ្តល់ទិន្នផលផ្សិតលឿនសម្រាប់ការប្រើប្រាស់ជាអាហារភ្លាមៗ និងចំណាយពេលវេលាថែទាំខ្លី។ បរិមាណសារធាតុជីវសកម្ម (Phenolics, Flavonoids, β-glucans) និងសមត្ថភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មមានកម្រិតទាបជាង បើធៀបនឹងការប្រមូលផលនៅវដ្តបន្ទាប់។ បរិមាណ Total Phenolic Content (TPC) ខ្ពស់បំផុតក្នុងដំណាក់កាលនេះមានត្រឹមតែ 17.62 mg GAE/g DW ប៉ុណ្ណោះ។
Second Harvest (Generation II) - Mature Stage
ការប្រមូលផលលើកទី២ (ជំនាន់ទី២) - ដំណាក់កាលពេញវ័យមានស្ព័រចាស់
ផ្តល់នូវបរិមាណសារធាតុជីវសកម្ម និងសកម្មភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មខ្ពស់បំផុត ដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់ការចម្រាញ់យកទៅធ្វើជាផលិតផលអាហារបំប៉នសកម្ម។ ទាមទារពេលវេលាថែទាំយូរជាងមុន និងអាចប្រឈមនឹងហានិភ័យនៃការឆ្លងមេរោគផ្សិតផ្សេងៗក្នុងអំឡុងពេលបន្តការដាំដុះ។ ទទួលបានបរិមាណ TPC កើនដល់ 18.92 mg GAE/g DW និងបរិមាណ β-1,3-glucan រហូតដល់ 114.70 mg CE/g DW។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះតម្រូវឱ្យមានបរិក្ខារមន្ទីរពិសោធន៍ជីវគីមីកម្រិតស្តង់ដារ សារធាតុគីមីសម្រាប់ការវិភាគ និងកន្លែងបណ្តុះផ្សិតដែលអាចគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាព និងសំណើមបាន។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់សំណាកផ្សិតដែលដាំដុះលើកាកសំណល់ឈើកៅស៊ូ។ ដោយសារប្រទេសកម្ពុជាមានលក្ខណៈអាកាសធាតុត្រូពិច និងមានប្រភពវត្ថុធាតុដើមឈើកៅស៊ូស្រដៀងគ្នាខ្លាំង ទិន្នន័យនេះមានភាពពាក់ព័ន្ធ និងអាចយកមកអនុវត្តដោយផ្ទាល់នៅក្នុងបរិបទកសិកម្មកម្ពុជា ទោះបីជាអាចមានបំរែបំរួលហ្សែនបន្តិចបន្តួចនៃពូជផ្សិតក្នុងស្រុកក៏ដោយ។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

របកគំហើញនៃការបង្កើនបរិមាណសារធាតុជីវសកម្មតាមរយៈការទុកប្រមូលផលលើកទីពីរនេះ គឺមានសក្តានុពលខ្លាំងសម្រាប់ការអភិវឌ្ឍផលិតផលកសិកម្ម និងអាហារបំប៉ននៅកម្ពុជា។

ការអនុវត្តតាមលទ្ធផលស្រាវជ្រាវនេះ នឹងជួយលើកកម្ពស់សេដ្ឋកិច្ចកសិករដាំផ្សិតនៅកម្ពុជា និងជំរុញនវានុវត្តន៍ក្នុងការផលិតអាហារបំប៉នដោយប្រើប្រាស់ធនធានក្នុងស្រុក។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាមូលដ្ឋានគ្រឹះ និងរៀបចំការបណ្តុះផ្សិត: ចាប់ផ្តើមដោយការស្វែងរកពូជផ្សិត Schizophyllum commune ក្នុងស្រុក និងរៀបចំថង់បណ្តុះដោយប្រើអាចម៍រណារឈើកៅស៊ូ ដោយគ្រប់គ្រងសីតុណ្ហភាព (30-35°C) និងសំណើម (80% RH) នៅក្នុងរោងបណ្តុះ។
  2. អនុវត្តការចម្រាញ់សារធាតុជីវសកម្ម (Extraction): ប្រើប្រាស់វិធីសាស្ត្រ Aqueous extraction ដើម្បីទាញយកសារធាតុ Phenolics និង Flavonoids និងវិធីសាស្ត្រ Acid-base extraction សម្រាប់ទាញយក β-glucan ពីសំណាកផ្សិតដែលបានសម្ងួតដោយម៉ាស៊ីន Freeze dryer
  3. វិភាគសមត្ថភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម: ប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Microplate reader ជាមួយសារធាតុគីមីសាកល្បង DPPH និង ABTS ដើម្បីវាស់ស្ទង់កម្រិតសកម្មភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មនៃកម្ទេចផ្សិតដែលចម្រាញ់បានពីការប្រមូលផលលើកទីពីរ។
  4. អភិវឌ្ឍផលិតផលសាកល្បងសម្រាប់ទីផ្សារ: យកកម្ទេចផ្សិត ឬសារធាតុចម្រាញ់ដែលសម្បូរដោយ β-glucan នេះ ទៅលាយបញ្ចូលក្នុងរូបមន្តផលិតផលអាហារ (ឧទាហរណ៍៖ ម្សៅផ្សិតឆុងផឹក ឬគ្រាប់កន្សោមថ្នាំ) ដើម្បីធ្វើតេស្តទីផ្សារអាហារបំប៉ននៅកម្ពុជា។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
β-glucans (បេតា-គ្លុយកង់) គឺជាប្រភេទប៉ូលីសាការីត (ស្ករស្មុគស្មាញ) ដែលមាននៅលើជញ្ជាំងកោសិការបស់ផ្សិត ដែលមានតួនាទីយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការពង្រឹងរចនាសម្ព័ន្ធកោសិកា ជំរុញប្រព័ន្ធភាពស៊ាំរបស់មនុស្ស និងប្រឆាំងជំងឺផ្សេងៗនៅពេលទទួលទាន។ ប្រៀបដូចជាឥដ្ឋនិងស៊ីម៉ងត៍ដែលជួយពង្រឹងជញ្ជាំងផ្ទះឱ្យរឹងមាំ ហើយក៏អាចដើរតួជាកងទ័ពជួយការពាររាងកាយយើងពីមេរោគផងដែរ។
Antioxidant activities (សកម្មភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម) គឺជាសមត្ថភាពរបស់សារធាតុណាមួយ (ឧទាហរណ៍៖ សារធាតុចម្រាញ់ពីផ្សិត) ក្នុងការចាប់យក និងបន្សាបរ៉ាឌីកាល់សេរីនៅក្នុងរាងកាយ ដើម្បីការពារកោសិកាមិនឱ្យរងការខូចខាត ឬឆាប់ចាស់។ ប្រៀបដូចជាការលាបថ្នាំការពារច្រែះលើដែក ដើម្បីការពារកុំឱ្យដែកនោះពុកផុយពេលត្រូវទឹកនិងខ្យល់ (រ៉ាឌីកាល់សេរី)។
Free radicals (រ៉ាឌីកាល់សេរី) គឺជាម៉ូលេគុលអស្ថិរភាពដែលបាត់បង់អេឡិចត្រុង ដែលត្រូវបានបង្កើតឡើងក្នុងរាងកាយដោយសារការបំប្លែងអាហារ ឬកត្តាខាងក្រៅ (ដូចជាផ្សែងពុល)។ វាដើរឆក់យកអេឡិចត្រុងពីកោសិកាល្អៗ ដែលធ្វើឱ្យខូចខាតដល់ DNA និងបង្កជាជំងឺផ្សេងៗ។ ប្រៀបដូចជាមនុស្សពាលដែលដើរឆក់យករបស់ពីគេដោយហិង្សា ធ្វើឱ្យសង្គម (រាងកាយ) មានភាពវឹកវរនិងរងការខូចខាត។
Phenolics (សមាសធាតុហ្វេណូលីក) គឺជាក្រុមសមាសធាតុគីមីសរីរាង្គដែលផលិតដោយរុក្ខជាតិ ឬផ្សិត ដើម្បីការពារខ្លួនពីបរិស្ថានខាងក្រៅ។ វាមានតួនាទីជាសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពក្នុងការកាត់បន្ថយការខូចខាតកោសិកាមនុស្ស។ ប្រៀបដូចជាភ្នាក់ងារពន្លត់អគ្គិភ័យដែលតែងតែចាំជួយពន្លត់ភ្លើង (រ៉ាឌីកាល់សេរី) មុនពេលវាឆាបឆេះរាលដាលដល់ផ្ទះ (កោសិកា)។
Flavonoids (ហ្វ្លាវ៉ូណូអ៊ីត) គឺជាក្រុមរងដ៏សំខាន់មួយនៃសារធាតុ Phenolics ដែលជួយពង្រឹងសមត្ថភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្ម បន្ថយការរលាក និងមានមុខងារយ៉ាងសំខាន់ក្នុងការការពារជំងឺរ៉ាំរ៉ៃដូចជាជំងឺបេះដូង និងមហារីក។ ប្រៀបដូចជាទាហានពិសេស (Commando) ក្នុងអង្គភាពពន្លត់អគ្គិភ័យ ដែលមានជំនាញខ្ពស់និងរហ័សរហួនក្នុងការទប់ស្កាត់ការរាលដាលនៃគ្រោះថ្នាក់ផ្សេងៗ។
Oxidative stress (ស្ត្រេសអុកស៊ីតកម្ម) គឺជាស្ថានភាពអតុល្យភាពនៅក្នុងរាងកាយ ដែលកើតឡើងនៅពេលដែលមានរ៉ាឌីកាល់សេរីច្រើនលើសលប់ ខណៈដែលសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មមានមិនគ្រប់គ្រាន់សម្រាប់ទប់ទល់ ដែលបណ្តាលឱ្យកោសិកា និងជាលិការងការបំផ្លាញ។ ប្រៀបដូចជាសង្រ្គាមដែលមានកងទ័ពសត្រូវចូលមកវាយលុកច្រើនជាងកងទ័ពការពារស្រុក ធ្វើឱ្យបាត់បង់តុល្យភាពនិងរងការបំផ្លិចបំផ្លាញ។
Ligninolytic enzymes (អង់ស៊ីមបំបែកលីញីន) ជាប្រភេទអង់ស៊ីមដែលបញ្ចេញដោយផ្សិត (ដូចជា Laccase) សម្រាប់បំបែកសមាសធាតុរឹងៗ (Lignin) នៅក្នុងកាកសំណល់ឈើ ដើម្បីទាញយកសារធាតុចិញ្ចឹមមកចិញ្ចឹមកោសិការបស់វា ដែលដំណើរការនេះជួយជំរុញការផលិតសារធាតុប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មផងដែរ។ ប្រៀបដូចជាម៉ាស៊ីនកិនថ្មដែលបំបែកផ្ទាំងថ្មធំៗរឹងៗ ឱ្យទៅជាដុំគ្រួសតូចៗដែលអាចយកទៅប្រើប្រាស់បាន។
DPPH and ABTS assays (វិធីសាស្ត្រវាស់ស្ទង់ DPPH និង ABTS) ជាវិធីសាស្ត្រគីមីវិភាគនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដែលប្រើប្រាស់សារធាតុពណ៌គីមីជាក់លាក់ដើម្បីវាស់ស្ទង់ពីសមត្ថភាពរបស់សារធាតុណាមួយក្នុងការចាប់យក និងបន្សាបរ៉ាឌីកាល់សេរី ដើម្បីកំណត់ពីកម្រិតសកម្មភាពប្រឆាំងអុកស៊ីតកម្មរបស់វាឱ្យបានច្បាស់លាស់។ ប្រៀបដូចជាឧបករណ៍តេស្តកម្លាំងម៉ាស៊ីន ដែលជួយបញ្ជាក់ប្រាប់យើងថាខែលការពាររបស់យើងរឹងមាំ និងអាចទប់ទល់នឹងការវាយប្រហារបានកម្រិតណា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖