Original Title: พัฒนาการของถั่วเหลืองที่มีลักษณะการเจริญเติบโตแบบทอดยอดพันธุ์เชียงใหม่ 3 (Development of Indeterminate Growth Habit of Soybean Variety Chiang Mai 3)
Source: doi.org/10.14456/thaidoa-agres.2004.17
Disclaimer: Summary generated by AI based on the provided document. Please refer to the original paper for full scientific accuracy.

ការអភិវឌ្ឍនៃទម្លាប់លូតលាស់គ្មានដែនកំណត់របស់ពូជសណ្តែកសៀង ឈៀងម៉ៃ ៣

ចំណងជើងដើម៖ พัฒนาการของถั่วเหลืองที่มีลักษณะการเจริญเติบโตแบบทอดยอดพันธุ์เชียงใหม่ 3 (Development of Indeterminate Growth Habit of Soybean Variety Chiang Mai 3)

អ្នកនិពន្ធ៖ Somchai Pa-oblek, Sawet Charoenkat, Thewa Maolanont

ឆ្នាំបោះពុម្ព៖ 2004, Thai Agricultural Research Journal

វិស័យសិក្សា៖ Agronomy

១. សេចក្តីសង្ខេបប្រតិបត្តិ (Executive Summary)

បញ្ហា (The Problem)៖ ឯកសារនេះសិក្សាអំពីដំណាក់កាលនៃការអភិវឌ្ឍ និងការលូតលាស់របស់ពូជសណ្តែកសៀង Glycine max (L.) Merrill ឈៀងម៉ៃ ៣ (Chiang Mai 3) នៅក្នុងរដូវប្រាំង និងរដូវវស្សា ដើម្បីកំណត់ពេលវេលាប្រមូលផលដ៏ល្អបំផុតសម្រាប់ការផលិតគ្រាប់ពូជ។

វិធីសាស្ត្រ (The Methodology)៖ ការពិសោធន៍ត្រូវបានអនុវត្តនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវដំណាំចម្ការឈៀងម៉ៃ ក្នុងអំឡុងឆ្នាំ២០០០ និង២០០១ ដោយធ្វើការប្រៀបធៀបសក្ដានុពលនៃការលូតលាស់រវាងរដូវប្រាំង និងរដូវវស្សា។

លទ្ធផលសំខាន់ៗ (The Verdict)៖

២. ការវិភាគលើប្រសិទ្ធភាព និងដែនកំណត់ (Performance & Constraints)

វិធីសាស្ត្រ (Method) គុណសម្បត្តិ (Pros) គុណវិបត្តិ (Cons) លទ្ធផលគន្លឹះ (Key Result)
Dry Season Cultivation
ការដាំដុះសណ្តែកសៀងនៅរដូវប្រាំង
អត្រាដាក់ផ្លែខ្ពស់នៅតាមថ្នាំង ទិន្នផលគ្រាប់ពូជមានគុណភាពល្អ និងមានកម្រិតសំណើមទាប (១៥.៦%) សមស្របសម្រាប់ការស្តុកទុកដោយមិនចាំបាច់សម្ងួតយូរ។ ត្រូវការរយៈពេលយូរជាងរដូវវស្សា (១០០ ថ្ងៃ) ដើម្បីឈានដល់ការប្រមូលផល និងតម្រូវឱ្យមានប្រព័ន្ធស្រោចស្រពជាចាំបាច់។ ពេលវេលាប្រមូលផលដ៏ល្អបំផុតគឺ ១០០ ថ្ងៃក្រោយពេលដុះពន្លក ដែលផ្តល់អត្រាដំណុះ និងភាពរឹងមាំនៃគ្រាប់ពូជខ្ពស់បំផុត។
Wet Season Cultivation
ការដាំដុះសណ្តែកសៀងនៅរដូវវស្សា
រយៈពេលលូតលាស់និងប្រមូលផលខ្លីជាង (៨៨ ថ្ងៃ) ដើមមានថ្នាំងច្រើនជាង (១៨-២៥ ថ្នាំង) និងមានចំនួនផ្កាសរុបច្រើនជាងធៀបនឹងរដូវប្រាំង។ កម្រិតសំណើមគ្រាប់ពូជពេលប្រមូលផលនៅខ្ពស់ (១៦.៣ - ២៣.៣%) ដែលទាមទារការសម្ងួតបន្ទាន់បន្ថែមដើម្បីជៀសវាងការខូចគុណភាព និងការធ្លាក់ចុះអត្រាដំណុះ។ ពេលវេលាប្រមូលផលដ៏ល្អបំផុតគឺ ៨៨ ថ្ងៃក្រោយពេលដុះពន្លក ដើម្បីទទួលបានគុណភាពគ្រាប់ពូជខ្ពស់បំផុត។

ការចំណាយលើធនធាន (Resource Cost)៖ ការសិក្សានេះទាមទារទីតាំងកសិកម្មស្តង់ដារ និងឧបករណ៍មន្ទីរពិសោធន៍សម្រាប់វាយតម្លៃកម្រិតសំណើម និងគុណភាពគ្រាប់ពូជ។

៣. ការពិនិត្យសម្រាប់បរិបទកម្ពុជា/អាស៊ីអាគ្នេយ៍

ភាពលំអៀងនៃទិន្នន័យ (Data Bias)៖

ការសិក្សានេះត្រូវបានធ្វើឡើងនៅមជ្ឈមណ្ឌលស្រាវជ្រាវដំណាំចម្ការឈៀងម៉ៃ (Chiang Mai Field Crops Research Centre) ប្រទេសថៃ ក្នុងលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុត្រូពិចក្ដៅសើមចន្លោះឆ្នាំ២០០០-២០០១។ ទិន្នន័យនេះមានសារៈសំខាន់សម្រាប់ប្រទេសកម្ពុជា ដោយសារតំបន់ទាំងពីរមានលក្ខខណ្ឌអាកាសធាតុ (រដូវប្រាំង និងរដូវវស្សា) និងប្រភេទដីស្រដៀងគ្នា ដែលអនុញ្ញាតឱ្យកសិករកម្ពុជាអាចយកលទ្ធផលនេះទៅអនុវត្តបានដោយផ្ទាល់។

លទ្ធភាពនៃការអនុវត្ត (Applicability)៖

លទ្ធផលនៃការស្រាវជ្រាវនេះមានប្រយោជន៍យ៉ាងខ្លាំងសម្រាប់ការផលិតគ្រាប់ពូជសណ្តែកសៀងពូជមិនកំណត់ការលូតលាស់ (Indeterminate) នៅប្រទេសកម្ពុជា។

ការយល់ដឹងពីឥទ្ធិពលនៃរដូវកាលទៅលើការលូតលាស់របស់សណ្តែកសៀង ជួយឱ្យកសិករនិងអ្នកផលិតគ្រាប់ពូជអាចគ្រប់គ្រងពេលវេលាប្រមូលផល ការសម្ងួត និងរក្សាគុណភាពគ្រាប់ពូជបានល្អប្រសើរ កាត់បន្ថយការខាតបង់ក្រោយពេលប្រមូលផល។

៤. ផែនការសកម្មភាពសម្រាប់និស្សិត (Actionable Roadmap)

ដើម្បីអនុវត្តតាមការសិក្សានេះ និស្សិតគួរអនុវត្តតាមជំហានខាងក្រោម៖

  1. សិក្សាពីចំណាត់ថ្នាក់ដំណាក់កាលលូតលាស់របស់សណ្តែកសៀង: ស្វែងយល់ពីប្រព័ន្ធចំណាត់ថ្នាក់ដំណាក់កាលលូតលាស់ Fehr et al. (1971) របស់សណ្តែកសៀង រួមមានដំណាក់កាលលូតលាស់ដើម (Vegetative stages: V1 ដល់ Vn) និងដំណាក់កាលបន្តពូជ (Reproductive stages: R1 ដល់ R8) ដើម្បីងាយស្រួលក្នុងការកត់ត្រាទិន្នន័យនៅទីវាល។
  2. រៀបចំការដាំដុះសាកល្បង និងកត់ត្រាទិន្នន័យអាកាសធាតុ: រៀបចំដីសាកល្បងដោយប្រើប្រាស់ពូជសណ្តែកសៀងគោលដៅ និងចាប់ផ្តើមកត់ត្រាសីតុណ្ហភាពអតិបរមា អប្បបរមា និងបរិមាណទឹកភ្លៀងប្រចាំថ្ងៃដោយប្រើប្រាស់ Weather Station ខ្នាតតូច ព្រោះសីតុណ្ហភាពមានឥទ្ធិពលខ្លាំងដល់ចំនួនថ្ងៃនៃការចេញផ្កា។
  3. អនុវត្តការតាមដានការចេញផ្កា និងការកកើតផ្លែ: តាមដានចំនួនផ្ការីកប្រចាំថ្ងៃចាប់ពីពេលចេញផ្កាដំបូង (R1) រហូតដល់ថ្ងៃដែលការចេញផ្កាឈានដល់កម្រិតកំពូល ដើម្បីកំណត់ប្រវែងនៃចន្លោះពេលចេញផ្កា (Flowering interval) ទាំងរដូវប្រាំង និងរដូវវស្សា។
  4. ការប្រមូលផល និងការវាស់វែងកម្រិតសំណើម: ធ្វើការប្រមូលផលនៅដំណាក់កាល R8 (ពេលផ្លែប្រែពណ៌ត្នោត ៩៥%) ដោយប្រើប្រាស់ Grain Moisture Meter ដើម្បីវាស់កម្រិតសំណើមគ្រាប់ពូជ ធានាថាសំណើមស្ថិតក្នុងកម្រិត ១៥-២៣% មុនពេលយកទៅសម្ងួតបន្ថែម។
  5. ការធ្វើតេស្តគុណភាពគ្រាប់ពូជក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍: អនុវត្តការធ្វើតេស្តអត្រាដំណុះ (Germination test) តាមស្តង់ដារ ISTA Rules និងតេស្តភាពរឹងមាំគ្រាប់ពូជដោយប្រើវិធីសាស្ត្រ Accelerated Ageing Test នៅក្នុងទូកម្ដៅ (Incubator) ៤១°C រយៈពេល ៧២ ម៉ោង ដើម្បីបញ្ជាក់ពីគុណភាពគ្រាប់ពូជកម្រិតខ្ពស់។

៥. វាក្យសព្ទបច្ចេកទេស (Technical Glossary)

ពាក្យបច្ចេកទេស ការពន្យល់ជាខេមរភាសា (Khmer Explanation) និយមន័យសាមញ្ញ (Simple Definition)
Indeterminate growth habit (ទម្លាប់លូតលាស់គ្មានដែនកំណត់) ប្រភេទនៃការលូតលាស់របស់រុក្ខជាតិ ដែលដើមរបស់វានៅតែបន្តលូតលាស់កម្ពស់និងបញ្ចេញថ្នាំងថ្មីៗ ទោះបីជាវាចាប់ផ្តើមចេញផ្កាក៏ដោយ។ វាមានការរីកផ្កានិងការលូតលាស់ដើមទន្ទឹមគ្នា។ ដូចជាការសាងសង់អគារមួយ ដែលជាងនៅតែបន្តសង់ជាន់ថ្មីឡើងលើរហូត ទោះបីជាជាន់ខាងក្រោមៗកំពុងត្រូវបានតុបតែងរួចរាល់ក៏ដោយ។
Vegetative growth stage / V stages (ដំណាក់កាលលូតលាស់ដើមនិងស្លឹក) ដំណាក់កាលនៃជីវិតរបស់សណ្តែកសៀង ដែលរុក្ខជាតិផ្តោតលើការបញ្ចេញស្លឹក មែក និងការពង្រីកទំហំដើម (រាប់តាមចំនួនថ្នាំង) មុនពេលឈានដល់ការចេញផ្កាដំបូង។ ប្រៀបដូចជាកុមារភាពរបស់មនុស្ស ដែលរាងកាយផ្តោតលើការលូតលាស់កម្ពស់ និងទំហំ មុនពេលឈានដល់វ័យបន្តពូជ។
Reproductive growth stage / R stages (ដំណាក់កាលបន្តពូជឬចេញផ្កាផ្លែ) ដំណាក់កាលដែលសណ្តែកសៀងចាប់ផ្តើមចេញផ្កា (R1-R2) កកើតផ្លែ (R3-R4) បំពេញគ្រាប់ (R5-R6) រហូតដល់ពេលគ្រាប់ទុំពេញលេញ និងត្រៀមប្រមូលផល (R7-R8)។ ដូចជារោងចក្រដែលឈប់សាងសង់ពង្រីកទីតាំង ហើយងាកមកប្រើប្រាស់ថាមពលទាំងស្រុងដើម្បីផលិតផលិតផលសម្រេច (គ្រាប់ពូជ)។
Accelerated ageing test (ការធ្វើតេស្តពន្លឿនអាយុកាលគ្រាប់ពូជ) វិធីសាស្ត្រក្នុងមន្ទីរពិសោធន៍ដែលដាក់គ្រាប់ពូជក្នុងលក្ខខណ្ឌសីតុណ្ហភាព និងសំណើមខ្ពស់ (ឧ. ៤១°C រយៈពេល ៧២ម៉ោង) ដើម្បីក្លែងធ្វើភាពចាស់របស់គ្រាប់ពូជយ៉ាងលឿន សម្រាប់វាស់ស្ទង់ភាពរឹងមាំរបស់វា។ ដូចជាការយកទូរស័ព្ទថ្មីទៅតេស្តទម្លាក់ ឬដាក់ក្នុងកម្តៅខ្លាំង ដើម្បីមើលថាវានៅតែអាចដំណើរការបានល្អឬអត់នៅពេលជួបស្ថានភាពលំបាកៗ។
Seed vigour (ភាពរឹងមាំនៃគ្រាប់ពូជ) សមត្ថភាពសរុបរបស់គ្រាប់ពូជក្នុងការដុះពន្លកយ៉ាងឆាប់រហ័ស លូតលាស់បានស្មើគ្នា និងរស់រានមានជីវិត សូម្បីតែនៅក្នុងលក្ខខណ្ឌបរិស្ថានមិនអំណោយផល (ដូចជាក្តៅពេក ឬរាំងស្ងួត) ក៏ដោយ។ ដូចជាមនុស្សដែលមានប្រព័ន្ធការពាររាងកាយរឹងមាំ ដែលមិនងាយឈឺទោះបីជាអាកាសធាតុប្រែប្រួលខ្លាំងក៏ដោយ។
Physiological maturity (ភាពទុំពេញលេញខាងសរីរវិទ្យា) ដំណាក់កាលដែលគ្រាប់ពូជបានស្រូបយកសារធាតុចិញ្ចឹមអតិបរមាពីដើម ហើយឈប់បង្កើនទម្ងន់ស្ងួតបន្ថែមទៀត។ នេះជាពេលដែលគ្រាប់ពូជមានគុណភាពនិងអត្រាដំណុះល្អបំផុត។ ដូចជានំប៉័ងដែលត្រូវបានដុតឆ្អិនល្អឥតខ្ចោះនៅក្នុងឡ ដែលមិនត្រូវការកម្តៅដើម្បីឱ្យឆ្អិនបន្ថែមទៀតឡើយ។
Seed moisture content (กម្រិតសំណើមគ្រាប់ពូជ) បរិមាណជាតិទឹកដែលនៅសេសសល់ក្នុងគ្រាប់ពូជនៅពេលវាស់។ កម្រិតនេះត្រូវតែត្រួតពិនិត្យ និងបញ្ចុះឱ្យនៅទាប (ប្រហែល ១៥%) មុនពេលប្រមូលផលឬស្តុកទុក ដើម្បីការពារការខូចគុណភាព។ ដូចជាការហាលត្រីងៀត ដែលត្រូវតែយកជាតិទឹកចេញឱ្យបានច្រើន ដើម្បីអាចទុកដាក់បានយូរដោយមិនរលួយឬស្អុយ។

៦. ប្រធានបទពាក់ព័ន្ធ (Further Reading)

អត្ថបទដែលបានបោះពុម្ពនៅលើ KhmerResearch ដែលទាក់ទងនឹងប្រធានបទនេះ៖

ប្រធានបទ និងសំណួរស្រាវជ្រាវដែលទាក់ទងនឹងឯកសារនេះ ដែលអ្នកអាចស្វែងរកបន្ថែម៖