Original Title: Morphological and physiological responses to water deficit stress conditions of robusta coffee (Coffea canephora) genotypes in Thailand
Source: doi.org/10.34044/j.anres.2021.55.3.18
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការឆ្លើយតបផ្នែករូបសាស្ត្រ និងសរីរវិទ្យាចំពោះលក្ខខណ្ឌស្ត្រេសកង្វះទឹកនៃពូជកាហ្វេរ៉ូប៊ូស្តា (Coffea canephora) នៅប្រទេសថៃ

ចំណងជើងដើម៖ Morphological and physiological responses to water deficit stress conditions of robusta coffee (Coffea canephora) genotypes in Thailand

អ្នកនិពន្ធ៖ Prakaimas Roonprapant (Department of Agronomy, Kasetsart University), Anuruck Arunyanark (Department of Agronomy, Kasetsart University), Cattleya Chutteang (Center of Excellence on Agricultural Biotechnology, Kasetsart University)

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2021 (Agriculture and Natural Resources)

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ គ្រោះរាំងស្ងួតបានបណ្តាលឱ្យទិន្នផលដំណាំកាហ្វេរ៉ូប៊ូស្តាធ្លាក់ចុះ ដូច្នេះការយល់ដឹងអំពីការឆ្លើយតបផ្នែករូបសាស្ត្រ និងសរីរវិទ្យារបស់ពូជកាហ្វេចំពោះកង្វះទឹក គឺមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ការជ្រើសរើសពូជដែលធន់នឹងគ្រោះរាំងស្ងួតនៅប្រទេសថៃ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការសិក្សានេះបានវាយតម្លៃកូនកាហ្វេរ៉ូប៊ូស្តាចំនួន ៦ ពូជ ក្រោមប្រព័ន្ធដាំដុះក្នុងទឹកដែលប្រើប្រាស់សារធាតុ Polyethylene glycol (PEG) ដើម្បីបង្កើតលក្ខខណ្ឌស្ត្រេសកង្វះទឹក។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
FRT141 Genotype (Drought-Tolerant)
ពូជ FRT141 (ពូជធន់នឹងគ្រោះរាំងស្ងួត)
រក្សាបាននូវចំនួនស្លឹកច្រើន ផ្ទៃស្លឹកធំ និងម៉ាសសរុបខ្ពស់ក្នុងលក្ខខណ្ឌខ្វះទឹក ព្រមទាំងរក្សាអត្រារស្មីសំយោគ និងមុខងារកោសិកាបានយ៉ាងល្អបំផុត។ ទិន្នផល ឬអត្រារស្មីសំយោគសរុបក្នុងស្ថានភាពធម្មតា (Control) អាចទាបជាងពូជក្នុងស្រុកខ្លះដូចជា PP01 បន្តិចបន្តួច។ រក្សាបានស្លឹកជាមធ្យម ២៩,៨ ក្នុងមួយដើម និងម៉ាសសរុប ១០,៧ ក្រាម ក្រោមលក្ខខណ្ឌស្ត្រេសទឹកកម្រិតខ្ពស់។
PP01 & SC05 Genotypes (Moderately Tolerant)
ពូជ PP01 និង SC05 (ពូជធន់កម្រិតមធ្យម)
មានអត្រារស្មីសំយោគខ្ពស់ក្នុងស្ថានភាពធម្មតា (ជាពិសេស PP01) និងបង្ហាញពីភាពធន់នឹងការខ្វះទឹកក្នុងកម្រិតមធ្យមដែលអាចទទួលយកបានសម្រាប់ការដាំដុះទូទៅ។ ជ្រុះស្លឹកច្រើន និងមានការធ្លាក់ចុះម៉ាសសរុបខ្លាំងជាងពូជ FRT141 នៅពេលជួបប្រទះគ្រោះរាំងស្ងួត។ សល់ស្លឹកចន្លោះពី ៦,៥ ទៅ ៨ ស្លឹក និងម៉ាសសរុប ៤,៧ ទៅ ៧,៧ ក្រាម ក្នុងមួយដើម ពេលមានស្ត្រេសទឹក។
SKE06 & TPO17 Genotypes (Drought-Sensitive)
ពូជ SKE06 និង TPO17 (ពូជងាយរងគ្រោះ)
គឺជាពូជក្នុងស្រុករបស់ប្រទេសថៃដែលធ្លាប់បានដាំដុះយ៉ាងទូលំទូលាយក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុធម្មតា និងទទួលបានទិន្នផលល្អពេលមានទឹកគ្រប់គ្រាន់។ ងាយរងគ្រោះយ៉ាងខ្លាំងដោយសារការខ្វះទឹក ដែលបណ្តាលឱ្យជ្រុះស្លឹកស្ទើរតែទាំងស្រុង និងអត្រារស្មីសំយោគធ្លាក់ចុះដល់កម្រិតសូន្យ។ សល់ស្លឹកត្រឹម ១,៣ ទៅ ២,០ ស្លឹក និងម៉ាសសរុប ៣,១ ទៅ ៤,៤ ក្រាមប៉ុណ្ណោះ ក្រោមលក្ខខណ្ឌកង្វះទឹក។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារនូវឧបករណ៍វាស់ស្ទង់សរីរវិទ្យារុក្ខជាតិកម្រិតខ្ពស់ និងការរៀបចំប្រព័ន្ធដាំដុះក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ដែលអាចគ្រប់គ្រងបរិស្ថានបានយ៉ាងច្បាស់លាស់។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់នាប្រទេសថៃ ដោយប្រើប្រាស់កូនកាហ្វេ Coffea canephora អាយុ ៦ ខែក្នុងប្រព័ន្ធដាំដុះក្នុងទឹកសម្រាប់រយៈពេលខ្លី (២ សប្តាហ៍)។ លទ្ធផលនេះមិនបានឆ្លុះបញ្ចាំងពីលក្ខណៈនៃប្រព័ន្ធឫសចាក់ជ្រៅរបស់ដើមកាហ្វេធំៗនៅលើដីចម្ការជាក់ស្តែងឡើយ។ សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ព័ត៌មាននេះគឺជារបកគំហើញដ៏ល្អ ប៉ុន្តែទាមទារឱ្យមានការសាកល្បងផ្ទាល់នៅលើប្រភេទដីកសិកម្មនៃតំបន់ខ្ពង់រាបបន្ថែមទៀត។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

វិធីសាស្ត្រវាយតម្លៃ និងការជ្រើសរើសពូជនេះមានអត្ថប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់វិស័យកសិកម្មកម្ពុជា ពិសេសក្នុងការសម្របខ្លួនទៅនឹងការប្រែប្រួលអាកាសធាតុ។

ការទាញយកប្រយោជន៍ពីវិធីសាស្ត្រស្រាវជ្រាវនេះ នឹងជួយឱ្យកម្ពុជាអាចពន្លឿនការជ្រើសរើសពូជកាហ្វេ ឬដំណាំឧស្សាហកម្មផ្សេងៗដែលស័ក្តិសមបំផុតសម្រាប់អាកាសធាតុនាពេលអនាគត។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីមូលដ្ឋានគ្រឹះនៃសរីរវិទ្យារុក្ខជាតិ: ចាប់ផ្តើមពីការស្វែងយល់អំពីយន្តការនៃការផ្លាស់ប្តូរឧស្ម័ននៅស្លឹក (Gas exchange) រស្មីសំយោគ និងការវាស់ស្ទង់បរិមាណទឹកធៀប (RWC) របស់រុក្ខជាតិនៅពេលជួបប្រទះគ្រោះរាំងស្ងួត។
  2. រៀបចំប្រព័ន្ធសាកល្បង Hydroponics ខ្នាតតូច: បង្កើតប្រព័ន្ធដាំដុះក្នុងទឹកនៅក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ ដោយប្រើប្រាស់សារធាតុ PEG6000 និងសូលុយស្យុង Hoagland ដើម្បីកសាងលក្ខខណ្ឌខ្វះទឹកដោយសិប្បនិម្មិតសម្រាប់ការធ្វើតេស្តពូជដំណាំផ្សេងៗ។
  3. ស្វែងយល់ និងប្រើប្រាស់ឧបករណ៍វាស់ស្ទង់កម្រិតខ្ពស់: ហ្វឹកហាត់ការប្រើប្រាស់ឧបករណ៍ LI-6400 សម្រាប់វាស់អត្រារស្មីសំយោគ និង PAM-2100 សម្រាប់វាស់កម្រិតពន្លឺក្លរ៉ូហ្វីល ឬស្វែងរកជម្រើសឧបករណ៍ផ្សេងទៀតដែលអាចវាស់ស្ទង់ជីវម៉ាសដែលចំណាយតិចជាង។
  4. អនុវត្តការចុះធ្វើតេស្តនៅទីវាល (Field Trials): យកពូជដែលបានធ្វើតេស្តបង្ហាញភាពធន់ជោគជ័យនៅក្នុងផ្ទះកញ្ចក់ ទៅដាំសាកល្បងផ្ទាល់នៅទីតាំងជាក់ស្តែង (ឧទាហរណ៍៖ ចម្ការនៅខេត្តមណ្ឌលគិរី) ដើម្បីផ្ទៀងផ្ទាត់លទ្ធផលទៅនឹងអាកាសធាតុ និងស្ថានភាពដីពិតប្រាកដ។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Polyethylene glycol / PEG (ប៉ូលីអេទីឡែន គ្លីកូល) គឺជាសមាសធាតុគីមីដែលគេប្រើប្រាស់ក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដើម្បីស្រូបយកទឹករក្សាទុកក្នុងសូលុយស្យុង ធ្វើឱ្យឫសរុក្ខជាតិមិនអាចបឺតស្រូបទឹកនោះបានងាយស្រួល ដែលនេះជាយន្តការបង្កើតស្ថានភាពគ្រោះរាំងស្ងួតដោយសិប្បនិម្មិត។ ដូចជាការដាក់អេប៉ុងស្ងួតទៅក្នុងកែវទឹក ដែលវាដណ្ដើមបឺតទឹកពីរុក្ខជាតិ ធ្វើឱ្យរុក្ខជាតិខ្វះទឹកទោះបីជាវាកំពុងដាំក្នុងទឹកក៏ដោយ។
Relative water content / RWC (បរិមាណទឹកធៀប) ជារង្វាស់ដែលបង្ហាញពីបរិមាណទឹកពិតប្រាកដដែលមាននៅក្នុងកោសិការុក្ខជាតិ ធៀបទៅនឹងបរិមាណទឹកអតិបរមាដែលកោសិកានោះអាចផ្ទុកបាន ដើម្បីដឹងថារុក្ខជាតិកំពុងស្ថិតក្នុងស្ថានភាពខ្វះទឹកកម្រិតណា។ ដូចជាការវាស់កម្រិតទឹកដែលនៅសល់ក្នុងដបទឹករបស់អ្នក បើធៀបនឹងពេលដែលចាក់ទឹកពេញ ដើម្បីដឹងថាអ្នកកំពុងស្រេកទឹកកម្រិតណា។
Stomatal conductance / gs (ចរន្តឆ្លងកាត់រន្ធស៊ុំស្លឹក) គឺជាអត្រានៃការផ្លាស់ប្តូរឧស្ម័នកាបូនិក (CO2) ចូល និងចំហាយទឹកចេញ តាមរយៈរន្ធតូចៗ (Stomata) នៅលើផ្ទៃស្លឹករុក្ខជាតិ។ នៅពេលខ្វះទឹក រុក្ខជាតិនឹងបិទរន្ធនេះដើម្បីទប់ស្កាត់ការបាត់បង់ទឹក។ ដូចជាការបិទបង្អួចផ្ទះដើម្បីកុំឱ្យម៉ាស៊ីនត្រជាក់ចេញទៅក្រៅ ប៉ុន្តែវាក៏រារាំងខ្យល់បរិសុទ្ធពីខាងក្រៅមិនឱ្យចូលមកក្នុងផ្ទះដូចគ្នា។
Chlorophyll fluorescence (ការបញ្ចេញពន្លឺក្លរ៉ូហ្វីល) ជាបច្ចេកទេសវាស់ពន្លឺដែលភាយចេញពីក្លរ៉ូហ្វីលរបស់រុក្ខជាតិនៅពេលវាមិនអាចប្រើប្រាស់ថាមពលពន្លឺព្រះអាទិត្យទាំងអស់សម្រាប់ការធ្វើរស្មីសំយោគ។ វាជាសូចនាករប្រាប់ពីភាពតានតឹង ឬការខូចខាតនៃប្រព័ន្ធរស្មីសំយោគរបស់រុក្ខជាតិ។ ដូចជាការបញ្ចេញផ្សែងខ្មៅពីបំពង់ស៊ីម៉ាំងឡាននៅពេលម៉ាស៊ីនដំណើរការមិនល្អ ដែលបញ្ជាក់ថាម៉ាស៊ីនកំពុងមានបញ្ហា។
Photosystem II / PSII (ប្រព័ន្ធរស្មីសំយោគទី២) គឺជាបណ្ដុំប្រូតេអ៊ីននៅក្នុងកោសិការុក្ខជាតិដែលមានតួនាទីចាប់យកពន្លឺព្រះអាទិត្យ និងបំបែកម៉ូលេគុលទឹក ដើម្បីបង្កើតថាមពល។ ប្រព័ន្ធនេះងាយរងការខូចខាតយ៉ាងខ្លាំងនៅពេលរុក្ខជាតិជួបប្រទះគ្រោះរាំងស្ងួត។ ដូចជាផ្ទាំងសូឡាដែលស្រូបពន្លឺព្រះអាទិត្យមកបំប្លែងជាអគ្គិសនី បើផ្ទាំងនេះខូចខាតដោយសារកម្ដៅ វាលែងអាចបង្កើតភ្លើងបាន។
Electrolyte leakage / EL (ការលេចធ្លាយអេឡិចត្រូលីត) ជារង្វាស់នៃការខូចខាតភ្នាសកោសិការុក្ខជាតិ។ នៅពេលរុក្ខជាតិទទួលរងសម្ពាធខ្លាំង (ដូចជាខ្វះទឹក) ភ្នាសកោសិការបស់វាធ្លុះធ្លាយ ឬខូចខាត ធ្វើឱ្យសារធាតុចិញ្ចឹម ឬអ៊ីយ៉ុង (អេឡិចត្រូលីត) លេចធ្លាយចេញមកក្រៅ។ ដូចជាថង់ផ្លាស្ទិកដែលមានផ្ទុកទឹកស៊ីរ៉ូ បើថង់នោះរហែកដោយសារកម្ដៅខ្លាំង ទឹកស៊ីរ៉ូនឹងលេចធ្លាយហូរចេញមកក្រៅកោសិកា។
Leaf gas exchange (ការផ្លាស់ប្តូរឧស្ម័ននៅស្លឹក) ជាដំណើរការដែលរុក្ខជាតិស្រូបយកឧស្ម័នកាបូនិក (CO2) ពីបរិយាកាសដើម្បីប្រើក្នុងការធ្វើរស្មីសំយោគ និងបញ្ចេញឧស្ម័នអុកស៊ីហ្សែន (O2) ព្រមទាំងចំហាយទឹកទៅវិញតាមរយៈរន្ធស៊ុំស្លឹក។ ដូចជាការដកដង្ហើមរបស់មនុស្សយើងអញ្ចឹង ដែលយើងស្រូបយកអុកស៊ីហ្សែនចូលសួត ហើយបញ្ចេញកាបូនិកចេញមកវិញ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖