Original Title: Potential of sugarcane tolerant to white leaf disease to increase profitability in Thai sugarcane production
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2025.59.2.04
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

សក្តានុពលនៃអំពៅដែលធន់នឹងជំងឺស្លឹកសអំពៅ ដើម្បីបង្កើនប្រាក់ចំណេញក្នុងផលិតកម្មអំពៅនៅប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Potential of sugarcane tolerant to white leaf disease to increase profitability in Thai sugarcane production

អ្នកនិពន្ធ៖ Varinthon Jarnkoon (Mitr Phol Sugarcane and Research Center, Chaiyaphum, Thailand), Lawan Kladsuwan, Peeraya Klomsa-ard, Klanarong Sriroth, Somchai Anusonpornperm, Tanee Sreewongchai, Ratchadawan Ngoenklan

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2025 Agriculture and Natural Resources

វិស័យសិក្សា៖ Agriculture

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាជំងឺស្លឹកសអំពៅ (Sugarcane White Leaf - SCWL) ដែលបង្កឡើងដោយមេរោគ Phytoplasma និងធ្វើឱ្យបាត់បង់ទិន្នផលយ៉ាងធ្ងន់ធ្ងរនៅក្នុងផលិតកម្មអំពៅក្នុងប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ អ្នកស្រាវជ្រាវបានវាយតម្លៃភាពធន់របស់ពូជអំពៅ Mitr Phol ចំនួន៤ពូជ ប្រៀបធៀបជាមួយពូជយោង (Khon Kaen 3) ដោយប្រើប្រាស់បច្ចេកទេសវិភាគម៉ូលេគុល ការពិនិត្យជាលិកា និងការវាយតម្លៃទិន្នផល។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Evaluation of MPT12-618 Sugarcane Variety (Proposed Tolerant Variety)
ការវាយតម្លៃពូជអំពៅ MPT12-618 (ពូជធន់ដែលបានស្នើ)
មានកម្រិតមេរោគ Phytoplasma ទាបបំផុត មានទម្ងន់ដើមធ្ងន់ និងផ្តល់ទិន្នផលខ្ពស់។ អត្រានៃការចេញរោគសញ្ញាជំងឺស្លឹកសមានកម្រិតទាប (១០-១៥%) ហើយបន្ទះតម្រងរន្ធមានកម្រាស់ក្រាស់។ ការសិក្សាធ្វើឡើងតែក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ដែលនៅតែត្រូវការការវាយតម្លៃបន្ថែមក្នុងលក្ខខណ្ឌដាំដុះជាក់ស្តែង។ កម្រិតភាពផ្អែម (CCS) មិនមានភាពខុសគ្នាខ្លាំងពីពូជដទៃនោះទេ។ ទម្ងន់ដើមមធ្យម ១,៧០ គីឡូក្រាម និងកម្រិតមេរោគទាបបំផុតនៅអាយុ ១២ខែ (១,៧០x១០^៣ កោសិកា/µg)។
Evaluation of Khon Kaen 3 (KK3) Sugarcane Variety (Baseline Susceptible)
ការវាយតម្លៃពូជអំពៅ Khon Kaen 3 ឬ KK3 (ពូជយោងដែលងាយរងគ្រោះ)
ជាពូជពេញនិយមដែលកសិករកំពុងប្រើប្រាស់ស្រាប់ (៨៥% នៃផលិតកម្មអំពៅនៅថៃ) និងមានចំនួនដើមក្នុងមួយគុម្ពច្រើន។ ងាយរងគ្រោះខ្លាំងដោយជំងឺស្លឹកសអំពៅ (SCWL) មានកម្រិតមេរោគខ្ពស់បំផុត និងមានបន្ទះតម្រងរន្ធ (Sieve plate) ស្តើង ដែលធ្វើឱ្យមេរោគងាយឆ្លងកាត់ និងកាត់បន្ថយទិន្នផល។ អត្រាចេញរោគសញ្ញាជំងឺ ២៥% ទម្ងន់ដើម ១,៥២ គីឡូក្រាម និងកម្រិតមេរោគខ្ពស់បំផុត (២២.០០០x១០^៣ កោសិកា/µg) នៅអាយុ ១២ខែ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារធនធានមន្ទីរពិសោធន៍កម្រិតខ្ពស់សម្រាប់វិភាគម៉ូលេគុល និងពិនិត្យជាលិការុក្ខជាតិ រួមទាំងផ្ទះកញ្ចក់សម្រាប់គ្រប់គ្រងការឆ្លងមេរោគដោយសុវត្ថិភាព។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ដែលគ្រប់គ្រងបរិស្ថានបានល្អនៅប្រទេសថៃ ដោយផ្តោតលើពូជអំពៅ Mitr Phol ធៀបនឹងពូជ KK3។ លទ្ធផលនេះអាចមានគម្លាតពីលក្ខខណ្ឌដាំដុះជាក់ស្តែង ដែលមានការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ កម្រិតទឹកភ្លៀង សំណើម និងការរំខានពីសត្វល្អិតចង្រៃផ្សេងៗ។ សម្រាប់កម្ពុជា ការយល់ដឹងអំពីកម្រិតលំអៀងនេះមានសារៈសំខាន់ណាស់ ព្រោះបរិស្ថានដាំដុះជាក់ស្តែងនៅតាមតំបន់ផ្សេងៗអាចផ្តល់លទ្ធផលខុសពីការពិសោធន៍ក្នុងបន្ទប់។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

ការរកឃើញពូជអំពៅធន់នឹងជំងឺស្លឹកស និងបច្ចេកទេសវិភាគនេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់អនុវត្តក្នុងវិស័យកសិកម្មកម្ពុជា ដើម្បីការពារនិងកាត់បន្ថយការខាតបង់ទិន្នផល។

ការបង្វែរពីការប្រើប្រាស់ពូជងាយរងគ្រោះ ទៅពូជធន់រឹងមាំ គួបផ្សំនឹងការត្រួតពិនិត្យមេរោគតាំងពីដំណាក់កាលបណ្តុះកូន នឹងជួយសង្គ្រោះឧស្សាហកម្មអំពៅកម្ពុជាពីការគំរាមកំហែងនៃជំងឺស្លឹកសបានយ៉ាងមានប្រសិទ្ធភាពនិងផ្តល់ប្រាក់ចំណេញខ្ពស់ជាងមុន។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. រៀបចំប្រព័ន្ធរោគវិនិច្ឆ័យជំងឺកម្រិតម៉ូលេគុល: បំពាក់មន្ទីរពិសោធន៍ជាមួយម៉ាស៊ីន Real-time PCR និងរៀបចំ Primers សម្រាប់ហ្សែន secA ដើម្បីបង្កើតសមត្ថភាពរកមេរោគ Phytoplasma ដែលបង្កជំងឺស្លឹកសអំពៅបានយ៉ាងរហ័ស។
  2. ប្រមូល និងវាយតម្លៃពូជអំពៅ: ប្រមូលពូជអំពៅដែលកំពុងប្រើប្រាស់នៅកម្ពុជា និងនាំចូលពូជធន់ (ដូចជា MPT12-618) មកដាំសាកល្បងក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ដោយប្រើប្រាស់កម្មវិធី jamovi ដើម្បីប្រៀបធៀបទិន្នន័យស្ថិតិបឋមនៃកម្រិតមេរោគឆ្លង។
  3. សាកល្បងទិន្នផលនៅលក្ខខណ្ឌចម្ការជាក់ស្តែង: យកពូជដែលឆ្លងកាត់ការពិសោធន៍ថាល្អបំផុតទៅដាំនៅវាលស្រែជាក់ស្តែង ដោយតាមដានការលូតលាស់ ទម្ងន់ដើម អត្រារោគសញ្ញា និងវាស់កម្រិតភាពផ្អែមរបស់អំពៅ (CCS) ដោយប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ Refractometer
  4. ផលិតកូនអំពៅគ្មានមេរោគសម្រាប់ចែកចាយ: អនុវត្តបច្ចេកទេស Tissue Culture ដើម្បីបន្តពូជអំពៅធន់ដែលគ្មានមេរោគ រួចសហការជាមួយរោងចក្រស្ករសពាណិជ្ជកម្ម និងក្រសួងកសិកម្ម ក្នុងការចែកចាយកូនអំពៅទាំងនេះទៅកាន់កសិករ និងផ្តល់ការបណ្តុះបណ្តាលបច្ចេកទេស។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Phytoplasma (ភីតូប្លាស្មា / មេរោគ Phytoplasma) ជាប្រភេទបាក់តេរីកម្រិតសាមញ្ញដែលគ្មានជញ្ជាំងកោសិកា ហើយរស់នៅនិងកើនចំនួនតែនៅក្នុងជាលិកាសរសៃនាំ (Phloem) របស់រុក្ខជាតិ និងក្នុងខ្លួនសត្វល្អិតចម្លងរោគ។ វាជាភ្នាក់ងារចម្បងដែលបង្កជំងឺស្លឹកសអំពៅ និងមិនអាចបណ្តុះនៅក្នុងចានពិសោធន៍ធម្មតាបានឡើយ។ ដូចជាប៉ារ៉ាស៊ីតលួចរស់នៅក្នុងបំពង់បង្ហូរទឹករបស់រុក្ខជាតិ ដើម្បីបឺតយកអាហារ និងធ្វើឱ្យស្លឹករុក្ខជាតិនោះប្រែពណ៌សនិងស្វិតស្រពោន។
Real-time PCR / qPCR (ប្រតិកម្មខ្សែសង្វាក់ប៉ូលីមេរ៉ាសតាមពេលវេលាជាក់ស្តែង) ជាបច្ចេកទេសម៉ូលេគុលកម្រិតខ្ពស់ដែលប្រើសម្រាប់ថតចម្លងនិងវាស់បរិមាណ DNA របស់មេរោគដោយស្វ័យប្រវត្តិក្នុងពេលកំពុងដំណើរការប្រតិកម្ម។ បច្ចេកទេសនេះជួយឱ្យអ្នកវិទ្យាសាស្ត្រដឹងច្បាស់ពីចំនួនមេរោគពិតប្រាកដនៅក្នុងរុក្ខជាតិនៅរៀងរាល់ដំណាក់កាល។ ដូចជាម៉ាស៊ីនថតចម្លងឯកសារឆ្លាតវៃ ដែលមិនត្រឹមតែថតចម្លងរហ័សទេ ថែមទាំងរាប់ចំនួនសន្លឹកដែលបានថតរួចប្រាប់យើងភ្លាមៗ។
secA gene (ហ្សែន secA) ជាបំណែកហ្សែនគោលដៅជាក់លាក់មួយរបស់មេរោគ Phytoplasma ដែលអ្នកស្រាវជ្រាវជ្រើសរើសយកមកធ្វើតេស្ត (PCR) ដើម្បីសម្គាល់និងវាស់បរិមាណមេរោគនេះ ដោយសារវាមានលក្ខណៈប្លែកពីហ្សែនរបស់រុក្ខជាតិ ឬមេរោគផ្សេងៗទៀត។ ដូចជាលេខអត្តសញ្ញាណប័ណ្ណសម្គាល់ខ្លួនតែមួយគត់របស់មេរោគ ដែលជួយប៉ូលីស (ម៉ាស៊ីន PCR) តាមចាប់មុខសញ្ញាបានយ៉ាងត្រឹមត្រូវ។
Phloem / Sieve plate (ជាលិកាសរសៃនាំ និង បន្ទះតម្រងរន្ធ) Phloem ជាប្រព័ន្ធសរសៃដែលនាំអាហារពីរុក្ខជាតិផលិតបាន (នៅស្លឹក) ទៅចិញ្ចឹមផ្នែកផ្សេងៗ។ Sieve plate ជាបន្ទះតម្រងដែលមានរន្ធតូចៗខណ្ឌចែកកោសិកា Phloem។ មេរោគជ្រៀតចូលតាមរន្ធទាំងនេះ ហើយកាលណាបន្ទះនេះកាន់តែស្តើង មេរោគកាន់តែងាយឆ្លងកាត់និងរីកសាយភាយរហ័ស។ ដូចជាបំពង់ទុយោទឹកដែលមានសំណាញ់ចម្រោះ។ បើសំណាញ់នោះស្តើង កាកសំណល់ (មេរោគ) ងាយស្រួលហូរឆ្លងកាត់រាយប៉ាយពេញបំពង់។
Commercial Cane Sugar / CCS (កម្រិតភាពផ្អែមនៃស្ករអំពៅពាណិជ្ជកម្ម) ជារង្វាស់ស្ដង់ដារដែលវាស់ពីបរិមាណជាតិស្ករដែលអាចទាញយកបានពីដើមអំពៅសម្រាប់ប្រើប្រាស់ក្នុងឧស្សាហកម្មពាណិជ្ជកម្ម ដោយគណនាផ្អែកលើកម្រិតជាតិស្ករ (Brix) ភាពសុទ្ធ (Pol) និងកាកសរសៃអំពៅ។ ដូចជាការវាស់ថាតើក្នុងទឹកអំពៅមួយកែវ មានបរិមាណស្ករសុទ្ធចំនួនប៉ុន្មានស្លាបព្រាដែលយើងអាចចម្រាញ់យកមកលក់ចេញបាន។
Tissue culture (ការបណ្ដុះជាលិការុក្ខជាតិ) ជាបច្ចេកទេសយកកោសិកា ឬបំណែកតូចមួយរបស់រុក្ខជាតិ ទៅបណ្តុះនៅក្នុងដបមន្ទីរពិសោធន៍ដែលមានសារធាតុចិញ្ចឹមនិងបរិស្ថានគ្មានមេរោគ ដើម្បីបង្កើតបានជារុក្ខជាតិថ្មីមួយទាំងមូលដែលស្អាតនិងមានសុខភាពល្អសម្រាប់ការដាំដុះបន្ត។ ដូចជាការយកកោសិកាមួយចំណិតពីរាងកាយ ទៅដាក់ក្នុងទូភ្ញាស់ដើម្បីបណ្តុះចេញជាកូនដើមថ្មីមួយទៀតដែលគ្មានផ្ទុកជំងឺពីដើមចាស់។
Insect vector (សត្វល្អិតចម្លងរោគ) ជាសត្វល្អិត (ក្នុងស្រាវជ្រាវនេះគឺទាពង Matsumuratettix hiroglyphicus) ដែលបឺតជញ្ជក់ទឹកដមពីរុក្ខជាតិមានជំងឺ រួចផ្ទុកមេរោគក្នុងខ្លួនដោយមិនងាប់ ហើយយកទៅចម្លងដល់រុក្ខជាតិដែលមានសុខភាពល្អផ្សេងទៀតនៅពេលវាទៅទិចបឺតអាហារបន្ត។ ដូចជាមូសខ្លាដែលបឺតឈាមអ្នកជំងឺគ្រុនឈាម រួចហោះទៅខាំនិងចម្លងមេរោគនោះទៅកាន់មនុស្សធម្មតាម្នាក់ទៀតដោយមិនដឹងខ្លួន។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖