Original Title: ระยะเก็บเกี่ยวและอัตราเมล็ดพันธุ์ทีทเหมาะสมของข้าวฤดูแรกในการปลูกข้าวแบบล้มตอซังในเขตภาคกลาง (Appropriate Harvesting Time and Seed Rates of the First Crop in the Stubble-lodging Rice Ratooning Cropping in the Central Plain)
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2005.5
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ពេលវេលាប្រមូលផល និងអត្រាគ្រាប់ពូជដែលសមស្របនៃដំណាំស្រូវរដូវទីមួយ ក្នុងការដាំដុះស្រូវកញ្ជ្រាំងតាមបែបផ្តួលគល់ នៅតំបន់វាលទំនាបកណ្តាល

ចំណងជើងដើម៖ ระยะเก็บเกี่ยวและอัตราเมล็ดพันธุ์ทีทเหมาะสมของข้าวฤดูแรกในการปลูกข้าวแบบล้มตอซังในเขตภาคกลาง (Appropriate Harvesting Time and Seed Rates of the First Crop in the Stubble-lodging Rice Ratooning Cropping in the Central Plain)

អ្នកនិពន្ធ៖ Nittaya Ruensuk (Pathumthani Rice Research Centre), Kingkaew Kunket (Pathumthani Rice Research Centre), Laddawan Kunnoot (Rice Research Institute, Department of Agriculture)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2005, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ការសិក្សានេះដោះស្រាយបញ្ហាក្នុងការស្វែងរកពេលវេលាប្រមូលផល និងអត្រាគ្រាប់ពូជដ៏ប្រសើរបំផុត សម្រាប់ដំណាំស្រូវរដូវទីមួយ ក្នុងការអនុវត្តការដាំដុះស្រូវកញ្ជ្រាំងតាមបែបផ្តួលគល់ (Stubble-lodging rice ratooning) នៅក្នុងតំបន់វាលទំនាបកណ្តាលនៃប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះត្រូវបានអនុវត្តនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវស្រូវ Pathumthani ក្នុងឆ្នាំ ២០០៣ លើពូជស្រូវ Suphanburi 1 ដោយប្រើប្រាស់ការរចនាបែបប្លុកចៃដន្យពេញលេញ (RCB) ចំនួន ៤ ជាន់ដដែលៗ។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Different Harvesting Times (25-34 days post-flowering)
ការប្រមូលផលនៅពេលវេលាខុសគ្នា (២៥ ដល់ ៣៤ ថ្ងៃក្រោយពេលចេញផ្កា)
ផ្តល់ភាពបត់បែនដល់កសិករក្នុងការប្រមូលផល។ ការប្រមូលផលលឿន (២៥ ថ្ងៃ) ជួយសន្សំពេលវេលាសម្រាប់ការដាំដុះស្រូវកញ្ជ្រាំងរដូវទីពីរ។ ការប្រមូលផលលឿនពេក ឬយឺតពេក អាចទាមទារការយកចិត្តទុកដាក់ខ្ពស់លើការគ្រប់គ្រងសំណើមគ្រាប់ស្រូវ និងការជ្រុះគ្រាប់ពេលច្រូតកាត់។ ទិន្នផលស្រូវជាមធ្យម ៦០៤ គ.ក្រ/រ៉ៃ ដោយមិនមានភាពខុសគ្នាបែបស្ថិតិ (NS) រវាងការប្រមូលផលនៅថ្ងៃទី ២៥, ២៨, ៣១ និង ៣៤ ឡើយ។
Different Seed Rates (15-30 kg/rai )
ការប្រើប្រាស់អត្រាគ្រាប់ពូជខុសគ្នា (១៥ ដល់ ៣០ គីឡូក្រាមក្នុងមួយរ៉ៃ)
ការប្រើប្រាស់អត្រាគ្រាប់ពូជទាប (១៥ គ.ក្រ/រ៉ៃ) អាចជួយកសិករសន្សំសំចៃថ្លៃដើមពូជបានច្រើន ដោយមិនប៉ះពាល់ដល់ទិន្នផល។ ការប្រើអត្រាគ្រាប់ពូជទាប អាចទាមទារការរៀបចំដីឱ្យបានល្អ និងការគ្រប់គ្រងស្មៅចង្រៃនៅដំណាក់កាលដំបូងឱ្យមានប្រសិទ្ធភាព។ ទិន្នផលស្រូវជាមធ្យម ៦២៩ គ.ក្រ/រ៉ៃ ដោយមិនមានភាពខុសគ្នាបែបស្ថិតិ ទោះបីជាប្រើប្រាស់គ្រាប់ពូជក្នុងអត្រា ១៥, ២០, ២៥ ឬ ៣០ គ.ក្រ/រ៉ៃ ក៏ដោយ។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការស្រាវជ្រាវនេះទាមទារធនធានកសិកម្មជាមូលដ្ឋាន សម្រាប់ការដាំដុះ និងការគ្រប់គ្រងទឹកក្នុងស្រែ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវស្រូវ Pathumthani ភាគកណ្តាលនៃប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់ពូជស្រូវ Suphanburi 1 តែមួយគត់ក្នុងលក្ខខណ្ឌដីដែលមានសំណើមខ្ពស់។ ទិន្នន័យនេះអាចមានភាពលម្អៀងទៅនឹងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ និងប្រភេទដីនៅតំបន់នោះ ដែលទាមទារឱ្យមានការធ្វើតេស្តបន្ថែមលើពូជស្រូវក្នុងស្រុក Oryza sativa នៅកម្ពុជា។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

បច្ចេកទេសដាំដុះស្រូវកញ្ជ្រាំងតាមបែបផ្តួលគល់នេះ មានសក្តានុពលខ្ពស់សម្រាប់អនុវត្តនៅប្រទេសកម្ពុជា ដើម្បីជួយកសិករសម្របខ្លួនទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។

ការអនុវត្តបច្ចេកទេសនេះអាចបង្កើនភាពធន់នៃប្រព័ន្ធកសិកម្មកម្ពុជា និងជួយបង្កើនប្រាក់ចំណេញដល់កសិករតាមរយៈការកាត់បន្ថយការចំណាយ។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាអំពីបច្ចេកទេសផ្តួលគល់កញ្ជ្រាំង (Learn Stubble-lodging Technique): ស្វែងយល់ពីរបៀបផ្តួលគល់ស្រូវទៅនឹងដី និងការគ្រប់គ្រងទឹកឱ្យបានត្រឹមត្រូវបន្ទាប់ពីច្រូតកាត់រដូវទីមួយ ដើម្បីជំរុញការពន្លកកញ្ជ្រាំងថ្មី (Ratooning) ឱ្យមានភាពស្មើគ្នា។
  2. ជ្រើសរើសពូជស្រូវដែលសមស្រប (Select Appropriate Rice Cultivars): ធ្វើការសាកល្បងជាមួយពូជស្រូវមិនប្រកាន់រដូវរបស់កម្ពុជា (ឧទាហរណ៍៖ ពូជសែនក្រអូប ឬ អ៊ីអ៊ែរ) ដើម្បីវាយតម្លៃថាតើពូជមួយណាមានសក្តានុពលក្នុងការលូតលាស់ពីកញ្ជ្រាំងបានល្អជាងគេ។
  3. សាកល្បងកាត់បន្ថយអត្រាគ្រាប់ពូជ (Experiment with Lower Seed Rates): អនុវត្តការព្រោះស្រូវរដូវទីមួយ ដោយប្រើអត្រាគ្រាប់ពូជទាបត្រឹម ១៥-២០ គ.ក្រ/រ៉ៃ រួចប្រើប្រាស់ Experimental Plots តូចៗដើម្បីប្រៀបធៀបទិន្នផល ធៀបនឹងការព្រោះក្រាស់ដែលកសិករធ្លាប់ធ្វើ។
  4. គ្រប់គ្រងប្រព័ន្ធធារាសាស្ត្រ និងការរំដោះទឹក (Water Management Strategy): រៀបចំប្រព័ន្ធប្រឡាយទឹកក្នុងស្រែដើម្បីអាចបញ្ចេញទឹកឱ្យគោក (Drainage) រយៈពេល ១០ ថ្ងៃបន្ទាប់ពីច្រូតកាត់ និងផ្តួលគល់ ដើម្បីឱ្យដីមានសំណើមល្មម ជៀសវាងការរលួយគល់ស្រូវដែលទើបនឹងពន្លកថ្មី។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Stubble-lodging ratooning (ការដាំដុះស្រូវកញ្ជ្រាំងតាមបែបផ្តួលគល់) ជាបច្ចេកទេសកសិកម្មមួយដែលគេផ្តួលគល់កញ្ជ្រាំងស្រូវដែលនៅសល់ពីការច្រូតកាត់រដូវទីមួយទៅលើដីសើម ដើម្បីជំរុញឱ្យពន្លកថ្មីដុះចេញពីថ្នាំងនៃគល់ស្រូវនោះយ៉ាងលឿន បង្កើតបានជាដំណាំស្រូវរដូវទីពីរដោយមិនបាច់ភ្ជួររាស់ និងសាបព្រោះគ្រាប់ពូជសាជាថ្មី។ ដូចជាការកាត់ដើមរុក្ខជាតិមួយទុកតែគល់ រួចផ្តួលវាឱ្យដេកផ្ទាល់ដីសើម ដើម្បីឱ្យវាឆាប់ដុះពន្លកថ្មីចេញពីគល់នោះលឿនជាងការទុកឱ្យឈរត្រង់។
Ratoon / Ratooning (ស្រូវកញ្ជ្រាំង / ការដុះពន្លកពីគល់ចាស់) គឺជាការបណ្តុះដំណាំថ្មីឱ្យលូតលាស់ចេញពីគល់ ឬឫសនៃដំណាំចាស់ដែលត្រូវបានប្រមូលផលរួច ដែលជួយកសិករកាត់បន្ថយពេលវេលាដាំដុះ និងសន្សំសំចៃថ្លៃដើមក្នុងការរៀបចំដី។ ដូចជាការកាត់ស្មៅរាបស្មើដី រួចហើយស្មៅនោះដុះស្លឹកថ្មីត្រឡប់មកវិញដោយមិនបាច់ដាំគ្រាប់ពូជថ្មី។
Yield component (សមាសធាតុទិន្នផល) ជាកត្តាវាស់វែងរាងកាយផ្សេងៗរបស់រុក្ខជាតិដែលរួមបញ្ចូលគ្នាបង្កើតបានជាទិន្នផលសរុប ដូចជា ចំនួនកួរក្នុងមួយម៉ែត្រការ៉េ ចំនួនគ្រាប់ក្នុងមួយកួរ ភាគរយគ្រាប់ពេញ និងទម្ងន់នៃគ្រាប់ស្រូវ១០០០គ្រាប់។ ដូចជារូបមន្តធ្វើនំមួយដែលត្រូវការ ម្សៅ ស្ករ និងស៊ុត បញ្ចូលគ្នាដើម្បីគណនាទម្ងន់ និងទំហំរបស់នំមួយដុំ។
Harvesting index (សន្ទស្សន៍ប្រមូលផល) គឺជារង្វាស់នៃប្រសិទ្ធភាពរបស់រុក្ខជាតិក្នុងការបំប្លែងសារធាតុចិញ្ចឹមទៅជាផ្នែកដែលអាចប្រមូលផលបាន (គ្រាប់ស្រូវ) ដោយធៀបនឹងទម្ងន់ជីវម៉ាសសរុបរបស់រុក្ខជាតិទាំងមូល (រួមទាំងដើម និងស្លឹក)។ ដូចជាការវាស់ស្ទង់ថាតើដើមឈើមួយផ្តល់ផ្លែបានច្រើនប៉ុណ្ណា បើធៀបនឹងទំហំដើមនិងស្លឹកដ៏ធំសម្បើមរបស់វា។
Physiological maturity (ភាពទុំពេញបរិបូរណ៍ខាងសរីរវិទ្យា) ជាដំណាក់កាលចុងក្រោយនៃការលូតលាស់ ដែលគ្រាប់ស្រូវទទួលបានការសន្សំសំចៃសារធាតុស្ងួតអតិបរមា មានន័យថាគ្រាប់ស្រូវលែងត្រូវការស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមពីដើមទៀតហើយ ដែលជាពេលវេលាសមស្របបំផុតសម្រាប់ការប្រមូលផល។ ដូចជាផ្លែឈើដែលទុំល្អិតល្អនៅលើដើម លែងត្រូវការការចិញ្ចឹមពីដើមទៀត ហើយត្រៀមខ្លួនរួចជាស្រេចសម្រាប់ការបេះដោយមិនខ្លាចស្វិត។
Randomized Complete Block (RCB) (ការរចនាបែបប្លុកចៃដន្យពេញលេញ) ជាវិធីសាស្ត្ររៀបចំការពិសោធន៍ក្នុងវិស័យកសិកម្ម ដោយបែងចែកដីជាប្លុកផ្សេងៗគ្នា ហើយក្នុងប្លុកនីមួយៗមានការអនុវត្តគ្រប់វិធីសាស្ត្រសាកល្បងដោយចៃដន្យ ដើម្បីធានាថាលទ្ធផលមិនលំអៀងដោយសារគុណភាពដីខុសគ្នា។ ដូចជាការបែងចែកសិស្សជាក្រុមចម្រុះសមត្ថភាព ដើម្បីប្រកួតប្រជែងគ្នាដោយយុត្តិធម៌ មិនឱ្យក្រុមណាមួយមានប្រៀបជាងដោយសារកត្តាខាងក្រៅ។
Tiller (បែកគុម្ព / ពន្លកដើម) ជាពន្លកថ្មី ឬដើមរងដែលដុះចេញពីគល់នៃដើមស្រូវមេនៅដំណាក់កាលលូតលាស់លូតលាស់ ដែលពន្លកនីមួយៗអាចលូតលាស់បញ្ចេញកួរស្រូវ និងផ្តល់ទិន្នផលគ្រាប់ស្រូវបន្ថែមបាន។ ដូចជាមែកឈើដែលបែកចេញពីតួដើមធំ ហើយមែកនីមួយៗអាចផ្តល់ផ្លែផ្កាដោយឡែកពីគ្នា។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖